หน้า: 1 2 3 [4] 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 39   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ปลูกป่าไว้หาเห็ด เก็บผักหวาน : ปลายฝันสุดท้าย สุดทางฝัน  (อ่าน 318264 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #48 เมื่อ: สิงหาคม 06, 2013, 11:33:16 PM »

ปลายฝันที่ 3 นักปลูกต้นไม้แห่งดาวโลก

เมื่อมองตนเองย้อนกลับไปให้หลังเมื่อ 6 ปีก่อน ในตอนนั้น ผมแทบจะไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่า หลังจากซื้อที่แล้ว จะทำอะไรต่อ... ด้วยวัยล่วงเลยเบญจเพสมาหน่อยๆ ยังติดอยู่กับการเดินทางท่องเที่ยว ดูหนังฟังเพลงและอ่านหนังสือ แทบจะไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันในชีวิต แม้จะมีเงินเก็บผมบ้างส่วนหนึ่ง(เล็กน้อยจริงๆ)รวมกับเธอในการซื้อที่ แต่ผมไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่ามันเป็นที่ดินของตัวผม ผมไม่คิดด้วยซ้ำว่า หลังจากนี้แล้วรูปแบบการใช้ชีวิตของผม จะค่อยๆเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

หลายเดือนต่อมาหลังจากปรับที่เสร็จ ทั้งหยาดเหงื่อ แรงงาน หยดเลือดที่ไหลริน(จากการถูกหนามทิ่มแทงเมื่อแผ้วถางที่ดิน) และความคิดเพ้อฝัน มันเริ่มทำให้คนที่ไม่เคยปลูกต้นไม้(ลงดิน)มาหลายปี เริ่มกลับมาพยายามเรียนรู้และ ทำความเข้าใจธรรมชาติมากขึ้น ไม่มีความรู้แม้กระทั่งการจะฟื้นฟูสภาพดินด้วยซ้ำ คิดแค่ว่า "อยากลองปลูกต้นไม้ดู" ก็เท่านั้น น่าแปลกที่ต้นไม้กลุ่มแรกๆที่เลือกปลูก ถูกปลูกลงในพื้นที่ ที่ดินเกือบจะเป็นส่วนที่แย่ที่สุด(สภาพดินโดยรวมก็นับว่าแย่พอแล้ว) คล้ายๆจะลองวัดใจกันว่า "คนกับต้นไม้ ใครจะถอยก่อนกัน"

แหล่งน้ำที่ใกล้ที่สุดของบ้านสวนตอนนั้นคือสระน้ำ(ของเพื่อนบ้าน) เดินจากหน้าผาลงไปอีกประมาณ 100 เมตร ปุ๋ยที่รู้จักและพอจะหาได้คือเศษไม้และใบหญ้า หลุมที่พอจะขุดได้ตามแรงของชายหนุ่มร่างเล็กที่ไม่ค่อยจะออกกำลังกาย

ปีนั้นฝนทิ้งช่วงต้นฤดู ยามเย็นๆเกือบทุกวันชาวบ้านที่สัญจรผ่านแถวนั้น จะเห็นชายหนุ่มคนหนึ่ง ดูๆไปคงคล้ายคนบ้า หิ้วบัวรดน้ำสองข้าง เดินขึ้นลงหน้าผาเป็นว่าเล่นจนมืดค่ำ

"ผมก็แค่อยากลองปลูกต้นไม้ดู ก็แค่นั้น"


ผ่านมา 6 ปี ต้นมะค่าโมงที่ถูกปลูกเป็นต้นไม้ต้นแรกของบ้านสวนเริ่มมีร่มเงาให้เห็นแล้ว  ยิ้ม ถึงจะไม่ใหญ่โตอย่างใครเขา แค่ไม่ตายก็ทำให้ผู้ปลูกได้ชื่นใจ  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 09:46:59 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #49 เมื่อ: สิงหาคม 06, 2013, 11:56:33 PM »

แต่ก็ไม่ใช่ว่าต้นไม้ผู้กล้าทุกต้นในกลุ่มแรกจะรอด... บนหนทางที่วาดฝัน เราย่อมพบกับความสูญเสีย ไม่มากก็น้อย ประเด็นสำคัญคือ เราจะยอมท้อถอย แล้วมานั่งเสียดายกับสิ่งที่สูญเสีย หรือเราจะเรียนรู้จากความสูญเสียที่เกิดขึ้น มาใช้เป็นประสบการณ์เพื่อที่จะเดินหน้าฝ่าฟัน ทำลายภาพฝันที่วาดไว้ให้มันกลายเป็นความจริงที่สามารถจับต้องได้

ต้นไม้กลุ่มแรกที่ยังมีชีวิตรอด(แบบแคระๆแกรนๆ) จนถึงทุกวันนี้คือ ต้นมะค่าโมง ต้นหว้า และต้นสนสามใบ อย่างละต้น  จากต้นไม้ที่อุส่าห์ดั้งด้นขับมอเตอร์ไซด์ไปซื้อมา(ไปกลับประมาณ 80 กม.) 10 กว่าต้น ผมมานั่งวิเคราะห์ดูว่า ทำไมต้นไม้เราถึงตาย
1.ดินไม่ดี
2.น้ำไม่มี
3.คนไม่มี(ความรู้)  โกรธ โกรธ

6 ปีกับการเรียนรู้ที่บ้านสวน ทำให้เวลาที่จะไปทำอย่างอื่นน้อยลง ก่อนหน้านี้ทุกวันหยุด ใจพเนจรมักจะพาลคิดหาหนทางไปอยู่เสมอ ครั้นไม่อยากไปไหนก็เสาะแสวงหา หนังมาดู หนังสือมาอ่าน เพลงมาฟัง และเล่นเกมส์ ตัวหลังนี่หนักถึงขั้นที่เธอเกือบจะบอกเลิก...  โกรธ โกรธ



ต้นมะกรูด 2 ต้นนี้ปลูกในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน ต้นหนึ่งจากกิ่งตอน อีกต้นจากต้นกล้าเพาะเมล็ด ตอนปลูกต้นจากกิ่งตอน มาอย่างสูงใหญ่ให้ความรู้สึกว่าอีกไม่นานคงเก็บกินได้เป็นกอบเป็นกำ ในขณะที่ต้นกล้าเพาะเมล็ดมาอย่างน่ารักน่าชัง ผ่านมาหลายปีจึงทำให้ผมเรียนรู้ว่า"เราคิดว่าเราเป็นผู้เลือกต้นไม้มาปลูก แท้ที่จริงแล้ว... ผืนดินต่างหาก ที่เป็นผู้เลือก" ผ่านร้อนฝนหนาวมาหลายปี มะกรูดสองต้นมีสภาพอย่างที่เห็น พอจะเดาได้ไหม ต้นไหนเพาะจากเมล็ด  ยิงฟันยิ้ม





นี่เป็นต้นไม้อีกชนิดหนึ่งที่ผมเป็นคนนำมาปลูก แต่ผืนดินเป็นผู้คัดเลือก เอามาตอนแรกเป็นมะเฟืองหวานเสียบยอดแต่สงสัยเจ้าที่ไม่ชอบของหวานๆ สั่งให้ลูกสมุน(ปลวก)มาจัดการ เมื่อผมเห็นว่าคงไม่รอด กำลังคิดหาต้นใหม่มาปลูกแทน ปรากฎว่ามีกิ่งเล็กๆแทงยอดขึ้นมาจากโคนต้น หลายปีต่อมา จึงออกลูกเป็น "มะเฟืองเปรี้ยวอย่างที่ให้เธอชิม"  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม กำลังคิดอยู่ว่า จะส่งประกวดพันธุ์ไม้พิเศษที่ ป่าสวนขนุน ของ อ.yudhapol ดีไหมhttp://www.kasetporpeang.com/forums/index.php?topic=36844.0 รออยู่เนี่ยว่ามันอยากกลายพันธุ์กลับไปเป็นมะเฟืองหวานเหมือนเดิมไหมนะ  ยิ้มเท่ห์

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 09:47:43 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
KENETIC_E®
"เดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ"
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3083


จักสร้างฝันให้เป็นจริงจงได้


« ตอบ #50 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2013, 06:55:04 AM »

แวะเข้ามาเยี่ยมเยือนกับ ขอบฟ้า ปลายฝัน ครับ
ดูบรรยากาศแล้วน่าจะเป็นทางตอนเหนือของประเทศใช่หรือเปล่าครับ?.... ยิ้ม
บันทึกการเข้า

"If tomorrow never comes."  อาจไม่มีพรุ่งนี้ให้ได้เห็น...
กระทู้ส่วนตัว :  สวน(ป่า)ออมรัก  *ขออภัย จำกัดสิทธิ์การใส่ Link-URL ในลายเซ็น*
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #51 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2013, 08:34:50 AM »

แวะเข้ามาเยี่ยมเยือนกับ ขอบฟ้า ปลายฝัน ครับ
ดูบรรยากาศแล้วน่าจะเป็นทางตอนเหนือของประเทศใช่หรือเปล่าครับ?.... ยิ้ม

ยินดีต้อนรับครับ  ยิ้มเท่ห์
เหนือก็ไม่เชิง อีสานก็ไม่ใช่
เธอบอกว่าหากได้ย้ายเข้าไปอยู่ในห้อง มุมสมาชิกเมื่อไหร่
ค่อยระบุพิกัดได้ครับ  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
5XXA
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3006


« ตอบ #52 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2013, 08:42:49 AM »

เข้ามาติดตามให้กำลังใจครับ  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า

สวนกิ่งไผ่หน่อไม้หวาน
yudhapol
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1925


« ตอบ #53 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2013, 10:45:38 AM »


นี่เป็นต้นไม้อีกชนิดหนึ่งที่ผมเป็นคนนำมาปลูก แต่ผืนดินเป็นผู้คัดเลือก
เอามาตอนแรกเป็นมะเฟืองหวานเสียบยอด
แต่สงสัยเจ้าที่ไม่ชอบของหวานๆ สั่งให้ลูกสมุน(ปลวก)มาจัดการ
เมื่อผมเห็นว่าคงไม่รอด กำลังคิดหาต้นใหม่มาปลูกแทน
ปรากฎว่ามีกิ่งเล็กๆแทงยอดขึ้นมาจากโคนต้น
หลายปีต่อมา จึงออกลูกเป็น "มะเฟืองเปรี้ยวอย่างที่ให้เธอชิม"  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
กำลังคิดอยู่ว่า จะส่งประกวดพันธุ์ไม้พิเศษที่ ป่าสวนขนุน ของ อ.yudhapol ดีไหม
http://www.kasetporpeang.com/forums/index.php?topic=36844.0
รออยู่เนี่ยว่ามันอยากกลายพันธุ์กลับไปเป็นมะเฟืองหวานเหมือนเดิมไหมนะ  ยิ้มเท่ห์





แค่คิดก็ผิดแล้วครับดินภูเขาแบบนี้อย่าไปเทียบกับดินชั้นดีของที่สวนเลย..มะเฟืองที่รสชาติเปรี๊ยวๆ ก็ดีแล้วครับใช้แทนมะนาวได้ไม้ต้องอยากให้หวานเหมือนที่สวนเลย รำคาญพวกโรงงานน้ำตาลที่วนเวียนมาหาบ่อยๆ   ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
ยินดีด้วยและขอเป็นกำลังใจครับ..
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 09:48:22 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #54 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2013, 09:49:15 PM »

อ้างถึง
แค่คิดก็ผิดแล้วครับดินภูเขาแบบนี้อย่าไปเทียบกับดินชั้นดีของที่สวนเลย..มะเฟืองที่รสชาติเปรี๊ยวๆ ก็ดีแล้วครับใช้แทนมะนาวได้ไม้ต้องอยากให้หวานเหมือนที่สวนเลย รำคาญพวกโรงงานน้ำตาลที่วนเวียนมาหาบ่อยๆ   ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
ยินดีด้วยและขอเป็นกำลังใจครับ..

555
ไม่ต้องห่วงครับ ยังเหลือพันธุ์ไม้คัดสรรมาอย่างดีอีกเยอะ
ว่างๆ ผมจะส่งเข้าประกวดที่สวนน้อง เอ๊ย สวนป่าขนุน คร๊าบบบบบบ  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 07, 2013, 10:49:27 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #55 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2013, 10:48:47 PM »

เคยหมดเวลาไปสามวันสามคืนกับการเคลียร์ด่าน(ในเกมส์) แล้วให้กลับมานั่งคิดว่า "ตรูกำลังทำอะไรอยู่ฟระเนี่ย"
เพราะว่าเมื่อได้รับชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่ แต่พอมาใช้ชีวิตในโลกความจริงแล้ว
ไม่เห็นมีใครใส่ใจกับความใหญ่ยิ่งของเราเลย หนำซ้ำ ทรัพย์สินเงินทอง ไอเทมมากมายในเกมส์
ไม่ได้มีค่าอันใดกับชีวิตประจำวันด้วยซ้ำ...

หลังจากที่ผ่านวิกฤตวัยรุ่น วัยทำงานติดเกมส์มาได้  โกรธ(จริงๆก็ยังเล่นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งมีเด็กหญิง จึงต้องหยุดอย่างจริงจัง)
ด้วยเวลาส่วนใหญ่หมดไปกับที่บ้านสวนมากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้น
เมื่อวิเคราะห์ถึงสาเหตุที่ต้นไม้ตายหลังจากปลูก
สิ่งแรกที่ต้องทำคือ หาความรู้ใส่หัว
เวลาเล่นเกมส์แต่ละเกมส์ ผมทุ่มเทกับมันเต็มที่ ราวกับมันคือโลกแห่งความจริง
เลยกลายเป็นนิสัยเสียติดตัว พอมีความสงสัยในสิ่งใดที่อยากรู้จะต้องค้นคว้าให้ถึงที่สุด...

เข้าปีที่สองกับบ้านสวน ผมเริ่มนำพืชไร่มาปลูก แค่คิดว่า "ไม่อยากซื้อเขากิน"
ได้เมล็ดพันธุ์ข้าวโพดข้าวเหนียวพื้นบ้านจำนวนหนึ่ง ฟักทอง และแตงไร่
ผมทำการขุดแปลงตามความรู้วิชาเกษตรที่ติดตัวมาจากชั้นมัธยม
โดยขุดดินแล้วผสมกับขี้ไก่แกลบที่เหลือจากการสั่งซื้อมาใส่ต้นสัก
เพื่อปลูกพืชสามชนิดข้างต้นในแปลงเดียวกัน
เช่นเคย... ระบบน้ำคือการหิ้วบัวรดน้ำสองข้างเดินขึ้นลงหน้าผาไปตักน้ำ
เธอบอกว่าไม่มีใครแถวนี้ทำอย่างนี้ (วันที่ขุดแปลงและปลูกเธอไม่ได้ออกมาด้วย)
จะแก้ไขก็ไม่ได้เพราะหยอดเมล็ดพันธุ์ลงดินแล้ว...
เธอยังบ่นไม่หายแม้แต่ตอนไปถอนกล้าข้าวโพดทิ้งเนื่องจากหนาแน่นจนเกินไป
ดูเหมือนยังไม่สาแก่ใจ เจอใครในที่ทำงานก็จะเล่าให้เขาฟังถึงความเปิ่นของชายหนุ่ม

ด้วยบังเอิญหรืออะไรก็ตามแต่
ข้าวโพดรุ่นนั้นอร่อยมาก เธอบอก
ฟักทองก็ได้หลายลูกพอจะแบ่งให้เพื่อนที่ทำงานงงๆว่ามันไปเอามาจากไหน  ยิงฟันยิ้ม
และทีเด็ดคือ แตงไร่ได้เก็บกินจนกระทั่งปลายเดือน พ.ย. ของปีนั้น...
เหลือกินก็แบ่งแจกจ่ายแก่เพื่อนๆร่วมงานอีกเช่นเคย
หลายปีต่อมาอีกหลายๆคนยังถามถึงแตงไร่(แตงกวาโบราณ กินดิบ รสชาติหวานนิดๆ มีกลิ่นหอมอ่อนๆ)ในคราวนั้น

20 กว่าปีที่ผ่านมาผมไม่เคยแน่ใจในตนเอง ว่าอยากเป็นหรืออยากทำอะไรกันแน่...
แต่ ณ ตอนนั้นเอง มีเสี้ยวหนึ่งของความคิดที่ผ่านแว่บเข้ามา
หากบอกใครต่อใครว่า ผมคือ "นักปลูกต้นไม้แห่งดาวโลก" คงฟังดูหรูทีเดียว


เป็นภาพของแตงไร่ลูกโตที่เราปล่อยเอาไว้ให้สุกเพื่อเก็บเมล็ดพันธุ์ อีกภาพถ่ายเมื่อฤดูหนาวของปีนั้นเราทำแปลงผัก(บนดอย)
บริเวณเดิมที่เคยเป็นแปลงข้าวโพดกับแตงไร่ในตำนาน  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 09:48:55 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #56 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2013, 11:05:26 PM »

ปัจจุบันต้นไม้ต้นไร่ในสวนยังมีการแสดงยีนเด่นออกมาอย่างปัจจุบันทันด่วน จนแทบพลิกตำราไม่ทัน นี่คือมะม่วง อกร่องแคระ...  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
เพาะโดยการนำเมล็ดมะม่วง อกร่องไปฝังดินเฉยๆ ไม่มีการเตรียมดินใดๆทั้งสิ้น ผลที่ได้คือ เข้าปีที่ 4 แล้ว ยังโตแค่เนี๊ย  โกรธ โกรธ  สมชื่อจริงๆ และอีกต้นคือกล้วยหมู 3 ปี สีที (รสชาติคล้ายกล้วยหอม ต้นเตี้ย แถวนี้จึงเรียก"หมูสี" หมายถึง หมูเอาตัวมาถูๆลำต้น)  กลายพันธุ์จากกล้วยหมูสีธรรมดา เป็น กล้วยหมู 3 ปี สีที เพราะ 3 ปีจึงจะให้ผลผลิต 1 ครั้ง  โกรธ





ยังไม่หนำใจ เชิญพบกับ "ไผ่บงหวานแคระ" 4 ปีได้เท่านี้ เนื่องจากตรงนี้คือพื้นที่ที่แบคโฮยังขุดไม่เข้า จึงต้องเกิดการผ่าเหล่าอย่างเฉียบพลันเพื่อเอาตัวรอด  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม และพระเอกของสวน "ต้นละมุด" ที่ไม่ยอมผ่าเหล่า เป็นไม้ผลยืนต้นชนิดแรกที่ให้ผลแก่บ้านสวน  ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์ ขอแนะนำว่า สวนใครแล้งๆ อยากมีไม้ผลกิน ลองปลูกต้นละมุดทดลองดูครับ  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 09:49:32 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #57 เมื่อ: สิงหาคม 09, 2013, 06:43:28 AM »

วันก่อนไปสวนมา มีเพื่อนบ้านคนหนึ่งมาถามว่าเห็นหมา เจ้าวุ้นเส้นกับผัดไทยไหม ?  ลังเล
เรื่องของเรื่องคือ เพื่อนบ้านคนนี้มาสร้างบ้านอยู่ใกล้ๆบ้านสวน
แล้วนำหมามาเลี้ยงไว้ด้วย เป็นบางแก้วลูกผสม ชื่อเจ้าวุ้นเส้นกับมาม่า เมื่อ 5 ปีที่แล้ว
ทีนี้เวลาผมไปสวนจะต้องผ่านที่เพื่อนบ้านก่อน ไม่รู้ถูกชะตาอะไรกัน
ทุกคราวที่ไปสวน หมาสองตัวนั้นจะวิ่งตามมาเล่นด้วยทุกครั้ง
ผมก็นำขนม เศษอาหารมาให้มันบ้าง เล่นหยอกล้อกับมันบ้าง
จนขนาดแค่ได้ยินเสียงรถของผมก่อนเข้าปากซอย มันจะออกมายืนรอที่หน้าบ้านแล้ว  ยิงฟันยิ้ม
เพื่อนบ้านชอบแซวว่า "มันเป็นหมาสองนาย"
แต่ผมคิดว่าจริงๆแล้วที่มันขึ้นมาเฝ้าผมที่บ้านสวน
มันแค่อยากมีคนเล่นด้วยเฉยๆ(คงเห็นเราเป็นเพื่อน  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม) บางทีสัตว์เลี้ยงมันก็ต้องการ
แค่คนหยอกล้อ ลูบหัวตบหางมันเบาๆ ก็เท่านั้น
มาม่าตายไปก่อนจากการโดนวางยา... เมื่อหลายปีแล้ว
จากนั้นเจ้าวุ้นเส้นก็มีลูกหลายตัว เพื่อนบ้านเหลือไว้แค่ตัวเดียวชื่อ ผัดไทย

สัปดาห์ก่อน ผมไปบ้านสวนแล้วไม่เจอหมาทั้งสอง
ให้แปลกใจว่ามันไปไหน ไม่อยากคิดในทางที่ไม่ดี จึงคิดไปว่าเพื่อนบ้านคงนำ
ไปเลี้ยงที่บ้านในหมู่บ้าน ใจก็คิดว่าจะไปถามคุณป้าอยู่แต่แกเดินขึ้นมาหาผมก่อน
"ได้เอาอะไรเบื่อหมาให้มันกินหรือเปล่า" แกถามผมเช่นนี้
ผมไม่อยากโต้เถียงจึงได้แต่อธิบายให้แกฟังว่าผมก็ไม่เห็นมันหลายวันแล้ว และไม่ได้ทำอะไร  ร้องไห้ ร้องไห้
(หากผมรำคาญจริง หรือจะทำอะไรมันคงไม่รอดมาจนถึงวันนี้ มันคงจับรังสีอำมหิตได้และไม่ขึ้นมาหาผมที่บ้านสวนหรอก)

ผมคิดว่ามันคงไปเจอยาเบื่อที่ชาวบ้านแถวนั้นวางยาเบื่อหนูในไร่ข้าวโพด
แล้วต่อไปใครจะมาช่วยเป็นเพื่อนเวลาผมรื้อกองเศษไม้เนี่ย อย่างน้อยมีพวกมันก็อุ่นใจระดับนึง
(พวกมันเคยไล่งูให้บ่อยๆ) เวลาไปนอนค้างตูบน้อยมันก็ยังอุส่าห์อยู่เป็นเพื่อนจนถึงเช้าในบางคราว


อนาคตไม่แน่นอนจริงๆ ภาพนี้ถ่ายไว้ สัปดาห์ก่อนที่เจ้าวุ้นเส้นจะเสีย ส่วนผัดไทยแค่ยกกล้องขึ้นเล็งมันก็วิ่งหนีแล้ว  ยิงฟันยิ้ม
ด้วยอาลัย หมา 2 ตัว ถึงเราจะไม่ได้เป็นเจ้าของมันก็เหอะ  ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 09:49:56 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
jimmylin04
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 382


« ตอบ #58 เมื่อ: สิงหาคม 09, 2013, 05:45:18 PM »

น่าสงสารน้องหมา พักผ่อนให้สบายเน้อ  ร้องไห้ ร้องไห้
มาติดตามพัฒนาการคร้าบ
บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #59 เมื่อ: สิงหาคม 09, 2013, 10:38:13 PM »

ว่าด้วยเรื่องโซน 7 หลุมเลี้ยงปลา(ราคาแพง)  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม

ถูกขุดขึ้นด้วยความบ้าบิ่นของผม เนื่องจาก ไม่มีใครเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
ทั้งเธอ และรุ่นพี่ที่ทำงานที่เริ่มจะแวะเวียนมาเยี่ยมชมบ้านสวนยามเย็น
ตามเสียงเล่าลือว่าเป็นสวนสัตว์ (ช้าง ม้า เสือ สิงห์)  โกรธ โกรธ

ไม่มีใครสักคนคิดว่ามันจะเก็บกักน้ำได้ แม้แต่ผมเองก็ยังไม่มั่นใจ
มีเพียงเสียงให้กำลังใจจากผู้ที่ผมนับถือ(คนที่พาไปเอาไผ่รวกหวาน) "ลองทำดู" หากคิดว่านี่คือการให้กำลังใจนะ
ก่อนขุดผมได้หาข้อมูลในเวบ กพพ. ว่าด้วยเรื่องการทำให้สระเก็บน้ำได้
มีข้อมูลให้เลือกทดลองมากมาย สุดท้ายผมเลือก ขี้วัว+น้ำหมักชีวภาพ

สระถูกขุดด้วยขนาด 10*12*3 เมตร(เจ้าของแบคโฮตอนคิดราคาตีความลึกไว้ 3 เมตร แต่เมื่อขุดแล้วลึกไม่ถึง)
สระขนาดนี้เนื่องจากผมเสียดายไม้ประดู่ติดสวนที่กำลังงอกงามหลายต้น
ราคาที่เจ้าของแบคโฮคิดให้คือ 12,000 บาท จึงเป็นที่มาของ "หลุมเลี้ยงปลาราคาแพง" (เสียค่าประสบการณ์  ลังเล)

พอเอาเข้าจริงๆ ในการขุดแบคโฮต้องคอยหลบต้นไม้บริเวณขอบๆตามคำขอของผม ผลที่ได้สระจึงเป็นรูป 4 เหลี่ยมคางหมู
และขุดเป็นแนวดิ่ง 3 ด้าน(อีกด้านบอกให้เขาทำเป็น slope ทัน ตอนนั้นคิดอะไรไม่ออกจริงๆ)
เมื่อขุดเสร็จสภาพดินไม่ต่างจากตอนปรับที่ตอนแรก ผมเทขี้วัวลงไปสิบกระสอบ สองสามวันฝนตกลงมาน้ำท่วมตาตุ่มผมจึงใส่น้ำหมักชีวภาพ

ไม่น่าเชื่อว่านั่นเป็นการเห็นก้นสระครั้งสุดท้าย 4 ปีผ่าน น้ำไม่เคยแห้งเลย(มีลดลงบ้างในหน้าแล้ง)
แต่ก็ไม่สามารถใช้น้ำรดต้นไม้ได้มากเช่นกัน(กลัวน้ำหมดสระ)
ผลที่ได้จึงเป็นหลุมเลี้ยงปลาราคาแพงอย่างที่เห็น (แต่อย่างน้อยก็ได้กินปลา 2-3 รอบแล้ว  ยิงฟันยิ้ม)





ถึงจะขุดสระแบบไม่ทำ slope แต่โชคดีที่ตัดสินใจปลูกหญ้าแฝกรอบสระทันที ผลคือช่วยได้เยอะมาก
แต่ด้านหลักที่น้ำลง(น้ำมาจากแนวคันกั้นน้ำบนลานที่จะทำที่พักอาศัย)ไม่ได้เป็น slope ดินจึงค่อยๆถูกกัดเซาะไปเรื่อยๆ
ทำอย่างไรดี แม้กระทั่งหญ้าแฝกก็เอาไม่อยู่...
แล้วก็ได้ต้นกกช่วย อย่างที่เห็นในภาพ กอหญ้าแฝกที่หล่นลงไปหลายกอก็ยังไม่ตาย ผมจึงปล่อยไว้อย่างนั้น  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
สุดท้าย ดูเหมือนกระแสน้ำ หญ้าแฝกและต้นกกกำลังปรับสภาพขอบสระให้ค่อยๆสมดุลด้วยตัวเอง ผมกลายเป็นเพียงผู้สังเกตเท่านั้น  ยิ้ม
ตอนนี้รกจนไม่กล้าลงไปทำอะไร (กลัวงู ตะขาบ แมงงอด  โกรธ โกรธ)

จึงเป็นที่มาของ "หลุมเลี้ยงปลาราคาแพง"  ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์ ครับผม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 09:50:23 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
surachai1952
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 315



« ตอบ #60 เมื่อ: สิงหาคม 11, 2013, 02:46:13 PM »

วันนี้กลับมาบ้านพัก หลังจากไปดูแลการตั้งเสาบ้านแห่งอนาคตซะหลายวัน
หมาผู้ว้าเหว่ (เพราะเจ้าของที่บ้านอยู่ติดกันย้ายไปแล้ว แต่ยังไม่ได้เอาหมาผู้ว้าเหว่ตัวนี้ไปด้วย
โดยทิ้งให้คนงานช่วยดูแล)
เดินเข้ามาให้เราลูบหัวเป็นครัั้งแรก ทั้ง ๆ ที่เราเคยจะเข้าใกล้หลายครั้ง
แต่เจ้าหมาผู้ว้าเหว่จะเดินหนีทุกครั้ง เราได้แต่ทักทาย (เรียกว่าคุยกับหมาโดยที่ไม่รู้ว่ามันรู้เรื่องรึเปล่า)
มันคงจะคิดถึงและกลัวว่าเราจะหนึไปอีกคน

สัตว์จะรับรู้ได้เสมอว่าใครเป็นมิตร ใครเป็นศัตรู

บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #61 เมื่อ: สิงหาคม 13, 2013, 11:06:25 AM »

วันนี้กลับมาบ้านพัก หลังจากไปดูแลการตั้งเสาบ้านแห่งอนาคตซะหลายวัน
หมาผู้ว้าเหว่ (เพราะเจ้าของที่บ้านอยู่ติดกันย้ายไปแล้ว แต่ยังไม่ได้เอาหมาผู้ว้าเหว่ตัวนี้ไปด้วย
โดยทิ้งให้คนงานช่วยดูแล)
เดินเข้ามาให้เราลูบหัวเป็นครัั้งแรก ทั้ง ๆ ที่เราเคยจะเข้าใกล้หลายครั้ง
แต่เจ้าหมาผู้ว้าเหว่จะเดินหนีทุกครั้ง เราได้แต่ทักทาย (เรียกว่าคุยกับหมาโดยที่ไม่รู้ว่ามันรู้เรื่องรึเปล่า)
มันคงจะคิดถึงและกลัวว่าเราจะหนึไปอีกคน

สัตว์จะรับรู้ได้เสมอว่าใครเป็นมิตร ใครเป็นศัตรู



ไม่แน่ เข้ามาหาเราอย่างนี้
คุณลุง(ขออนุญาติเรียกเพราะอายุไล่ๆกับพ่อผมเลย  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม) อาจได้ผู้ช่วยมาเฝ้าสวนก็ได้ครับ  ยิ้มเท่ห์
บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #62 เมื่อ: สิงหาคม 13, 2013, 08:04:59 PM »

ว่าด้วยเรื่องหมาๆ ที่บ้านสวน  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ที่บ้านสวนผมไม่เคยนำหมาไปเลี้ยงเนื่องจากสงสารมันเพราะยังไม่ได้ออกไปอยู่อาศัย แต่น่าแปลกที่บ้านสวนเองไม่เคยว่างเว้นหมาๆ ที่แวะเวียนมาเสมอ(เวลาผมมา)




เริ่มด้วยเจ้าแดง 2 ตัว ผมเรียกมันว่า "ไอ้แก่" กับ "แดงน้อย" มาตั้งแต่ซื้อที่บ้านสวนใหม่ๆ เป็นหมาบ้านติดถนนดำ พอเห็นผมเลี้ยวลงซอยทีไร มันก็จะวิ่งตามมาเกือบทุกครั้ง ไอ้สองตัวนี้เองที่พาวุ้นเส้นกับมาม่า มาด้วย แดงน้อยตายไปก่อน เนื่องจากโดนยา(อีกแล้ว) ส่วนไอ้แก่อยู่จนแก่ตายสมชื่อ พอมาม่าตาย เจ้าวุ้นเส้นก็พาผัดไทยมาด้วย แล้วนั่นเอง พอวุ้นเส้นกับผัดไทยตาย มันยังส่งให้หมาอีกตัวต่อราวกับว่าสั่งเสียไว้  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม



ผมเรียกมันว่า "ไอ้ยักษ์" เพราะว่ามันตัวใหญ่  รูดซิบปาก ตอนนี้เวลาไปบ้านสวนจะมีเพียง ไอ้ยักษ์ตัวเดียวที่วิ่งตามมา ไม่รู้เหมือนกันว่าต่อไปไอ้ยักษ์ จะพาน้องหมามาอีกหรือเปล่า  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 09:51:04 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #63 เมื่อ: สิงหาคม 13, 2013, 08:20:02 PM »

วันหยุดที่ผ่านมาไปทำการทดลองเรื่อง "การเพาะเห็ดตับเต่า" สั่งซื้อเชื้อมา 5 ขวด ทดลองที่บ้านพัก 1 ขวด ที่เหลือนำมาที่บ้านสวน



เห็นมีกระทู้เพื่อนสมาชิกสอบถามผลกันอยู่ ผมเองก็ยังตอบไม่ได้ เพราะพึ่งเริ่มทดลอง  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม หลังจากนำน้ำที่ผสมเชื้อไปรดต้นไม้ เต็ง-รัง ในโซน 4 แล้ว คิดว่าที่เมล็ดข้าวฟ่างที่เพาะเชื้อเห็ด น่าจะมีเชื้อหลงเหลืออยู่บ้าง จึงนำไปฝังที่โคนต้น แคฝรั่ง ตะแบกป่า มะม่วงอกร่อง(แคระ)



เอาหละหวาที่นี้... ต่อไปตลาดเห็ดตับเต่าจะต้องสะเทือน เพราะเสือขวดที่ เอ๊ย ตัวที่ 7 กำลังจะมาแย้ววววว  ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 07, 2018, 09:53:08 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 3 [4] 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 39   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: