หน้า: 1 ... 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 [35] 36 37 38 39   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ปลูกป่าไว้หาเห็ด เก็บผักหวาน : ปลายฝันสุดท้าย สุดทางฝัน  (อ่าน 269917 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 3 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Thesun215
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 4128


« ตอบ #544 เมื่อ: พฤษภาคม 23, 2016, 09:20:58 AM »

 ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์ ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ  อายจัง อายจัง อายจัง



nomadic_man ขอบคุณครับ และด้วยตัวที่สอง เอ๊ยลูกสาวคนที่สองนี่เองจึงทำให้ยังไม่มีเวลามากนักที่จะไปปลูกเมล็ดผักหวานป่าปี 59 ต้องเอาเมล็ดใส่ถุงไว้แล้วแช่ช่องผักตามแบบที่คุณอาทิตย์เคยทำนั่นเอง  ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 25, 2016, 04:13:32 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

kru mos
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 720


« ตอบ #545 เมื่อ: พฤษภาคม 23, 2016, 07:47:52 PM »

ยินดีด้วยค่ะ  ได้ลูกสาวน่ารักทั้งคู่



 nomadic_man ขอบคุณครับ 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 25, 2016, 04:13:54 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #546 เมื่อ: พฤษภาคม 25, 2016, 04:30:34 PM »

ช่วงรอยต่อของฤดูกาลแถบ อ.ด่านซ้ายเริ่มมีฝนผ่านมาบ้าง ว่าแล้วในเย็นวันหนึ่งผมจึงขึ้นไปบ้านสวนกับเพื่อนร่วมงานเพื่อสำรวจว่าพื้นที่สวนได้รับความชื้นบ้างไหม ก็พอคลายร้อนแล้งไปได้ครับ คนนะ...  ยิงฟันยิ้ม





ถึงกระนั้นก็ตามแต่ ฝนที่ผ่านมายังไม่ทันท่วงทีที่จะเหนี่ยวรั้งชีวิตของต้นผักหวานป่าอายุ 3 ปีที่ดูเหมือนว่าจะมีอนาคตสดใสที่สุดในกลุ่มนี้  ร้องไห้ สำหรับแนวทางการปลูกผักหวานแบบไร้ระบบน้ำพี่เลี้ยงยังมีส่วนสำคัญอย่างยิ่ง ภาพนี้บ่งบอกได้อย่างดีพอพี่เลี้ยงตายดับไปผักหวานกลุ่มที่อยู่ด้วยกันจึงเริ่มแสดงอาการ จากเหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้เราได้เรียนรู้ว่า การปลูกผักหวานป่ายังมีอีกมากมายให้ศึกษาค้นคว้าเรียนรู้กันต่อไปครับ  ยิ้ม





งานยุ่งๆอีกอย่างที่มาพร้อมกับเด็กหญิงสายธารคือการติดต่อช่างให้มาล้อมรั้วที่สวนล่าง เนื่องด้วยขยะกับไก่ของพื้นที่ติดกันบุกรุกอย่างหนักหน่วงนั่นเอง  โกรธ




เมื่อเวลาว่างแทบไม่มีจึงต้องปล่อยให้สวนไกลอยู่ตามยถากรรม หวังว่าฝรั่งที่ปลูกเอาไว้จะเอาตัวรอดจากความร้อนแล้งมาได้สักหน่อยก็ยังดี ส่วนฝรั่งต้นที่เห็นนี้คือต้นแบบของการปลูกฝรั่งแบบไร้ระบบน้ำของเรานั่นเอง เห็นกันตั้งแต่มาทำงานใหม่ๆ ร่วมสิบปีแล้วไม่เคยมีใครรดน้ำดูแลใส่ปุ๋ยพรวนดินมันก็ยังอยู่มาได้ ติดลูกทุกปีแต่ได้กินบ้างไม่ได้กินบ้างเพราะต้องแย่งกับผู้คนและหนอนแมลงวันทอง  ยิงฟันยิ้ม





รอยยิ้มของเด็กหญิงเม็ดทราย สดใส เริงร่า สมวัย





ดอกหางนกยูงเริ่มผลิบานบ่งบอกถึงฤดูกาลที่กำลังเปลี่ยนผัน... ผมจำได้ดีถึงวัยเด็กความผูกพันเกี่ยวกับมัน ปีนป่ายเก็บไข่นกในรัง เอาเกสรจากดอกมันมาเกี่ยวกันเล่น กลีบดอกมาติดเป็นเล็บปลอม ทุบแทะกินเมล็ดอ่อน สีแดงสดใสเจิดจ้าทุกครังที่พบเจอ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:33:57 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
9_shane
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1456



« ตอบ #547 เมื่อ: พฤษภาคม 25, 2016, 10:07:36 PM »

ผมเองก็กำลังล้อมรั้วเหมือนกันแต่เป็นที่ปลูกบ้านที่สวนรอไปก่อนจากรูปรั้วลวดหนามน่าจะดึงให้ตึงกว่านี้นะครับและถี่กว่านี้อีกเพราะห่างไปจะกันไก่ไม่ได้ที่สวนก็เจอปัญหานี้จนมีปัญหากับที่ข้างเคียงไปแล้ว เห็นดอกต้นหางนกยูงผมจะนึกถึงตอนเด็กๆมักจะคิดว่าดอกไม้นี้ออกดอกทีไรโรงเรียนเปิดอีกและเบื่อ5555 เพื่อนๆชอบเอาฝักสดมาทุบกินเม็ดอ่อน พอฝักแก่ก็ทุบเอาเม็ดมาแช่น้ำให้นิ่มแล้วก็กินกันแทนขนมเพราะเขาไม่ค่อยได้เงินไปโรงเรียนกันส่วนผมไม่ชอบกินเพราะได้วันละ 2 บาท ยิงฟันยิ้ม



nomadic_man ขอบคุณนะครับที่ร่วมแสดงความเห็น จุดประสงค์หลักของการล้อมรั้วที่สวนล่างก็เพื่อกำหนดอาณาเขตให้ชัดเจนว่าเป็นสวนมีเจ้าของ เพราะเราไม่อาจเฝ้าอยู่ได้ตลอดเรื่องของเพลี้ยกระสอบคงต้องทำใจ  โกรธ อย่างน้อยทำให้เกรงใจขึ้นสักหน่อยก็ยังดีครับเพราะเวลาเพลี้ยลงไม่ว่าจะกันยังไงก็กันไม่อยู่หากเขาต้องการจริง ปลาในสระก็หมดแล้วตอนนี้ หึหึ




"รั้วที่ดีที่สุดคือเพื่อนบ้าน" ใครบางคนเคยกล่าวเอาไว้ แม้ไก่จะเขี่ย ขยะจะบุก แต่เรายังใจเย็นพอที่ไม่ปะทะทางคารมมาก เรียกได้ว่ายอมได้ก็ยอม จึงตัดสินใจทำรั้วหนามและล้อมสแลน




เมื่อย้ายที่ทางหนีห่างกันไม่ได้ การหลีกเลี่ยงความขัดแย้งให้มากที่สุดจึงเป็นแนวทางที่เราใช้ ถึงกระนั้นในช่วงเวลาที่ช่างมาทำรั้วยังถูกรบกวนอยู่บ่อยๆจากหญิงเจ้าของลานมัน(ฝั่งของสามีไม่ได้เรื่องมากนัก) ทั้งเรื่องของเสาไม้เก่า ให้ช่างย้ายเสาใหม่หลายรอบ จนวันสุดท้ายช่างต้องบ่นให้ผมฟังเสียยกใหญ่ "หากไม่เห็นกับว่าน้องต้องรับสิ่งที่ตามมา พี่คงพูดตอบกลับไปหลายอย่างแล้ว หากวัดกันจริงๆเสาไฟที่เขาฝังนั่นล้ำมาแดนเราด้วย" "ครับพี่ ดีแล้วครับ ช่างมันเถอะ" อย่างว่า... จิตสำนึกของผู้คนมันไม่เท่ากันจึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:34:55 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

🐾🐾🐾🌳🌿🌾ความพยายามอยู่ที่ไหน🌱ความสำเร็จก็อยู่ไม่ไกล🐜🐜🐜🌴🌵
Thesun215
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 4128


« ตอบ #548 เมื่อ: พฤษภาคม 25, 2016, 10:43:50 PM »

 ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์ ไม่จัดว่าเป็นผลไม้ครับ แต่ผมก็กินเหมือนกัน 5555



nomadic_man แซ่บดีแม่นบ่...  ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 27, 2016, 04:43:08 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #549 เมื่อ: พฤษภาคม 27, 2016, 04:49:52 PM »

ยายของเด็กหญิงบอกว่าให้เอาก้านพลูเคี้ยวหมากมาเขียนคิ้วมันจะได้งามๆ ก็เลยลองดูครับ  ยิงฟันยิ้ม





ลูกสาวคนโตอยากได้ด้วย จัดไปครับท่าน




เมื่อพอมีเวลาว่างจึงเริ่มทยอยนำเมล็ดผักหวานไปหยอดที่ดงตะขบแห่งสวนไกล...




เมื่อเธอต้องดูแลเด็กหญิงสายธาร น้องเม็ดทรายจึงติดตามมาช่วยพ่อด้วยที่สวนไกล อย่างน้อยก็ช่วยเป็นกำลังใจครับผม





ก็หวังแต่ว่าอีกสัก 2-3 ปีจะได้เก็บกินเหมือนต้นนี้บ้าง





มาลองชิมแกงผักหวาน ปลูกเอง เก็บเอง แกงเอง ฝีมือน้องเม็ดทรายดูไหมครับ  ยิงฟันยิ้ม




วันไหนออกไปสวนไม่ได้ก็ยังไม่ห่างจากการปลูกต้นไม้ เราเพียงเพาะกล้าไม้ให้เติบใหญ่และปลูกฝังแนวทางความคิดกับเหล่าผู้สืบทอดรุ่นต่อๆไป

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:39:56 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #550 เมื่อ: พฤษภาคม 29, 2016, 09:19:44 AM »

เมื่อได้ความชื้นจากฝนที่ตกลงมาทำให้ "อีรอก" แห่งบ้านสวนเริ่มโผล่พ้นขึ้นมาจากผืนดินเพื่อสะสมอาหาร





เพราะสภาพอากาศที่ร้อนกว่าปรกติในปีนี้ ทำให้อีรอกแทงช่อดอกไม่มากนัก ปีนี้มีเพียง 4 หน่อดอกเท่านั้น จึงไม่สามารถแบ่งปันเมล็ดแก่ผู้ใดได้ ต้องเก็บไว้ขยายพันธุ์ที่สวนของเราเสียก่อนครับ





สภาพดงตะขบแห่งสวนไกลเริ่มกลายเป็นที่อยู่อาศัยของแมลงมากมายหลายชนิด





ตอนนี้ดูเหมือนว่าแปลงปลูกฝรั่ง-น้อยหน่าจะกลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์หญ้าแฝกไปเสียแล้ว เพราะเขียวขจีงดงามเป็นอย่างยิ่ง  ยิงฟันยิ้ม





หากไม่นับรวมแมลง กบ เขียดแล้ว ตอนนี้ที่สวนไกลของเราเริ่มมีนกอีกหลายชนิดมาอาศัยอยู่ ก่อนหน้านี้ผมเคยเห็นจอนฟอน(พังพอน)น้อยตัวหนึ่งถูกหมากัดตายที่สวน กระต่ายป่าวิ่งผ่านหน้าอย่างรวดเร็ว ร่องรอยของรูตุ่น ล่าสุดที่สวนไกลของเราได้ต้อนรับสมาชิกใหม่อีกหนึ่งชนิด นั่นก็คือแย้ครับผม ภาพถ่ายอาจไม่ชัดนัก(ในวงกลมสีแดง) แต่จากประสบการณ์ที่เคยใช้ชีวิตอยู่บ้านยายในช่วงปิดเทอมวัยเด็ก สิ่งที่ผมเห็นคือแย้แน่นอนเพราะเห็นกันหลายวันแล้ว แถมหลายตัวด้วย  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:41:29 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
ผู้หมู่วุฒิฅนขอนแก่น
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1057


« ตอบ #551 เมื่อ: พฤษภาคม 30, 2016, 02:12:45 PM »



เพราะสภาพอากาศที่ร้อนกว่าปรกติในปีนี้ ทำให้อีรอกแทงช่อดอกไม่มากนัก ปีนี้มีเพียง 4 หน่อดอกเท่านั้น จึงไม่สามารถแบ่งปันเมล็ดแก่ผู้ใดได้ ต้องเก็บไว้ขยายพันธุ์ที่สวนของเราเสียก่อนครับ



อ้ายๆๆ อยากได้เม็ดอีรอก



nomadic_man เนื่องด้วยเม็ดอีรอกปีนี้ติดน้อยมากจึงไม่อาจแบ่งปันให้กับเพื่อนสมาชิกได้ เข้าใจตรงกันนะ  โกรธ แต่เนื่องจากว่าท่านกล้าร้องขอเราจึงกล้าให้ หลังไมค์ครับท่าน  ยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:42:04 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

สวนเป็นต่อพอเพียง 
ตำบลคึมชาด  อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #552 เมื่อ: มิถุนายน 19, 2016, 12:08:43 AM »

เมื่อกาลเวลาหมุนเวียนมาถึงวาระ เป็นสิ่งที่พึงกระทำสำหรับลูกผึ้ง-หลานเทียนแห่งองค์พระธาตุศรีสองรัก





ทางครอบครัวของเราจึงได้นำต้นผึ้งมาถวายเพื่อเป็นศิริมงคลสืบต่อไป...





การที่ถวายต้นผึ้งแด่องค์พระธาตุเพื่อฝากกายฝากใจเป็นลูกผึ้ง-หลานเทียน(โดยที่มิใช่การแก้บน)นั่นหมายถึงครอบครัวนั้นๆจะต้องกระทำต่อเนื่องสืบทอดกันไปโดยมิได้ขาด ไม่ได้เกิดจากความตั้งใจหนแรกของผม แต่ด้วยเหตุปัจจัยที่เกิดขึ้นโดยสิ่งที่เราไม่อาจมองเห็นแต่รับรู้ได้(โปรดใช้วิจารณญาณ)ที่สื่อสารมาจากผืนดินแห่งแรกที่ได้ครอบครอง บ้านสวนนั่นเอง





ว่าแล้วก็พาเยี่ยมชมร่องสวนหลังบ้านแห่ง "กระท่อมเซียน" เสียหน่อย... ตลอดระยะเวลา 1 ทศวรรษที่ผ่านมาใน อ.ด่านซ้าย ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ดินแดนแห่งนี้มีอิทธิพลอย่างมากต่อแนวความคิดของผม





ก่อนหน้านี้เป็นผืนนาชุ่มน้ำที่ได้ผลบ้างไม่ได้ผลบ้างเพราะน้ำเยอะเกินไป(เกือบจะทุกปี) ปีนี้เซียนจึงตัดสินใจครั้งใหญ่พลิกพสุธาทลายนภากาศ ปรับเปลี่ยนพื้นที่ใหม่ ทุกท่านคงมองเห็นใช่ไหมว่าโอกาสนานัปการได้เริ่มขึ้นแล้ว





กลับมาที่สวนไกลของเราบ้างเมื่อตัวละครลับปรากฏกายขึ้น แผนงานที่วางไว้จึงค่อยคืบหน้า





ถึงจะไม่ได้ตามเป้าประสงค์ เพราะผมต้องแบ่งเวลาให้กับสมาชิกใหม่ของครอบครัวและตัวละครลับยังมีภารกิจทางอื่น อย่างน้อยได้งานเพิ่มเล็กน้อยยังดีกว่าไม่ได้เลยใช่ไหมล่ะ  ยิงฟันยิ้ม




ก่อนเดินทางจากไปเพื่อปฏิบัติภารกิจพื้นที่อื่น(เขาต้องเดินสายระหว่าง เมืองเลย-โคราช-มุกดาหาร) ตัวละครลับยังอุตส่าห์ปลูกสับปะรดให้เกือบร้อยหน่อ "เอาไว้ให้หลานๆกิน" เขากล่าวเอาไว้




เมื่อเธอต้องดูแลเด็กหญิงผู้มาใหม่ รุ่นพี่อย่างเม็ดทรายจึงติดตามพ่อมาสวนด้วยทั้งๆที่ไม่เห็นด้วยนัก เพราะมีกิจกรรมหลากหลายที่เด็กอยากทำ "เมื่อมีบางสิ่งเพิ่มเข้ามาสิ่งที่มีอยู่เดิมก็ต้องปรับตัวเช่นกัน" หลายต่อหลายคนรอบข้างเราอาจเห็นและคิดว่าทำไมผมไม่ค่อยให้ความสำคัญนักกับ "สายธาร" (ทั้งๆที่เห่ออย่างยิ่ง) นั่นก็เพราะเรา(ผมกับเธอ)พูดคุยและได้ข้อสรุปว่า เด็กอ่อนให้อยู่ในความดูแลของแม่มันไป ส่วน "เม็ดทราย" ซึ่งกำลังเผชิญกับสภาวะหัวเลี้ยวหัวต่อทางอารมณ์และความนึกคิด พ่อมันจะจัดการเอง

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:50:58 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
Thesun215
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 4128


« ตอบ #553 เมื่อ: มิถุนายน 19, 2016, 08:48:56 AM »

 ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์ มาเยี่ยมชมครับ ทำจนสวนน่าอยู่มากเลย และยินดีที่สังคมนี้ยังมีการแบ่งปันครับ  อายจัง อายจัง อายจัง

ผมก็อยากได้ครับ แต่ที่สวนก็พอมี หากมีเมล็ดก็คงได้ขยายครับ



nomadic_man เห็นหน่อใบอวบๆใหญ่ๆแบบนี้เดี๋ยวปีหน้าคงมีแทงช่อดอกมาบ้างเป็นแน่ครับท่าน ที่สวนของผมก็ค่อยๆขยายเอาจากสวนตัวเองนี้แหละเพราะตอนนี้ในป่าหายากมากที่จะเจอช่อดอกที่แก่จนเป็นเมล็ด(คนหาไปกินหมดนั่นเอง) ผมเองก็ค่อยๆขยายมาเรื่อยๆ 4-5 ปีแล้วโดยปลูกจากเมล็ดเป็นหลัก ตอนนี้คงต้องอดใจไว้ก่อนรออีกสักหน่อยคงมีแกงอีรอกกินทุกๆปีครับผม  ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 19, 2017, 08:05:24 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
อาโป
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 173



« ตอบ #554 เมื่อ: มิถุนายน 20, 2016, 09:03:05 AM »

...ยอดเยี่ยมมากครับ...

 อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง



nomadic_man ขอกระเทียมดองด้วยครับ  ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 28, 2016, 08:42:16 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

เรียนรู้การอยู่โดยพึ่งพาธรรมชาติ
Thesun215
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 4128


« ตอบ #555 เมื่อ: มิถุนายน 20, 2016, 09:13:35 AM »

 ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์ ได้ยินคนขายเมล็ดบอกว่า กว่าต้นอีรอก จะเป็นอีรอกคันหอก ต้องรอสองถึงสามปีครับ นึกถึงตอนเด็ก สมัยก่อนไปหาเก็บอีรอก ไปเลี้ยงวัวด้วย จะเห็นเหมือนคันหอกปักอยู่บนคันนา มองไกลๆก็เห็น แค่ 4-5 ต้นนี้ก็พอแกงแล้วครับ แต่หลังๆชาวบ้านเล่นขุดหัว หรือเก็บต้นที่จะออกดอก คราวนี้เหมือนสูญพันธุ์เลย หายากขึ้น แต่ความต้องการของตลาดบ้านๆยังคงมี และเยอะอยู่ครับ เลยจับจุดนี้เผื่อว่าจะเป็นแหล่งรายได้เสริมอีกทางครับ  ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์



nomadic_man ผมว่า 3 ปียังน้อยไปครับ  ยิงฟันยิ้ม ที่สวนผมปลูกจากเมล็ดต้องรอถึง 5 ปีจึงเริ่มได้เก็บหน่อดอกกินครับผม แต่อาจเป็นได้ในบางพื้นที่ถ้าสมบูรณ์เพียงพอ ระยะเวลา 3 ปีอาจทำให้อีรอกที่ปลูกจากเมล็ดแทงช่อดอกได้ การปลูกอีรอกนี่ต้องปลูกไว้เยอะๆเพราะแต่ละต้นไม่ได้แทงช่อดอกพร้อมกันครับ เริ่มจากเมล็ดจึงเป็นทางเลือกอีกทางถึงจะช้าหน่อยแต่ก็ไม่ได้เป็นการตัดตอนเช่นการไปขุดย้ายจากป่ามาทั้งหัวครับผม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 28, 2016, 11:01:43 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #556 เมื่อ: มิถุนายน 28, 2016, 10:46:12 PM »

ล้วนคือดอกผลแห่งอ้อมกอดสิ่งรายล้อม

พร่ำบ่นให้เด็กหญิงระหว่างขับรถไปสวนคาค้างกลางประโยคเมื่อเขาหันไปและพบว่าเด็กนั้นผล็อยหลับเสียแล้ว... ภายหลังทารกตัวน้อยถือกำเนิดจึงทำให้เด็กหญิงกลายสภาพจาก"ลูกคนเดียว"มาเป็น "พี่สาว" ของเด็กหญิงอีกคนผู้มาใหม่ ดูเหมือนยากทีเดียวสำหรับการวางตัวของแต่ละคน แม้จะพยายามรักษาสมดุลให้ใกล้เคียงกับสภาวะเดิมก็ตามที แต่ก็ไม่อาจเป็นไปได้

เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงย่อมก่อให้เกิดการปรับตัว แต่วุฒิภาวะของเด็กหญิงวัย 6 ขวบจะเทียบเท่าผู้ใหญ่ได้เชียวหรือ นั่นจึงอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ในช่วงนี้เขาไม่ค่อยสู้ดีในอารมณ์นักเนื่องด้วยเด็กหญิงติดแจเขาอย่างยิ่ง เพราะทำให้ห่างหายจากเวลาส่วนตัวซึ่งเคยมี เมื่อเธอต้องหอบหิ้วทารกตัวน้อยอยู่มิห่างกายเกือบจะตลอดเวลา สวนจึงมีสภาพดูไม่ได้เอาเสียเลยภายหลังฝนต้นฤดูผ่านมาทางนี้บ่อยขึ้น คำว่ารกยังน้อยเกินไปเมื่ออ้างถึง

อาการงอแงของเด็กหญิงพัฒนาการตามลำดับจากชำนาญการเป็นชำนาญการพิเศษ หลายต่อหลายครั้งที่เขาเกือบอดใจไม่ไหวหยิบไม้เรียวซึ่งเคยฝากรอยประทับแก่เด็กหญิงอายุ 5 ขวบ 7เดือน กับอีก 15 วัน ในคราวนั้นขึ้นมา เพียงแค่หวนนึกถึงหลุมลึกเวิ้งว้างที่ไม่อาจหยั่งได้ในดวงตาเด็กหญิงจากเหตุการณ์ที่ผ่านมาไม่นาน ความกลัวว่าจะสูญเสียบางสิ่งบางอย่างไปอย่างมิอาจหวนคืนทำให้เขาไม่เคยจับมันขึ้นมาอีกเลย ไม้เรียวอันนั้น

แม้จะบอกว่าให้เธอดูแลทารกส่วนเขาใช้เวลาร่วมกับเด็กหญิง แต่หลายต่อหลายครั้งไม่อาจเป็นเช่นนั้นได้ หม่นซึมเศร้าในแววตาเด็กหญิงที่เขาลอบสังเกตเห็นอยู่บ่อยๆภายหลังการถือกำเนิดของน้องสาวทำให้ร้าวลึกอย่างเงียบงัน บางทีสิ่งที่เด็กหญิงต้องการอาจไม่ใช่คำอธิบายหรือการดูแลเช่นผ่านมา ไม่ใช่สิ่งของหรือขนมที่มอบให้ หากแต่เป็นใครสักคนที่อยู่เคียงข้าง เพียงเท่านั้นเอง

หลายนาทีพึ่งผ่านพ้นทว่าช่างเนิ่นนานในห้วงความรู้สึก...เขาจ้องมองเด็กหญิงจนเธอตื่นขึ้น วุ่นวายซึ่งทำให้ออกจากบ้านล่าช้าเกินกว่าทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันได้ในเย็นวันฟ้าหม่นเมฆ จึงอดไม่ได้ที่จะพร่ำบ่นให้เด็กหญิงตั้งแต่ขึ้นรถจนหันไปพบเทพธิดาตนน้อยซึ่งตกสวรรค์มาอยู่กับคนธรรมดาเช่นเขาและเธอสลบไสลอยู่เบาะนั่งข้างคนขับ "พ่อจ๋า... แดดส่องตาแล้วเมื่อไหร่เราจะลงรถคะ น้องร้อนจนเหงื่อออกแล้วเนี่ย" น้ำเสียงสดใสคล้ายไม่ใช่คนที่โหวกเหวกโวยวายก่อนหน้านี้





ภาพเก่าเล่าใหม่... จริงๆจะกล่าวถึงมานานแล้ว เพียงแค่ว่าไม่มีเวลาเท่านั้นเอง พอ(แอบ)มีเวลาแต่ดันไม่มีภาพถ่ายเอาเสียเลยเพราะช่วงนี้ยุ่งๆอยู่กับหลายอย่าง แต่แน่นอนที่สุดนั่นคือสมาชิกใหม่ของครอบครัวที่เพิ่มขึ้นนั่นเอง  ยิงฟันยิ้ม ผมลองค้นดูไฟล์ภาพเก่าๆที่เก็บไว้แล้วเจอ 3 ภาพนี้พอดี การ update กระทู้จึงเกิดขึ้น นิทานถือเสียว่าเป็นเรื่องแถมก่อนนอนก็แล้วกันครับผม อิอิ...

ต้นผักสะทอน กำลังติดฝักใกล้จะแก่พอสำหรับนำเมล็ดไปปลูกแล้ว หากใครเคยแวะเวียนมาแถบนี้คงเคยได้ยินชื่อ "น้ำผักสะทอน" ผ่านหูบ้าง ซึ่งเป็นไม้พื้นถิ่นของพื้นที่บริเวณนี้ ภูมิปัญญาดั้งเดิมของผู้คนจะนำใบอ่อนที่ผลิยอดในช่วงฤดูร้อนมาตำ(ปัจจุบันใช้เครื่องตัดหญ้าปั่น)ให้เกือบละเอียด จากนั้นหมักไว้สัก 2-3 วัน กรองเอาน้ำนำไปเคี่ยวจนได้สีน้ำตาลเข้มอาจปรุงรสด้วยเกลือสักเล็กน้อย จะได้น้ำผักสะทอนที่มีกลิ่นเฉพาะไว้กินเป็นเครื่องปรุงรส(อาจแทนน้ำปลา ปลาร้า)ตลอดทั้งปี



ส่วนกากใบที่หลงเหลือจากการทำน้ำผักสะทอนอย่าพึ่งทิ้งนะคะ แท่น แท้น แท๊น...





เพราะถ้าเรานำมากองหมักไว้ สักพักก็จะมีบางสิ่งบางอย่างงอกขึ้นมา นั่นก็คือเห็ดสะทอนนั่นเอง กินอร๊อย อร่อย จริงๆค่ะ น้องเม็ดทรายรับประกัน  ยิงฟันยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:53:18 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #557 เมื่อ: กรกฎาคม 25, 2016, 10:43:42 PM »

เด็กหญิงพลังงานแสงอาทิตย์

เธอคือเด็กหญิงพลังงานแสงอาทิตย์... เขาให้นิยามแก่ลูกสาวอยู่ในใจเมื่อจนปัญญากับการงัดร่างเด็กขึ้นมาจากที่นอนแสนอุ่นและนุ่มในวันฟ้าปิด ฤดูกาลที่ตะวันหลบลี้อยู่หลังม่านเมฆฝนเช่นนี้แล แทบทุกยามเช้าคือสนามรบระหว่างมนุษย์เงินเดือนกับเด็กหญิงยอดมนุษย์ที่พลัดหลงมาจากจักรวาลอันไกลโพ้น กว่าจะผ่านพ้นยกที่หนึ่งคือการยื้อแย่งร่างกายออกมาจากห้องนอน ยกที่สองคือความว่างเปล่าอันไร้กาลเวลากว่าจะทำให้เด็กหญิงรู้สึกขึ้นว่าอยู่ในโลกอันแสนวุ่นวาย ยกที่สามคือสงครามช่วงชิงห้องน้ำ ยกสุดท้ายคือคำตอบที่ไม่ตรงคำถามในเรื่องเล่าอาหารเช้า ผลที่ได้คือเวลาเข้างานล่าช้ากว่ากำหนดของเขานั่นเอง

หลายต่อหลายครั้งที่เขาอารมณ์ไม่สู้ดีนักภายหลังส่งเด็กหญิงไว้ที่โรงเรียนเรียบร้อยแล้ว ภาพในวัยเด็กค่อยๆผุดลอยขึ้นมาจากตะกอนความทรงจำเก่าๆสีซีดจาง เด็กชายร่างเล็กวิ่งหลบรถโรงเรียนที่มารับให้วุ่นวายอยู่เสมอๆ เสียงแม่ตะโกนปลุกให้ลุกจากที่นอนยามเช้าและการค่อยๆขยับตัวลงมากับขั้นบันไดทีละขั้น ทีละขั้น หรือการแอบงีบหลับต่อในห้องน้ำจนสะดุ้งตื่นด้วยโหวกเหวกโวยวายจากคนภายนอก ท่วงทำนองเช่นนี้เองได้หวนกลับมาอีกคราวราวเมฆฝนที่หวนคืนปีแล้วปีเล่า

บ่ายเจิดจ้าฟ้าเปิดเมื่อเขามารับเด็กหญิงกลับจากโรงเรียน เจื้อยแจ้วเสียงสดใสช่างดูแตกต่างกับคนเมื่อเช้าอย่างยิ่ง จนอดคิดเอาไม่ได้ว่าเขามารับลูกสาวผิดตัวหรือไม่ วิธีการอีกอย่างที่เขาพอจะคิดได้คือพูดคุยกับเด็กหญิงในขณะที่สีหน้าแย้มยิ้ม เด็กหญิงนิ่งคิดอยู่นานไม่ตอบในทันทีเมื่อเขาถามแต่กลับเฉไฉไปเรื่อยตามประสา จนทำให้เขาต้องย้อนทวนคำถามอีกรอบด้วยน้ำเสียงดุขึ้น

"บางอย่างปล่อยได้ก็ปล่อย ปล่อยไม่ได้ก็ต้องปล่อย แต่เรื่องที่สมควรทำก็ต้องกระทำ" เขายิ้มเบาๆ เด็กหญิงร้องเพลงตะเบ็งเสียงแข่งกับสายลมอยู่เบาะนั่งข้างหน้ามอเตอร์ไซค์ เมื่อรู้สึกได้ว่าเธอกับพ่อสะสางเรื่องราวที่คั่งค้างลงแล้ว แม้เหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้น ตั้งอยู่และเลิกราไปอย่างนับครั้งไม่ถ้วน แต่เธอแน่ชัดแล้วว่าหากไม่หนักหนาสาหัสนัก คงไม่ได้พบเจอกับวาระแห่งไม้เรียวโดยง่ายเป็นแน่

"อาการเช่นนี้ถ่ายทอดทางพันธุกรรม ทางเราได้เก็บตัวอย่างไปตรวจวิเคราะห์อย่างละเอียดโดยผู้เชี่ยวชาญแล้วพบว่า เด็กหญิงรับยีนแฝงมาจากบิดานั่นเอง ถึงเราไม่อาจพิสูจน์ทราบได้ว่ายีนตัวนี้จะกลายพันธุ์หรือไม่ แต่ไม่ต้องเป็นกังวลไปเพราะเรามีกรณีศึกษาแล้วว่าผู้ที่มีอาการสามารถดำรงชีวิตปรกติได้ในสังคมโดยที่ไม่รู้สึกแปลกแยกมากนัก ที่สำคัญเราต้องให้โอกาสและเวลากับผู้ที่แสดงอาการนี้ได้ปรับตัวและเรียนรู้การใช้ชีวิตไปด้วยกัน" หากมีโอกาสดีๆที่ตะวันทอแสงอบอุ่นและฟ้าใส เขาจะเล่าให้แม่ของเด็กหญิงฟังเช่นนี้



เมื่อตัวละครลับแวะเวียนมาอีกหนจึงถึงเวลาเข้าสวนเสียที แม้งานตัดหญ้าจะไม่แล้วเสร็จแต่ก็ยังดีที่ได้สะสางในพื้นที่หลายๆส่วน




หนึ่งในนั้นคือดงตะขบแห่งสวนไกล ภายหลังตัดหญ้าผมได้เดินดูความเหมาะสมอยู่นานหวยจึงมาออกที่ตะขบหลายๆต้นต้องตัดโค่นลงเพราะต้นไม้หลักในอนาคตได้รับแสงไม่เพียงพอ "ตอนอยากให้รอดก็ภาวนานักพอคราวนี้กลับโค่นกันเสียนี่ มันน่าน้อยใจไหมเล่า" หากกล่าวได้ตะขบกลุ่มที่โชคร้ายคงตัดพ้อเช่นนี้  ยิงฟันยิ้ม





ส่วนที่สะสางได้มีเพียงน้อยนิดยังเหลืองานอีกมากรอคอยตัวละครลับหวนคืนมาอีกหน




แปลงปลูกฝรั่ง-น้อยหน่าแบบไร้ระบบน้ำเดินทางข้ามผ่านร้อนแล้งปีนี้ได้อย่างทรหด พวกที่ไม่รอดก็ถูกทดแทนโดยกิ่งตอนของฝรั่งต้นหลังบ้านพักและไม้ผลอีกหลายชนิดที่เพาะเอาไว้





หลังตัดหญ้าแล้วค่อยดูเป็นสวนขึ้นมาเสียหน่อย ใจก็อยากปล่อยไว้ให้รกๆอยู่หรอกติดแค่ว่าหลายวันก่อนพื้นที่นาข้างๆจ้างรถไถมาตัดหญ้าแล้วเจอเอากับงูเหลือมเท่านั้นเอง พอทราบข่าวเท่านั้นหละครับกอปรกับตัวละครลับแวะมาเยี่ยมเยียนพอดี เราจึงไม่รอช้าเร่งงานตัดหญ้าให้ได้เยอะที่สุด "ไม่ใช่กลัวงูหรอกเหรอ" เธอถาม "กลัวซะที่ไหน ไม่กลัวหร๊อกก"  ยิงฟันยิ้ม





ดังนั้นแล้วงานขยายหญ้าแฝกมาพื้นที่เป้าหมายคงต้องรอไปก่อน เพราะจัดลำดับความสำคัญแล้วงูต้องมาก่อน เอ๊ย ความปลอดภัยและสะดวกในกิจกรรมอื่นๆเช่นห่อผลฝรั่งที่หาญกล้าท้าติดผลนั่นเอง





แปลงฝรั่ง-น้อยหน่าแบ่งเป็น 3 ส่วนย่อยๆตามการปรับพื้นที่ปีที่แล้ว ส่วนนี้เป็นเพียงส่วนเดียวที่สามารถระดมแรงกายตามนโยบาย "ปลูกหญ้าสู้หญ้า" ได้สำเร็จ 1 ปีผ่านมาเริ่มมองเห็นผลงานบ้างแล้ว สังเกตกันไหมครับว่าต่อไปเราไม่ต้องทำอะไรแล้วในพื้นที่ส่วนนี้... ขอให้สนุกกับการปลูกต้นไม้กันนะครับ  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:55:00 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #558 เมื่อ: กรกฎาคม 31, 2016, 10:17:56 AM »

ยังมีเรื่องที่เราไม่อาจทราบได้อีกมากมายสำหรับการ "ปลูกป่าไว้หาเห็ด" โดยเห็นได้จากป่าที่ผมเข้าไปเก็บเห็ด ทั้งที่สภาวะอากาศเข้าขั้นเหมาะสมอย่างยิ่ง ฝนสลับแดดเป็นเวลาหลายวัน ทั้งที่สภาพป่าเริ่มฟื้นฟูต้นไม้เต็ง-รัง เติบใหญ่ขึ้นเห็นได้ชัด ใบไม้ที่ร่วงหล่นกองทับถมรอคอยถูกย่อยสลายเป็นอาหารของสายรา แต่เห็ดป่าในฤดูกาลนี้ก็ไม่ได้โผล่พ้นขึ้นมาจากผืนดินมากมายนักหากเทียบกับหลายปีก่อนที่ป่าไม่สมบูรณ์เช่นนี้ หรืออาจเป็นเพราะผู้คนที่เข้ามาหาอยู่หากินได้ทวีจำนวนขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้




พอมองเปรียบเทียบป่าเห็ดที่ปลูกเอาไว้แล้วคงอีกหลายปีถึงจะมีสภาพเช่นนี้ ทำให้ผมกังวลขึ้นมาว่าจะเป็นดั่งใจหวังหรือไม่... เมื่อความกลัวบังเกิดใจพลันไม่อยากกระทำสิ่งอันใดต่อ "เรื่องบางเรื่องคิดมากไปใช่ส่งผลดี" ผมเร่งฝีเท้าบ่ายหน้าขึ้นจากร่องเขาให้สอดคล้องกับจังหวะหายใจ เข้าออกป่าเห็ดแห่งนี้นับครั้งไม่ถ้วนตลอดหลายปีผันผ่าน ทำให้จังหวะก้าวย่างล้วนเป็นไปตามสัญชาตญาณซึ่งหล่อหลอมมาจากประสบการณ์ที่เซียนถ่อยทอดให้และการสำรวจนอกเส้นทางด้วยตนเอง เพราะเชื่อมั่นว่า "เอาน่า อย่างน้อยคงมีเห็ดหลงเหลือเล็ดลอดสายตาผู้อื่นอยู่ไหนสักแห่งเป็นแน่"





บ่ายวันที่ฝนตกและเปียกปอนในป่าเห็ด ถึงเวลานานและเส้นทางยาวไกล...แต่ผลสุดท้ายยังได้เห็ดบ้างพอประกอบอาหารเป็น "แจ่วเห็ดไค" ครับผม  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:55:47 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 754


« ตอบ #559 เมื่อ: กันยายน 24, 2016, 10:38:40 PM »

ห่างหายไปนานสำหรับกระทู้เนื่องด้วยภาระหน้าที่หลายสิ่งหลายอย่าง แต่ถึงกระนั้นบาทวิถีที่ย่างก้าวยังเป็นเฉกเช่นเคยดุจฝนโปรยสายเมื่อเข้าฤดูฝน วันหยุดหนึ่งวันควรจัดสรรให้ดีผมนอนคิดแล้วคิดอีกตั้งแต่เมื่อคืนก่อนว่าจะต้องกระทำอะไรบ้าง ว่าแล้วจึงเริ่มจากเช้าตรู่ในป่าเพื่อหาเห็ด




จากนั้นจึงเข้าสวนเพื่อตัดหญ้าในพื้นที่ป่าเห็ดให้แล้วเสร็จเสียที แต่ยังมีอุปสรรคมาขวางกั้นเอาไว้ ไม่เป็นไรได้เท่าไหร่เอาเท่านั้น





ผักหวานป่าแบบหยอดเมล็ดปีนี้ดูเหมือนว่าอัตราการงอกจะต่ำอย่างน่าใจหาย ถึงยังไงก็ตามแต่เมื่อพื้นที่สำหรับปลูกเหมาะสมอยู่แล้วปีหน้าค่อยหาเมล็ดมาปลูกซ่อมเอาก็แล้วกัน




แปลงปลูกฝรั่ง-น้อยหน่า ในส่วนที่ปลูกหญ้าแฝกได้ครอบคลุมหลังจากตัดหญ้าเสร็จแล้วเราจะพบว่าใบหญ้าแฝกช่วยคลุมหน้าดินได้เป็นอย่างดีทำให้วัชพืชชนิดอื่นๆงอกแบบช้าๆ งานตัดหญ้าจึงเบาลงนักแล  ยิงฟันยิ้ม





แล้วก็ถึงเวลาเก็บผลฝรั่งที่ห่อเอาไว้ จริงๆปีนี้คิดเอาไว้ว่าจะไม่ให้ติดผลแต่เธอบอกว่าให้เหลือเอาไว้ชิมรสชาติบ้าง "ว่าไงก็ว่างั้น" ในส่วนของน้อยหน่านั้นก็ติดลูกบ้างแต่ยังไม่เยอะนัก มีทั้งสายพันธุ์หนังและฝ้ายปะปนกันไป




เย็นนี้ต้องกลับไปชิมเสียหน่อยว่าฝรั่งกิมจูไร้ระบบน้ำ ไร้สารเคมี จะมีรสชาติเช่นไรบ้าง





กล้วยกับหัวปลีก็ยังมีออกจากสวนเรื่อยๆ





"เห็นไหมมีบักเขียบกินเกือบทุกวัน กล้วยด้วย เดี๋ยวฝรั่งก็แก่แล้ว คราวหน้าพ่อไปสวนก็อย่าบ่นหลายเข้าใจบ่" เสียงผมบอกเด็กหญิงขณะที่เธอกำลังก้มหน้าก้มตากินน้อยหน่าอย่างเอร็ดอร่อย "จ้า" เด็กหญิงเคี้ยวเนื้อน้อยหน่าขาวๆและหวานฉ่ำเต็มปาก  ยิงฟันยิ้ม หลายวันก่อนน้ำรอการระบายที่ อ.ด่านซ้ายหลากเข้าท่วมพื้นที่ตลาดและบริเวณโดยรอบของแม่น้ำหมัน พอน้ำเริ่มลดผมจึงพาเด็กหญิงเข้าไปชมบรรยากาศเสียหน่อย





ส่วนคนน้อยตัวนี้ยังไปไหนไกลบ่ได้จ้า... อยู่บ้านกับยายไปก่อนนะ  ยิงฟันยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2018, 02:59:34 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 [35] 36 37 38 39   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: