หน้า: 1 2 3 4 5 [6] 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 ... 39   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ปลูกป่าไว้หาเห็ด เก็บผักหวาน : ปลายฝันสุดท้าย สุดทางฝัน  (อ่าน 290619 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Numdoitung
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1477


« ตอบ #80 เมื่อ: สิงหาคม 26, 2013, 09:47:46 AM »

เยี่ยมค้าบเยี่ยมมมมมมมมม อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง
บันทึกการเข้า

thongpan
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 63


« ตอบ #81 เมื่อ: สิงหาคม 26, 2013, 10:07:51 AM »

อ่านเพลินจนจบกระทู้เลยครับ มีความตั้งใจในการปลูกต้นไม้มากครับ จะติดตามดูต่อไปนะครับ
บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #82 เมื่อ: สิงหาคม 26, 2013, 12:12:08 PM »

สัปดาห์ที่แล้วไปตัดหญ้าแฝกรอบหลุมเลี้ยงปลา มีเศษหญ้าส่วนหนึ่งที่ตกลงไปในบ่อ ผ่านมาอีกสัปดาห์ไหงน้ำใสขึ้นได้ยังไงไม่รู้ ผู้รู้ช่วยตอบด้วยมีผลเสียต่อปลาในบ่อไหม  เศร้า แต่เท่าที่สังเกตดูยังไม่มีปลาตายลอยขึ้นมา และถูกใจเธอเป็นอย่างยิ่ง(น้ำใส)  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม


ภาพแนวตั้งลองเปรียบเทียบกับสระน้ำที่ดินติดกันข้างล่าง ก่อนหน้านี้สัปดาห์ที่แล้วสีเดียวกัน ผ่านมาอีกสัปดาห์ เป็นอย่างที่เห็น งงเป็นอย่างยิ่ง  ตกใจ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:03:02 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #83 เมื่อ: สิงหาคม 27, 2013, 06:44:24 PM »

ว่าด้วยเรื่อง "อีรอก"

ชื่อวิทยาศาสตร์ Amorphophallus spp., Arisaema spp. วงศ์ ARACEAE
แหล่งที่พบ พบตามป่าที่มีความชื้นสูง ประเภทไม้ เป็นไม้ล้มลุกข้ามปี

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ต้น เป็นไม้ล้มลุกข้ามปี มีเหง้าใต้ดินลักษณะกลมผิวขรุขระมีรากโดยรอบ ในฤดูฝนจะมีก้านใบยาวเหนือดิน ลักษณะอวบน้ำไม่มีแกน กลม ขนาดเท่าหัวแม่มือ ยาว 50-120 ซม. มีลายสีเขียว น้ำตาลและดำทั้งแบบเป็นจุดพื้นจุดด่าง หรือแถบลายแตกต่างกันไป

ใบ มีก้านใบย่อยแตกออกจากปลายก้านใบ 2-3 ก้าน และมีใบประกอบ 10-120 ใบ ออกเป็นคู่รูปคล้ายหอก กว้าง 10-50 ซม. ยาว 15-25 ซม. ขอบใบเรียบ แผ่นใบเป็นคลื่นเล็กน้อยสีเขียวเข้ม หรือบางชนิด อาจมีจุดสีขาวกระจายทั่วไป มีหูใบติดกับก้านใบย่อย

ดอก มีก้านดอกยาวออกจากบริเวณเหง้า ลักษณะคล้ายก้านใบมีดอกอยู่ตรงปลายก้าน รูปดอกคล้าย ดอกหน้าวัว มีเกสรเป็นแท่งอยู่ตรงกลาง

ผล ลักษณะกลม ขนาด 0.5-1.0 ซม. สีเขียวเรียงติดกันเป็นแท่ง ความยาว 5-8 ซม. และมีกลีบเลี้ยงห่อด้านหลัง ผลเมื่อสุกมีสีส้มแดง

ส่วนที่ใช้บริโภค ก้านใบและก้านดอกย่อย

การขยายพันธุ์ เมล็ด

ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ ต้นฤดูฝน

การปรุงอาหาร ก้านใบและก้านดอกอ่อน ลอกเปลือกและนำไปแกงอ่อม

ลักษณะพิเศษ สรรพคุณทางยา หัวใช้พอกกัดฝีหนอง

ข้อควรระวัง ต้องปรุงให้สุกก่อนบริโภค

เอกสารอ้างอิง สถาบันการแพทย์แผนไทย กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. 2542. ผักพื้นบ้านภาคอีสาน 302 หน้า.

ที่มา http://area-based.lpru.ac.th/veg/www/Native_veg/v456.htm


ที่บ้านสวนเริ่มขยายพันธุ์อีรอกมาได้หลายปีแล้ว โดยเก็บเมล็ดมาจากป่าที่ไปหาเห็ด ต้นฝนปีนี้ออกดอกพอได้เก็บก้านมาแกงกิน ปีหน้ากะว่าหากมีเมล็ดจะแจกจ่ายแก่เพื่อนสมาชิกที่ต้องการ  ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:03:27 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #84 เมื่อ: สิงหาคม 28, 2013, 09:10:32 PM »

พื้นที่สีแดงของบ้านสวนค่อยๆถูกกระชับพื้นที่โดยสีเขียว เริ่มจากหญ้า วัชพืช แล้วก็ไม้พื้นถิ่นกับไม้ที่ปลูกเพิ่ม ผมคิดเอาเองว่าความชื้นที่ถูกเก็บสะสมในดินค่อยๆเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ เพราะในปีแรกพื้นที่ปรับดินใหม่ แทบไม่มี พืชชนิดไหนขึ้นได้เลย ถึงเราจะไม่ได้ทำอะไรมาก แต่ท้ายที่สุด หากสภาวะเหมาะสม ธรรมชาติจะค่อยๆเยียวยาตนเอง

ปล.ข้อสังเกต สงสัยคันดินกั้นน้ำที่กันน้ำเซาะดินพัง จะทำให้เกิด swale ขนาดย่อมๆ ในวันที่ฝนตกไม่แรง เพราะหญ้าค่อยๆลามมาจากทางคันดิน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:03:49 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #85 เมื่อ: สิงหาคม 29, 2013, 06:24:56 AM »

นี่เป็นพืชชนิดหัวอีกแบบหนึ่งที่ลองเอามาเพิ่มความหลากหลายให้บ้านสวน "กระเจียวป่า" พึ่งลงปีนี้โดยสั่งซื้อหัวมาจากเพื่อนสมาชิกในนี้เอง กำลังแตกใบใหม่

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:04:06 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #86 เมื่อ: สิงหาคม 30, 2013, 06:56:16 AM »

แถวบ้านเกิดผมเรียกต้น มันปลา ชื่อกลางเรียก กันเกรา ถือเป็นไม้ต่างถิ่น เนื่องจากแถวนี้ไม่พบเห็น เป็นไม้ดอกที่ผมชอบมากที่สุด ทำให้หวนคิดถึงวัยเด็กเมื่่อยามวิ่งเล่นกลางทุ่ง... "หอมกลิ่นมันปลา"  ยิ้มเท่ห์



ปีนี้ออกดอกติดเมล็ด ลองเก็บเมล็ดแจกจ่ายเพื่อนสมาชิกดีไหมนะ  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:04:25 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #87 เมื่อ: สิงหาคม 30, 2013, 08:31:26 PM »

2 สัปดาห์ที่แล้วไปปลูกไผ่เลี้ยงที่ไซด์งานลับ  รูดซิบปาก มีเรื่องที่ไม่ค่อยพอใจนัก  โกรธ เนื่องจากซื้อกิ่งไผ่เลี้ยงมา 8 กิ่ง ซึ่งตอนไปซื้อตอนแรกได้ถามเจ้าของสวนว่า ทำไมมันดูเหมือนพึ่งชำยังไงไม่รู้ เจ้าของร้านจึงเดินเข้าไปหลังร้านแล้วนำออกมาให้ใหม่ 8 ถุงชำ ก็ดูสดชื่นดีอยู่ แต่พอวันมาปลูกจริงๆ พบว่ามีรากแค่ 2 ต้นเท่านั้น ที่เหลือ คือเหง้าที่พึ่งแยกและเสียบใส่แกลบเผาเฉยๆ เสียความรู้สึกมากทั้งๆที่เป็นร้านที่เราซื้อเป็นประจำ ไม่อยากโทษเจ้าของร้านเพราะเมื่อมีความต้องการซื้อเข้ามามาก เขาก็ต้องเร่งหาของมาขาย แต่อยากให้ผู้ที่ชำกิ่งขายมีความรับผิดชอบเพิ่มขึ้นหน่อย อย่างน้อยก็ให้มีรากงอกออกมาบ้าง ค่อยจำหน่าย จึงมีเรื่องบ่นเล็กน้อย ครับผม


ถึงวันนี้ 8 ต้น น่าจะรอดแล้ว 4 ต้น ทีเหลือยังต้องลุ้นกันอีกมากว่าจะเป็นค่าประสบการณ์ความใจร้อน(รีบซื้อ รีบปลูก) ของเราไหม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:04:45 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #88 เมื่อ: สิงหาคม 31, 2013, 08:51:52 PM »

วันนี้ไปใส่ขี้ไก่แกลบให้ต้นไม้ครึ่งวัน เนื่องจากฟ้าครึ้มฝน จึงไม่พกกล้องไปด้วย เดินเล่นดูกอไผ่รวกหวานให้หายเซ็งเรื่องไผ่เลี้ยงเสียหน่อย อย่างน้อยปีนี้ก็แตกหน่อขึ้นมาจำนวนหนึ่ง กะว่าปีหน้าจะแยกขยายพันธุ์ต่อไป

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:05:07 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #89 เมื่อ: กันยายน 01, 2013, 09:16:46 AM »

ขอบฟ้าที่ 1 ใต้ฝ่าเท้า
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากเศษเสี้ยวประสบการณ์รวมกับความคิดเพ้อเจ้อ  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม  โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน  ยิ้มเท่ห์

แม้ที่ที่เด็กหนุ่มอาศัยอยู่จะเป็นเพียงหมู่บ้านเล็กๆในหุบเขา แม้เส้นทางเชื่อมต่อกับโลกภายนอกจะยากลำบากสักเพียงไร ถึงกระนั้นก็ตามเมื่อถึงฤดูร้อน จะมีคาราวานพ่อค้าเร่นำสินค้าเข้ามาแลกเปลี่ยนอยู่ทุกๆปี เนื่องจากมีบางสิ่งที่คุ้มค่าเมื่อเทียบกับความเหนื่อยยาก “มาจากดินแดนสุดขอบฟ้า” นี่คือคำกล่าวของเหล่าพ่อค้าเร่ตอนเสนอขายสิ่งๆนั้น  

แม้ขอบฟ้าของหมู่บ้านจะไม่กว้างไกลเกินกว่าทิวเขาที่รายล้อม แต่บรรดาพ่อค้าเร่มักกล่าวเสมอว่าที่นี่คือ “ดินแดนสุดขอบฟ้า” ไม่มีใครใส่ใจมากนักกับเรื่องนี้ เพราะจะเป็นที่ไหนก็ตามแต่ขอแค่มีข้าวปลาอาหารกินอิ่มท้อง มีความสุขตามอัตภาพไปวันๆก็เพียงพอแล้วสำหรับพวกชาวบ้าน

“เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด มันจะเป็นดินแดนสุดขอบฟ้าได้อย่างไร” เด็กหนุ่มยืนยันความคิดของเขากับผู้คน และเช่นเคยไม่มีใครใส่ใจมากนักกับเรื่องนี้  จนวันหนึ่งในฤดูร้อนเขาได้ตัดสินใจแล้วพูดกับพ่อว่า “ผมจะออกเดินทางไปดินแดนสุดขอบฟ้า” เมื่อได้ยินเด็กหนุ่มกล่าวขึ้น พ่อของเขาไม่ได้แสดงท่าทีอะไรมากไปกว่า “ผมจะออกไปเดินเล่นนะพ่อ” เด็กหนุ่มจึงเริ่มเก็บขาวของลงเป้สัมภาระ

พ่อของเขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ ใช้สองมือตบไปมาบริเวณต้นขา สายตามองไปนอกหน้าต่าง “วันนี้อากาศดีทีเดียวเชียว” พร้อมกับเดินออกนอกบ้านเพื่อทำอะไรบางอย่าง เมื่อเด็กหนุ่มก้าวพ้นเขตรั้วเขาได้หันกลับมามอง สิ่งที่คาดหวังอาจไม่ใช่สิ่งที่เห็น เพราะพ่อทำเพียงลงมือปลูกต้นไม้ที่หน้าบ้าน ไม่มีท่าทีอื่นใดตามมา

หลายปีที่เด็กหนุ่มร่อนเร่พเนจรไปกับคาราวานพ่อค้าเร่ ขบวนแล้วขบวนเล่า เพียงเพื่อจะได้เรียนรู้ว่ายังมี “ดินแดนสุดขอบฟ้า” อยู่อีกมากมายสำหรับพ่อค้าเร่ ผ่านมาอีกหลายปีจากเด็กหนุ่มกลายเป็นชายหนุ่ม เมื่อ “ดินแดนสุดขอบฟ้า” สำหรับเขากับพ่อค้าเร่ไม่ใช่ความหมายเดียวกัน เขาจึงตัดสินใจออกเดินทางตามลำพัง “หากเจอดินแดนสุดขอบฟ้าก็ส่งข่าวมาบ้างนะ” เสียงร่ำลาจากบรรดาพ่อค้าขบวนสุดท้ายที่เขาร่วมทางด้วย

“จบแล้วเหรอ” ผมเอ่ยถามเด็กน้อยช่างเจรจาหลังจากเรื่องเล่าขาดช่วงไปนาน
“พี่ซื้อพวงกุญแจเมล็ดมะค่าก่อนสิ เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟังต่อ” ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบอะไร ก็มีน้ำเสียงเชิงตำหนิดังขึ้นก่อนจากผู้ที่เป็นพ่อ “อย่าพูดอย่างนั้นลูก เอ็งจะไปบังคับพี่เขาซื้อได้อย่างไร อีกอย่างพ่อยังไม่เคยเล่าตอนต่อจากนี้ให้ฟัง แล้วเอ็งจะเอาอะไรไปเล่า หา” คำสุดท้ายเขากล่าวลากยาวด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ
“โธ่ พ่อ ตัดทางหากินของผมหมดแล้ว” เด็กน้อยกล่าวเสียงอ่อย จากนั้นเราทั้งสามคนก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน

หลายปีให้หลังผมหวนคิดถึงเหตุการณ์คราวนั้น สุดสัปดาห์หนึ่งปลายฤดูหนาวผมออกเดินทางเพียงลำพังโดยมอเตอร์ไซด์ ระหว่างทางเห็นป้ายบอกว่ามีน้ำตกและต้นมะค่ายักษ์อายุหลายร้อยปี ผมจึงแวะพักที่นั่น ทำให้เจอพ่อลูกคู่หนึ่งขายพวงกุญแจที่ระลึกจากเมล็ดมะค่าแก่นักท่องเที่ยว “พี่ชายๆ สนใจฟังตำนานเรื่องเล่าของมะค่ายักษ์ต้นนี้ไหม” เสียงเด็กน้อยกล่าวกับผม “ลองเล่าให้ฟังหน่อยสิ” อย่างน้อยระหว่างพักเหนื่อยก็มีเรื่องฟังฆ่าเวลา ผมคิด

“อยากฟังเรื่องต่อจากนี้ไหมล่ะ ไอ้หนุ่ม พ่อของเด็กน้อยพูดขึ้นพร้อมขยิบตาให้ผม “ครับ” ถึงจะไม่เข้าใจความหมายของสัญญาณแต่ผมก็ยังตอบออกไปเช่นนั้น

แล้วชายหนุ่มก็เดินทางข้ามผ่านแม่น้ำ ทะเล และมหาสมุทร หลายดินแดนหลายผู้คนต่างถิ่นหลากวัฒนธรรม เดินทางผ่านความแห้งแล้งของทะเลทราย อันตรายบนทิวเขาสูงเสียดฟ้า โรคภัยในป่าที่มีแต่ความชื้นและมืดทึบ ถึงกระนั้นก็ตามเขาคิดว่ายังไม่พบเจอ “ดินแดนสุดขอบฟ้า” ที่ค้นหา เดินทางจนแทบจะลืมความมุ่งหมายของการเดินทาง เมื่อมีคนถามเขาตอบแต่เพียงว่า “จะไปทางนั้น” และ “มาจากทางนี้” จนกระทั่งบ่ายคล้อยวันหนึ่งของต้นฤดูร้อน เมื่อข้ามลำห้วยเล็กๆมาแล้ว ภาพเบื้องหน้าทำให้เขารู้สึกบางอย่าง มันเป็นภาพของยอดเขาที่ชายหนุ่มเคยปีนเล่นนับครั้งไม่ถ้วนในวัยเด็ก

เมื่อเขามาถึงหน้าบ้านซึ่งตอนนี้มีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาอยู่ตรงนั้น กับชายผู้หนึ่งซึ่งล่วงเลยวัยฉกรรจ์ กำลังสำรวจสวนครัวข้างๆร่มไม้นั้น “สุดขอบฟ้าเป็นอย่างไรบ้าง” เสียงเอ่ยถามทั้งที่ไม่เงยหน้าขึ้นจากแปลงผักและสองมือกำลังถอนวัชพืช
“ร้อนจัง” ชายหนุ่มตอบพร้อมกับเหวี่ยงเป้สัมภาระลงที่แคร่ใต้ร่มไม้ ใช้กระบวยตักน้ำจากโอ่งดินเผาดื่มอย่างกระหาย และนั่งมองดูพ่อของเขาถอนวัชพืชออกจากแปลงผักอย่างเงียบๆ

“จบแค่นี้เหรอพ่อ” เสียงเด็กน้อยเหมือนไม่ค่อยพอใจนักเมื่อพ่อของเขาหยุดเรื่องเล่าลงเพียงเท่านี้ “เออซิว่ะ ก็ปู่ของเอ็งเล่าให้ข้าฟังเท่านี้เอง” เขากล่าวขึ้นพร้อมขยิบตาให้ผมอีกครั้ง คราวนี้ผมขยิบตาตอบอย่างเป็นอันรู้กัน “มะค่ายักษ์ต้นนี้มีอายุหลายร้อยปีแล้ว ถูกปลูกขึ้นโดยชายคนหนึ่ง ในฤดูร้อนวันที่ลูกชายกล่าวกับเขาว่า “ผมจะออกเดินทางไปดินแดนสุดขอบฟ้า” ” พ่อของเด็กน้อยกล่าวทิ้งท้าย

พวงกุญแจเมล็ดมะค่าที่ผมซื้อไว้ในคราวนั้นหายไปไหนก็ไม่รู้ แต่ทุกคราวเมื่อเห็นอันที่คล้ายกัน มันทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่า เมื่อกล่าวถึงขอบฟ้าแล้ว ผู้คนต่างมีเรื่องเล่าและตำนานมากมายเกี่ยวกับมัน เป็นสถานที่สุดขอบโลก มีสัตว์ประหลาดน่ากลัวอาศัยอยู่ แม้กระทั่งทรัพย์สมบัติล้ำค่า ทั้งที่จริงขอบฟ้าเป็นเพียงเส้นบางๆที่แบ่งระหว่างพื้นดินกับท้องฟ้า และทุกพื้นที่บนผืนโลกก็สามารถเป็นขอบฟ้าได้ ขึ้นอยู่กับว่าจะสังเกตการณ์ ณ แห่งใด แต่ถึงกระนั้นก็ตามจวบจนทุกวันนี้ ยังมีเหล่านักเดินทางมากมาย เฝ้าค้นหาออกเดินทางเพื่อที่จะไปให้ถึงสุดขอบฟ้า เฉกเช่นชายหนุ่มผู้นั้น
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 19, 2015, 12:07:21 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #90 เมื่อ: กันยายน 02, 2013, 06:33:56 AM »

พื้นที่โซน 3 เริ่มรกอีกแล้ว  ยิงฟันยิ้ม สัปดาห์หน้าลาพักร้อน ต้องไปตัดหญ้าเสียหน่อย  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:05:30 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #91 เมื่อ: กันยายน 02, 2013, 09:56:32 PM »

ต้นไม้รุ่นแรกๆที่ปลูกที่บ้านสวน ต้นดอกจานกับต้นหว้า เนื่องจากความทรงจำในวัยเด็กท่ามกลางท้องทุ่งหน้าแล้งแห่งแดนอีสาน จะมีต้นไม้สามชนิดนี้อยู่เสมอ
หอมกลิ่นดอกมันปลาเอามาร้อยพวงมาลัยวันสงกรานต์ สีแดงดอกจานเก็บมาดูดกินน้ำหวาน และปีนต้นหว้า เล่นไล่จับ(กิ่งหว้าเหนียวมาก ไม่หักง่ายๆ)และเก็บลูกหว้าต้นที่อร่อยๆ กิน


ต้นหว้าไม่ค่อยจะงามนักเนื่องจากอยู่ใกล้ต้นประดู่ป่าที่หากินเก่งกว่า ส่วนต้นจานเป็นพืชตระกูลถั่วอยู่ที่ไหนก็งามได้ เสมือนคนที่มีต้นทุนเริ่มต้นดี ทำอะไรก็สำเร็จโดยเร็ว  ยิงฟันยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:05:55 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #92 เมื่อ: กันยายน 03, 2013, 12:10:00 AM »

แวะมาเยี่ยมบ้านสวนของคนปลูกต้นไม้แห่งดาวโลกครับ  ช่วงนี้ผมเดินทางมากไปหน่อยไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาอ่านหาความรู้เพิ่มเติมจากบ้านสมาชิกท่านอื่นๆ เผลอหน่อยเดียวมาห้าหกหน้าแล้ว  ยังไงจะคอยติดตามต่อไปครับ   ยิ้มเท่ห์
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 12, 2014, 09:18:35 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #93 เมื่อ: กันยายน 03, 2013, 08:28:01 AM »

แวะมาเยี่ยมบ้านสวนของคนปลูกต้นไม้แห่งดาวโลกครับ  ช่วงนี้ผมเดินทางมากไปหน่อยไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาอ่านหาความรู้เพิ่มเติมจากบ้านสมาชิกท่านอื่นๆ เผลอหน่อยเดียวมาห้าหกหน้าแล้ว  ยังไงจะคอยติดตามต่อไปครับ   ยิ้มเท่ห์

ครับผม  ยิ้มเท่ห์
อยากมีที่เยอะๆแบบพี่จัง จะได้ปลูกป่าคืนกลับสู่โลกนี้ให้เยอะๆ
แต่คิดไปคิดมาไม่เอาดีกว่า แค่นี้ก็ยังไม่รู้เลย ต้นไม้ที่ปลูกเหลือรอดถึง 100 ต้นไหม  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 12, 2014, 09:18:52 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #94 เมื่อ: กันยายน 03, 2013, 08:16:36 PM »

เย็นนี้ไม่ไปสวน เพราะต้องไปหากับข้าวแลงตามประสาคนจน  ยิงฟันยิ้ม


โชคดีได้พอแกง พอแจ่ว





ดีใจขนาด ผู้รอกินเนี่ย

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 10:06:32 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
Thesun215
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 4131


« ตอบ #95 เมื่อ: กันยายน 04, 2013, 12:27:15 AM »

โห สวนนี้มีแต่เห็ดครับ  อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง น่ากินมาก ปักหมุดไว้ก่อนว่างๆ จะขอเข้าชมสวนบ่อยๆนะครับ  ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 3 4 5 [6] 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 ... 39   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: