หน้า: 1 ... 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 [20] 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 ... 235   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: “สวนเกษตรปากเสีย” คิดการใหญ่...ไปเป็นเกษตรกรผู้ประกอบการ  (อ่าน 1381171 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
นายช่างเอ๋
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3361



« ตอบ #304 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 10:09:51 AM »

....ยาย....ยาย....ซวยแล้วเราถึงเป็นหลานผู้ชายและเพียงคนเดียวที่เป็นผู้ชายที่ได้ขึ้นบนเรือนยาย และนอนบนเรือนนั้น.  ถ้าใครเป็นคนภาคตะวันออกรุ่นๆผมจะรู้โดยปริยาย...หลานผู้ชายคนนี้เพียงคนเดียวที่"ยายรัก" และในบ้านผมตอนที่เป็นเด็กๆนั้น  "ยายเป็นใหญ่"  ประเภท "ซูสึไทเฮา"....คิดเอาโหดไม่โหด ดุไม่ดุ ขนาดคุณตาสามียายๆยังไล่ออกนอกบ้าน  ยึดทรัพย์(เพราะฉันสร้างมายายว่า) ตัดหางปล่อยวัด เพราะ 2 ข้อหา..
     ข้อหาแรกที่รุนแรงมากๆสำหรับยาย "คุณตา" เป็นนายทหารที่สัตหีบ..เอาหมามาจากค่าย แล้วหมามากัดหน้าหลานชายคนโปรด จนเขี้ยวที่ฝังที่แก้มยังอยู่ถึงทุกวันนี้..(ส่วนหมาตายครับ...ผมบีบคอหมาตายคามือ ด้วยความเจ็บที่หมากัดหน้า  ตอนโดนกัด 10 กว่าขวบแล้ว) ที่จริงเป็นคนรักสัตว์มากจนถึงทุกวันนี้ไม่ว่าไปอยู่ที่ไหนผมก็จะหาสัตว์มาเลี้ยงประจำ แต่ตอนนั้นที่บีบคอหมาตายคามือ ส่วนมันก็กัดติดหน้าผม จนหมาขาดใจตายเลยล้มไปด้วยกัน อาจจะเพราะเราเจ็บแล้วก็ตกใจ...สัญชาติญาณการต่อสู้ปกป้องตัวเองเลยเกิดก็เป็นได้...ไอ้หมานั่นเลยซวยไป....ตายยยยยยย
     ข้อหาที่สอง ที่"ยาย"ไม่เคยถือโทษเลยคือ...ตาชอบมีเด็กมีกิ๊กมีเมียน้อย...อันนี้ยายไม่เคยเอามาถือโทษ  ซ้ำยังบอกดีซะอีกตาได้ไม่มายุ่ง ยายได้ทำมาหากิน....((แต่ก็นะมีลูกตั้ง 5 คน))
      ยายลงมาจากเรือน....เดินมาที่ศาลาที่ชานใหญ่แล้วถาม"ทำไมจับคอเสื้อลูก...ฮืออออ...ไอ่รอด"(ชื่อพ่อ)  เท่านั้นพ่อเหมือนคนเป็นโรคมือไม้อ่อนในบัดดล
      ผมติดตีปีกในใจ......."รอดแล้วเรา"...ฝันร้ายที่เห็นยายลงมากลางเป็นฝันดีเทวดาเข้าข้าง แล้วพอพ่อกะแม่ที่ตามขึ้นบ้านมาเล่าให้ยายฟัง....ซวยเลย
      "อ่อ..ยังงี้เอง"....."งั้นเองจัดการเลยไอ่รอด"......เสียงยายพูด   พร้อมกับหลังจากนั้นผมกลายเป็นนักโทษที่โดนแต่กระทำ ลองคิดดูนะว่าผมโดนอะไรมั่ง...แค้นนนนนครับตอนนั้น...
บันทึกการเข้า

นายช่างเอ๋ "สวนเกษตรปากเสีย"

vayamagic
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 221


« ตอบ #305 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 11:21:10 AM »

เล่าต่อนิดเรื่องที่พูดเมื่อคืนว่า..รู้สึกไม่ดีที่พ่อตาแม่ยายไปสะสางสวนไผ่นิดนะครับ ที่ว่ารู้สึกบาปน่ะ
     ก็เลยขอเล่าเรื่อง "พ่อ" นิดแล้วกันนะครับ.พ่อเป็นคนท่าประชุม ศรีมหาโพธิ์ ปราจีนบุรี เรียนจบ ม.8 สมัยก่อนเห็นเค้าว่าจบมาก็เป็นครูได้เลย แต่ด้วยความที่พ่อเป็นวัยรุ่นใจร้อนรักเพื่อน เลยไปมีเรื่อง((ที่จริงเพื่อนพ่อมีเรื่องมา)) ถึงขั้นแทงกันแบบนักเลงโบราณ เลยต้องหนีขึ้นเรือบรรทุกข้าว ล่องจากแม่น้ำบางปะกง หน้าบ้านปู่ที่ท่าประชุมมาออกปากน้ำบางปะกง แล้วก็อาศัยรถบรรทุกข้าวเข้าเมืองชล แล้วพ่อก็ไม่กล้าไปสมัครงานที่ไหนเกรงว่าเค้าจะตามตัวเจอ  เลยไปสมัครงานเป็นช่างตัดผม ด้วยสมัยเรียน เย็นๆต้องไปช่วยพี่ชายคนโตที่เปิดร้านตัดผมเลยได้ฝึกวิชาตัดผมติดตัวมา พ่อเป็นช่างตัดผมอยู่นานก็รู้จักท่านผู้ใหญ่ท่านนึงรักใคร่เมตตาช่วยให้โอกาสให้ทำงานก่อสร้าง และเปิดทางให้เป็นผู้รับเหมาในที่สุด เอาสั้นๆแค่นี้ก่อนนะครับประวัติ "พ่อ"  แล้วที่นี้มาถึงผมบ้าง จำได้สมัยเด็กๆวัยรุ่นแล้วตอนนั้น...เรียนช่างก่อสร้าง เทคนิคชล สมัยนั้นคำพูดที่ว่า"ไข่ติดถังหลังติดโนม" นี่ผมเลย Hotมากๆประสาลูกชายคนโตของผู้รับเหมา  สมัยที่เรียนเทคนิคนี่พ่อเติบโต จากช่างตัดผมมาเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างแล้ว ก็ถือว่าผมเป็นเด็กเส้นกึ่งๆแนวหน้าในรุ่นเดียวกัน บ้านทำรับเหมาก่อสร้างตรงกับสาขาวิชาชีพที่เรียน และด้วยสายเลือดมันข้นกว่าน้ำ....วันนึงเพื่อนไปมีเรื่องกับคู่อริ...เพื่อนเจ็บมาเราทนไม่ได้..เลยกำลังจะยกโขยงหกโมงเช้าไปตลาด....เอ้ยยยยไม่ใช่ไป "ตีกะเค้า"  ได้ไงเราเด็กช่าง แถมเป็นเจ้าถิ่นเมืองชล ให้เด็ก"อนุบาลรัศมี"มากินโต๊ะเพื่อนเรา....จริงๆพวกนั้นไม่เกี่ยวถาบันอะไรหรอกครับ เค้าเด็กซอยเดียวกันแต่ไม่ถูกขี้หน้ากันเมื่อสบโอกาสเลยจัดกินเลี้ยงโต๊ะลิงเพื่อนเราซะ.....แล้วมันเกี่ยวอะไรกับบาป และเรื่องของ "พ่อ"  ก็กำลังจะออกไปช่วงนั้นมอไซด์คันใหญ่ๆเสียงแน่นๆ บึ๊มๆๆนี่ผมเลย มันหายากมากที่จะมีใครได้ไว้ครอบครองสมัยนั้น  แต่ด้วยพ่อเราเป็นผู้รับเหมาและรับเหมาที่ฐาน "อู่ตะเภา"  สมัยที่มะกันเอาไอ่สากกะเบือตีดิน B52 บินไปเที่ยวเวียดนามกันวันละหลายลำ และทุกๆวันมันไปโปรยใบปลิว "ต่อต้านโรคเอดส์(มั๊ง) กร๊ากกกกกกกก  นั่นแหละเลยทำให้พ่อมีเพื่อนฝรั่ง และพวกนี้เวลากลับบ้านไม่ขนอะไรกลับก็ยกให้บ้าง ขายถูกๆแลกค่าเหล้าค่าเบียร์ระหว่างนั่งเครื่องบินกลับ รึนั่งเรือรบกลับ ฆ่าเวลา  เลยทำให้ที่บ้านมีอะไรต่ออะไรมากมาย"รวยในสายตาเพื่อนๆ" และผมก็ได้เจ้า "บึ๊มๆๆ"  มา 1 คัน ((((เท่มั๊กๆๆๆๆๆ))))   
     กำลังจูงเจ้า "บึ๊มๆๆๆ"  ออกมากำลังสตารท์ บึ๊มๆๆๆๆ  กระหึ่ม เท่แบบพระเอก "ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ" กำลังจะออกตัว....พลัน...เย้ยยยยยย.....มือแม่นาค.....กระชากคอเสื้อ..."เอ๋เองจะไปไหน"...((มารู้ทีหลังแม่วิ่งไปเรียกพ่อมาจากหลังบ้าน)) ไป "ลุยมันสิพ่อเก็บไว้ทำไม" เท่านั้นเองนักเลงเก่าแบบพ่อ ตบเข้าบ้องหู...(((ดาวบินว่อน...หูอื้อ)))....."โห...อะไรพ่อ"
     "คุณลงมาเลยไอ้เอ๋"....อ้าวนักเลงท้า....เราอดไม่ได้ก็ต้องลงจากรถสิครับ....ขืนไม่ลงโดนนักเลง "ตืบไส้แตกสิ"...ลงมาพ่อก็จับคอเสื้อลากเข้าไปในบ้าน  เป็นบ้านทรงไทยมีระเบียงใหญ่ มีบ้านแยกเป็นส่วนๆแบบที่ครูซอสสร้างแหละครับ ถ้านึกไม่ออกไปดูรูปในกระทู้ครูซอสได้ แต่ใหญ่กว่านั้นมาก..มีหลังประธาน(เรือนยาย)...แล้วมีบันไดลงมาที่ชานใหญ่ๆกว้างๆขนาดเด็กๆวิ่งเล่นไล่จับกันได้สัก 10 กว่าคนสบายๆ แล้วก็มีเรือนเล็กๆเป็นบริวารอีก 5 หลัง (เท่าจำนวนลูกของยาย)  ลากคอเสื้อเราขึ้นไปถึงชานใหญ่รงกลางก็เรียก "ยาย"  ซวยแล้วเรา.....กลัวใครที่ไหน...กลัวก็ยายนี่แหละ..

ติดตามอ่านมาตลอดชีวิตน่าสนใจมากครับ ตอนเด็กผมก็เคยวิ่งเล่นอยู่ที่หน้าสนามบินอู่ตะเภาพ่อทำงานสนามบินเป็นไทยการ์ดผมมีปานที่ขานายทหารฝรั่งมาอุ้มเห็นปานที่ขาก็เลยเรียกผมว่าb52ต้นปีจะไปดูที่ที่ภูหลวงผมมีเพื่อนอยู่เมืองเลยเยอะมากครับเป็นเมืองที่น่าอยู่มากยินดีที่ได้รู้จักนะครับ
บันทึกการเข้า
นายช่างเอ๋
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3361



« ตอบ #306 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 02:59:36 PM »

ต่อกันนะครับ ที่บอกไว้ว่าโดนเป็นนักโทษเลย......
ผมโดนพ่อซักถามต่อหน้ายายที่นั่งฟัังไปด้วย....พ่อถามว่า"เองจะไปไหนเอ๋"  ผมก็บอกไปว่าจะออกไปหาเพื่อน เท่านั้นแหละ"ไอ้โกหก" เสียงจากพ่อ แถมเราเหลือบตาไปแม่นั่งข้างๆยายใส่ไฟเราใหญ่เลย....โอ๊ววววววพระเจ้า....งานนี้เละแน่ๆเรา......
     กฏเหล็กของบ้านในฐานะลูกชายคนเมืองชล...ห้ามช่วยเพื่อนที่มีเรื่อง...โดยไม่รู้สาเหตุที่ไปที่มา..อันนี้คนในบ้านผมรู้ดี  ก็พวกพี่ๆน้าๆที่เป็นผู้ชายสั่งสอนบอกกล่าวเรามาอย่างดีนี่เป็นกฏเหล็กของบ้าน แต่ห้ามโดนรังแก..ถ้าใครที่บ้านโดนรังแกมารับรอง....อันนี้พวกเราก็รู้
     ผมโดนซักก็ตอบไปประสาคนรักเพื่อน พ่อก็ไม่ให้ไป เราก็ยังจะดื้อรั้นเดินลงบันได ตอนที่กำลังจะเดินลงบันได พ่อตามมา ถามอีก "คุณรักเพื่อนมากใช่ไม๊"......ใช่ครับ...สิ้นเสียงผมตอบก็มีเสียง....เพี๊ยยยยยย(เข้าที่หน้า) ไงเจ็บไม๊ เจ็บกว่าที่เพื่อนคุณโดนไม๊"......ตอนนั้นมองหา...."ยาย"...ยายนั่งเคี้ยวหมากหน้าตาเฉย...แปลกก็เราหลานรักใครแตะต้องไม่ได้ แล้วปล่อยให้พ่อลงมือซะขนาดนั้น. แถมพ่อพูดจาแรง และเสียงดังเหมือนไปโกรธกะใครมา....เราก็ต่อว่าพ่อว่ารุนแรงไม่เข้าใจวัยรุ่นไม่เข้าใจเด็กๆตอนนั้นคนอื่นๆในบ้านเต็มไปหมด...แต่ก็ได้แต่นิ่งเฉย....แล้วก็ว่าอีกหลายคำ...ว่าไปจบประโยคนึงพ่อก็....ตบซะอีกเปรี้ยง....จน 1 เป็น 2 เป็น 3 และเกินสิบ.....เลือดก็ออกจากปากจากจมูกสิครับ....รุนแรงใช่ไม๊...ใช่เลยแรง....เลือดก็ไหลจากปากมั่ง  จมูกมั่ง  ลงไปที่เสื้อนักศึกษาสีขาว....เป็นทางเปื้อนเลือดไปหมด..(เสื้อตัวนั้นผมยังเก็บไว้อีกเป็นสิบปี จนพ่อเสียถึงเอาใส่โลงไปกับพ่อ)...ตอนนั้นพูดเถียงไปคำพ่อก็ตบซ้าย...เถียงอีกก็ตบขวา.....วันนั้นตกลงไม่ได้ไป "ตี" กะใครเพราะหมดแรงก่อน....
     เรื่องนี้ทำให้ผมเกลียด "พ่อ"  และจำเรื่องนี้อยู่นาน...ขนาดยายยังพูดว่า "เสือกะหมู"มันอยู่ด้วยกันไม่ค่อยได้ ต้องมีเรื่องมีราวกันร่ำไป
     เมื่อพ่อเสีย....พวกเราลูกๆเจอบันทึก..เราได้อ่านเรื่องราวของพ่อที่พ่อบันทึกไว้...แล้วก็รูปขาวดำเก่าๆใบนึง.......ที่มีรูป....ผู้ชายคนนึงที่ไม่เคยยิ้ม...นั่งอุ้มลูกชายคนแรก...ยิ้มอย่างมีความสุข....รูปนั้นเป็นเพียงรูปเดียวที่มีในสมุดบันทึกของลูกผู้ชายเต็ม100% ที่มีทุกๆอย่าง  ที่ผมซึ่งเป็นลูกชายไม่มีทางยิ่งใหญ่ได้เพียง 10% ของเค้า
     ที่พูดเรื่องนี้ให้อ่านกันเพราะ....ถ้าวันนั้นผมออกไป....ผมอาจจะตายไม่ได้มาเล่าเรื่อง หรือผมก็คงมีชีวิตที่เหยียบย่ำไปบนรอยเท้าพ่อซึ่งครั้งนึงเคยเดือดร้อนมาแล้ว...พ่อไม่อยากให้ผมต้องเจอกับเรื่องร้ายๆไม่อยากให้ผมต้องเป็นผู้ร้ายไม่อยากให้ผมต้องอยู่แบบหลบๆซ่อนๆคนเหมือนครั้งนึงที่พ่อเคยผ่านมา....เสื้อเปื้อนเลือดที่ออกจากปากจากจมูกผมไหลลงไปประทับบนเสื้อนักศึกษาที่ผมเก็บไว้เป็นสิบปีเพราะแค้นที่ถูกพ่อทำร้าย จนถึงวันที่เราจากกันและผมได้พบได้เจอ...สิ่งที่พ่อเก็บไว้มาตลอด...ผมทำดีชดใช้หรือทดแทนไม่ได้เพราะโอกาสไม่ได้มีให้ผมทำแล้ว...แต่พวกเราที่ยังมีทำเถอะครับ...และหากเรื่องที่พี่ๆน้องๆทุกท่านได้อ่านเรื่องถึงตรงนี้ขอให้เข้าใจ....พ่อแม่ไม่เคยทำร้ายลูก...แม้แต่ผมที่โดนตบก็เถอะ..ท่านรักเรา..ทุกๆครั้งที่พ่อแม่ลงโทษเรา..เพราะรักเราจริงๆ..ถ้าเรื่องราวในส่วนนี้สามารถทำให้ลูกคนไหนก็ตามมองเห็นความสำคัญของสายเลือด...ความเป็นห่วง..ความรัก  ขอให้ความดีตรงนั้นสะท้อนบุญกุศลแก่ท่านเองด้วยเทิญ.........ผมรู้สำนึกแล้วผมคืนเลือดที่ไม่รักดีให้พ่อตี...ขอบคุณพ่อที่ตีผมในวันนั้น
     เสื้อเปื้อนเลือดที่ผมเอาใส่โลงพ่อไปด้วย...ผมสัญญาจะเป็นแบบพ่อให้ได้แม้เพียง 10% เพราะแบบที่พ่อเป็นมันยิ่งใหญ่เหลือเกิน จนลูกเกรงจะทำไม่ไหว พ่อเป็นเขยที่ยายรักมากกว่าลูกคนใดๆ
     เดี๋ยวนี้ใกล้วันพ่อทีไรผมจะนึกถึงเรื่องนี้ และก็ยังมีพ่อผมอีกคนที่ยังมีชีวิตอยู่...วันก่อนก็ยังเห็นท่านลอยกระทง...ผมยิ้มทุกครั้งที่ผมได้เห็นพ่ออีกคนๆนี้ ผมยิ้มด้วยน้ำตาที่ไหลโดยไม่รู้สาเหตุ...พ่ออีกคนของผมคนนี้ทำงานมาหนักรักลูกๆยิ่งกว่าพ่อผมทำๆมาซะอีก และมี 1 หน้าบันทึกของสมุดบันทึกพ่อผม "ถึงพ่อจะเก่ง  จะรักลูก เสียสละเพื่อลูกๆขนาดไหน ก็ยังเปรียบไม่ได้กับพ่ออีกคน พ่อของคนไทย".........ขนาดพ่อผมยังก้มลงกราบแทบเท้าได้ขนาดนั้น...ผมก็คนนึงที่รักพ่ออีกคนของผมมากพอๆกับที่พ่อของผมรักพ่ออีกคนของผม....
     แล้วพวกเราล่ะ...."รักพ่ออีกคนของเราไม๊".......พ่อหลวง
บันทึกการเข้า

นายช่างเอ๋ "สวนเกษตรปากเสีย"
นายช่างเอ๋
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3361



« ตอบ #307 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 04:19:55 PM »




ใกล้ถึงวันพ่อ..ก็นั่งนึกถึงเรื่องราว"พ่อ" กับตัวเอง และก็พ่ออีกคนๆนี้ในรูป....บอกจากใจผู้ชายปากเสียๆได้เลย..."ลูกรักพ่อ"



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 02, 2012, 05:03:06 PM โดย tapeworm » บันทึกการเข้า

นายช่างเอ๋ "สวนเกษตรปากเสีย"
ภูผาเกตุ
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 318



« ตอบ #308 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 06:47:50 PM »

ไม่ได้เข้ามาแป๊บเดียว อ่านย้อนหลังยังไม่หมดเลยคะ
ไว้ต้องชวนป๋าชูกับพี่ๆที่เชียงคานไปเที่ยวท่าลี่มั้งแล้ว  ยิ้ม



บันทึกการเข้า

คิดแต่ไม่ลงมือทำ ก็ไม่ต่างอะไรกับการอยู่เฉยๆ
นายช่างเอ๋
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3361



« ตอบ #309 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 07:22:57 PM »

ไม่ได้เข้ามาแป๊บเดียว อ่านย้อนหลังยังไม่หมดเลยคะ
ไว้ต้องชวนป๋าชูกับพี่ๆที่เชียงคานไปเที่ยวท่าลี่มั้งแล้ว  ยิ้ม




ขอบพระคุณครับสมาชิกเมืองเลยที่แวะเข้ามา ขอเป็นเดือนกุมภาพันธ์ 2556 แล้วกันครับ เพราะผมเองยังไม่พร้อมด้วยยังต้องวิ่งขึ้นๆลงๆเชียงรายบ้าง จังหวัดเลยบ้างครับ และคงต้องรอให้"พ่อตากะแม่ยาย"เก็บผลผลิตมะขามหวานให้จบก่อน จึงเริ่มลงมือเรื่องสวน  ตอนนี้ยังเป็นแบบร่างอยู่เลยครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 02, 2012, 07:25:19 PM โดย tapeworm » บันทึกการเข้า

นายช่างเอ๋ "สวนเกษตรปากเสีย"
narong545
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 965


« ตอบ #310 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 07:42:37 PM »

ตามลิงค์มาอ่านยังไม่ถึงไหนได้แค่สองหน้า ทำให้มีกำลังใจสู้.... ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์
บันทึกการเข้า
นายช่างเอ๋
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3361



« ตอบ #311 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 07:51:07 PM »

ก่อนอื่นอัพรูปที่เพิ่งเอาออกจากกล้องได้ให้ดูก่อนแล้วกันนะครับ
สวน...สวนสนุกของเด็กๆ

ของผมน่ะผู้ชายครับ สาวๆนั่นหลานๆ


เห็นเล่นกันแล้วเราอยากกลับไปเป็นเด็กๆอีก ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ


เห็นมะ...มะมะขามสวนเราเป็นไง...สั้นจุ๊ดจู๋....  โกรธ โกรธ โกรธ ยิงฟันยิ้ม




นี่ไงแม่ยายไปสะสางแต่งกอไผ่ นอกเหนือจากที่บอกเราว่าไปเก็บมะขาม ผมก็บอกว่าไม่ต้องทำแล้วก็ไม่หยุด กลุ้มคนแก่...หัวแข็ง ดื้อรั้น..คิดในใจ แต่อ้าวเราก็แก่แล้วนี่หว่า... ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม


ส่วนนี่เลยครับเจ้าหลานสาว ลูกของพี่สาวคนโตภรรยา ถ้ารู้ตัวเมื่อไรว่าเราเอากล้องถ่ายรูปถ่าย จะต้องดึงเสื้อ และแขม่วพุงอย่างสุดกำลัง...สถานะปัจจุบันถูกผมเปลี่ยนชื่อไปแล้วเรียบร้อย....จากวุ้นเส้น..เป็น..อ้วนดำ..กร๊ากกกกกกกกกกก

บันทึกการเข้า

นายช่างเอ๋ "สวนเกษตรปากเสีย"
นายช่างเอ๋
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3361



« ตอบ #312 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 08:01:52 PM »

ตามลิงค์มาอ่านยังไม่ถึงไหนได้แค่สองหน้า ทำให้มีกำลังใจสู้.... ยิ้มเท่ห์ ยิ้มเท่ห์
ผมก็ยังติดตามกระทู้ปลูกพริกของคุณอยู่ตลอด นิยนชมชอบพวกคุณนะครับ คุณณรงค์ คุณแมงกุดจี่ คุณพี่ดุสิต(ผู้หลงไหลพริกฮาบาเนโร่) ยังไงก็อย่าถอยครับ และอีกอย่างคุณณรงค์เองก็เป็นพ่อค้าด้วย ยังไงเรื่องกลไกเรื่องการหาตลาดผมว่ายังดีและมีข้อมูลดีๆกว่าพี่ๆน้องๆเกษตรพอเพียงท่านอื่นๆมากครับ เอาเรื่องตลาดมาคุยให้ฟังบ้างสิครับ เกษตรกรที่ยังใหม่ๆได้รู้หลายๆเรื่องเป็นภูมิคุ้มกันตัวเองครับ
บันทึกการเข้า

นายช่างเอ๋ "สวนเกษตรปากเสีย"
yudhapol
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1925


« ตอบ #313 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 09:19:26 PM »

พ่ออีกคนของผมคนนี้ทำงานมาหนักรักลูกๆยิ่งกว่าพ่อผมทำๆมาซะอีก และมี 1 หน้าบันทึกของสมุดบันทึกพ่อผม "ถึงพ่อจะเก่ง  จะรักลูก เสียสละเพื่อลูกๆขนาดไหน ก็ยังเปรียบไม่ได้กับพ่ออีกคน พ่อของคนไทย".........ขนาดพ่อผมยังก้มลงกราบแทบเท้าได้ขนาดนั้น...ผมก็คนนึงที่รักพ่ออีกคนของผมมากพอๆกับที่พ่อของผมรักพ่ออีกคนของผม....
     แล้วพวกเราล่ะ...."รักพ่ออีกคนของเราไม๊".......พ่อหลวง


ได้ใจมากครับ.. อายจัง อายจัง
บันทึกการเข้า
rain1804
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 902


« ตอบ #314 เมื่อ: ธันวาคม 02, 2012, 11:05:35 PM »

น๊อคที่หน้า 16 ครับ อ่านรวดเดียว เดี๋ยวมาอ่านอีกรอบ กระทู้มันดี อารมณ์สไตล์ผม แต่ประสบการณ์พี่สุดยอดเลยครับ ว่างๆ ว่าจะแนะนำตัวในเว็บอย่างเป็นทางการด้วยคน แลบลิ้น แลบลิ้น แลบลิ้น
บันทึกการเข้า

เกษตรไร้งบ   *ขออภัย จำกัดสิทธิ์การใส่ Link-URL ในลายเซ็น*
นายช่างเอ๋
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3361



« ตอบ #315 เมื่อ: ธันวาคม 03, 2012, 06:12:59 AM »

 
    
เพลง เจ้าขุนทอง chao khun tong

ตื่นมาเช้านี้...ทำไมก็ไม่รู้นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา เพลงจากรายการเจ้าขุนทอง รายการเด็กๆที่มีในช่วงเช้ามา นมนานหลายปี  ว่าแล้ว"เจ้าฉงน"  อย่างเราก็เดินหิ้วกล้องเดินลงจากบ้าน ไปถ่ายๆๆๆรูปเริ่มจากข้างถนนหน้าบ้าน...ริมแม่น้ำเหือง




มองไปทางไหนก็มีแต่หมอก..และสัมผัสถึงความเย็น  (ชอบนะเวลาฤดูหนาวเคยไปเที่ยวแหล่งท่องเที่ยวเมืองหนาว โดยไม่เคยคิดเลยวันนึงจะต้องมาดำรงค์ชีวิตในเมืองหนาว)


ประเพณีวัฒนธรรมแบบที่ผมเรียกว่า..."บ๊านน๊อก..บ้านนอก" ก็ยังมีให้เห็น ชื่นใจจริงๆ

ว่าแล้ว"เจ้าฉงน"ก็เดินถือกล้องลงไปริมน้ำเหือง สายน้ำไหลและยังขุ่นข้นเป็นสีเหลืองด้วยหลายวันมานี่ฝนตกลงมาแปลกๆ(แม่น้ำเหือง..อาจจะเพี้ยนมาจากเหลืองเพราะเมื่อใดฝนตกที่ต้นน้ำก็จะเหลืองลงมาทุกที)





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 03, 2012, 06:47:15 AM โดย tapeworm » บันทึกการเข้า

นายช่างเอ๋ "สวนเกษตรปากเสีย"
kmsmily
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3550


« ตอบ #316 เมื่อ: ธันวาคม 03, 2012, 07:19:03 AM »

มาขอสมัครเป็น..แฟน..(คลับ)..ด้วยคนนะคะ ^__^
ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ท่าน ที่นำมาแบ่งปันค่ะ

ขอบพระคุณครับ เก็บแต่เรื่องดีๆไปนะครับ ไงก็คิดซะว่าติดเชื้อบ้าๆบอๆมาจาก หมอแดง กะพี่ครูยุทธนะครับ  ผมไม่ได้เป็นคนแบบนี้เลยจริงๆผมติดเชื้อเค้ามา กร๊ากกกกกกก
ท่านประธานครับ  ผมขอให้คุณเอ๋...ถอนคำพูด "หมอแดงบ้าๆบอๆ" ครับ
ผมแค่บ้าเต็มขั้นเท่านั้นเอง บ้าๆบอๆยกให้ครูยุทธก็แล้วกันครับ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 03, 2012, 07:24:11 AM โดย kmsmily » บันทึกการเข้า
นายช่างเอ๋
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3361



« ตอบ #317 เมื่อ: ธันวาคม 03, 2012, 07:27:10 AM »

มาขอสมัครเป็น..แฟน..(คลับ)..ด้วยคนนะคะ ^__^
ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ท่าน ที่นำมาแบ่งปันค่ะ

ขอบพระคุณครับ เก็บแต่เรื่องดีๆไปนะครับ ไงก็คิดซะว่าติดเชื้อบ้าๆบอๆมาจาก หมอแดง กะพี่ครูยุทธนะครับ  ผมไม่ได้เป็นคนแบบนี้เลยจริงๆผมติดเชื้อเค้ามา กร๊ากกกกกกก
ท่านประธานครับ  ผมขอให้คุณเอ๋...ถอนคำพูด "หมอแดงบ้าๆบอๆ" ครับ
ผมแค่บ้าอย่างเดียวครับ บ้าๆบอๆยกให้ครูยุทธก็แล้วกันครับ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ

  ขอบพระคุณครับคุณหมอแดงที่แวะทักทายประสาพี่ๆน้องๆเกษตรพอเพียงนะครับ ผมเอ่ยถึงคุณหมอแดงบ่อยๆไม่ใช่เพราะคุณหมอแดงเก่งนะครับ แต่ชื่นชมความช่างสังเกตุและยอมรับคุณหมอแดงบ้าครับบ้าสุดๆ พร้อมกันนี้ขออนุญาตถอนครับ   "คุณหมอแดงไม่บ้าๆบอๆครับ  แต่บ้าสุดๆโดนใจครับ" ด้วยความเคารพครับ
บันทึกการเข้า

นายช่างเอ๋ "สวนเกษตรปากเสีย"
jimmylin04
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 382


« ตอบ #318 เมื่อ: ธันวาคม 03, 2012, 08:57:02 AM »

มอนิ่งคับพี่เอ๋ ลำปางก้อหนาวแล้วนะคับ
แต่ผมอยุ่กรุงเทพ ฝนตก ไม่รุ้จะได้สัมผัสฤดูหนาวรึป่าว แต่ช่วงคริสมาสผมไปอีสาน

ละก้อไปฉลองปีใหม่ที่เชียงราย คนคงจะเยอะ  ร้องไห้
บันทึกการเข้า
กัญจน์
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 11266


« ตอบ #319 เมื่อ: ธันวาคม 03, 2012, 10:19:48 AM »

ไม่มีอะไรจะกล่าวเรื่องเล่าของพ่อ ในขณะที่ผมกำลังอ่านบางช่วงบางตอนถึงกับลำคอตีบตันน้ำตาแทบไหลพ่อนั้นมีพระคุณล้นเหลือที่จะกล่าวได้ ทั้งพ่อบังเกิดเกล้าและพ่อของแผ่นดินครอบครัวเราจึงขอทำดีเพื่อพ่อน้อมนำแนวทางที่พ่อสอนมาปฏิบัติ อายจัง อายจัง อายจัง ยิ้มเท่ห์
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 [20] 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 ... 235   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: