หน้า: 1 ... 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 [22] 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 ... 39   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ปลูกป่าไว้หาเห็ด เก็บผักหวาน : ปลายฝันสุดท้าย สุดทางฝัน  (อ่าน 320439 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #336 เมื่อ: กันยายน 15, 2014, 12:02:10 AM »

เมื่อการปลูกต้นไม้สำหรับเพาะเห็ดป่าต้องรอคอยผลอยู่อีกหลายปี ช่วงนี้หากมีเวลาว่างผมยังขึ้นป่าไปหาเห็ดมากินเช่นเคย เช้าวันเสาร์ที่ผ่านมาจึงเข้าป่าแต่เช้าตรู่เพื่อจะได้กลับมาเตรียมพร้อมสำหรับการไปตัดหญ้าซ้ำให้ป่าเห็ดที่ปลูกไว้เพราะดูเหมือนว่าหญ้าจะงามอีกแล้ว  โกรธ จึงเป็นวันที่หนักหนาอีกวันหนึ่ง ในส่วนของวันอาทิตย์ติดธุระต้องเดินทางเข้าตัวจังหวัดเลย ผมถือโอกาสเป็นวันพักผ่อนไปในตัวไม่ฝืนร่างกายมากนักเพราะปวดเมื่อยไปหมดแล้ว  ยิงฟันยิ้ม



เดินป่าร่วมๆ 3 ชม. เห็ดที่เก็บได้ถึงจะไม่มากนักแต่ก็พอกินเป็นกับข้าวเช้ารับผม





ได้มาแกง 1 ถ้วยกับผัดกะเพราอีก 1 จาน กินเต็มอิ่มเพื่อไปสู้งานตัดหญ้ากลางแดด

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 19, 2015, 08:38:08 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #337 เมื่อ: กันยายน 18, 2014, 11:54:11 PM »

หลายวันที่ผ่านมาไม่มีโอกาสไปใช้แรงงานที่สวยเลยเนื่องจากต้องดูแลน้องเม็ดทราย วิถีชีวิตจึงวนเวียนอยู่แถวๆบ้านพักในที่ทำงานเท่านั้น เดินดูต้นไม้หลังบ้านบ้าง วิ่งออกกำลังกายบ้าง เฝ้ามองดูเด็กหญิงเม็ดทรายเล่นกับเพื่อนๆบ้าง และแอบมาท่องโลกไซเบอร์บ้างตามประสาเกษตรกรหน้าจอ ครับผม  ยิงฟันยิ้ม



ว่างขนาดนั่งมองเมฆฝนหน้าบ้านถูกสายลมหอบไปหอบมา ก่อนจะโปรยสายลงมาพอให้ความชุ่มฉ่ำแก่ผืนดิน





เมล็ดหมากก่อเริ่มแก่แล้ว มีรุ่นน้องเอามาฝากส่วนหนึ่งและไปซื้อมาเพิ่มสำหรับเตรียมเพาะกล้าไว้ปลูกป่าเห็ดปีหน้า หากท่านผู้ใดสนใจรอติดตามที่กระดานแจกเมล็ดพันธุ์ฟรี เร็วๆนี้ได้ครับ  ยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 19, 2015, 08:38:38 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #338 เมื่อ: กันยายน 21, 2014, 11:44:03 AM »

เมื่อฟ้าเป็นใจส่งฝนลงมาห่าใหญ่เมื่อหลายวันก่อน โอกาสเช่นนี้เหมาะสำหรับนำต้นไม้ไปปลูกซ่อมในส่วนของป่าเห็ดที่สวนไกล เช้าวันเสาร์ผมจึงนำต้นไม้จำนวนหนึ่งประกอบด้วย พะยอม ยางนา ยางเหียง ยางแดง เต็ง ที่ผ่านการเติมเชื้อเห็ดสำหรับเพาะเห็ดป่าแล้ว พื้นที่ป่าเห็ดในส่วนของสวนไกลเมื่อสัปดาห์ก่อนผมได้ไปตัดหญ้าซ้ำเป็นรอบที่ 2 จึงทำให้ไม่ต้องฝ่าดงหญ้ามากนักในการนำต้นไม้ไปปลูก แต่ความร้อนของแสงแดดหาได้ลดลงไม่แต่อย่างใด ทำให้เกษตรกรนอกเวลาเช่นผมถึงกับต้องพักผ่อนอยู่กับบ้านเฉยๆในวันนี้ ดีเหมือนกันมาใช้เวลาเป็นเกษตรกรหน้าจอแทน  ยิงฟันยิ้ม



กลุ่มกล้าไม้รอปลูกที่หลังบ้านพัก ผู้โชคดีรอบนี้คือ พะยอม ยางนา ยางเหียง ยางแดง และต้นเต็ง สำหรับไปปลูกซ่อมป่าเห็ดที่สวนไกล





ดูเหมือนว่าต้นพะยอมจะพร้อมสำหรับป่าเห็ดแล้ว มีเชื้อเห็ดรา mycorrhiza เกาะประจำการที่รากเรียบร้อย ส่วนจะเป็นสายพันธุ์ไหนต้องไปลุ้นกันตอนเห็ดออกอีกหลายปี





สิ่งที่รุ่นพี่ทิ้งไว้ให้ก็คือรากที่ขาดแต่มีเชื้อเห็ดรา mycorrhiza ติดอยู่ด้วย(สังเกตกลุ่มสีขาวๆทางมุมซ้ายล่างของภาพ) จึงเป็นโอกาสของรุ่นน้องจะสานต่อ





ไม่รอช้าผมนำกล้าพะยอมอีกรุ่นมาวางประจำการทดแทนบริเวณเดิม เผื่อรากเดินออกมาจากถุงจะได้มาสร้างสายสัมพันธ์กับกลุ่ม mycorrhiza ที่พะยอมรุ่นเก่าเหลือไว้ให้ วิธีง่ายๆเช่นนี้ได้ผลมาหลายรอบแล้วครับ
 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 19, 2015, 08:39:35 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #339 เมื่อ: กันยายน 21, 2014, 12:03:13 PM »

โชคดีอีกอย่างสำหรับสัปดาห์นี้คือมีแรงงานอาสามาช่วยตัดหญ้า 2 แรง หนึ่งคือผู้ช่วยเจ้าประจำน้าน้องเม็ดทราย ส่วนอีกคนก็ญาติๆกันแต่ต้องช่วยค่าแรงเขาด้วย(400 บาท/วัน สำหรับงานตัดหญ้า) เมื่อได้ปฏิบัติเองจึงรู้ว่างานตัดหญ้าเป็นงานที่หนักหนางานหนึ่งแถมยังต้องใช้ความมัดระวังเป็นอย่างยิ่งที่จะไม่ให้ตัดต้นไม้ที่เราปลูกด้วย ขนาดผมยังตัดโดนต้นยางนาไปหลายต้นในรอบนี้  โกรธ

งานตัดหญ้าคือการคืนความสุขให้หน้าดิน เมื่อเราเลิกไถพรวนหน้าดิน ไม่เผาทำลายและสร้างอาหารให้สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ เมื่อนั้นผมเชื่อว่าดินก็จะค่อยๆคืนความสมบูรณ์ขึ้นมาเอง คน 2 คนตัดหญ้าอีกคนบ้าปลูกต้นไม้กลางแดด งอมแดดไปตามๆกัน ตอนเย็นเสร็จงานจึงตอบแทนด้วยเครื่องดื่มเย็นๆเล็กน้อยพอหายเหนื่อยพร้อมกับแกล้มหาเอง ลงปลาจากสระที่สวนล่างกับบ้านสวน ถึงจะเหน็ดเหนื่อยแต่ก็มีความสุขตามอัตภาพ
ใช้เวลาอยู่หน้าจอให้น้อยลง และออกมาปลูกต้นไม้กันให้มากขึ้นนะครับ  ยิ้ม



แรงงานตัดหญ้า 2 คน ทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย เพราะทั้งชีวิตของพวกเขาถูกเคี่ยวกรำมาอย่างทรหดจนกล้าแกร่ง ผิดกับผมที่ปลูกต้นไม้ได้ไม่กี่ต้นก็ต้องหลบแดดเข้ามาดื่มน้ำดับกระหายในร่มไม้ซะแล้ว  ยิงฟันยิ้ม





สภาพป่าเห็ดของสวนไกลหลังผ่านการตัดหญ้า 2 รอบ ดูดีขึ้น ต้นไม้ปลูกไว้ที่ถูกผมตัดบ้างก็งอกขึ้นมาใหม่บ้างก็ไม่ทำให้ต้องปลูกซ่อมทดแทน ถือเสียว่าเป็นการคัดสรรไปในตัว





เมื่อเสร็จงานอันหน่วงหนักก็ถึงเวลาพักผ่อนหย่อนใจ ลงน้ำหาปลาเป็นกับแกล้มเครื่องดื่มเย็นๆสักเล็กน้อยพอคลายเส้น  ยิงฟันยิ้ม





โชคดีได้กบตัวเขื่องกลับไปฝากทางบ้านด้วย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยผู้ช่วยของผม ตรงตามแผนคราวหน้าจะได้หาแรงงานมาช่วยง่ายๆ  ยิงฟันยิ้ม





ก่อนเดินทางกลับบ้านก็ปิ้งปลากินชมวิวสวยๆบนบ้านสวนพอเป็นพิธี น้องเม็ดทรายคนเดียวกินหมดไป 3 ตัวครับผม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 19, 2015, 08:40:52 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
phalikhit
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 11362



« ตอบ #340 เมื่อ: กันยายน 28, 2014, 08:59:42 PM »

อ่านทุกความเห็นตั้งแต่หน้าแรกถึงหน้าเจ็ด   เหนื่อย เวลาว่างหมด
จึงมาดักอ่านหน้าสุดท้าย
ว่างๆจะกลับไปอ่านต่อหน้า 8
จากหน้า 1-7 ยังไม่ทราบพิกัดเลย  เห็นมีภูเขา  เดาว่า คงจะเป็นชัยภูมิ ใช่หรือไม่
หรือไม่ก็ มุกดาหาร กาฬิสินธุ์ ไม่น่าจะใช่สกลนคร



nomadic_man ขอบคุณครับพี่ที่แวะมาเยี่ยมชม ส่วนไหนสาระน้อยๆข้ามๆผ่านๆไปก็ได้นะครับ  ยิงฟันยิ้ม
บ้านสวนอยู่ เหนือสุดอีสานคือเมืองด่านซ้าย จ.เลย ครับผม  ยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ตุลาคม 12, 2014, 11:30:36 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
5XXA
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3006


« ตอบ #341 เมื่อ: ตุลาคม 01, 2014, 01:10:23 PM »

ชอบทานมากครับเห็ดไค อร่อยมากๆ  ยิงฟันยิ้ม




nomadic_man วันเสาร์ที่ผ่านมาลองขึ้นป่าดูอีกรอบได้เห็ดมาไม่ถึง 10 ดอก เดินตั้งนาน  ยิงฟันยิ้ม  ยิงฟันยิ้ม อาจเป็นเพราะปีนี้ฝนฟ้าไม่ค่อยดีทำให้เห็ดหลังวัดป่าออกไม่มากนัก ถึงกระนั้นก็ตามแต่แค่พอนำมาปิ้งให้เด็กหญิงกินผมก็ดีใจแล้วครับ  ยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 31, 2014, 12:13:40 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

สวนกิ่งไผ่หน่อไม้หวาน
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #342 เมื่อ: ตุลาคม 02, 2014, 09:56:22 PM »

เรื่องของคำว่าน้ำใจไม่อาจเฉียดใกล้กับความคาดหวัง

"แล้วเราจะทำยังไงดีกับฟักทองลูกนี้ล่ะแม่" ผมถามเธอเกี่ยวกับฟักทองเจ้าปัญหาที่วางอยู่หน้าบ้านพักมาหลายวันแล้ว... เรื่องของเรื่องก็คือสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้ไปตัดหญ้าที่สวนล่างให้กับป่าตะขบ แต่ก็ยังมีบางพื้นที่ที่ไม่อาจเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้ทั้งๆที่มันรกที่สุด ณ ตอนนี้ นั่นก็คือบริเวณที่ยายของน้องเม็ดทรายได้ปลูกฟักทอง ปลูกบวบเอาไว้ ฝนทิ้งช่วงตั้งแต่ต้นฤดูทำให้พืชไร่จำพวก แตง บวบ ฟักทอง แม้กระทั่งข้าวโพดไม่อาจงอกเงยได้ มีเพียงส่วนน้อยที่เหลือเล็ดลอดผ่านช่วงเวลาอันแสนแห้งแล้งของปีนี้

ข้าวโพดก็ได้กินไปแล้ว บวบกับฟักทองเริ่มติดลูก ส่วนแตงไร่อาการแย่กว่าเพื่อนเพราะปีนี้ที่บ้านสวนน้องเม็ดทรายแทบจะไม่มีกินเลย พูดถึงฟักทองซึ่งครอบครัวของผมไม่จำเป็นต้องซื้อหาหลายปีแล้วหากต้องการกิน "ไม่จำเป็นต้องซื้อหา" ดูจะกล่าวถ่อมตนไปหน่อยเพราะเท่าที่ผ่านมาฟักทองจากบ้านสวนเป็นพืชผลที่ได้แจกจ่ายบรรดาเพื่อนบ้านญาติมิตรมานักต่อนักแล้ว ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้ดูแลอะไรมากนักเพียงแค่หยอดเมล็ดฝากฝังไว้กับผืนดิน จากนั้นก็เป็นเรื่องอันแสนธรรมดาที่พบเห็นได้ทั่วไป "หว่านพืชเช่นไรย่อมได้เก็บเกี่ยวผลนั้น"

เมื่อฟักทองเริ่มตั้งตัวได้ก็ดูเหมือนว่าพวกมันจะเริ่มแพร่ขยายเจริญเติบโตออกทุกทิศทุกทาง ลุกลามไปทั่วอย่างช้าๆทว่ามั่นคงเพราะแต่ละปล้องของมันมักจะมีรากเกิดขึ้นด้วย ทำให้เถาฟักทองสามารถหาอาหารได้เพิ่มขึ้น เชื่อได้ว่าเราสามารถใช้เถาฟักทองคลุมหญ้าได้ดีทีเดียวแต่เมื่อพวกมันเติบโตเกินไปก็เริ่มส่งผลคุกคามต่อพืชหลักที่ปลูกไว้ นั่นก็คือป่าเห็ดกับต้นตะขบแห่งสวนล่าง

ในส่วนของตะขบที่พวกมันเกี่ยวรัดพัวพันเอาไว้นับสิบต้นผมยังพอทนปล่อยเถาฟักทองเอาไว้ได้ แต่ในส่วนของพื้นที่ป่าเห็ดจำเป็นต้องตัดพวกมันทิ้งเพราะใบของมันปกคลุมต้นไม้ใหญ่(ในอนาคต)เอาไว้ จึงเป็นที่มาของฟักทองขนาดย่อมๆลูกหนึ่งที่ถูกผมตัดเถาเมื่อหลายวันที่ผ่านมาแล้วนำมาวางไว้หน้าบ้านเพราะไม่รู้จะทำเช่นไรกับมันดี "เอาไปฝากพี่น้อยโก่งกาดำดูไหมแม่" ผมหมายถึงแม่ค้าขายน้ำที่เคยเก็บดอกเห็ดตับเต่าไว้ให้ผมนั่นเอง "ลองไปถามแกดูสิ" เธอบอก

"เห็ดตับเต่ายังไม่รู้จะได้กินตอนไหน เอาฟักทองไปก่อนแล้วกันนะ" ผมบอกแม่ค้าขายน้ำอย่างหยอกเย้าหลังจากหิ้วฟักทองมาฝาก "ข้อยจะทำขนมมาขายคืนให้เจ้า" ดูเหมือนว่าแม่ค้าก็มีอารมณ์ขันไม่แพ้กัน "แล้วแต่ กล้าทำมาขายผมก็กล้าซื้อกิน" ผมตอบพร้อมเสียงหัวเราะ "เอ้าจะกินอะไรก็รีบสั่งมา" "วันนี้เอาชามะนาวแต่ไม่ใส่มะนาวนะ" "ได้... เดี๋ยวจัดให้"

หากมาลองคิดดูถ้าผมนำฟักทองลูกนั้นไปขายก็คงทำเงินได้เพียงหลักสิบ หรือดีกว่านั้นเมื่อนำไปแปรรูปเพิ่มมูลค่าอาจจะได้เงินมาหลักร้อย แล้วการนำไปให้ผู้คนเฉยๆเราได้อะไรกลับคืนมา วันนี้ผมได้กินน้ำฟรีหนึ่งแก้ว แถมด้วยลูกท้อ(ผลสีเหลืองส้มเวลาสุก เนื้อเนียนมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว ภาษากลางเรียกม่อนไข่)อีกหลายลูกจากแม่ค้าขายน้ำเป็นการตอบแทนกับฟักทองลูกเดียว
บางครั้งการให้อะไรกับใครก็แล้วแต่เราจำเป็นต้องหวังผลตอบแทนด้วยหรือ...




ฟักทองลูกที่เห็นมีขนาดเพียง 1/4 ของลูกที่ผมนำไปให้กับแม่ค้าขายน้ำ เมื่ออยู่กันเพียง พ่อ แม่ ลูก ฟักทองลูกน้อยๆก็ดูเหมือนจะพอกินแล้ว การให้แบบไม่หวังผลกลับได้ผล(ม่อนไข่)ตอบแทน แม่ค้าสามารถซื้อฟักทองกินเองได้ ผมก็สามารถซื้อน้ำ 1 แก้ว กับม่อนไข่กินเองได้ แต่ไม่รู้ทำไมการแลกเปลี่ยน(ผ่านการแสดงน้ำใจ)เช่นนี้กลับทำให้ผมรู้สึกมีความสุขยิ่งกว่า





เย็นวันนี้ผมยังมีผู้ช่วยพรวนดินให้ต้นตะขบด้วยหลังตัดหญ้าเสร็จ นานแค่ไหนแล้วเนี่ยที่เจ้านายตัวจริงไม่ได้ลงมือเอง  ยิงฟันยิ้ม





สองภาพบนเป็นผักหวานป่า 1 ปีกว่าๆแบบหยอดเมล็ดรุ่นทดลองที่สวนล่าง ซึ่งเป็นต้นแบบของแนวทาง "การไม่รดน้ำ ไม่ใช้สแลน แต่ใส่ปุ๋ยคอก"  ภาพล่างเป็นผักหวานป่าปีนี้ที่ต้องผ่านบทพิสูจน์สภาวะกึ่งไม่กระทำของสวนผักหวานป่าน้องเม็ดทรายว่าจะเป็นเช่นไรต่อไป ครับผม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 18, 2015, 11:04:50 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
Buaroeynop
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1592


« ตอบ #343 เมื่อ: ตุลาคม 03, 2014, 09:49:12 AM »

เมื่อฟ้าเป็นใจส่งฝนลงมาห่าใหญ่เมื่อหลายวันก่อน โอกาสเช่นนี้เหมาะสำหรับนำต้นไม้ไปปลูกซ่อมในส่วนของป่าเห็ดที่สวนไกล เช้าวันเสาร์ผมจึงนำต้นไม้จำนวนหนึ่งประกอบด้วย พะยอม ยางนา ยางเหียง ยางแดง เต็ง ที่ผ่านการเติมเชื้อเห็ดสำหรับเพาะเห็ดป่าแล้ว พื้นที่ป่าเห็ดในส่วนของสวนไกลเมื่อสัปดาห์ก่อนผมได้ไปตัดหญ้าซ้ำเป็นรอบที่ 2 จึงทำให้ไม่ต้องฝ่าดงหญ้ามากนักในการนำต้นไม้ไปปลูก แต่ความร้อนของแสงแดดหาได้ลดลงไม่แต่อย่างใด ทำให้เกษตรกรนอกเวลาเช่นผมถึงกับต้องพักผ่อนอยู่กับบ้านเฉยๆในวันนี้ ดีเหมือนกันมาใช้เวลาเป็นเกษตรกรหน้าจอแทน  ยิงฟันยิ้ม



กลุ่มกล้าไม้รอปลูกที่หลังบ้านพัก ผู้โชคดีรอบนี้คือ พะยอม ยางนา ยางเหียง ยางแดง และต้นเต็ง สำหรับไปปลูกซ่อมป่าเห็ดที่สวนไกล

ดูเหมือนว่าต้นพะยอมจะพร้อมสำหรับป่าเห็ดแล้ว มีเชื้อเห็ดรา mycorrhiza เกาะประจำการที่รากเรียบร้อย ส่วนจะเป็นสายพันธุ์ไหนต้องไปลุ้นกันตอนเห็ดออกอีกหลายปี


สิ่งที่รุ่นพี่ทิ้งไว้ให้ก็คือรากที่ขาดแต่มีเชื้อเห็ดรา mycorrhiza ติดอยู่ด้วย(สังเกตกลุ่มสีขาวๆทางมุมซ้ายล่างของภาพ) จึงเป็นโอกาสของรุ่นน้องจะสานต่อ

ไม่รอช้าผมนำกล้าพะยอมอีกรุ่นมาวางประจำการทดแทนบริเวณเดิม เผื่อรากเดินออกมาจากถุงจะได้มาสร้างสายสัมพันธ์กับกลุ่ม mycorrhiza ที่พะยอมรุ่นเก่าเหลือไว้ให้ วิธีง่ายๆเช่นนี้ได้ผลมาหลายรอบแล้วครับ



สุดยอดของงานศิลป์และงานประดิษฐ์จากพันธุ์ไม้ ออกมาเป็นเห็ดชนิดไหนบอกด้วยนะครับ ตอนนี้ปลูกพะยอมไว้ที่สวนสองสามต้น จะหามาเสริมอีก



nomadic_man หากมีพื้นที่ปลูกไว้เยอะๆเลยครับต้นพะยอม เพราะเท่าที่รู้เห็ดหลากหลายชนิดสามารถอยู่ร่วมกันได้ แถมเผลอๆหากมีเยอะขุดล้อมขายสบายๆ เลยครับผม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 21, 2015, 10:04:28 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
meowkku
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1077


« ตอบ #344 เมื่อ: ตุลาคม 03, 2014, 11:19:02 AM »

ขอติดตามชมสวนค่ะ



nomadic_man ด้วยความยินดีครับผม  ยิ้มเท่ห์
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ตุลาคม 04, 2014, 01:02:23 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #345 เมื่อ: ตุลาคม 04, 2014, 01:21:44 PM »

เป็นเช้าวันที่อากาศแจ่มใสอีกวันหนึ่งที่ผมตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่เพื่อเข้าป่าไปหาเห็ด แต่ดูเหมือนว่าฤดูกาลเก็บเห็ดใกล้จะปิดฉากลงแล้วเนื่องด้วยฝนที่ตกไม่มากนักในปีนี้ ทำให้เห็ดป่าจึงไม่ค่อยออกดอกเช่นกันและผมเองมีเวลาเพียง 1 ชม. เนื่องด้วยวันนี้ต้องอยู่ดูแลเด็กหญิงเม็ดทรายที่บ้าน ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าเห็ดมันอาจจะไม่ออกแล้วแต่ผมก็ยังดั้งด้นเข้าป่า เนื่องด้วยคำว่า "ความหวัง"

ความหวังมักจะเดินตามหลังคำว่าโอกาส เมื่อคิดว่ามีโอกาสที่เห็ดจะออกเราจึงหวังว่าจะเก็บเห็ดได้ ท้ายที่สุดแล้วเมื่อไม่เป็นไปตามที่หวังเราจะรู้สึกเช่นไร... อย่างน้อยการได้เดินตามไขว่คว้าไปกับคำว่าโอกาส(แม้อาจมีเพียงน้อยนิด) ก็ยังดีกว่าอยู่เฉยๆไปกลับความกลัวเพราะถ้าทำเช่นนั้นแล้ว เราย่อมไม่อาจพบกับความสำเร็จได้เลย

เช้าวันนี้ผมไม่อาจเฉียดใกล้กับความสำเร็จเพราะได้เห็ดมาเพียง 1 ดอกกับดอกแก่ๆ 4-5 ดอกสำหรับมาปั่นทำเชื้อเห็ดรดต้นไม้ที่เตรียมไว้สำหรับปลูกป่าเห็ดในปีหน้า หากเป็นเมื่อก่อนคงรู้สึกแย่กว่านี้ แต่เมื่อมาลองคิดๆดูก็พบว่า เด็กหญิงเม็ดทรายก็ได้กินปิ้งเห็ด แถมยังได้เชื้อเห็ดมารดต้นไม้เพิ่ม และผมได้ออกกำลังกายไปในตัวร่วมๆ 1 ชม. เพียงแค่นี้ก็เป็นเช้าวันที่แจ่มใสแล้วครับ



เมื่อเราเลือกที่จะก้าวเดินออกสู่หนทางเบื้องหน้า โอกาสย่อมรอคอยอยู่เสมอแม้จะไม่เป็นเฉกเช่นดังคาดหวังเอาไว้ แต่ยังดีเสียกว่ามานั่งเสียใจภายหลังเมื่อสายเกินไปสำหรับทุกสิ่ง





โอกาสเปิดทางให้ความหวังแม้นจะเพียงน้อยนิดก็ตามที แต่ความสำเร็จต่างๆล้วนเกิดขึ้นจากเรื่องราวเล็กน้อยๆที่ค่อยๆสานสัมพันธ์ไปสู่ความยิ่งใหญ่ที่รอคอยอยู่ มิใช่หรือ...

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 19, 2015, 08:43:32 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nopmtp
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2136


« ตอบ #346 เมื่อ: ตุลาคม 04, 2014, 06:25:00 PM »

   โอ้ว...จัดซะเนียนแล้วครับท่าน
อิจฉาคนมีเห็ดกินไม่ขาด...จัง  อายจัง อายจัง

อ้างถึง









nomadic_man งานละเอียดขนาดนี้ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญทำครับ ผมทำไม่ได้หรอก  ยิงฟันยิ้ม หลายท่านอาจจะมองว่าการถากดินแบบนี้จะกระเทือนต่อรากผักหวานป่าหรือเปล่า(ผมเองก็กลัวเช่นกัน) สิ่งที่เธอทำคือค่อยๆถากหน้าดินบริเวณรอบๆแล้วตักขึ้นมาพูนทีละหน่อย ไม่ใช่การขุดลงไป แต่เท่าที่สังเกตดูก็มีต้นผักหวานป่าเหี่ยวบ้าง ซึ่งไม่แน่ใจว่าเหี่ยวจากการถากหน้าดินรอบๆโคนต้นตะขบหรือเหี่ยวจากการตัดแต่งกิ่งตะขบกันแน่ ต้นที่เหี่ยวไปก็ช่างมันเพราะยังมีต้นที่รอคอยการเติบใหญ่อยู่ ครับผม

    
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 21, 2015, 10:05:35 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
apiwatt16
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2


« ตอบ #347 เมื่อ: ตุลาคม 04, 2014, 09:49:29 PM »

หวัดดีครับ

บ้านสวนที่ว่าอยู่บ้านนาสีเทียนใช่ไหมครับ



nomadic_man ใช่แล้วครับ แต่พื้นที่จริงๆอยู่ระหว่างบ้านนาหว้ากับบ้านนาสีเทียนสามารถเลือกสังกัดได้ 2 ทาง ที่ผมเลือกขึ้นทะเบียนบ้านทางบ้านนาสีเทียนเพราะมีคนรู้จักมากกว่าอยู่ทางนี้ครับผม  ยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 13, 2014, 08:23:28 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #348 เมื่อ: ตุลาคม 05, 2014, 09:12:12 PM »

หลายวันแล้วที่ผมพาเด็กหญิงเม็ดทรายมาสวนบ่อยๆ ช่วงหลังจึงงอแงชวนไปสวนไม่ค่อยอยากมาเท่าไรนัก แต่พอมาถึงก็ตั้งหน้าตั้งตาเล่นอย่างเดียวไม่สนใจใครทั้งสิ้น  ยิงฟันยิ้ม จริงๆแล้วเธออยากมาพรวนดินต้นตะขบให้แล้วเสร็จติดอยู่ที่เด็กหญิงคนเดียวที่อยากเล่นอยู่บ้านมากกว่า พอออกมากินข้าวเช้าผมจึงบอกเด็กหญิงว่าจะมาตัดกล้วยกลับไปกินบ้าน เดี๋ยวต่างด้าว(หมายถึงแรงงานต่างด้าวที่ดูน่ากลัวในสายตาของเด็ก)จะมาเอาไปกินเสียก่อน ช่วงนี้ครอบครัวเรามีกล้วยกินอยู่ไม่ขาดสลับๆกันไป กล้วยน้ำว้า กล้วยหมูสี กล้วยหอม ที่ปลูกเอาไว้นั่นเอง



"น้องๆ มองพ่อหน่อยลูก พ่อจะถ่ายรูปให้"  ยิ้ม




ต้นตะขบแห่งสวนล่างที่ถูกตัดแต่งกิ่งแล้วทำให้ดูโล่งตาทีเดียว รอแต่ผู้เชี่ยวชาญมาพรวนดินเท่านั้น  ยิงฟันยิ้ม




พื้นที่ส่วนนี้มีตะขบเกือบ 20 ต้นที่จมอยู่ใต้เถาฟักทอง เถาบวบและเหล่าวัชพืชทั้งหลาย ผมยังชั่งใจอยู่ว่าจะล้างบางเลยดีไหม หรือว่ารอเก็บเกี่ยวผลฟักทองเสียก่อนค่อยกอบกู้ต้นตะขบจากความรก




ตะขบที่ปลูกไว้ปีก่อนเริ่มโตแล้ว ผู้คนขับขี่ยวดยานพาหนะผ่านไปมางงเป็นแถบๆ มันจะปลูกไว้ทำไมนักหนากับต้นตะขบเนี่ย ว่าแล้วผมก็ปลูกเพิ่มอีกเสียเลย แต่ในส่วนนี้ปลูกสลับๆกันไปกับต้นแค ทองหลางกินใบและแอปเปิ้ล อย่างละนิดละหน่อย




สระน้ำของสวนล่างตามสูตรเดิม ปลูกหญ้าแฝกล้อมรอบสระเอาไว้เพื่อเป็นกำแพงกันความชื้นใต้ดินละเหยออกผ่านทางข้างๆ ไม่รู้ว่าได้ผลหรือไม่แต่สระก็ยังไม่แห้งอีกเลยนับตั้งแต่ขุดเมื่อปีที่แล้ว(รวมถึงสระบ้านสวนด้วยที่น้ำไม่เคยแห้งนับตั้งแต่ขุดสระ)




ปลูกป่าไว้หาเห็ด พื้นที่ส่วนนี้คือป่าเห็ดทดลองของสวนล่าง 1 ปีผ่านมาต้นไม้ที่ปลูกไว้สำหรับเพาะเห็ดป่า ประกอบด้วย ยางนา ยางพลวง(ใบตองกุง) กระบาก ตะเคียน พะยอม เต็ง รัง อย่างละนิดละหน่อยหลังจากตัดหญ้าแล้วดูเจริญเติบโตดีอย่างที่เห็น มีตายไปบ้างหลายต้นแต่ไม่เป็นไร หน่วยสำรองเรามีเยอะปลูกทดแทนไปเรียบร้อย  ยิงฟันยิ้ม




ดูเหมือนว่าเธอจะหลงคารมของผม(หรือไม่ก็คงรำคาญ) จึงยอมให้ผมปลูกป่าเห็ดเพิ่มเติมในสวนล่าง เนื่องจากเราไม่มีเวลาดูแลมากนักผมจึงไม่เลือกปลูกไม้ผลในพื้นที่ส่วนนี้ จึงรบเร้าเธอว่ามาปลูกป่าเห็ดเพิ่มกันเถอะ อย่างน้อย 10-20 ปีข้างหน้า เราจะมีต้นไม้ให้น้องเม็ดทรายได้ใช้สอยแน่นอน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 19, 2015, 08:45:52 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #349 เมื่อ: ตุลาคม 12, 2014, 10:40:18 PM »



เหม่อมองไปยังฟากฟ้าแห่งฤดูหนาวที่หวนคืนมา

บ่ายวันนี้แดดทอแสงแรงกล้า ทว่าสายลมที่พัดผ่านมากลับเจือไปด้วยกลิ่นดอกพญาสัตบรรณอันบ่งบอกว่าฤดูหนาวกำลังจะมาเยือนในไม่ช้า หลังเลิกงานคุณปั่นจักรยานกลับบ้านพักแต่สายตาจ้องมองไปยังฟากฟ้าเบื้องบน “นานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้แหงนหน้ามองฟ้าเช่นนี้” คุณคิด ท้องฟ้าที่เคยเต็มไปด้วยหมู่เมฆคิวมูลัสจู่ๆก็กลายกลับเป็นสีหม่นอันบ่งบอกว่าฤดูกาลกำลังจะหมุนเวียน ฤดูหนาวทำให้เราคิดถึงอะไรบ้างนะ...

   คุณหวนคิดถึงครั้งเยาว์วัยคราวเมื่อทำเสื้อกันหนาวตัวใหม่ที่แม่ซื้อให้หายที่โรงเรียนหลังจากใส่มันได้เพียงไม่นาน หวนคิดถึงเมื่อคราวพิธีปิดกีฬาสีที่ทุกคนไม่ว่าจะเป็นผู้แพ้หรือชนะยืนจับมือล้อมเป็นวงกลมแล้วโยกตัวไปมาพร้อมร้องเพลงสามัคคีชุมนุม หรือความสนุกสนานจากการหารายได้ด้วยตนเองเป็นครั้งแรกโดยการรับจ้างขายตั๋วงานกาชาดประจำปี หรือน้ำตาหยดนั้นเมื่อคุณกับเพื่อนๆพ่ายแพ้จากการประกวดกวดกองเชียร์งานกีฬาสีปีสุดท้ายของชั้นมัธยมปลาย

   ระหว่างพาลูกสาวช่างเจรจาไปตลาดเพื่อหาซื้อกับข้าวคุณได้แหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้ง ปีนี้รู้สึกว่าฤดูหนาวจะมาเยือนเร็วกว่าปรกติหรืออาจเป็นไปได้ว่าเพราะฝนที่ตกน้อยกว่าปรกติจึงทำให้ลมหนาวหวนมาเร็วขึ้นเช่นนั้นหรือ หากเป็นก่อนหน้านี้เมื่อหลายปีก่อนคุณคงไม่ใส่ใจกับลมกับฟ้าเท่าไรนัก เพราะมันไม่ได้มีผลอันใดต่อคุณแต่ตอนนี้คงไม่ใช่เช่นนั้น เนื่องจากต้นไม้หลายร้อยต้นที่ปลูกเอาไว้อาจไม่เหลือรอดไปจนฤดูฝนในปีหน้าก็เป็นได้ เมื่อก่อนพอร้อนหน่อยก็มองหาแอร์เย็นๆ ฝนตกก็หลบฝนหรืออาจบางทีการเดินตากฝนในบางคราวก็ไม่เลวนักเมื่อต้องการหลบหน้าผู้คน หนาวก็หาเสื้อกันหนาวสวมใส่และออกเดินทางท่องเที่ยวตามใจฉันสุดแล้วแต่เส้นทางจะพาไป

   ในฤดูหนาวปีนั้นมันเป็นหนแรกที่ทำให้คุณรู้สึกว่าเสื้อกันหนาวไม่อาจใช้สวมใส่เพื่อกันความเหงาได้ กว่าคุณจะรู้ตัวทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รายล้อมรอบตัวคุณก็ทำให้คุณคิดว่า “คงจะดีถ้ามีใครสักคนคิดค้นประดิษฐ์เสื้อกันเหงาขายบ้าง” ท่ามกลางผู้คนมากมายที่ล้อมวงพูดคุยแลกเปลี่ยน ร้องรำและเมามาย ดวงตาของเขาและเธอจ้องมองกันและบังเอิญสายตาของคุณพบเจอ นับจากนั้นเป็นต้นมาเวลาแหงนหน้ามองดวงดาวบนฟากฟ้ายามค่ำคืนคุณคิดถึงแต่แววตาเธอและเขาคราวนั้น เพราะคุณคิดว่ามันเจิดจ้ายิ่งกว่าประกายดาวยามค่ำคืนทุกๆดวงรวมกัน

   หลังจากหลอกล่อให้ลูกสาวแสนซนของคุณกินข้าวที่สนามเด็กเล่น คุณได้พาเด็กหญิงกลับเข้าบ้าน เปิดนิทานใน youtube ให้ดูไม่เกินครึ่งชั่วโมงระหว่างนั้นคุณก็กินข้าวมื้อค่ำอย่างเงียบๆ จากนั้นพาเด็กหญิงอาบน้ำและเข้านอน มันก็เป็นเหมือนวันทั่วๆไปเมื่อยามเธอต้องทำงานกะบ่ายและคุณต้องเลี้ยงดูเด็กหญิงเพียงลำพัง คุณบอกเด็กน้อยว่า “ลูกหลับแล้วพ่อจะลงไปทำงานข้างล่างนะ” เด็กหญิงตอบตกลงด้วยดี แต่ในท้ายที่สุดแล้วคุณก็หลับโดยง่ายไปพร้อมกับนางฟ้าตัวน้อยนั่นเอง

   นานเพียงใดแล้วที่เขาไม่พบเธอในความฝัน... หลายต่อหลายครั้งที่ต้องตื่นขึ้นมาด้วยน้ำตาเพียงเพราะว่าสิ่งที่พบเห็น สิ่งที่สัมผัส เหตุการณ์ที่ผ่านพ้นร่วมกันมันไม่ได้เกิดขึ้นจริง จึงทำได้แต่ร่ำไห้และยอมรับว่ามันเป็นเพียงความฝัน เขาไม่แน่ใจนักว่ามันจะยังเป็นเช่นนี้อีกนานแค่ไหนที่เธอมักจะแวะเวียนมาหาเขารูปแบบต่างๆในความคลุมเครือแห่งฝัน แต่ไม่ว่าเช่นไรเขาจะจดจำได้เสมอว่าคือเธอคนนั้น

อากาศที่หนาวเย็นทำให้คุณตื่นขึ้นมากลางดึก งัวเงียควานหาผ้าห่มที่แม่ของเด็กหญิงม้วนไปนอนกอดเอาไว้มากระพือออกแล้วห่มร่วมกันแทน แต่เดี๋ยวก่อนไวเท่าความคิดของคนพึ่งตื่นนอนพอจะทำได้ คุณมองไปทางเด็กหญิงแล้วพบว่าผ้าห่มอีกผืนของลูกสาวถูกถีบไว้ที่ปลายเท้า สิ่งที่ต้องทำคือคุณลุกขึ้นแล้วเดินไปปิดหน้าต่างห้องนอน เพราะรู้ว่าแม้ห่มผ้าให้เด็กหญิงสักกี่ครั้งผลลัพธ์มันจะยังเป็นเช่นเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เสมือนความเจิดจ้าในแววตาของเธอกับเขาในคืนนั้น
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 19, 2015, 08:46:13 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
ผู้หมู่วุฒิฅนขอนแก่น
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1064


« ตอบ #350 เมื่อ: ตุลาคม 13, 2014, 08:42:13 AM »

เก็บเห็ดฝากแน่เด้อซิไป ท่าลี่ วันที่ 17 นี้ละครับ



nomadic_man เห็ดปีนี้หายากแล้วครับเพราะฝนที่ตกน้อยเกินไป แต่ต้นไม้เตรียมสำหรับปลูกป่าเห็ดพบว่าหลายต้นแล้วที่มีเชื้อเห็ดรา mycorrhiza ติดอยู่ ว่างๆผ่านมาทางนี้ก็แวะมารับไปปลูกได้ ส่วนจะเป็นเห็ดชนิดไหนรอลุ้นกันเองครับผม  ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ตุลาคม 13, 2014, 11:52:37 AM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า

สวนเป็นต่อพอเพียง 
ตำบลคึมชาด  อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น
nomadic_man
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 756


« ตอบ #351 เมื่อ: ตุลาคม 13, 2014, 08:48:43 PM »



เพียงเพื่อพบว่ายังมีฝุ่นตะกอนแห่งความทรงจำ

ไม่ว่าจะอย่างไรก็แล้วแต่ อดีตที่ผ่านพ้นยังคงเป็นเช่นนั้นตราบชั่วฟ้าดินสลาย... "อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เจอกันอีกเสียหน่อย" เขากล่าวกับเธออย่างไม่แน่ใจนักเมื่อเหลียวหลังกลับไปแล้วพบว่าเธอหยุดนิ่งไม่ยอมเดินต่อ มันเป็นเพียงค่ำคืนหนึ่งที่ลมหนาวพัดมาอย่างแผ่วเบาท่ามกลางแสงไฟเจิดจ้าแห่งเมืองกรุง "ส่งแค่นี้ก็พอแล้ว" เมื่อเธอยังก้มหน้าอยู่เขาถือว่าเป็นคำตอบตกลงจึงรีบก้าวเดินจากไปให้พ้นๆเสียทีเพียงเพราะกลัวใครบางคนมองเห็นน้ำที่กำลังซึมออกจากดวงตา

"แล้วพี่เตรียมเสื้อผ้ามาทำไม" เธอตัดพ้อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ มันทำให้เขาหยุดนิ่งอยู่กับที่และไม่แน่ใจนักว่าเธอรู้เช่นไร ว่าในเป้ใบนั้นมีเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนได้อีกวัน หลายปีต่อมาเมื่อเขาหวนคิดถึงเรื่องราวในวันนั้นก็ยังไม่อาจจดจำได้ว่ามันเป็นอย่างไรต่อไป "อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เจอกันอีกเสียหน่อย" เขายังจำมันได้ดีถึงคำพูดคราวนั้น ซึ่งนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาพบเจอเธอ

เราทุกคนต่างมีความฝัน หากบางคราวเมื่อสิ่งที่ฝันใฝ่ไว้ใกล้เคียงความเป็นจริงมากเพียงไหนมักทำให้เราคิดว่ามันคงไม่ไกลเกินเอื้อม สิ่งที่ไม่อาจเกิดขึ้นยังคงเป็นเช่นนั้นไม่เคยเปลี่ยนแปลง เสมือนอดีตในวันวานของเราแม้จะสุขหรือทุกข์ก็คือความจริง ไม่ว่าจะเจ็บปวดรวดร้าวเพียงใดหรือสุขสมหวังแค่ไหนก็มิอาจหวนคืน สิ่งที่พอจะทำได้คือคิดถึงมันและยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น

ภายหลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ คุณและเพื่อนๆได้มานั่งล้อมวงพูดคุยกันที่ระเบียงหน้าบ้านท่ามกลางแสงดาวบนท้องฟ้า คุณจำได้ดีว่าแต่ละคนค่อยๆทยอยปลีกตัวออกมาจากจุดนั้นจนเหลือเพียงคุณ เขาและเธอ... หิ่งห้อยตัวหนึ่งบินมาจากสวนผลไม้ที่รายล้อมตัวบ้านของเธอเอาไว้ ส่องแส่ง วอมแวม วอมแวม ตรงนั้นทีตรงนี้ที คุณเห็นเขาเอื้อมมือไขว่คว้ามันอย่างไม่ตั้งใจนักแน่นอนว่าไม่โดน เมื่อเห็นเธอกับเขาสบตาและยิ้มให้แก่กันคุณจึงปลีกตัวออกมาจากตรงนั้น นั่นเป็นเรื่องราวก่อนหน้าที่เขาจะเดินทางไปพบเธอเป็นหนสุดท้ายด้วยการนั่งรถไฟไปกลับภายในหนึ่งวัน

แม้กระทั่งในวันสุดท้ายที่ได้พบเจอเขาคุณยังไม่กล้าเอ่ยถามเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอ บางทีเขาอาจเล่าให้คุณฟัง คุณเคยคิดเสมอว่าอดีตมิอาจเปลี่ยนแปลงได้ซึ่งใครๆต่างก็รู้ แต่เขายังยืนยันกับคุณว่า "อดีตเปลี่ยนแปลงได้แน่นอนเพราะมันขึ้นอยู่กับปัจจุบันของเราต่างหาก ที่จะมองเหตุการณ์ซึ่งผ่านพ้นมาแล้วด้วยมุมมองอย่างไร"
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 19, 2015, 08:46:33 PM โดย nomadic_man » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 [22] 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 ... 39   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: