ข่าว
หน้า: 1 ... 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 [18]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: สวนยางRRIM3001กับการเลี้ยงวัวบรามันเลือดร้อย  (อ่าน 63009 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
porpa282
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 282


« ตอบ #272 เมื่อ: มีนาคม 16, 2017, 07:17:58 PM »

คุณporpa282ค่ะ วัวตัวหนึ่งไม่ถูกเลยนะค่ะ อย่างน้อยต้องหลักแสนเลยค่ะ ค่าผสมพันธุ์แต่ล่ะครั้งก็แพงมาก ที่ใต้แอนชอบชนวัวค่ะ เห็นคนเลี้ยงวัวตื่นแต่เช้าจูงพาไป ผ้าก็พันเขาไว้ แต่บอกได้เลยเวลามันเดินดูดีมากสมส่วน ดุดัน ตัวใหญ่ หมายังโห่แบบห่างๆเลยค่ะ คอกวัวก็มีมุ้งกันยุ่งกัด หน้าหนาวก็ก่อไฟให้ เลี้ยงดีมาก ถ้าวัวชนตัวชนะและมีชื่อเสียง ค่าตัวจะหลักล้าน  ชนวัวแต่ล่ะครั้งเงินสะพัดหลายล้านบาทเลยที่เดียว คนดูคนเชียร์ ยิ่งกว่าเชียร์มวยวันอาทิตย์อีก ไปดูครั้งแรกอยากรู้ว่าชนวัวเป็นยังไง ตอนไปเยี่ยมป้าที่นคร เห็นพี่ชายไปเลยขอไปด้วย
วัวของคุณสมส่วน ดูดี  อายจัง อายจัง อายจัง
ขอบคุณมากนะครับที่ชม พอดีผมจะเลิกอาชีพเก่าครับท่าจะไม่รุ่งแถมจะร่วงก่อนวัย พอเห็นท่านสมาชิกในนี้ พากันทำเกษตร
ส่วนตัวก็ชอบอยู่แล้วก็เป็นลูกหลานคนเกษตรกรย่อมมาทางสายเลือด จึงอยากทำให้เป็นที่เรียนรู้ของทุกๆคนที่สนใจ ทำเกษตรแบบไหน
ถึงจะไม่เป็นหนี้ แบบไม่มีวันใช้เขาหมด อ่านข่าว อ่าวบทความเยอะมาก เห็นคนโน้นทำได้เดือนละหกหลักมั่ง เจ็ดหลักมั่ง คิดในใจอยู่ว่า
มันจะมีซักกี่คนที่ทำได้ เหมือนเล่นหุ้นแหละครับ พวกที่บอกว่าได้ และรวย มีไม่ถึง 10 % นอกนั้นหุ้นกินหมด งานเกษตรก็ไม่ต่างกันมากนัก
เพราะ เราคาดการณ์อะไรล่วงหน้าลำบาก สภาพดินฟ้าอากาศ สภาพเศรษฐกิจ มันเลยทำให้เกษตรกรเป็นหนี้ น้ำท่วม ฝนแล้ง ไฟไหม้ โรคระบาด
สิ่งเหล่านี้มันทำให้เกษตรกรมีความเสี่ยงเยอะครับ แต่สิ่งสำคัญสำหรับเกษตรกรที่จะอยู่รอดได้ ต้องกระจายความเสี่ยงครับ ทำเกษตรเชิงเดี่ยว
อย่างเดียวเสี่ยงสูงเหมือนถือหุ้นตัวเดียวหากราคาตกทุนหายแน่ ดังนั้น เราควรทำหลายสิ่งที่พอกับความสามารถของเราครับ ผมถึงมาทำทั้งปศุสัตว์
พืชไร่ แปลงผัก  สวนผลไม้ สิ่งละอันพันละน้อย แม้จะดูด้อยค่า แต่ ถ้าน้ำหยดทุกวันมันก็จะเต็มตุ่มสักวันนั่นแหละครับ
บันทึกการเข้า

porpa282
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 282


« ตอบ #273 เมื่อ: มีนาคม 27, 2017, 06:36:54 PM »

ไปเติมพลังให้กับชีวิต รับปากตัวเล็กที่บ้าน เลยถือโอกาส สปสช. เล่นเอาซะแย่ ไปแบบกระเหรี่ยง ครั้งแรกในโตเกียว
หลงระเบิดละเบ้อ เดินจนน่องปูด ภาษาอังกฤษ ก็ได้แต่ this is a chair this is a book สื่อสารแบบมนุษย์ถ้ำ
ดีหน่อยที่ เจ้าตัวเล็ก ฟังออก พูดได้นิดหน่อย ค่าใช้จ่ายแพงมาก ยุไทยไม่ชอบ 7-11 แต่อยู่ที่นั่น ขอบคุณเขาเลยแหละ
ที่ทำให้เหลือเงินพอกลับบ้านได้ ไม่หมดตูดก่อนกลับเมืองไทย 55555

บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 [18]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: