หน้า: 1 ... 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 [32] 33 34 35 36 37 38 39   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ปลูกป่าไว้หาเห็ด เก็บผักหวาน : ปลายฝันสุดท้าย สุดทางฝัน  (อ่าน 280228 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #496 เมื่อ: ตุลาคม 24, 2015, 11:22:11 PM »

เงินเดือนเดือนที่ 13

ในบางหน้าที่การงานเมื่อรับเงินเดือนแล้วยังมีโอกาสได้รับโบนัสประจำปี มากน้อยก็สุดแต่โอกาสเอื้ออำนวย แต่ในงานของผมไม่มีโอกาสเช่นนั้น โชคยังดีที่พอมีค่าล่วงเวลาบ้างแต่ก็ต้องแลกมากับเวลาที่ยอมสูญเสีย ยิ่งพออยู่เป็นครอบครัวเงินก็จำเป็นต้องใช้และเวลาก็ต้องมีด้วย แถมยังมีภาระงานสวนเพิ่มเข้ามาอีก ทำให้เวลาส่วนตัวน้อยลงอย่างช่วยไม่ได้ ผมยังชื่นชอบในการเดินทาง อ่านหนังสือ ดูหนังและฟังเพลง แต่เมื่อเวลามีเท่าเดิมเราควรทำเช่นไรดี

ณ ปัจจุบันนี้ผมเลือกที่จะทำงานล่วงเวลาให้น้อยลงกว่าเดิมมาก ไม่ใช่ว่าเงินไม่สำคัญเพียงแต่ตอนนี้ผมขอเลือกเวลามากกว่า เมื่อเลือกเวลามาแล้ว(แลกกับรายได้ที่ต้องหายไปส่วนหนึ่ง)ยังต้องมาแบ่งซอยย่อยอีกว่าจะใช้มันกับกิจกรรมใด ชนิดที่ว่าวางแผนกันวันต่อวันเลยทีเดียว ที่กล่าวมานี้ไม่ใช่ว่ารู้สึกอึดอัดนะครับเพียงแค่เล่าสู่กันฟังเสียมากกว่า เพราะผมสนุกมากเลยทีเดียวกับการบริหารเวลาเนี่ย  ยิงฟันยิ้ม

เมื่อไม่มีโบนัสประจำปีอย่างใครเขา เมื่อเงินค่าทำงานล่วงเวลาลดน้อยถอยลง เมื่อยังอยากได้เงินวันละ 800 บาท(จะได้ลาออกจากงานประจำ)แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้ตามหวัง เช่นนั้นแล้วเป้าหมายระยะสั้นจึงเริ่มที่ "เงินเดือนเดือนที่ 13" นั่นก็คือใน 1 ปี เราทำงานและได้รับเงินเดือน 12 เดือน คราวนี้ผมก็จะใช้พื้นที่สวนให้เกิดประโยชน์ ซึ่งตอนนี้มีเพียงกล้วยน้ำว้าเท่านั้นที่ทำเงินให้ครับ... ท้ายที่สุดแล้วไม่ว่าจะอย่างไรขอให้มีความสุขกับการใช้ชีวิตโดยไม่เบียดเบียนใคร ผมก็พอใจแล้วครับผม  ยิ้ม



วันหยุดยาวเช่นนี้ใครไปทำอะไรกันบ้างครับ หากเป็นเมื่อก่อนผมคงต้องหาเรื่องออกเดินทางพาหัวใจพเนจรร่อนเร่ไปตามประสาซะแล้ว ตอนนี้ล่ะ... ตื่นแต่เช้ามืดไปออกกำลังกายเล่นๆในป่าสัก 2 ชม. กลับมาทำงานล่วงเวลาครึ่งวัน บ่ายเข้าสวน เย็นดูบอลและเป็นเกษตรกรหน้าจอ รุ่นพี่ที่สนิทกันผู้หนึ่งเคยนิยามลักษณะชีวิตของผมเอาไว้ "เอ็งนี่ใช้ชีวิตเอามันจริงๆ"  ยิงฟันยิ้ม





เข้าป่า เพื่อตามหาสิ่งนี้...





เนื่องด้วยย่างเข้าสู่ท้ายฤดูกาลหาเห็ดแล้ว เห็ดจึงไม่ค่อยออกแต่ก็ยังพอมีบ้างซึ่งต้องแลกกับระยะการเดินที่มากขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ เหนื่อยก็พักบ้าง ไรบ้างนะครับ





เป้าหมายหลักคืออยากได้เห็ดมาปั่นเพื่อนำไปเติมเชื้อให้กับต้นไม้ที่ปลูกป่าเห็ด(ชามฝั่งซ้าย) โชคดีที่ยังพอได้มากินด้วยส่วนหนึ่ง(ชามฝั่งขวา)  ยิงฟันยิ้ม





บ่ายเข้าสวนตัดหญ้า หลังจากที่เมื่อวานได้ลุยไว้แล้วจึงทำให้เสร็จจนได้ในเย็นนี้(แปลงฝรั่ง-น้อยหน่าแห่งสวนไกล) ครั้นจะเดินเล่นชื่นชมสวนเสียหน่อยก็กลัวว่าจะตัดกล้วยออกมาส่งไม่ทัน จึงไม่ได้เก็บภาพเอาไว้เลยทั้งๆที่หอบหิ้วกล้องไปสวนด้วยทั้ง 2 วัน  โกรธ





เหนือดินยังมีผืนหญ้า เหนือป่ายังมีทิวเขา... เหนือเมฆยังมีฟ้า เหนือดารายังมี... ไม่รู้จบสิ้นหากไม่มีคำว่า "พอ" พอเพียงของแต่ละคนย่อมไม่เท่ากัน ผู้ที่มีความสุขคือผู้ที่ค้นหามันพบโดยเร็ว

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2018, 12:33:00 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #497 เมื่อ: ตุลาคม 26, 2015, 10:40:08 PM »

สัปดาห์หน้าก็เป็นเวลาเปิดภาคเรียนของเด็กหญิงแล้ว วิถีชีวิตคงต้องปรับเปลี่ยนเข้าสู่รูปแบบเดิมอีกหน หลังจากที่ผมว่างเว้นภาระดูแลเด็กหญิงเป็นเวลาเกือบ 1 เดือน เหลียวมองท้องฟ้ายามเย็นพระจันทร์ดวงโตค่อยๆเผยโฉมออกมารับวันพระใหญ่ที่จะมาถึงพรุ่งนี้ วันออกพรรษานั่นเอง ทุกคราวที่เหม่อมองขึ้นไปบนนั้นมันทำให้ผมอดโล่งใจไม่ได้ที่ยังพบเห็นพระจันทร์เพียงดวงเดียว หาใช่โลกคู่ขนานที่มีพระจันทร์ 2 ดวงอย่างในนิยายเรื่อง "1Q84" ของ "ฮารูกิ มูราคามิ" ไม่
แล้วพระจันทร์ 2 ดวงมันไม่ดีอย่างไร นั่นสินะ... ใครเล่าจะบอกได้

อย่างน้อยพระจันทร์โดดเดี่ยวดวงนี้ของโลกในคืนวันออกพรรษาเมื่อหลายปีก่อน ระหว่างทางเปลี่ยวเคยมีคนบอกให้ผมขึ้นไปส่งเขาข้างบนเมื่อผมถามว่า "ลุง ตกลงบ้านลุงอยู่ไหนกันแน่" "บ้านเฮาอยู่บนนั้น" เขาบอก แค่ดวงเดียวก็แย่พอแล้วหากคืนนั้นเกิดมีพระจันทร์สองดวงคงวุ่นวายน่าดู เพราะไม่รู้เหมือนกันว่าเขาอยากจะไปพระจันทร์ดวงไหนกันแน่ ไว้มีเวลาว่างผมจะมาเล่าให้ฟังนะครับว่าเรื่องราวในคืนนั้นลงเอยแบบไหน
แล้วคุณล่ะ ดวงจันทร์บนฟากฟ้าทำให้คุณคิดถึงอะไร...  ยิ้ม



เย็นวันนี้ต้องไปรับเธอกลับมายัง อ.ด่านซ้ายหลังจากผมไปส่งไว้ที่บ้านนอกเพื่อใช้เวลากับเด็กหญิงเมื่อหลายวันก่อน กระนั้นก็ยังไปถึงเสียมืดค่ำ เหตุผลที่ช้าน่ะเหรอ ไม่เห็นต้องถามเลย "ไปเดินเล่นชมผลงานการตัดหญ้าของตนเอง" ไงครับท่าน





เหตุผลที่เลือกตัดหญ้าแปลงปลูกฝรั่ง-น้อยหน่าเพราะโซนนี้เป็นหน้าด่าน แขกไปใครมาต้องผ่านตาส่วนนี้ก่อน เมื่อสวนเกษตรของรุ่นพี่ข้างๆกันเริ่มเปิดสวนให้ผู้คนเข้าเยี่ยมชมแล้ว มีทั้งแปลงสตรอว์เบอร์รี่ แปลงผัก สวนผลไม้อีกมากมาย ทั้งที่เริ่มซื้อผืนดินและพัฒนาพร้อมๆกัน แต่ดูเหมือนว่าสวนของรุ่นพี่จะนำหน้าสวนผมไปอย่างไม่เห็นฝุ่นแล้ว เนื่องด้วยความมุ่งมั่นและตั้งใจยิ่งของเขานั่นเอง  อายจัง  ทำให้สวนป่าฝั่งนี้ไม่อาจนิ่งดูดายได้จึงต้องตัดหญ้าไว้รับผู้มาเยี่ยมชมบ้าง ไรบ้าง  ยิงฟันยิ้ม





"รถเขียว" คันนี้มีอายุเกือบ 20 ปีแล้ว หากไม่ได้เดินทางไปไหนไกลก็พอใช้ได้ และหากต้องเดินทางไปไหนไกลก็ทนใช้ได้เช่นกัน "สู้ๆเด้อ อีเขียว อย่าพึ่งฮ้างเด้อ เรายังต้องพึ่งเจ้าอยู่"





นอกจากแปลงปลูกฝรั่ง-น้อยหน่าแล้ว ที่เหลือก็กลับคืนสู่สภาวะปรกติของ "สวนป่า เม็ดทราย สายธาร" นั่นก็คือ ฝากต้นไม้ไว้ในดงหญ้า นั่นเอง  ยิงฟันยิ้ม





ตอนนี้ที่สวนป่าของเราจำหน่ายกล้วยน้ำว้า 3 ราคา คือ ราคาส่ง ราคาส่งพิเศษและราคาปลีก ขึ้นอยู่กับว่าเราพอใจจะจำหน่ายให้ใครในราคาเท่าไหร่ เท่านั้นไม่พอยังมีสมาชิก VIP ที่ได้ทั้งกล้วยและหัวปลีไปกินฟรีอย่างสม่ำเสมออีกด้วย  ยิงฟันยิ้ม การเกษตรที่ไม่ต้องวิ่งตามกระแสมันสนุกเช่นนี้เองครับ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2018, 12:34:25 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #498 เมื่อ: พฤศจิกายน 02, 2015, 06:45:49 AM »

เริ่มต้นสัปดาห์ด้วยวันเปิดภาคเรียนของเด็กหญิง หลักจากไปเรียนภาษา(ถิ่น)อยู่ที่บ้านยายเกือบ 1 เดือนก็ถึงเวลาต้องกลับมาเสียที จึงทำให้ต่อไปเวลาสำหรับงานสวนคงต้องลดน้อยถอยลงอย่างช่วยไม่ได้ หลายวันก่อนในยามเย็นผมจึงทยอยไปตัดหญ้าบริเวณปลูกป่าเห็ดของสวนไกลไว้บ้าง และไปลุยงานเต็มวันเสาร์ที่ผ่านมาเพื่อให้งานตัดหญ้าส่วนนี้แล้วเสร็จก่อนไปรับเด็กหญิง





ต้นไม้ที่ปลูกไว้ก็มีตายบ้างและโดนเครื่องตัดหญ้าตัดบ้าง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...  โกรธ โชคดีที่ต้นทุนในส่วนนี้ไม่ค่อยสูงเพราะต้นไม้ที่นำมาปลูกป่าเห็ดได้แก่ ยางนา ตะเคียน เต็ง รัง ก่อ เป็นต้น ส่วนใหญ่เกิดจากการเพาะเมล็ดเองอีกส่วนหนึ่งเป็นการซื้อกล้าไม้ขนาดเล็กมาเปลี่ยนถุงเตรียมก่อนปลูกครับ





ส่วนหนึ่งก็เจริญเติบโตได้อย่างที่เห็นทำให้ผมตัดหญ้าไปชื่นชมไป ถึงจะเหนื่อยแต่ก็สุขใจที่เห็นต้นไม้ค่อยๆเจริญเติบใหญ่นั่นเอง





เป้าหมายในอนาคตคือการสร้างสวนป่า "เม็ดทราย สายธาร" ให้เป็นลักษณะวนเกษตร ซึ่งหากเป็นไปตามที่คาดหวังเอาไว้งานในอนาคตของสวนป่าวนเกษตรจะต้องลดกิจกรรมลงเรื่อยๆ จนท้ายที่สุดเหลือเพียงการเข้าไปเก็บเกี่ยวดอกผลของต้นไม้ที่เราปลูกเอาไว้นั่นเอง

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2018, 12:35:23 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
Rai Maneenop
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 37



« ตอบ #499 เมื่อ: พฤศจิกายน 03, 2015, 10:47:38 AM »

 ;)บอกได้คำเดียว อิจฉาง่ะ ได้มีโอกาสอยู่บ้านทำงานที่ชอบ อยู่กับธรรมชาติ  ยิงฟันยิ้ม ไม่รู้เมื่อไหร่ผมจะมีโอกาสอย่างงี้มั่ง ร้องไห้ สัมผัสไอดิน กลิ่นโคลน เจ๋ง



nomadic_man ขอบคุณนะครับที่แวะมาเยี่ยมชม บางทีเราก็ไม่อาจรู้ได้หรอกครับว่าจะมีโอกาสได้ทำในสิ่งที่ชอบเมื่อไหร่ เพราะชีวิตมักซับซ้อนกว่าที่เราคาดคิด แต่ก็ไม่ยากเกินเข้าใจและยอมรับมัน ขอเป็นกำลังใจให้ครับผม  ยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 04, 2015, 07:40:53 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #500 เมื่อ: พฤศจิกายน 04, 2015, 08:02:38 PM »

เมื่ออาหารปลาสำเร็จรูปกลายเป็นเพียงอาหารเสริมที่นานๆทีปลาแห่งสวนไกลถึงจะได้ลิ้มลองเสียบ้าง จึงช่วยไม่ได้หากพอมีเวลาผมจึงต้องไปตัดสางใบปอสาแถวๆนั้นให้ปลากินแทน





จุดประสงค์หลักของเย็นวันก่อนคือนำเชื้อเห็ดตับเต่าที่สั่งซื้อมาไปเติมเชื้อให้กับต้นไม้ อาทิเช่น ทองหลาง มะม่วง แค เป็นต้น ตามประสาของคนชอบทดลองไปเรื่อยครับผม สำหรับเชื้อเห็ดตับเต่านี่เป็นรอบที่ 3 แล้วที่สั่งซื้อ คาดว่าคงไม่จัดหามาอีกแล้วไม่ว่ามันจะได้ผลหรือไม่เพราะแต่ละรอบก็มีค่าใช้จ่ายพอสมควรครับท่าน  ยิงฟันยิ้ม





รอบนี้มีการปรับเปลี่ยนสูตรทดลองเล็กน้อยเรียกได้ว่าเป็นเส้นผมบังภูเขาก็ว่าได้ พอดีผมได้เข้าไปอ่านศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมในกลุ่ม "อนุรักษ์ไม้วงศ์ยาง (Dipterocarpaceae)" วิธีที่จะทำให้สปอร์ของเชื้อเห็ดเจริญได้เร็วขึ้นคือต้องมีสารอาหารบางอย่าง ผมจึงเลือกใช้อันที่หาได้ตามร้านค้าทั่วไปนั่นก็คือ เครื่องดื่มชูกำลังนั่นเอง  ยิงฟันยิ้ม และเพื่อเพิ่มโอกาสในการพบกันของเชื้อเห็ดรากับรากของพืชผมจึงเติมปุ๋ยคอกลงไปด้วยในหลุมที่ขุดเพื่อเติมเชื้อ เรียกได้ว่ารอบนี้จัดเต็มทุกขั้นตอน สุดความสามารถแล้วที่เหลือก็เป็นเรื่องของต้นไม้กับเห็ดรากันล่ะ





บรรยากาศโดยทั่วไปของสวนป่า "เม็ดทราย สายธาร" และผลผลิตที่พอจะหาได้สำหรับช่วงแรกๆครับ





ต้นตะขบที่ปลูกเตรียมไว้สำหรับเป็นพี่เลี้ยงผักหวานป่าปี 59 เจริญเติบโตได้อย่างดีในพื้นที่ส่วนนี้ แต่ก็มีบางส่วนที่ไม่งามเช่นนี้แค่ไม่เอามาให้ชมกันเฉยๆ "อยากอาย" ครับท่าน  ยิงฟันยิ้ม





ว่าแล้วก่อนเดินทางกลับบ้านก็จัดการสะสางกิ่งลงเสียหน่อย เผื่อมีเวลาจะได้เข้ามาตัดหญ้าง่ายขึ้น ขอให้มีความสุขกับการปลูกต้นไม้กันนะครับ  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2018, 12:36:57 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
Thesun215
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 4128


« ตอบ #501 เมื่อ: พฤศจิกายน 05, 2015, 09:32:23 AM »

 ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์ อีกหน่อยมีผักหวานมีเห็ด ป่านี้ก็สมบูรณ์แบบแล้วครับ  อายจัง อายจัง อายจัง



nomadic_man อย่าใช้คำว่าสมบูรณ์แบบเลยครับเพราะยังห่างชั้นอีกเยอะหากเทียบกับพื้นที่และบุคคลหลายคนที่ผมยึดถือเอามาเป็นต้นแบบ เพียงแค่พัฒนาสวนไปตามแนวทางที่คิดเอาไว้และไม่ขัดแย้งกับระบบนิเวศดั้งเดิมได้ผมก็ดีใจมากแล้วครับ ปีนี้เห็นคุณอาทิตย์ทดลองเก็บเมล็ดผักหวานไว้แล้วค่อยนำออกมาเพาะตอนเหมาะสม ผมนี่ยกนิ้วให้เลยครับ  อายจัง ปีหน้าหากโอกาสไม่เอื้ออำนวยผมจะได้ลอกมาใช้ด้วยเพราะปีนี้แล้งจัด เมล็ดมาตอนไหนผมก็ปลูกตอนนั้นทำให้อัตราการงอกของผักหวานป่าปี 58 น้อยมาก ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 07, 2015, 07:51:03 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
bundidta
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 992


« ตอบ #502 เมื่อ: พฤศจิกายน 05, 2015, 01:22:28 PM »

 ยิ้มเท่ห์ สุดยอดครับท่าน  ยิ้มเท่ห์ อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง



nomadic_man หากเทียบกันเฉพาะผักหวานป่าแล้วล่ะก็ ยังห่างชั้นจากสวนพี่ดาบดิษฐ์อีกเยอะเลยครับผม  ยิ้ม ในส่วนอื่นๆก็ทำสวนไปได้ตามโอกาสอำนวย ว่างก็ทำบ้างไม่ว่างก็ช่างมัน ขอแค่ในแต่ละปีภาพฝันสวนป่าแนวทางวนเกษตรที่ผมคิดเอาไว้ค่อยๆเกิดขึ้นจริงที่ละหน่อยก็พอใจแล้วครับ เพราะระยะเก็บเกี่ยวดอกผลที่ผมคาดหวังเอาไว้คือ 10 ปีนับจากนี้ครับผม  ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 07, 2015, 07:45:06 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
สุ ป่าริมห้วย
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1594


« ตอบ #503 เมื่อ: พฤศจิกายน 07, 2015, 11:57:53 AM »

   สวัสดีค่ะ... ยิ้มเท่ห์

   เห็ดแบบนี้ทานได้มั้ยค่ะ พอทราบมั้ย รบกวนนิดค่ะ... ยิ้มเท่ห์



  ขึ้นกระจายห่างๆ มีอยู่ห้าหกดอก หาอ่านในเน็ต. คล้ายๆเห็ดนกยูง แต่ไม่ค่อยแน่ใจ เลยยังไม่ได้ไปเก็บมาค่ะ..
                                                                                                ขอบคุณค่ะ.. ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์




nomadic_man สวัสดีครับคุณสุ เห็ดในภาพที่นำมาให้ชมผมไม่เคยเห็นเลยครับ แต่ที่พบที่สวนลักษณะคล้ายๆกันแต่ก้านดอกไม่สูงเท่านี้และเป็นเห็ดเบื่อ ลักษณะทางกายภาพของเห็ดนั้นหลากหลายมาก ขนาดชนิดเดียวกันแต่เกิดคนละที่ยังแตกต่างกันได้เลย เช่นนี้เองจึงทำให้เห็ดต่างชนิดกันอาจมีรูปแบบทางกายภาพเหมือนกันก็ได้ ปีนี้ผมเข้าป่าเก็บเห็ดยังเก็บเห็ดระโงกตีนตันซึ่งเป็นเห็ดพิษร้ายแรงมากกลับมาตั้งสองรอบ แต่ก็เอามาเพื่อสอบถามผู้รู้จะได้ยืนยันว่ามันกินไม่ได้จริงๆ หากไม่มีผู้เชี่ยวชาญ(แต่อย่าลืมว่าผู้เชี่ยวชาญก็พลาดได้)จริงๆยืนยัน อย่าเสี่ยงดีกว่าครับ เพราะชีวิตยังต้องไปต่อ  ยิงฟันยิ้ม
ด้วยมิตร
 


   สุ::ขอบคุณมากจ้า ไม่กินแน่นอนค่ะ แค่อยากทราบไว้เป็นความรู้อ่ะค่ะ เพราะถ้าเป็นเห็ดนกยูง สุจะได้ปั่นทำเชื้อเห็ดไปรดโคนต้นไม้จ้าาา..
                                                                                                                                        ยิ้มเท่ห์ อายจัง
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 21, 2017, 03:15:45 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
่jukgrapong16
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 136


« ตอบ #504 เมื่อ: พฤศจิกายน 09, 2015, 09:40:22 PM »

  สวัสดีค่ะ... ยิ้มเท่ห์

   เห็ดแบบนี้ทานได้มั้ยค่ะ พอทราบมั้ย รบกวนนิดค่ะ... ยิ้มเท่ห์



  ขึ้นกระจายห่างๆ มีอยู่ห้าหกดอก หาอ่านในเน็ต. คล้ายๆเห็ดนกยูง แต่ไม่ค่อยแน่ใจ เลยยังไม่ได้ไปเก็บมาค่ะ..
                                                                                                ขอบคุณค่ะ.. ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์




nomadic_man สวัสดีครับคุณสุ เห็ดในภาพที่นำมาให้ชมผมไม่เคยเห็นเลยครับ แต่ที่พบที่สวนลักษณะคล้ายๆกันแต่ก้านดอกไม่สูงเท่านี้และเป็นเห็ดเบื่อ ลักษณะทางกายภาพของเห็ดนั้นหลากหลายมาก ขนาดชนิดเดียวกันแต่เกิดคนละที่ยังแตกต่างกันได้เลย เช่นนี้เองจึงทำให้เห็ดต่างชนิดกันอาจมีรูปแบบทางกายภาพเหมือนกันก็ได้ ปีนี้ผมเข้าป่าเก็บเห็ดยังเก็บเห็ดระโงกตีนตันซึ่งเป็นเห็ดพิษร้ายแรงมากกลับมาตั้งสองรอบ แต่ก็เอามาเพื่อสอบถามผู้รู้จะได้ยืนยันว่ามันกินไม่ได้จริงๆ หากไม่มีผู้เชี่ยวชาญ(แต่อย่าลืมว่าผู้เชี่ยวชาญก็พลาดได้)จริงๆยืนยัน อย่าเสี่ยงดีกว่าครับ เพราะชีวิตยังต้องไปต่อ  ยิงฟันยิ้ม
ด้วยมิตร
 


   สุ::ขอบคุณมากจ้า ไม่กินแน่นอนค่ะ แค่อยากทราบไว้เป็นความรู้อ่ะค่ะ เพราะถ้าเป็นเห็ดนกยูง สุจะได้ปั่นทำเชื้อเห็ดไปรดโคนต้นไม้จ้าาา..
                                                                                                                                        ยิ้มเท่ห์ อายจัง
แถวบ้านผมเรียกเห็ดขี้ควายครับ มีเห็ดขี้ควายดำกินได้ และเห็ดขี้ควายด่อนกินไม่ได้ แต่ผมก็ไม่รู้ว่าในรูปคือชนิดไหน



nomadic_man ขอบคุณที่ร่วมแสดงความคิดเห็นนะครับ แต่อย่างที่ผมยืนยันไว้ตลอดก็คือหากเจอเห็ดที่เราไม่แน่ใจว่ามันจะกินได้หรือไม่(ทั้งที่อาจจะกินได้ก็ได้) อย่าเอาชีวิตไปเสี่ยงเด็ดขาดครับผม เพราะชีวิตยังต้องไปต่อ  ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 21, 2017, 03:15:59 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #505 เมื่อ: พฤศจิกายน 14, 2015, 12:43:36 AM »

ดุจดังจันทร์เสี้ยวขึ้นสามค่ำ

เมื่อผมตัดสินใจหันหลังกลับออกมาจากกระท่อมเซียน จันทร์เสี้ยวของข้างขึ้นสามค่ำก็หลบลี้หนีหายและจากลาฟากฟ้าเสียแล้ว… กลางเดือนพฤศจิกายนที่เมฆหม่นยังล่องลอยคล้ายกับไม่มีทีท่าว่าลมหนาวจะพัดผ่านมาโดยง่าย อวลกลิ่นหอมของดอกพญาสัตบรรณเมื่อหลายวันก่อนยามค่ำคืนทำให้ผมคิดเอาเองว่าลมหนาวฤดูกาลนี้คงหวนคืนมาอีกครา ทว่าหาได้เป็นเช่นนั้นไม่ สิ่งเดียวที่พอจะอนุมานได้ว่าย่างเข้าสู่ฤดูหนาวแล้วนั่นก็คือดวงตะวันเริ่มลาลับขอบฟ้าเร็วขึ้น จึงทำให้เวลาของเกษตรกรนอกเวลาของคนเช่นผมลดน้อยถอยลงอย่างเลี่ยงไม่ได้

ในแต่ละสัปดาห์แทบจะหาเวลาเข้าสวนได้น้อยเต็มทีเพราะต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการดูแลเด็กหญิงเมื่อเธอขึ้นปฏิบัติงาน เมื่อยามเย็นของแต่ละวันถูกบีบบังคับด้วยแสงสว่างที่เลือนหายไปอย่างรวดเร็วในช่วงนี้ จึงทำให้งานสวนแทบไม่ไปหน้ามาหลังเสียที ขนาดเหลือเพียงงานตัดหญ้าและตัดแต่งกิ่งไม้บางส่วนเท่านั้นเอง

หากเป็นเมื่อหลายปีก่อนในช่วงเวลาที่ผมคล้ายมีกระท่อมเซียนเป็นดุจดังที่พักพิงทั้งกายใจ ผมคงเร่งรีบเข้าไปในทันทีเมื่อเซียนขอความช่วยเหลือ(ซึ่งนานทีปีหนถึงจะมีโอกาสหลุดมาสักคราหนึ่ง) แต่เมื่อสัมภาระแห่งตัวตนที่เหนี่ยวรั้งเราเอาไว้ค่อยๆเพิ่มขึ้น จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะปฏิบัติตนเหมือนช่วงนั้นได้ จึงทำให้ผมในวันนี้โผล่เข้าไปก็เมื่อพวกเขาหยุดกิจกรรมตีข้าว-หอบข้าวกันแล้ว บางทีวิถีแห่งชีวิตของสามัญชนก็เป็นเช่นนี้เอง ให้โอกาสผู้คนหวนคิดถึงความหลังแต่ไม่อนุญาตให้กระทำเฉกเช่นที่ผ่านมา

หลายวันแล้วหลังเลิกงานประจำที่ผมต้องเดินตัดแต่งกิ่งต้นตะขบ(เมื่อมีเวลา) เพื่อจะได้สะดวกสำหรับการเข้าไปเก็บงานตัดหญ้าในพื้นที่ส่วนนั้นของสวนไกล จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ลุล่วงเสียที ไม่ใช่ว่าจะมีพื้นที่มากมายนัก เพียงแต่ว่าเวลาที่พึงมีมักจะถูกแบ่งไปยังกิจกรรมอีกหลายๆอย่าง ทั้งที่หลายอย่างเลี่ยงได้แต่บางอย่างก็ไม่ การที่เลี่ยงไม่ได้ใช่หมายความว่าจะต้องเต็มใจกระทำ

ในการ์ตูนเรื่อง “One Punch Man” มีฉากหนึ่งที่ตัวเอกของเรื่องไม่จำเป็นต้องกระทำเช่นนั้นเลย นั่นก็คือเอาตัวเองเข้าไปต้านพลังทำลายล้างจากการปะทะกันของตัวประกอบคู่หนึ่ง(ซึ่งไปๆมาๆทั้งบทและภาพวาดในการ์ตูนดูเหมือนจะโดดเด่นยิ่งกว่าตัวเอกเสียอีก) เพื่อไม่ให้ไปถูกตัวละครหญิงอีกตัวที่กำลังเข้าใจผิดและท้าต่อสู้กับตัวเอก ณ ตอนนั้น พลังทำลายล้างที่เกิดขึ้น(จากตัวประกอบคู่ที่ต่อสู้กัน)ทำให้สิ่งปลูกสร้างโดยรอบไม่เว้นแม้แต่พื้นผิวถนนพังทลาย ยกเว้นบริเวณที่ตัวเอกของเรื่องยืนบังเอาไว้อย่างไม่สะทกสะท้าน ซึ่งในพื้นที่นั้นมีตัวละครหญิงนั่งทรุดอยู่ด้วย

ผมยังจดจำได้ดีถึงช่วงเวลาแรกๆที่เข้ามาทำงานยังพื้นที่นี้ ดินแดนแห่งสัจจะและไมตรีซึ่งถูกรายล้อมด้วยอ้อมกอดแห่งขุนเขา มองในแง่มุมไหนไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าผมถูกหล่อหลอมและเปลี่ยนผ่านชีวิต, จิตวิญญาณ ด้วยเซียนผู้หนึ่ง ณ ดินแดนแห่งนี้  เซียนผู้ซึ่งสถิตอยู่ยังกระท่อมเซียนของเขาซึ่งมีอาหารการกินทุกอย่างที่ต้องการ ต้อนรับทุกผู้คนที่ผ่านพบ ไม่ว่าจะด้วยสถานการณ์ไหนหรือรูปแบบการใช้ชีวิตใดๆ รุ่นแล้วรุ่นเล่า รุ่นแล้ว รุ่นเล่า...  

หลายต่อหลายครั้งในชีวิตจริงของเราไม่ได้มีพลังที่เต็มเปี่ยมดุจแสงจันทร์วันเพ็ญ แต่เรายังหาญกล้ากระทำสิ่งที่คิดว่าสำคัญ เพียงเพราะอะไร... ชั่วขณะความคิดสับสนอย่างเดียวที่ผู้คนพอจะทำได้คือสิ่งถนัดที่สุด ก่อนกลับออกมาจากสวนไกลผมเหลียวมองไปยังฟากฟ้ายามอาทิตย์อัสดง หากไม่สังเกตแทบจะไม่พบเห็นจันทร์เสี้ยวของข้างขึ้นยามสามค่ำแขวนอยู่บนนั้น ซึ่งซีดเซียวและเปลี่ยวดายดุจดังใจของผู้เฝ้าคอย



ดูเหมือนว่ากล้วยน้ำว้าแห่งสวนไกลยังไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด ทั้งๆที่ช่วงเวลานี้ราคาตกลงมาพอสมควรตามกลไก แต่เมื่อส่วนคาบเกี่ยวของแนวคิดสวนป่า "เม็ดทราย สายธาร" กับกลไกการตลาดยังมีน้อยมาก จึงไม่มีความเดือดร้อนอันใดมารบกวนเราได้ สัปดาห์ก่อนผมจึงเข้าสวนไปตัดกล้วยเครือที่พอเหมาะออกมา...





เพื่อขายปลีกในราคาที่เราพอใจซึ่ง(น่าจะ)ถูกกว่าท้องตลาดทั่วไปในแถบนี้(ผมมักเดินสำรวจและสอบถามราคาเสมอเมื่อได้ไปตลาดสดของ อ.ด่านซ้าย)ผลตอบรับสำหรับตลาดขายปลีกออกมาดีมาก มีเท่าไหร่ก็ไม่พอจนใครบางคนแอบถามว่าทำไมขายหมดตลอด "ก็เอามาขายให้น้อยๆไว้สิครับ" ผมตอบ  ยิงฟันยิ้ม แล้วทำไมกล้วยที่เอามาขายลูกใหญ่จัง "ไม่เห็นจะยากเลย ลูกเล็กเราก็อย่าเอามาขายสิครับ"  โกรธ





วันที่ผ่านมารุ่นพี่ที่สนิทกันได้แวะมาเยี่ยมเยียน หลังจากหนก่อนเขาบอกเอาไว้ว่าอยากกินลาบเป็ดใส่หยวกกล้วย เมื่อมีโอกาสจึงไม่รอช้าจัดไปครับผม





ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าหากกินหยวกกล้วยจากกอที่กำลังเป็นโรคตายพรายอยู่จะส่งผลต่อคนที่กินหรือไม่ แต่หยวกกล้วยของหน่อที่ตัดมามายังขาวจั๊วน่าเจี๊ยะดีอยู่  ยิงฟันยิ้ม จนถึงวันนี้ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว หวังว่าคงไม่มีผลข้างเคียงต่อคนนะครับกับโรคตายพรายของกล้วยน้ำว้า





ในส่วนที่ยังไม่แสดงอาการว่าติดเชื้อ(เพราะตอนนี้มีหลายกอแล้วที่แสดงอาการ) กล้วยน้ำว้าก็ยังให้ผลผลิตออกมาเรื่อยๆ การทำสวนแนวทางวนเกษตรสำหรับผู้ที่ไม่ค่อยมีเวลาแล้ว ผมคิดว่าพืชพี่เลี้ยงเช่นกล้วยน้ำว้าก็เป็นทางเลือกหนึ่งที่เหมาะสมทีเดียวครับ





ไม่ได้เข้าสวนเสียนาน เห็นอีกทีน้อยหน่าสายพันธุ์ "เพชรปากช่อง" ที่ปลูกเอาไว้ไม่กี่ต้นก็มีบางต้นกลับติดผลซะงั้น เอายังไงดีน้อ...





ต้นฝรั่งก็ไม่ยอมน้อยหน้าเกือบจะทั้งหมดติดดอกทั้งสิ้น แต่ท้ายที่สุดแล้วผมคิดเอาไว้ว่าคงต้องปลิดดอกทิ้งเสียหมดมิให้เป็นเยี่ยงอย่าง เอ๊ย ม่ายช่าย เพราะพึ่งปลูกลงดินผ่านพ้นมาได้เพียงครึ่งปี แถมยังไม่มีระบบน้ำรองรับอีกกลัวต้นจะโทรมก่อนเจอแล้งนั่นสิครับ เพราะเท่าที่เดินดูตอนนี้เริ่มมีหลายต้นแสดงอาการขาดน้ำให้เห็นบ้างแล้ว ก็ว่ากันไปครับผม เป็นต้นไม้ในสวนเราต้องอดทน  ยิงฟันยิ้ม





พื้นที่ปลูกป่าไว้หาเห็ดแห่งสวนไกลก็ค่อยๆมีแนวโน้มดีขึ้นกว่าปีก่อน อาจเป็นเพราะต้นไม้ป่ามีธาตุทรหดติดตัวอยู่แล้วส่วนหนึ่งก็เป็นได้





ปิดท้ายด้วยภาพดงตะขบแห่งสวนไกลที่บางส่วนกำลังถูกตัดแต่งกิ่งเพื่อให้สามารถเข้าไปตัดหญ้าได้สะดวกขึ้น บางส่วนก็ยังไม่ค่อยเจริญเติบโตนักและมีอีกหลายส่วนที่ไม่ได้ไปต่อ  โกรธ ตายเสียเฉยๆนั่นเอง ปีหน้าค่อยหาต้นกล้าตะขบมาปลูกเพิ่มเอาครับผม  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2018, 12:39:33 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
9_shane
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1457



« ตอบ #506 เมื่อ: พฤศจิกายน 14, 2015, 08:17:34 PM »

เจ้าของสวนนี้น่าจะเป็นคนชอบอ่านหนังสือนะครับมีอารมศิลปิน ผมเข้ามาทีไรอ่านเพลินดี เคยเขียนหนังสือไหมครับถ้ายังน่าจะลองสักเล่มนะชิงรางวัลนักเขียนหน้าใหม่😊🌿🍌เรื่องกล้วยติดโรคนี่ปลูกนานแค่ไหนถึงเป็นของผมก่อนออกปลีโดนทั้งสวนเลยได้แค่บางเครือหรือบางหวีเท่านั้นเองตอนนี้ยังคาป่าหญ้าอยู่เลยยังไม่ได้จัดการผลกล้วยผมก็กินนะไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นไรไหมกินมานานแล้ว😁🍌สวนบนเขานี่คือสวนไกลใช่ไหมครับ ไม่สนใจปลูกข้าวไร่ลืมผ้วบ้างหรือ 😆อร่อยดีนะผมว่า



nomadic_man ขอบคุณนะครับที่แวะมาเยี่ยมชมสวนบ่อยๆ  ยิ้ม เรื่องของงานเขียนก็มีเป็นบทความบ้าง เรื่องสั้นบ้าง แต่ก็เขียนเล่นๆฝากงานผ่านทางเวบแค่นั้นครับไม่ถึงกับเป็นหนังสือหรอก ยังไม่กล้าเพราะต้องขัดเกลาฝีไม้ลายมือกันอีกเยอะ  โกรธ ส่วนกล้วยเป็นโรคตายพราย เท่าที่ผมเห็นนะครับจากการปลูกกล้วยน้ำว้าแบบจริงจังมา 1 ปี พบว่าอาการมักแสดงตอนที่ต้นหลักกำลังจะแทงหัวปลีครับผม ใบเหลืองหน่อยๆแล้วก้านใบตกล่ะใช่เลย แต่ก็มีบ้างที่ติดเครือแล้วค่อยแสดงอาการ แบบนี้จะไม่ได้ผลผลิตเต็มเม็ดเต็มหน่วยคาดว่าที่สวนคุณ 9_shane น่าจะเป็นแบบนี้  ร้องไห้ แล้วก็มีอีกที่ตัดเครือต้นแรกเรียบร้อยแล้วหน่อกล้วยรุ่นๆต่อๆมาค่อยแสดงอาการ แบบสุดท้ายนี่ทำผมหนักใจที่สุดเพราะการขุดขยายหน่อกล้วยปีนี้ผมจะเลือกกอที่ติดเครือ ซึ่งคาดว่าในกลุ่มหลังนี่มีบางกอที่ผมขุดแยกหน่ออาจมีเชื้อตายพรายแฝงอยู่ ตอนแรกตั้งใจว่าจะตัดแต่งสางกอกล้วยตอนนี้แทบไม่กล้าเลย(เข้าทางคนขี้คร้านครับผม) ท้ายที่สุดแล้วไม่ว่าอนาคตของกล้วยน้ำว้าแห่งสวนไกลจะเป็นเช่นไร ผมถือว่าตนเองมาได้ไกลพอสมควรแล้วครับกับองค์ความรู้สำหรับการปลูกกล้วย  ยิงฟันยิ้ม และพื้นที่ของสวนไกลนั้นจริงๆแล้วไม่ห่างจากบ้านสวนและสวนล่างมากนักครับ แต่ติดเชิงเขาจึงทำให้เก็บภาพบรรยากาศออกมามักจะมีทิวเขาเป็นฉากหลังให้บ่อยๆครับผม เรื่องข้าวไร่นี่คุณ 9_shane ทำไมเดาใจผมถูกน้อ  อายจัง ปีหน้ากะว่าจะลองเอาพันธุ์จากญาติๆของเธอมาปลูกเล่นๆพัฒนาสายพันธุ์ให้เหมาะสมกับพื้นที่ของเราในภายภาคหน้าครับผม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 21, 2017, 03:31:05 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

🐾🐾🐾🌳🌿🌾ความพยายามอยู่ที่ไหน🌱ความสำเร็จก็อยู่ไม่ไกล🐜🐜🐜🌴🌵
varisa999
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #507 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2015, 02:59:51 PM »

ที่สวยสวนปลูกได้ลงตัวชอบค่ะพื้นที่กี่ไร่จ้ะ



nomadic_man ขอบคุณที่แวะผ่านมาทักทายนะครับ พื้นที่สวนที่ผมดูแลอยู่ ณ ตอนนี้แบ่งเป็นบ้านสวน 2 ไร่ ตอนนี้ไม่ต้องทำอะไรมากแล้วเพราะแนวทางวนเกษตรเริ่มแสดงผล จริงๆแล้วต้องบอกว่าทำอะไรมากไม่ได้เพราะถือได้ว่าเป็นพื้นที่กันดารที่สุดที่ครอบครอง ถัดมาคือสวนล่างมีพื้นที่ 1 ไร่ครึ่ง สภาพดินดีกว่าบ้านสวนนิดหน่อย พื้นที่ส่วนนี้เองที่ผมและครอบครัวใช้ทดลองแนวทางการทำเกษตรของเรา เมื่อผ่านด่านทดสอบด้านความกันดาร ทดลองปลูกต้นไม้ตามความเชื่อ(ปลูกป่าไว้หาเห็ด เก็บผักหวาน) ท้ายที่สุดบุญพาวาสนาส่งให้เราได้พื้นที่สวนไกล 8 ไร่มาครอบครองเพื่อถือกำเนิด สวนป่า "เม็ดทราย สายธาร" วนเกษตรแนวกระทำให้น้อยที่สุดครับผม  ยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 18, 2015, 08:05:54 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #508 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2015, 08:30:57 PM »

วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาพอมีเวลา ผมจึงไม่รอช้าที่จะเข้าไปเก็บงานตัดหญ้าที่สวนไกลในพื้นที่ดงตะขบ ตัดหญ้าเสร็จจึงเดินเล่นชมผลงานเสียหน่อย เห็นต้นไม้ค่อยๆเติบโตตามสภาพก็หายเหนื่อยครับ





ต้นไม้ที่ปลูกส่วนที่เห็นในภาพตายไปเยอะพอสมควรเนื่องจากต้องรับแสงแดดตลอดทั้งวัน ดินก็ไม่ดีแถมยังลาดเอียงอย่างยิ่ง จะปรับพื้นที่ทำ swale ก็ไม่มีเวลา จึงตัดสินใจปลูกต้นไม้สู้เสียเลย ตายบ้างรอดบ้างก็ว่ากันไป  ยิงฟันยิ้ม





เย็นวันก่อนมีโอกาส(แอบ)พาเพื่อนร่วมงานไปพักผ่อนคลายเครียด ไอ้คุณเพื่อนคนนี้หล่ะครับที่คอยช่วยเหลืองานสวนอยู่บ่อยๆ(จริงๆต้องบอกว่าถูกผมขอความกรุณาหลอกใช้มัน) คราวนี้พอเริ่มมีผลผลิตผมจึงถูกเรียบเก็บส่วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทั้งกล้วยเอย หัวปลีเอย ตะขบเอย เอ๊ย...  ยิงฟันยิ้ม





ต้นไม้ป่าเห็ดอายุ 1 ปีครึ่งนับจากวันที่เริ่มปลูก ส่วนที่รอดก็ค่อยๆทยอยสูงท่วมหัวคนปลูกแล้ว





ปีนี้งานหลักของผมอยู่ที่สวนไกลจึงไม่ค่อยมีเวลาไปสวนล่างมากนัก โชคดีที่มีผู้ช่วยอย่างต้นตะขบคอยคลุมหญ้าให้แล้วงานหลักคือการตัดหญ้าจึงไม่มากนัก แต่งานที่ตามมาก็คือการสางกิ่งต้นตะขบนั่นเอง จะมีเวลาว่างมาทำตอนไหนน้อ  โกรธ





ผักหวานป่าปี 58 แบบหยอดเมล็ด... ปีนี้ถือว่างอกน้อยมากครับไม่รู้ว่าที่สวนเพื่อนๆสมากชิกเป็นเช่นไรกันบ้าง





ผักหวานป่าปี 57 เห็นแบบนี้ค่อยพอชื่นใจขึ้นมาบ้างกับแนวทางวนเกษตรกระทำให้น้อยที่สุดของเรา





ว่าแล้วก็เก็บฟักทองกลับมากินเสียหน่อย ปลูกไว้เล่นๆที่สวนล่างแต่ได้กินแบบจริงๆครับท่าน  ยิงฟันยิ้ม





สัปดาห์นี้ผมกับเพื่อนร่วมงานต้องช่วยกันพัฒนาระบบคุณภาพ จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะขอความช่วยเหลือจากยายของเธอ เมื่อยายติดภารกิจสำคัญทางบ้านนอกแต่ทางนี้ก็จำเป็น เรื่องวุ่นๆทั้งสัปดาห์ที่บ้านของเราจึงเกิดขึ้นเพราะต้องพ่วงหลานน้อยอีกคนเข้ามาเลี้ยงด้วยกันครับ  ยิงฟันยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2018, 12:43:42 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #509 เมื่อ: ธันวาคม 07, 2015, 01:55:27 AM »

เมื่อพอมีเวลาผมจึงเข้าไปตัดหญ้าให้พื้นที่สวนไกล แต่ก็ทำเท่าที่ทำได้เป้าหมายหลักจึงอยู่ที่บริเวณโดยรอบสระน้ำ





แสงและเงาล้วนเคียงข้างอยู่ซึ่งกันและกัน





เพราะวิถี...หาได้มีเพียงด้านเดียว เมื่อชีวียังอยู่ด้วยความเชื่อมั่นและศรัทธา





เลือกที่จะเชื่อในสิ่งที่ทำและทำในสิ่งที่เชื่อ





ใครเคยกล่าวเอาไว้ "อย่าพูดคำว่าไม่มีเวลา" แต่ทำไมผมยังชอบใช้คำว่า "ไม่มีเวลา" มากล่าวอ้างตลอด กว่าจะหาเวลามายกแปลงปลูกผักให้เด็กหญิงได้สักแปลง เฮ้อ...





"พี่ จัดการเมื่อไหร่ก็บอกนะ ผมจะติดต่อผู้รับเหมาให้" โคตรจะแมนกล่าว "ได้เลย เอาแบบว่าให้มันมาสวนแล้วจำไม่ได้ไปเลยเนอะ" หมื่นจอกมิวางวายตอบพร้อมเสียงหัวเราะ ฮ่า ฮ่า "อ้าวเฮ้ย พวกคุณจะวางแผนขุดล้อมต้นตะขบ(พร้อมผักหวาน)ก็เกรงใจเจ้าของสวนกันบ้างนะคร๊าบ"  โกรธ





ว่าแล้วก็ต้องใช้บริการของนักเสี่ยงโชคแห่งดาวโลก & คู่หูเสียหน่อย เรื่องอะไรที่ผมจะยอมเป็นคนบ้าหอบฟางเพียงลำพัง  ยิงฟันยิ้ม





จึงเป็นที่มาของ "ฟางกองนั้นเจ้าของเพิ่นหวงบ่น๊อ..." ผมสอบถามผ่านรุ่นพี่เพื่อนร่วมงานผู้หนึ่ง "ถามให้แล้วเด้อ ว่างวันไหนก็ไปขนเอาได้เลย"  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2018, 12:45:30 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #510 เมื่อ: ธันวาคม 08, 2015, 06:32:32 PM »

เมื่อพอมีเวลาผมจึงเลือกที่จะเดินสำรวจพื้นที่สวนไกลเล่น กับเวลาที่ผ่านมาเกือบ 2 ปีแล้วจากสภาพไร่ข้าวโพดเก่าค่อยๆกลายเป็นสวนป่า(หญ้าขจรจบและดงตะขบ  โกรธ ) มีทั้งผู้ที่ได้ไปต่อและผู้ที่ไม่ผ่านการทดสอบจากธรรมชาติ หนทางข้างหน้าจะเป็นเช่นไรยากจะบอกได้รู้แต่เพียงว่า... "เรายังแน่วแน่กับบาทวิถีที่เลือกแล้ว"





สวนป่าเม็ดทราย สายธาร กำลังก้าวย่างเข้าสู่ฤดูฝนห่างหาย นับจากนี้อีก 4-5 เดือนคาดว่าจะมีฝนผ่านมาน้อยมาก





พื้นที่ปลูกฝรั่ง-น้อยหน่า คาดการณ์ล่วงหน้าไว้ได้เลยว่ากว่าจะถึงฝนหน้าคงรอดตายไม่ครบจำนวนปลูก เพราะทุกสิ่งมิได้มาโดยง่ายเกิดเป็นต้นไม้สวนเราต้องอดทน





ส่วนดงตะขบพวกที่เติบโตน่าจะเกือบ 300 ต้น คงต้องปลูกซ่อมอีกราวๆครึ่งร้อยตามหลุมที่เตรียมไว้





หญ้าขจรจบที่ผมเรียกขานเสียใหม่ว่า "สหายจัดตั้งแห่งพงไพร" เนื่องจากการแพร่ขยายพันธุ์ของมันทำได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งหากเราทำการตัดเรื่อยๆ(โอกาสเป็นไปได้น้อยมาก)พวกมันจะเป็นเสมือนฟางห่มดินที่เราไม่ต้องไปหอบมาให้เมื่อย สรรพสิ่งล้วนดำรง ขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองในแง่มุมไหนเท่านั้นเอง

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2018, 12:47:31 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #511 เมื่อ: ธันวาคม 16, 2015, 09:16:47 PM »

เมื่อดาวตก

"ว่าแต่ว่า... คุณเคยฝันเห็นดาวตกบ้างไหม" ผมหวนคิดถึงวลีคำถามที่โผล่มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยของเขาเมื่อหลายปีก่อน คืนหนึ่งท่ามกลางแสงดาวพราวฟ้าระหว่างออกค่ายในพื้นที่ห่างไกล "พ่อ กุ้งจะไหม้แล้วไปดูหน่อยสิ" กลิ่นกุ้งเผาบนเตาอั้งโล่โชยมาแตะจมูกทำให้ผมหลุดจากห้วงภวังค์ "อืม... เดี๋ยวไปดูให้" ผมตอบโดยที่สายตายังไม่ละจากจันทร์เสี้ยวบนฟากฟ้า

วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาผมมีโอกาสเข้าสวนเพื่อเก็บงานตัดหญ้า ตัวละครลับก็ยังไม่กลับมาเสียทีเพราะติดภารกิจเลี้ยงดูหลานน้อย(ลูกชายของน้องสาวผม) จึงทำให้การตัดหญ้าในพื้นที่ 8 ไร่ด้วยตัวคนเดียวเปรียบเสมือนเล่นเกมส์ตีตัวตุ่นก็มิปาน ตัดหญ้าส่วนนี้เสร็จตรงนั้นก็ยาวขึ้นมาอีกแล้ว พอตัดตรงนั้นเสร็จเหลียวมองกลับไปอีกทีตรงที่ก่อนหน้านี้สภาพก็เหมือนเดิม "หญ้ารกท่วมหัวนั่นเอง"

ผมเริ่มงานประจำในวันจันทร์ด้วยความเมื่อยล้า พอนานๆทีจับเครื่องตัดหญ้าร่างกายมักประท้วงอยู่เสมอๆ ถึงกระนั้นยังต้องกัดฟันเข้าสวนตัดหญ้าอีกในช่วงเย็นเพื่อให้แล้วเสร็จตามที่คาดหวังเอาไว้ โชคยังเข้าข้างเมื่อจู่ๆเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องผู้หนึ่งได้กล่าวขึ้นมาอย่างลอยๆ "เย็นนี้จะไปดูดาวตกที่ไหนดีนะ" ระหว่างตัดหญ้ากับเตรียมความพร้อมพื้นที่บ้านสวนเพื่อรองรับผู้คนจำนวนหนึ่ง คุณคิดว่าผมจะเลือกทางไหนล่ะครับ

ดูเหมือนว่าสิ่งที่หนุ่มสาวมีอย่างเหลือเฟือคือเวลา จึงทำให้พวกเขาเดินทางมาบ้านสวนล่าช้าจากกำหนดนัดหมายร่วมชั่วโมง "ถ้าไม่มีใครมาเรากินข้าวอิ่มแล้วก็กลับบ้านกันเนาะแม่" ผมเอ่ยอย่างอารมณ์ดีขณะกำลังพลิกกุ้งบนเตา เด็กหญิงก็ดูเหมือนจะไม่อินังขังขอบใดๆเพราะยังเล่นสนุกอยู่บนบ้านสวนกับเธอ นานแล้วที่เราไม่ได้ออกมาดื่มด่ำบรรยากาศของบ้านสวนเช่นนี้ สักครู่ใหญ่ๆพวกเขาก็ค่อยๆทยอยเดินทางมาถึงเมื่อผมเริ่มสังเกตเห็นสะเก็ดดาวบางดวงตกลับฟ้า

ชั่วขณะที่ดวงตาหลายคู่มองเห็นประกายเจิดจ้าจากดาวตกพร้อมๆกัน เสียงโห่ร้องแห่งความประทับใจก็ดังขึ้น ผมแอบเดินออกมาจากกลุ่มผู้คนเพียงลำพัง ยิ้มให้กับตนเองเมื่อเห็นเธอและเด็กหญิงหัวเราะพูดคุยอย่างมีความสุข ก่อนจะเหลียวมองขึ้นไปบนฟากฟ้าอย่างเงียบงัน "จะมีใครบ้างไหมนะมองเห็นเดือนเสี้ยวที่กำลังลาลับขอบฟ้าอยู่" ผมคิด... แว่วทำนองเพลง "เมื่อเดือนตก" ของ "ชวลักษณ์" ล่องลอยมาพร้อมกับสายลมหนาว "เมื่อเดือนตกจากฟ้าดาราพราว เตือนให้หนาวเหมือนรักเราพรากกัน ต้องกายลมเย็นไม่เว้นวัน เหมือนจันทร์ทิ้งพี่ให้หลงคอย..."

เพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยผมจึงเดินทางกลับจากบ้านสวนเป็นกลุ่มสุดท้ายพร้อมเซียนเบียร์รุ่นน้องและรุ่นพี่อีกคน ปิดบ้านสวน เก็บขยะ ดับฟืนไฟ เดินสำรวจพื้นที่บริเวณโดยรอบอีกหนก่อนกลับออกมา... ความทรงจำของเราในอดีตนั้นน่าเชื่อถือได้แค่ไหนกันนะ บางที... เขาอาจกล่าวกับผมเช่นนี้ก็ได้ในคืนนั้น "คุณรู้ไหม ความทรงจำผู้คนน่ะไม่ต่างอะไรกับประกายเจิดจ้าของแสงดาวตกเลย เพราะมักมีช่วงเวลาให้หวนระลึกถึง แม้เป็นเพียงบางเสี้ยวหนึ่งของมันก็ตามที"
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 16, 2015, 10:34:43 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 [32] 33 34 35 36 37 38 39   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: