หน้า: [1] 2   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: หญ้าเลี้ยงวัว มีชื่อเรียกว่าอะไร  (อ่าน 20339 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
sunun
บุคคลทั่วไป
« เมื่อ: มิถุนายน 11, 2009, 09:36:03 AM »

อยากทราบว่าหญ้าที่ปลูกไว้เป็นอาหารวัว
1. เรียกว่าหญ้ายี่ปุ่นใช่ไหม
2. ไม่ทราบว่าสมาชิกท่านใดพอมีข้อมูลแนะนำบ้าง
3.  หาซื้อพันธุ์ได้ที่ไหน
4.  นิสัยของพืชปลูกได้ดีในดินอย่างไร  ต้องการน้ำขนาดไหน
5. ระยะเวลาในการเก็บเกี่ยว ขายอย่างไร
ขอบคุณทุกคำตอบนะค่ะ

                     
บันทึกการเข้า

ชัช มหาดไทย
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 175


« ตอบ #1 เมื่อ: มิถุนายน 11, 2009, 11:29:01 AM »

พันธุ์พืชอาหารสัตว์ที่ปลูกในเมืองไทย 
           (Type of Forage Crops Normally Grown in Thailand)

 
 
              พันธุ์หญ้า (Grass Species)
            ประมาณกันว่าในโลกมีพืชตระกูลหญ้าทั้งหมดกว่า 10,000 ชนิด (Species) แต่ที่ใช้ในการปลูกสร้างทุ่งหญ้ามีประมาณ 40 ชนิด (Humphreys, 1993) สำหรับในเขตร้อนอย่างประเทศไทยมีการใช้เพื่อทำทุ่งหญ้าเพียง 15-20 ชนิดเท่านั้น ที่จะนำมากล่าวในที่นี้จะเลือกเฉพาะพันธุ์ที่นิยมใช้กันมากและสามารถหาส่วนขยายพันธุ์ได้เท่านั้น ซึ่งมีพันธุ์หญ้าดังนี้ คือ

             1. หญ้าขน (Para Grass หรือ Mauritius) Brachiaria mutica

               2. หญ้ารูซี่ (Ruzi Grass หรือ Congo Grass) Bachiaria ruziziensis

               3. หญ้าเนเปียร์ (Napier Grass หรือ Elephant Grass) Pennisetum purpureum

               4. หญ้าสตาร์ (Star Grass หรือ African Star) Cynodon plectostachyus

               5. หญ้าโร้ด (Rhodes Grass) Chloris gayana

               6. หญ้าบัฟเฟล (Buffel Grass) Cenchrus ciliaris

               7. หญ้ากินนี (Guinea Grass) Panicum maximum
 
                     
            1. หญ้าขน (Para Grass หรือ Mauritius) Brachiaria mutica

                    แหล่งดั้งเดิม  อยู่ในเขตร้อนของอาฟริกา นำเข้าประเทศไทยเมื่อปี 2472 จากประเทศมาเลเซีย โดย R.P. Jones

                    ลักษณะทั่วไป เป็นหญ้าประเภท Perennial มีการเจริญเติบโตแบบกึ่งเลื้อยกึ่งตั้ง Stolon จะทอดขนานบนพื้นดินและมีรากพร้อมทั้งกิ่งก้านแตกออกมาจากข้อ ข้อและกาบใบมีขนสีขาวปกคลุม

                    ลักษณะทางการเกษตร เหมาะสมกับบริเวณที่ชื้นแฉะ ที่ราบลุ่ม ขึ้นได้ในดินเกือบทุกประเภท ทนทานต่อน้ำท่วมขังเป็นระยะเวลานานๆ

                    การปลูก ปลูกโดยใช้ส่วนของลำต้นที่แก่แล้ว (สังเกตได้ว่ามีใบตายหุ้มอยู่ที่บริเวณข้อ) โดยการหว่านท่อนพันธุ์ลงบนพื้นที่ที่ได้ไถพรวนแล้ว หลังจากนั้นก็จะพรวนกลบ การปลูกควรทำในช่วงต้นฤดูฝน ถั่วที่ขึ้นร่วมกับหญ้าขนได้ดีคือถั่วเซนโตร (ถั่วลาย, Centrosema pubescens) แต่ต้องในสภาพดินที่มีการระบายน้ำได้ดี

                    การใช้ประโยชน์ หลังปลูกควรปล่อยให้หญ้าขนตั้งตัวก่อนประมาณ 80-90 วัน จึงใช้ประโยชน์ ในระยะแรกระบบรากยังไม่แข็งแรงพอการปล่อยโคลงแทะเล็มต้องจัดการดูแลให้ดีเพื่อป้องกันการทำลายต้นอ่อน

                    คุณค่าทางอาหาร   อ่อน 11.8 % CP, แก่ 7.8 % CP, 50 % TDN  (Humphreys, 1993)

 

            2. หญ้ารูซี่ (Ruzi Grass หรือ Congo Grass) Bachiaria ruziziensis

                    แหล่งดั้งเดิม  ประเทศ Congo นำเข้าประเทศไทยเมื่อปี 2511 โดยองค์การส่งเสริมกิจการโคนมแห่งประเทศไทย (อ.ส.ค.) (ตรีพล, 2527)

                    ลักษณะทั่วไป  เป็นหญ้าประเภท Perennial การเจริญเติบโตคล้ายหญ้าขน มีใบเล็กกว่าหญ้าขน มีเหง้า (Rhizome) กาบใบจะยาวกว่าปล้องของลำต้น มีขนปกคลุม ใบมีขนยาวปกคลุมหนาแน่น ใบนิ่มกว่าใบหญ้าขน

                    ลักษณะทางการเกษตร  ขึ้นได้ดีในเขตร้อนชื้น มีฝนตกชุก ดินมีการระบายน้ำได้ดี ขึ้นได้ในดินหลายชนิด มีความทนทานต่อการแทะเล็ม

                    การปลูก นิยมใช้เมล็ดพันธุ์ อัตราปลูก 1- 2 กก./ไร่  ถั่วที่สามารถขึ้นร่วมได้คือถั่วเซนโตร (Centrosema pubescens) และถั่วฮามาต้า (Stylosanthes hamata)

                    การใช้ประโยชน์  ในสภาพทุ่งหญ้าผสมระหว่างหญ้ารูซี่กับถั่วฮามาต้า พบว่าหลังจากปลูกประมาณ 55 วัน ก็สามารถปล่อยโคลงแทะเล็มได้ โดยให้ผลผลิต 1.8 ตันน้ำหนักสด/ไร่ (ที่อัตราปลูกหญ้ารูซี่:ถั่วฮามาต้า = 2 : 4 กก./ไร่) แต่ในสภาพทุ่งหญ้าเดี่ยวควรปล่อยให้โคลงแทะเล็มเมื่อหญ้ามีอายุประมาณ 80 วัน หรือสังเกตจากการเจริญเติบโตครอบคลุมพื้นที่

                    คุณค่าทางอาหาร   อ่อน 14 % CP,  แก่ 7.8 % CP,  55 % TDN  (Humphreys, 1993)

 

            3. หญ้าเนเปียร์ (Napier Grass หรือ Elephant Grass) Pennisetum purpureum

                    แหล่งดั้งเดิม  ในเขตร้อนของอาฟริกา นำเข้าประเทศไทยโดย R.P. Jones (ตรีพล, 2527)

                    ลักษณะทั่วไป  เป็นหญ้าประเภท Perennial ลำต้นใต้ดินเป็นเหง้า (Rhizome) ลำต้นสูงจากพื้นดิน 180 - 240 ซม. ถ้าปล่อยทิ้งไว้นานๆ จะแตกเป็นกอใหญ่มาก มีใบยาวเรียวคล้ายอ้อย แต่มีความกว้างของใบน้อยกว่า

                    ลักษณะทางการเกษตร  มีระบบรากแข็งแรง ให้ผลผลิตสูง ชอบที่ชื้นแฉะโดยเฉพาะข้างคอกและหลังคอกที่มีทางระบายน้ำออกจากคอก

                    การปลูก  ใช้ส่วนของลำต้นที่มีอายุประมาณ 6 เดือน ตัดเป็นท่อนๆ ให้มีข้อ 2 - 3 ข้อ ฝังลงในดินลึกประมาณ 10 ซม. หรือปลูกเป็นหลุมๆ โดยให้ข้อฝังอยู่ใต้ดิน

                    การใช้ประโยชน์  ปกตินิยมตัดสดให้โค แต่ก็สามารถปล่อยโคลงแทะเล็มได้เมื่อคอยควบคุมไม่ให้หญ้าขึ้นสูงมากเกินไป หลังจากปล่อยแทะเล็มแล้วควรตัดให้หญ้ามีความสม่ำเสมอกัน

                    คุณค่าทางอาหาร  อ่อน 9.5 % CP, แก่ 6 % CP,  55 % TDN  (Humphreys, 1993)

 

           4. หญ้าสตาร์ (Star Grass หรือ African Star) Cynodon plectostachyus

                    แหล่งดั้งเดิม  ในอาฟริกาตะวันออก นำเข้าประเทศไทยโดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2504 (ตรีพล, 2527)

                    ลักษณะทั่วไป  ลำต้นเป็นแบบเถาเลื้อย มีไหล (Stolon) มากมายประสานเป็นร่างแห

                    ลักษณะทางการเกษตร  ขึ้นได้ดีมากแม้แต่ในพื้นที่ที่มีความสูงกว่าระดับน้ำทะเลมากๆ ทนทานต่อการแทะเล็มและเหยียบย่ำของโค เจริญเติบโตได้เร็ว

                    การปลูก  ใช้ส่วนของลำต้นขยายพันธุ์

                    การใช้ประโยชน์  ปล่อยสัตว์ลงแทะเล็ม

                    คุณค่าทางอาหาร  7.6 % CP, 48 % TDN (Humphreys, 1993)

 

            5. หญ้าโร้ด (Rhodes Grass) Chloris gayana

                     แหล่งดั้งเดิม  ในอาฟริกา นำเข้าประเทศไทยเมื่อปี 2472 โดย R.P. Jones (ตรีพล, 2527)

                     ลักษณะทั่วไป  ลำต้นเป็นแบบกอตั้ง มีไหล และมีรากอยู่ที่ข้อทุกข้อ

                     ลักษณะทางการเกษตร  เจริญเติบโตได้เร็ว ปกคลุมพื้นที่ได้หนาแน่น ตอบสนองต่อปุ๋ยไนโตรเจนได้ดี ทนทานต่อสภาพดินเค็มได้ดีกว่าหญ้าชนิดอื่น ไม่ทนแล้งเท่าใดนักเพราะรากอยู่ในระดับผิวดิน ทนทานต่อการถูกเผาได้ดี

                    การปลูก  ใช้เมล็ดอัตรา 1 - 2 กก./ไร่ ปลูกผสมกับถั่วเซนโตรและถั่วเซอราโต้ได้ดี

                    การใช้ประโยชน์  ใช้ตัดสดให้โคกินหรือปล่อยโคลงแทะเล็ม มีความทนทานต่อการแทะเล็มได้ดี นอกจากนี้ยังนิยมปลูกเพื่อทำหญ้าแห้ง (Hay) เพราะมีลำต้นเล็กมาก แห้งได้เร็ว เมื่อทำเป็นหญ้าแห้งจะได้หญ้าแห้งที่มีคุณภาพดี

                    คุณค่าทางอาหาร   8-9 % CP,  57 % TDN (Humphreys, 1993)

 

          6. หญ้าบัฟเฟล (Buffel Grass) Cenchrus ciliaris

                    แหล่งดั้งเดิม  อยู่ในอาฟริกา อินเดียและอินโดนีเซีย นำเข้าประเทศไทยเมื่อปี 2498 จากประเทศฟิลิปปินส์ โดยกองอาหารสัตว์ กรมปศุสัตว์ (ตรีพล, 2527)

                    ลักษณะทั่วไป  จัดเป็นหญ้ากอพุ่มประเภท Perennial ใบมีสีเขียวซีด

                    ลักษณะทางการเกษตร  มีความทนทานต่อสภาพแห้งแล้งได้ดี  ฟื้นตัวได้เร็วหลังการแทะเล็ม ชอบขึ้นในพื้นที่ที่มีการระบายน้ำได้ดี

                    การปลูก  ใช้เมล็ดอัตรา 1 - 2 กก. / ไร่  หรือแยกกอปลูก ปลูกรวมกับถั่วเซนโตร หรือ เซอราโตรได้

                    การใช้ประโยชน์  เหมาะทั้งตัดสดและปล่อยโคแทะเล็ม สามารถใช้ทำหญ้าแห้งได้ดีอีกด้วย

                    คุณค่าทางอาหาร 11 % CP,  55 % TDN (Humphreys, 1993)

 

          7. หญ้ากินนี (Guinea Grass) Panicum maximum

                   แหล่งดั้งเดิม  ในอาฟริกา อเมริกากลางและอเมริกาใต้ นำเข้ามาประเทศไทยเมื่อปี 2444 โดยเจ้าพระยาสุรวงศ์ (ตรีพล, 2527)

                   ลักษณะทั่วไป  เป็นหญ้าประเภท Perennial  มีลำต้นตั้งตรงคล้ายกอตะไคร้  มีเหง้า  ข้อมีสีขาว ใบยาวเรียว

                   ลักษณะทางการเกษตร  มีระบบรากลึก ทนแล้งได้ดี ขึ้นได้ดีในที่ที่มีการระบายน้ำดี

                   การปลูก  ใช้ส่วนลำต้นใต้ดินโดยการแยกกอ หรือใช้เมล็ดอัตรา 1 - 2 กก./ไร่ สามารถปลูกใต้ต้นไม้ใหญ่ได้ ทนต่อร่มเงาได้ดี ปลูกร่วมกับถั่วเซนโตร ถั่วเซอราโตรได้

                   การใช้ประโยชน์  ใช้ได้ทั้งตัดสดและปล่อยโคลงแทะเล็ม ควรให้เหลือตอไว้ประมาณ 15 ซม. ถ้าต่ำมากอาจตายได้

                   คุณค่าทางอาหาร  อ่อน 14 % CP,  แก่ 8 % CP,  56 % TDN  (Humphreys, 1993)

 
 
             พันธุ์ถั่ว (Legume Species)

            พืชตระกูลถั่วมีอยู่ด้วยกันทั้งหมดประมาณ 16,962 ชนิด แหล่งดั้งเดิมอยู่ในเขตร้อน ร้อนชื้น เมื่อมีการนำพันธุ์ถั่วจากแหล่งดั้งเดิมไปปลูกในท้องถิ่นต่างๆ ทำให้ลักษณะของลำต้นเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพแวดล้อมที่ถั่วชนิดนั้นขึ้นอยู่ (Humphreys, 1993) ถั่วที่นิยมปลูกเป็นพืชอาหารสัตว์มีดังนี้ คือ

         1. ถั่วฮามาต้า (Hamata หรือ Verano Stylo) Stylosanthes hamata

            2. ถั่วเซนโตร (ถั่วลาย, Centro) Centrosema pubescens

            3. ถั่วเซอราโตร (Siratro) Macroptillium atropurpureum

 
 
            1.  ถั่วฮามาต้า (Hamata หรือ Verano Stylo) Stylosanthes hamata

              แหล่งดั้งเดิม  ในหมู่เกาะอินเดียตะวันตก และอเมริกากลาง นำเข้ามาประเทศไทยปี 2514 โดยมหาวิทยาลัยขอนแก่น และสำนักงานเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ตรีพล, 2527)

                   ลักษณะทั่วไป  เป็นประเภทกึ่ง Perennial  การเจริญเติบโตในระยะแรกลำต้นจะตั้งตรง เมื่อมีอายุมากขึ้นจะมีกิ่งก้านแผ่ออกทางด้านข้าง  ลำต้นมีขนาดเล็ก  ใบย่อยมีรูปคล้ายหอก  ดอกมีสีเหลือง

                   ลักษณะทางการเกษตร  ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งได้ดี

                   การปลูก  ใช้เมล็ด อัตรา 4 - 6 กก./ไร่ แต่เมล็ดมีการพักตัว (Seed Dormancy) สูง ดังนั้นก่อนทำการปลูกควรทำลายการพักตัว (Break Dormancy) ก่อนโดยการนำไปแช่ในน้ำอุณหภูมิ 80° C นานประมาณ 10 นาที แล้วนำมาผึ่งให้แห้งก่อนนำไปปลูก

                  การใช้ประโยชน์  ปล่อยให้โคลงแทะเล็ม มีความทนทานต่อการแทะเล็มได้ดี ไม่ทนทานต่อสภาพร่มเงา

                   คุณค่าทางอาหาร  19 % CP,  50 % TDN (FAO, 1988)

 

            2. ถั่วเซนโตร (ถั่วลาย, Centro) Centrosema pubescens

                     แหล่งดั้งเดิม   อเมริกาใต้ ในประเทศไทยปลูกเป็นพืชคลุมดินในสวนยางมานานแล้ว

                     ลักษณะทั่วไป   เป็นถั่วประเภทเลื้อย และเป็น Perennial มีเถาค่อนข้างเล็ก ใบไม่มีขน ดอกสีม่วงอ่อน ฝักจะแบนและหนา ยาว 7 - 15 ซม.

                     ลักษณะทางการเกษตร  ทนทานต่อความแห้งแล้งและการแทะเล็มได้ดี สัตว์ชอบกิน

                     การปลูก  ใช้เมล็ดอัตรา 2 กก./ไร่  นิยมปลูกร่วมกับหญ้าหลายชนิด เช่น หญ้ากินนี หญ้าขน หรือร่วมกับหญ้าพื้นเมือง

                     การใช้ประโยชน์  ปลูกร่วมกับหญ้า อาจใช้ตัดสดหรือปล่อยโคลงแทะเล็มก็ได้

                     คุณค่าทางอาหาร  23 % CP,  50 % TDN (FAO, 1988) 

 

             3. ถั่วเซอราโตร (Siratro) Macroptillium atropurpureum

                       แหล่งดั้งเดิม   อเมริกาใต้ นำเข้ามาประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2505 โดยองค์การส่งเสริมกิจการโคนมแห่งประเทศไทย จากประเทศออสเตรเลีย (ตรีพล, 2527)

                       ลักษณะทั่วไป  เป็นถั่วประเภท Perennial ลำต้นมีขนขึ้นอยู่ทั่วไป ใบด้านบนมีขนน้อยกว่าด้านล่าง ใบย่อยที่อยู่ด้านข้างมีลักษณะคล้ายรูปไข่ ใบมีส่วนเว้าเข้าไป

                       ลักษณะทางการเกษตร  มีระบบรากแข็งแรง ทนแล้งได้ดี ไม่ชอบพื้นที่ที่มีน้ำขัง

                       การปลูก   ขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ดในอัตรา 2 กก./ไร่ นิยมปลูกร่วมกับหญ้ากินนี หญ้าโร้ด หรือหญ้าขน

                       การใช้ประโยชน์   ใช้ตัดสดหรือปล่อยโคลงแทะเล็ม

                       คุณค่าทางอาหาร  17 % CP,  50 % TDN (FAO, 1988)

 
 
5.2.2   การใช้ประโยชน์ทุ่งหญ้า (Pasture Utilisation)
 
 
                หลังจากปลูกสร้างทุ่งหญ้าเสร็จแล้ว และเมื่อทุ่งหญ้ามีอายุพร้อมที่จะใช้ประโยชน์ได้แล้ว วิธีการที่จะใช้ประโยชน์จากผลผลิตทุ่งหญ้าเพื่อเลี้ยงโคนั้นมีด้วยกันหลายวิธีดังนี้
                1) วิธีการตัดสด (Fresh Cut หรือ Cut and Carry)

                     เป็นวิธีการใช้ประโยชน์จากทุ่งหญ้าโดยการขนย้ายพืชอาหารสัตว์จากแปลงมาให้โคกิน การตัดอาจทำได้โดยการเกี่ยว การใช้เครื่องมือทุ่นแรง เช่นเครื่องตัดหญ้าแบบสพาย หรือในฟาร์มขนาดใหญ่อาจใช้เครื่องมือเก็บเกี่ยว เช่น Forage Harvester, Single Chop Harvester และ Double Chop Harvester วิธีนี้เหมาะกับฟาร์มขนาดใหญ่

 

                    ข้อดี      - ใช้ประโยชน์จากพืชได้เต็มประสิทธิภาพ         

                                  - พืชมีความสม่ำเสมอในการเจริญเติบโตครั้งต่อไป

                                  - เหมาะกับพืชที่ให้ผลผลิตสูง

                                  - สามารถใช้เลี้ยงโคได้จำนวนเพิ่มขึ้น

 

                     ข้อเสีย  - แปลงหญ้าเสื่อมสภาพเร็ว เพราะทุกครั้งที่ตัด จะนำธาตุอาหารในดินไปด้วย

                                  - ค่าใช้จ่ายในการซื้อปุ๋ยสูง

              - ต้องใช้แรงงานและเครื่องจักรอุปกรณ์

 

                2) วิธีการปล่อยโคลงแทะเล็ม (Grazing)

                     เป็นวิธีการปล่อยให้โคลงแทะเล็มในแปลงหญ้าเอง การปล่อยโคลงแทะเล็มสามารถแบ่งออกเป็น 2 ระบบใหญ่ๆ ดังนี้

 

                          ระบบปล่อยแปลงเดียว (Continuous Grazing หรือ Set Stocking)

                                 เป็นระบบที่ปล่อยให้โคลงแทะเล็มในแปลงหญ้าขนาดใหญ่แปลงเดียว

 

                          ระบบปล่อยหมุนเวียน (Rotational Grazing)

                                 เป็นระบบที่มีการแบ่งแปลงหญ้าออกเป็นแปลงย่อยๆ

              ข้อดี       -  โคสามารถเลือกกินหญ้าที่มีคุณภาพดีได้

                             -  ประหยัดแรงงานและค่าใช้จ่ายในด้านเครื่องจักรอุปกรณ์ในการตัดหญ้า

                             -  มีการคืนกลับของธาตุอาหารจากปัสสาวะและมูลโค

                            -  ประหยัดค่าใช้จ่ายในการซื้อปุ๋ย

             

             ข้อเสีย   -  โคมีการเหยียบย่ำทำลายพืชอาหารสัตว์

                            -  ต้องลงทุนในระบบรั้ว

                            -  ถ้าจัดการไม่ดีพอ พืชอาหารสัตว์จะหายไปจากแปลงได้เร็ว

                            -  พืชอาหารสัตว์จะตั้งตัวได้ช้าหลังแทะเล็ม และจะขึ้นไม่ส่ำเสมอ
 
บันทึกการเข้า
sunun
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #2 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2009, 11:39:12 AM »

คุณชัช   ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
ข้อมูลแน่นมากเลย  แต่ไม่ใช่ข้อมูลที่เราอยากได้
เห็นพี่เขยเลี้ยงวัวพันธุ์หูยาว ๆ เขาหาซื้อหญ้าให้วัวกิน
เขาแนะนำให้ปลูกจะหาข้อมูล เขาเรียกหญ้ายี่ปุ่นค่ะ
ไม่มีข้อมูลเลยหรือค่ะ
บันทึกการเข้า
ชาวนา™
Administrator
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 9639


เกษตรพอเพียง


เว็บไซต์
« ตอบ #3 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2009, 11:50:36 AM »

คุณชัช   ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
ข้อมูลแน่นมากเลย  แต่ไม่ใช่ข้อมูลที่เราอยากได้
เห็นพี่เขยเลี้ยงวัวพันธุ์หูยาว ๆ เขาหาซื้อหญ้าให้วัวกิน
เขาแนะนำให้ปลูกจะหาข้อมูล เขาเรียกหญ้ายี่ปุ่นค่ะ
ไม่มีข้อมูลเลยหรือค่ะ

เลี้ยงวัวคุณนาย  ระวังจะขาดทุนนะครับ  เลี้ยงพันธุ์ไทย  น่าจะดีกว่านะผมว่า..  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
ดำ เช้าหยุด
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 841


เรือใหญ่ต้องออกทะเลลึก


« ตอบ #4 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2009, 01:38:57 PM »

ปลูกหญ้า ต้องดูสภาพพื้นที่เป็นหลัก ที่ลุ่มน้ำท่วมขัง หรือที่ดอนน้ำไม่ท่วม
หญ้าที่จะปลูกในที่ลุ่มได้แก้ หญ้าขน อัลตราตั้ม พิแคทูลั่ม แพงโกล่า
หญ้าที่ดอนได้แก่ รูซี่ เนเปียร์ อัลลาฟัส  กินนีสีม่วง และมูราโต้
  หญ้าญี่ปุ่น จริงๆแล้วเป็นหญ้าปลูกทำสนามหญ้านั่งเล่น
แต่ถ้าเป็นมูราโต้ (สำเนียงออกไปทางญี่ปุ่น)
ของทาง ม.อุบลราชธานีทำวิจัยส่งเสริมให้เกษตรกรปลูกอยู่
คุณสมบัติโดยทั่วไปก็โดดเด่น เหมาะกับการใช้เลี้ยงวัวเป็นอย่างดี
  อนึ่ง พืชอาหารสัตว์ ไม่ใช่เฉพาะมีแต่หญ้าเท่านั้น ยังมีถั่วต่างๆ
ข้าวโพด กระถิน ฯลฯ เหมาะที่จะใช้เลี้ยงวัวได้เป็นอย่างดี
บันทึกการเข้า
THECOW
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 32


« ตอบ #5 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2009, 02:59:01 PM »

www.thaicattle.net และwww.siamindu.com ลองศึกษาดูครับ 2เวปวัว คุณภาพ มีน้ำใจทุกคนครับ
 ปล.เลี้ยงวัวดีทุกสายพันธ์ แต่อย่าหักโหมครับ 
บันทึกการเข้า
Darth Palm
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1479



« ตอบ #6 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2009, 03:38:22 PM »

หญ้าแพงโกล่า มังครับ..กำลังนิยมกัน..
บันทึกการเข้า

ขอพลัง ... จงอยู่ ... คู่คุณ ...
gun
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 567



« ตอบ #7 เมื่อ: มิถุนายน 14, 2009, 04:18:42 PM »

เนเปียไต้หวันหรือเปล่า จะเป็นหญ้าขึ้นเป็นกอๆ ต้องตัดแล้วสับให้วัวกิน ถ้าอยู่แถวอุตรดิตถ์มาตัดไปปลูกทำพันธุ์ได้เลยครับมีนิดหน่อย แต่ถ้าเป็นหญ้าอาราฟัลมีเยอะครับ  ฟรี ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
jaaung
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1180

สัตวบาลอิสระ


เว็บไซต์
« ตอบ #8 เมื่อ: มิถุนายน 16, 2009, 02:15:26 AM »

สำหรับคนที่มีวัวไม่มากและสามารถเกี่ยวให้กินได้ ตระกูลเนเปียร์ กินนี ใช้ได้ครับ กอละ5-10 กก.สับให้กินได้หมด ถ้านาทุ่งก็แพงโกล่าดีครับเกี่ยวให้กิน แต่ถ้าปล่อยเล็มหญ้าอะไรก็สู้ไม่ไหว เคยมีการทดลองใช้กินนีเลี้ยงวัว 1 ไร่ ต่อ 400 กอ เลี้ยงวัวได้ พอดี 1 ตัว
เฉลี่ย 5 กอ ต่อ วัน กินได้ 80 วัน เริ่มเกี่ยวกอแรกใหม่ ถ้าสองตัวก็สองไร่ แบบกินอิ่มนะครับ
บันทึกการเข้า
คม
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 573


ข้าวที่มีเมล็ดมาก ย่อมโน้มต่ำติดดิน


« ตอบ #9 เมื่อ: มิถุนายน 23, 2009, 11:11:35 AM »

หญ้าแพงโกล่า มังครับ..กำลังนิยมกัน..


เห็นด้วยครับ ว่าเป็นแพงโกล่า

เพราะเวลาดูแปลงแล้วเหมือนสนามหญ้าวิ่งเล่นเลยครับ
บันทึกการเข้า

***ชีวิตเกิดมา มีค่าแค่ไหน มาแล้วก็ไป หาได้จีรัง***
***คมกฤษณ์  บุญเลิศ     441/1 ถ.ทุ่งศรีเมือง อ.เมือง จ.กาฬสินธุ์ 46000***
alek_pt07@hotmail.com
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 52


« ตอบ #10 เมื่อ: พฤศจิกายน 21, 2010, 10:12:46 PM »

ใครมีเมล็ดพันธุ์ หญ้า กินนีสีม่วงมั่งครับ  ต้องการด่วน
เมล็ดพันธุ์ถั่ว ฮามาต้า ด้วยครับ
ต้องการด่วน
 หรือใครพอจะรุ้จัก แนะนำด้วยครับ
บันทึกการเข้า
ปัญญาฟาร์ม
seller
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1199


เว็บไซต์
« ตอบ #11 เมื่อ: พฤศจิกายน 22, 2010, 08:33:41 PM »

คุณชัช   ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
ข้อมูลแน่นมากเลย  แต่ไม่ใช่ข้อมูลที่เราอยากได้
เห็นพี่เขยเลี้ยงวัวพันธุ์หูยาว ๆ เขาหาซื้อหญ้าให้วัวกิน
เขาแนะนำให้ปลูกจะหาข้อมูล เขาเรียกหญ้ายี่ปุ่นค่ะ
ไม่มีข้อมูลเลยหรือค่ะ

เลี้ยงวัวคุณนาย  ระวังจะขาดทุนนะครับ  เลี้ยงพันธุ์ไทย  น่าจะดีกว่านะผมว่า..  ยิงฟันยิ้ม

  ตอนที่ผมพลาดก็วัวหูยาวนี่แหละครับ อยากเลี้ยงเลือดผสมบาร์มันกับวัวพื้นบ้าน พ่อแม่พี่น้องไม่เอาด้วยอยากได้แต่หูยาว ยังดีที่อยู่ทุน ไม่เอาอีกแล้วหูยาว  ส่วนหญ่าที่น่าสนใจก็แพงโกล่านี่แหละครับ
บันทึกการเข้า

ปัญญาฟาร์ม - เส้นทางอำลาเมืองกรุงสู่วิถีเกษตร
http://www.kasetporpeang.com/forums/index.php?topic=24888.0
wew
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 401



« ตอบ #12 เมื่อ: พฤศจิกายน 22, 2010, 09:21:44 PM »

หญ้าแพงโกลามีเมล็ดขายไหมครับ ?

ปล. ผมเคยสั่งเมล็ดพวกหญ้ารูซี่ หญ้ากินนี ในเวป thaicattle ครับ ก็ ok นะครับ งอกดีๆ
บันทึกการเข้า

ฟาร์มเพาะพันธุ์เต่ายักษ์ซูคาต้า
sito
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 11


« ตอบ #13 เมื่อ: พฤศจิกายน 23, 2010, 10:07:10 PM »

พืชตระกูลถั่วที่เรียกว่า อัลฟาฟ่า ก้ดีนะครับ  โปรตีน แคลเซียมสูงครับ
บันทึกการเข้า
tid_anihus
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 568


« ตอบ #14 เมื่อ: พฤศจิกายน 23, 2010, 11:13:31 PM »

หญ้าแพงโกลามีเมล็ดขายไหมครับ ?

ปล. ผมเคยสั่งเมล็ดพวกหญ้ารูซี่ หญ้ากินนี ในเวป thaicattle ครับ ก็ ok นะครับ งอกดีๆ

หญ้าแพงโกลา ใช้ท่อนพันธุ์ในการปลูกครับ รูดซิบปาก
บันทึกการเข้า
MrTote (โต๋เต๋)
โต๋เต๋ไปตามใจปรารถนา
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 661



« ตอบ #15 เมื่อ: พฤศจิกายน 24, 2010, 07:35:10 AM »

เมล็ดพันธุ์และท่อนพันธุ์หญ้าลองติดต่อสถานีพัฒนาอาหารสัตว์ในท้องที่ดูครับ!
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: