หน้า: 1 ... 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 [42] 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 ... 270   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: "บ้านน้อก บ้านนอก" ภาคสวนศึกษาฉบับจับฉ่าย  (อ่าน 1184915 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
suntipap
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 187


« ตอบ #656 เมื่อ: มีนาคม 31, 2011, 10:58:13 AM »

- หายไวๆๆๆๆนะพระเอก..จะได้ไปช่วยพ่อปลูกต้นไม้ต่อไป...
บันทึกการเข้า

ทิดโส โม้ระเบิด
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 5591


ณ เบื้องบูรพา มีป่าที่กำลังปลูก


« ตอบ #657 เมื่อ: มีนาคม 31, 2011, 12:03:52 PM »

สวัสดีครับพ่อใหญ่
น้องอาร์ทสบายดีแล้วครับ หลังจากย้ายไปนอนเล่นในโรงพยาบาลเสีย 2 คืน
ขอบคุณครับ

ครับท่านnong-wanvisa
ช่วงนี้น่ากลัวมาก ไข้หวัด ไอ และจำเป็นต้องไปโรงพยาบาล
อากาศเปลี่ยนแปลง เกิดจากวิกฤติที่มนุษย์สร้างขึ้นทั้งนั้น

ว้าว ... พี่รินทร์ สุดยอดมากครับ
เก็บไว้ให้ผม 2 กิ่งงาม ๆ นะครับพี่ เดี๋ยวไปรับพร้อมสะเดาและเพื่อน ๆ ต้นอื่นด้วยเลย 555
พี่รินทร์นี่มือเย็นจริง ๆ ทำอะไรกับต้นไม้เป็นได้เรื่องทุกทีเลย 555555

ท่านพี่ พ.พิม
ไม่ต้องกลัว บ่าย ๆ วันเสาร์ผมอาจไปวน ๆ แถวสวนโสภาพรรณ
และอาจแวะไปหาไผ่แปลก ๆ ที่สวนนานาพันธุ์ด้วย
หากมีจังหวะจะได้นำไปให้ท่านจอมยุทธหญิงปล้นต่อ 55555

อะโห... ท่านพี่ปลัดครับ
ไม่เบาเชียวครับ ก่อนนั้นผมก็หัดเชสพอสมควร แต่ใจไม่รัก
ควีน มีอำนาจทำลายล้างสูงเกินไป ไม่สนุกเหมือนอาวุธสั้น ๆ แบบหมากรุกไทย
เค้าโครงเรื่องความรักบนกระดานหมาก น่าสนใจนะครับ น่าบันทึกไว้ (อยากอ่านครับ 555)
หากท่านพี่ชอบ ผมจะนำตอนต่อไปมาลงให้อ่านเล่น ๆ ครับ
ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับท่าน Nine.
ตอนนี้ก็หายแล้วครับ แต่เมื่อเช้าก็ไปตามแพทย์นัดครับ เบาะ ๆ 2 คืน 2 หมื่นกว่า ๆ ครับ

ขอบคุณท่านพี่ผู้พันครับ
ศุกร์-เสาร์นี้ เดินทางไปสวนกันอีกแล้วครับ
...
เมื่อวาน ไปรับลูกออกจาก รพ.
เหงื่อตกเล็กน้อยในค่ำที่หนาวเหน็บ นอนเล่น 2 คืนเกือบ 3 หมื่น
นี่ดีนะว่าได้ส่วนลดบ้าง ไม่งั้นหนาวยิ่งกว่าอากาศเยอะเลยครับ 5555

ไม่รู้เลยว่าต่อไป สภาพอากาศจะเปลี่ยนแปลงอีกขนาดไหน
เข้มแข็งไว้นะลูก

ไปละ   อิอิอิ ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า

วิสฺสาสสปรมา ญาติ ... ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง
หนูพิม
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 12072


นกที่ออกหากินแต่เช้าจะได้หนอนตัวใหญ่&ไม่ต้องบินไกล


« ตอบ #658 เมื่อ: มีนาคม 31, 2011, 12:08:46 PM »

ที่พิงค์กี้การ์เด้นโรยเมล็ดบักแข้งต้นชนิดบ่มีหนามไว้รอแล้ว...ทิดโสเตรียมยกเสียมไปขุดได้เลย  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า

"If you try to do it's difficult to do.But if you want to do it's easy to do"
              บ้านสวนทวีกานต์..วิมานดินของหนูพิมเริ่มต้นขึ้นแล้ว...23454
zin
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1542


« ตอบ #659 เมื่อ: มีนาคม 31, 2011, 12:24:26 PM »

"ไผ่แปลกๆ" แล้วไฝ่นี้มีรึยัง ใหญ่โตเต็มที่เท่านั้นล่ะ ถ้ายังขอท่านเอ่ยปากออกมาคำเดียว
http://www.kasetporpeang.com/forums/index.php?topic=19092.msg744430#msg744430
บันทึกการเข้า
เกษตร ณ บ้านโคก
ความพอก่อสุขทุกเมื่อ
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 202

ความพอก่อสุขทุกเมื่อ


« ตอบ #660 เมื่อ: มีนาคม 31, 2011, 12:27:36 PM »

   
       ดีใจด้วยครับ ลูกพี่ ทิด ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เห็นใบเสร็จแล้ว ป้าด..ถิโธ่ คือคักแท้เน๊าะโรงพยาบาลเอกชน อย่างไรก็ขออย่าได้เข้าไปอีกนะครับ เข้าบ่อยๆไม่ดีเหมือนกัน ลูกผมเคยเข้าแต่รัฐบาลเลยไม่หนักเหมือนของพี่ แต่ถึงอย่างไรก็ไม่เข้าเป็นดีที่สุดทำอย่างไรลูกๆสุขภาพแข็งแรง "กินอยู่คือ" กินอาหารให้เป็นยา (ไม่กินยาเป็นอาหาร) อยู่อย่างธรรมชาติ คือชีวิตที่มีความสุข น่าจะเป็นทางเลือกที่ยังพอเป็นไปได้ ผมก็มาบ่นๆ เล่นๆ นะครับ สวน. พี่มีไรเปลี่ยนแปลงเก็บภาพมาฝากด้วยนะครับ จะเข้ามาชมเรื่อยครับพี่ พร้อมความ ฮากระจาย.. ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
ทิดโส โม้ระเบิด
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 5591


ณ เบื้องบูรพา มีป่าที่กำลังปลูก


« ตอบ #661 เมื่อ: มีนาคม 31, 2011, 01:12:02 PM »

พี่ พ.พิมคร้าบบบ
ที่สวนสีชมพูกำลังโรยมะแว้งฝ่ามือไว้รอให้ไปขุดคร้าบบบบ
ส่วนทิดโสได้เมล็ดมะเขือพวงไร้หนามมาจากท่านพี่สมโภชเรียบร้อยแล้ว
ว่าจะเอาไปหว่านที่แปลงใหม่เล่น ๆ สักหน่อยครับ 5555

สหายเอย
ไผ่เหลืองย่อมหาได้ไม่ยากนักหรอก
แต่ไผ่เหลืองจากสหายสู่สหายย่อมหายากอยู่บ้าง
แบบนี้จะถือว่าข้าพเจ้าเอ่ยปากได้หรือไม่หนอ 555555
ขอบคุณคัก ๆ

ท่าน KITUPA ครับ
ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะ ปัจจุบันผมก็กินอาหารเป็นยาอยู่ครับ
รู้ว่าตัวเองมีปัญหาเรื่องกระเพาะอาหารก็หม่ำกระเจี๊ยบเขียวและผักปลังเป็นหลัก
ให้เมือกเหนียวมาเคลือบกระเพาะไว้บ้าง ก่อนจะให้แอลกอฮอล์เข้าไปช่วยเสริม 555
เรื่องอัพเดท ไม่ต้องกลัวครับ ผมอัพได้เรื่อย ๆ แหละ เพราะมีไฟล์รออยู่ไม่น้อย
แต่ขอให้ค่อยเป็นค่อยไปครับ จะได้ไม่เบื่อกันเสียก่อน 555
ขอบคุณที่แวะมาเยือนครับ
...
หมากรุก#2 : เม็ด...ราชินีบนกระดาน

ในตอนที่ผ่านมา กล่าวถึงหมากศักดิ์เล็กที่สุดบนกระดานคือ เบี้ย ไปแล้ว
คงทำให้พี่น้องที่เข้ามาอ่าน ได้ทำความเข้าใจในเบื้องต้นกันไปบ้าง พอจะทราบถึงความสำคัญของสิ่งที่ดูไร้ค่า
ไร้ราคากันบ้างแล้ว ตอนนี้ก็ขอกล่าวถึงหมากที่ศักดิ์สูงขึ้นไปอีกขั้น นั่นคือ เม็ด

เม็ด...เป็นหมากที่มีลักษณะพิเศษเฉพาะตัว
เมื่อเริ่มเปิดหมากบนกระดาน เราไม่พะวงเลยที่จะเปิดเม็ดไปยืนหน้า เพื่อต้านคู่ต่อสู้ ยืนรองมาจากเบี้ย
ในกระดานหมากรุกไทย ก็เปรียบได้กับการต่อสู้ประชิดตัว เม็ดจะเดินทแยงไปครั้งละ 1 ตาทั่วกระดาน
เดินทแยงและกินทแยง ไม่สามารถเดินตรงหรือถอยตรงได้ ความพิเศษคือสามารถก่อเกิดขึ้นใหม่ได้
โดยการเดินเบี้ยมาเข้าตาหงาย ก็จะแปลงร่างเป็นเม็ดได้อีกตามจำนวนเบี้ยหงาย

โดยการให้ค่าศักดิ์หมากที่มากกว่าเบี้ยเพียงเล็กน้อย จึงทำให้มือใหม่ไม่ให้ความสำคัญกับเม็ด
มากไปกว่าก็แค่หมากเล็ก ๆ ตัวหนึ่ง ... ต่อเมื่อเข้าสู่ปลายกระดาน ขณะที่มีการรุกไล่ – การหนีโน่นแหละ
จึงจะเห็นคุณค่าความสำคัญของหมากตัวเล็ก ๆ ตัวนี้

เม็ด 1 ตัวรวมกับหมากอื่นบนกระดานอีกแค่ 1 ตัวและขุน สามารถรุกไล่คู่ต่อสู้ให้พ่ายแพ้ได้
และเม็ดเพียง 1 ตัว สามารถป้องกันเรือ ที่ว่ากันว่าเป็นปืนยาวได้เบ็ดเสร็จ
ให้ไม่อาจมาเกาะแกะกับขุนของเราได้

หากหมากรุกเปรียบกับชีวิต ที่เดินหน้า – ถอยหลังได้ตามสถานการณ์
ตัวเม็ดเองก็เปรียบกับการข้ามผ่านอุปสรรคของชีวิต ด้วยคุณสมบัติของการเดินทแยง
เมื่อหมากอื่นไปตรง ๆ ไม่ได้ ก็มีเพียงเม็ดนี่แหละที่กล้ารุกไล่ ด้วยศักดิ์หมากที่ดูด้อยค่า
ทำให้คู่ต่อสู้ไม่อยากเอาหมากอื่นที่ศักดิ์สูงกว่ามาแลก ไม่ว่าจะเป็น โคน ม้า หรือเรือ
จึงทำให้เม็ดแทบจะเป็นนักรบเสรี... ราชินีบนกระดานหมาก

เมื่อขุนยืนอยู่ในที่คับขัน ก็มีเม็ดนี่เองเข้าประคองป้องกัน
เมื่อขุนต้องร่วมรุกไล่คู่ต่อสู้ ก็ได้เม็ดนี่เองที่ช่วยทะลุทะลวง
ในชีวิตของเรามีใครเป็นเม็ดให้หรือไม่
หรือในชีวิตจริง เราทำตัวเป็นเม็ดให้ผู้ใดหรือไม่


ในการรุกไล่ เม็ดก็มีตาจนของเม็ด ไม่อาจไล่แบบไม่มียุทธวิธีได้
หมากรุกสอนให้เรารู้จักคิดกลยุทธ์ วางแผนการเดิน มองให้ถ้วนถี่ทั้งกระดาน และต้องอ่านหมากล่วงหน้า

หากต้องรุกไล่...จะเดินหมากเช่นไร
หากต้องเป็นฝ่ายหนีเล่า.....จะเดินหมากอย่างไร


กับชีวิตที่ไร้ระเบียบแบบแผน คิดหรือว่าจะเดินทางไปสู่จุดหมายได้ง่ายดาย
อุปสรรคที่ขวางหน้าคอยเราอยู่ ประดุจผนังทองแดงกำแพงเหล็ก หากเราวางกลยุทธ์ที่ดี
อย่างน้อยที่สุดคำว่า จนกลางกระดาน คงไม่เกิดขึ้น เมื่อมีการวางแผนให้ชีวิต และเดินตามแผนนั้น
แม้จะมีอุปสรรคขวางกั้นอยู่บ้าง แต่อย่างน้อย ขอให้หัวใจเรามีเม็ด

เดินตรง ๆ ไม่ได้ก็ทแยงไปอีกทาง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ต้องเดินตามจังหวะของหมาก
แม้อาจต้องแลก อาจต้องสูญเสียไปบ้าง แต่หากเรายังรักษาทัพใหญ่และขุนไว้ได้
หมากเกมนั้น.....ไม่แพ้แน่นอน.......

ไปละ   อิอิอิ ยิงฟันยิ้ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มีนาคม 31, 2011, 01:14:49 PM โดย ทิดโส โม้ระเบิด » บันทึกการเข้า

วิสฺสาสสปรมา ญาติ ... ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง
Pa ketnet
มิตรภาพไร้พรมแดน
Administrators
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 5220


อย่ารู้สึกท้อในการทำความดี


« ตอบ #662 เมื่อ: มีนาคม 31, 2011, 05:04:45 PM »

ยู้ฮู))))))))))))) ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า

เว็บไซต์ เกษตรพอเพียง.คอม เปิดแฟนเพจแล้วนะคะ ยิ้ม
https://www.facebook.com/share.kasetporpeang
zin
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1542


« ตอบ #663 เมื่อ: มีนาคม 31, 2011, 07:37:29 PM »

ท่านเอ่ยถึงหมากรุกซะจนทำเอาหัวใจข้าพเจ้ากระเทือนไป 9 ริกเตอร์ มีอารมณ์หวั่นไหวคล้อยตาม ในฐานะสหายผู้รู้ใจขอกระชับพื้นที่สวนจับฉ่ายของท่าน ระบายออกหน่อยเถอะ
   “เบี้ยคู่”สองมือมารดาการุณย์ ผู้สงบเสงี่ยม งดงาม อ่อนน้อม ปราการแกร่งอันอบอุ่น อ่อนโยน ปลอดภัย ปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างเบื้องหลัง ส่วน “เม็ด”นั้นเล่า ข้าพเจ้ามักเรียกติดตลกว่าเมล็ด เนื่องเพราะมันเป็นตัวเดียวที่สามารถก่อกำเนิดขึ้นได้ในภายหลัง ก่อกำเนิดจากการจบสิ้นของเบี้ย แล้วลูกลานล่ะ ก่อกำเนิดจากการจบสิ้นของต้นลานใช่หรือไม่ โอ...ข้าพเจ้าไม่ทราบกล่าวกระไรดี ยังมี สำหรับเม็ดแล้ว “ปลาดุกยักเงี่ยง”เป็นกระบวนท่าที่หมดจดงดงามเป็นที่สุด ในสายตาและหัวใจของข้าพเจ้า
                                ขอบคุณสำหรับพื้นที่ ......ทิดโสเชิญ
บันทึกการเข้า
Nine.
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1918


« ตอบ #664 เมื่อ: เมษายน 01, 2011, 11:09:56 AM »

ท่านเอ่ยถึงหมากรุกซะจนทำเอาหัวใจข้าพเจ้ากระเทือนไป 9 ริกเตอร์ มีอารมณ์หวั่นไหวคล้อยตาม ในฐานะสหายผู้รู้ใจขอกระชับพื้นที่สวนจับฉ่ายของท่าน ระบายออกหน่อยเถอะ
   “เบี้ยคู่”สองมือมารดาการุณย์ ผู้สงบเสงี่ยม งดงาม อ่อนน้อม ปราการแกร่งอันอบอุ่น อ่อนโยน ปลอดภัย ปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างเบื้องหลัง ส่วน “เม็ด”นั้นเล่า ข้าพเจ้ามักเรียกติดตลกว่าเมล็ด เนื่องเพราะมันเป็นตัวเดียวที่สามารถก่อกำเนิดขึ้นได้ในภายหลัง ก่อกำเนิดจากการจบสิ้นของเบี้ย แล้วลูกลานล่ะ ก่อกำเนิดจากการจบสิ้นของต้นลานใช่หรือไม่ โอ...ข้าพเจ้าไม่ทราบกล่าวกระไรดี ยังมี สำหรับเม็ดแล้ว “ปลาดุกยักเงี่ยง”เป็นกระบวนท่าที่หมดจดงดงามเป็นที่สุด ในสายตาและหัวใจของข้าพเจ้า
                                ขอบคุณสำหรับพื้นที่ ......ทิดโสเชิญ


สหาย...ทิดโส...(ท่านzin) ยิ้มเท่ห์ ถ้อยสำนวนโวหารท่านลึกซึ้งยิ่งนัก ยิงฟันยิ้ม ต้องตั้งใจจับทุกถ้อย...มาทุบเอาความ...(ยังกับกระท้อน) ยิงฟันยิ้ม
ทิดโสก็เข้าใจผูกหมากรุกเข้ากับชีวิต...ลึกซึ้งๆ

ปลาดุกยักเงี่ยง  มันเกี่ยวกับหมากรุกยังไง ช่วยขยายหน่อยครับ เผื่อคนที่เพิ่งสัมผัสกระดานหมาก.จะได้ศึกษา(เอาไปใช้..ตบเด็กมั่ง ยิงฟันยิ้ม)

แล้วก็... ลูกลานก็ดี...ขุยไผ่ก็ดี   บางท่านยังเรียก ลูกฆ่าแม่ แต่โดยแท้แล้ว.....
จากต้นเดียวที่หมดภาระลง ได้ส่งต่อนับร้อยนับพันต้น สู่วงจร...(ผมว่าเองครับ)
อ้อ..ลูกลาน ที่ผมยังพอเหลือ หากอยากลองลุ้นฝีมือเพาะ งอก-ไม่งอก(รอได้สักหกเดือนขึ้นไป) ก็ จ.ม. มาน๊ะครับ  ทิดโส และ สหายทิดโส.. ยิงฟันยิ้ม

บันทึกการเข้า

.....ศรัทธา คือ เหตุผล.....
หญิงเพี้ยน
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3150


ดูเหมือนเพี้ยน แต่ไม่เพี้ยน แต่ก็ "เพี้ยน" อิอิ


« ตอบ #665 เมื่อ: เมษายน 01, 2011, 02:32:06 PM »

โอ้ พี่ๆ สหายรูปหล่อคุยไรกัน หมากล้อม หมากรุก หมาก ฯลฯ
ข้าน้อยรู้จักแต่หมากเก็บ กระนั้นยังแพ้เด็กอนุบาล 5555555
บันทึกการเข้า

ยิ้มกว้างๆ  ลงมือสักนิด ..ดีกว่า คิด ที่จะทำ ยิ้มกว้างๆ
หนูพิม
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 12072


นกที่ออกหากินแต่เช้าจะได้หนอนตัวใหญ่&ไม่ต้องบินไกล


« ตอบ #666 เมื่อ: เมษายน 01, 2011, 02:56:03 PM »

โอ้ พี่ๆ สหายรูปหล่อคุยไรกัน หมากล้อม หมากรุก หมาก ฯลฯ
ข้าน้อยรู้จักแต่หมากเก็บ กระนั้นยังแพ้เด็กอนุบาล 5555555

พี่พิมรู้จักแต่...หมากเป็นคำๆอ่ะ  ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ
บันทึกการเข้า

"If you try to do it's difficult to do.But if you want to do it's easy to do"
              บ้านสวนทวีกานต์..วิมานดินของหนูพิมเริ่มต้นขึ้นแล้ว...23454
zin
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1542


« ตอบ #667 เมื่อ: เมษายน 01, 2011, 06:54:48 PM »

ท่านเอ่ยถึงหมากรุกซะจนทำเอาหัวใจข้าพเจ้ากระเทือนไป 9 ริกเตอร์ มีอารมณ์หวั่นไหวคล้อยตาม ในฐานะสหายผู้รู้ใจขอกระชับพื้นที่สวนจับฉ่ายของท่าน ระบายออกหน่อยเถอะ
   “เบี้ยคู่”สองมือมารดาการุณย์ ผู้สงบเสงี่ยม งดงาม อ่อนน้อม ปราการแกร่งอันอบอุ่น อ่อนโยน ปลอดภัย ปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างเบื้องหลัง ส่วน “เม็ด”นั้นเล่า ข้าพเจ้ามักเรียกติดตลกว่าเมล็ด เนื่องเพราะมันเป็นตัวเดียวที่สามารถก่อกำเนิดขึ้นได้ในภายหลัง ก่อกำเนิดจากการจบสิ้นของเบี้ย แล้วลูกลานล่ะ ก่อกำเนิดจากการจบสิ้นของต้นลานใช่หรือไม่ โอ...ข้าพเจ้าไม่ทราบกล่าวกระไรดี ยังมี สำหรับเม็ดแล้ว “ปลาดุกยักเงี่ยง”เป็นกระบวนท่าที่หมดจดงดงามเป็นที่สุด ในสายตาและหัวใจของข้าพเจ้า
                                ขอบคุณสำหรับพื้นที่ ......ทิดโสเชิญ



สหาย...ทิดโส...(ท่านzin) ยิ้มเท่ห์ ถ้อยสำนวนโวหารท่านลึกซึ้งยิ่งนัก ยิงฟันยิ้ม ต้องตั้งใจจับทุกถ้อย...มาทุบเอาความ...(ยังกับกระท้อน) ยิงฟันยิ้ม
ทิดโสก็เข้าใจผูกหมากรุกเข้ากับชีวิต...ลึกซึ้งๆ

ปลาดุกยักเงี่ยง  มันเกี่ยวกับหมากรุกยังไง ช่วยขยายหน่อยครับ เผื่อคนที่เพิ่งสัมผัสกระดานหมาก.จะได้ศึกษา(เอาไปใช้..ตบเด็กมั่ง ยิงฟันยิ้ม)

แล้วก็... ลูกลานก็ดี...ขุยไผ่ก็ดี   บางท่านยังเรียก ลูกฆ่าแม่ แต่โดยแท้แล้ว.....
จากต้นเดียวที่หมดภาระลง ได้ส่งต่อนับร้อยนับพันต้น สู่วงจร...(ผมว่าเองครับ)
อ้อ..ลูกลาน ที่ผมยังพอเหลือ หากอยากลองลุ้นฝีมือเพาะ งอก-ไม่งอก(รอได้สักหกเดือนขึ้นไป) ก็ จ.ม. มาน๊ะครับ  ทิดโส และ สหายทิดโส.. ยิงฟันยิ้ม



อาศัยเจ้าของสวนจับฉ่ายไปโอนที่ แอบมาตีท้ายสวนซะเลย...หุหุ
พูดถึงลูกลาน ที่จริงก็นัดกับอ้ายทิดไปเก็บด้วยกันแหละ แต่สาเหตุบางประการผมเลยต้องไปเก็บคนเดียว ด้วยบรรยากาศนั้น ผมแหลือบไปเห็นต้นแม่มัน โอ....นี่เป็นวาระสุดท้ายของนางหรือนี่ ในห้วงคำนึงฟุ้งซ่านไปถึงจั๊กจั่นพวกมันมีอายุ17ปีกับอีก10วัน เป็น17ปีที่อยู่ใต้ดิน เป็น10วันที่อยู่บนต้นไม้ ผสมพันธุ์ วางไข่เพื่อการดำรงค์คงอยู่ของเผ่าพันธุ์ แล้วกลับคืนสู่แผ่นดินไปตลอดกาล สรรพสิ่งมีเหตุของมัน ผมคล้ายเกาะกุมบางสิ่งบางอย่างได้ แต่ด้วยสติปัญญาอันต่ำต้อย สิ่งที่เกาะกุมกลับกลายเป็นอากาศธาตุไป...อ้าว!เพ้อเจ้อเหลวไหลนอกเรื่องซะแร๊ะขออภัยครับ “ปลาดุกยักเงี่ยง”เป็นชื่อรูปแบบการทำให้คู่ต่อสู้ตายด้วยเม็ด3ตัว คงคล้ายๆกับชื่อจระเข้ฟาดหางในมวยไทยล่ะครับ ผมอธิบายไม่ค่อยเป็นหรอกครับ เดี๋ยวจะงงไปใหญ่ รออ้ายทิดมันกลับมาดีกว่า ต้องยอมรับว่ามันทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่ายได้เก่งมาก มันสามารถพูดจน......
บันทึกการเข้า
jaewnoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 833


« ตอบ #668 เมื่อ: เมษายน 01, 2011, 07:58:39 PM »

 ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ
บันทึกการเข้า

==> ความอดทนนั้นเป็นเลิศ ไม่ว่าทำอะไรถ้าเราอดทนก็ย่อมสำเร็จได้ทุกเรื่อง <==
ทิดโส โม้ระเบิด
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 5591


ณ เบื้องบูรพา มีป่าที่กำลังปลูก


« ตอบ #669 เมื่อ: เมษายน 03, 2011, 02:00:30 PM »

ยู้ฮู... เสือภา
เสือสาวพอเพียง ผู้เข้าปล้นเพียง 2 หน่วยเท่านั้น ยู้ฮู.....
5555

สหายเอย
ความคลาสสิคของการรุกไล่ด้วยเบี้ยหงายนั้นข้าพเจ้าลุ่มหลงยิ่งนัก
รักแรกพบกระดานแรกของข้าพเจ้าก็เจอ 1 ม้า 1 เบี้ยหงาย
เพิ่งรู้ว่า ตาจน คืออะไร
ยิ่งมาเจอเบี้ยเทียมก็ไม่ต้องบรรยายแล้ว เจ้าตัวเล็กแสนอำมหิตสำหรับผู้ถูกล่า
แต่กลับโลดโผนโจนทะยานอย่างสุขุมสำหรับผู้ล่า
ข้าพเจ้ามองเห็นความงามในมรรคานั้น ... ข้าพเจ้าหลงรักเจ้าตัวเล็กจนถอนใจไม่ขึ้นในบัดเดี๋ยวนั้น

ท่าน Nine. ครับ
สหายแห่งข้าพเจ้า วิชาฝีมือในการจำนรรจาไม่บันเบาจริง ๆ
แต่วิชาเพาะเมล็ดก็มิได้เป็นสองรองใครนะ สงสัยท่านขุนดงท่านปั้นมาดี 555
เมล็ดลานข้าพเจ้าเพาะไว้เกือบเดือนแล้ว ยังไม่มีท่าทีใด หรือกะลายังไม่ดำ ... ยังไม่แก่พอกระนั้นหรือ
ก็สหายแห่งข้าพเจ้านี่แหละไปก้ม ๆ เงย ๆ เก็บมาฝาก ว่าจะตอบแทนมันสัก 3 จอกก็ยังไม่มีเวลาเลย
เรื่องลูกลานและขุยไผ่ ข้าพเจ้าว่ามุมมองของท่านสวยงามมาก
ตายสิบเกิดแสน การสูญเสียที่เพิ่มปริมาณ มิมีใดอยู่ค้ำฟ้า
กลบทปลาดุกยักเงี่ยง ข้าพเจ้าโดนมาเสียนักแล้ว แต่ทำภาพเองไม่เป็น จึงไปขอยืมจากเว็บมาประกอบ
ขอบคุณ http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=panee&group=24 

จากภาพท่านคงเห็น ขุนดำเจอล็อกไว้ให้เดินได้เพียง 2 ตาคือ ก.7 และ ข.8
เมล็ดขาวจะเริ่มรุกจาก ง.6 ไป ค.7 รุก
ขุนดำเดินหนีจาก ข.8 มา ก.7
เจอเม็ดขาวอีกตัว ค.5 ไป ข.6 รุกจน

ท่านลองชมเถิด งดงามจนสหายแห่งข้าพเจ้าบรรยายว่าไว้จริงหรือไม่ นี่แหละปลาดุกยักเงี่ยง

555 น้อง พ.เพี้ยนคนงาม ตาถึงมาก
ที่ท่านมองเห็นความหล่อแห่งเรา มิน่าสวนพริกจึงงามได้งามดี 5555

พี่ พ.พิม
ท่านมิต้องกังวลหรอก ข้าพเจ้าปลูกหมากไว้เป็นของเคี้ยวเล่นสำหรับท่านแล้ว
เข้าใจ ... ด้วยวัยแห่งท่าน ย่อมต้องการสิ่งใด 55555

สหายเอย
ท่านมิมีใดทำแล้วหรือ จึงพร่ำรำพันถึงจั๊กจั่นได้เปลี่ยวดายเพียงนี้
เวลา 10 วัน คือความบรรเจิดแห่งชีวิต ท่านลองมองผีเสื้อสิ
ช่วงระยะเวลาที่สั้นแสนสั้น แต่ก็ยังมีความงามหลงเหลือให้มนุษย์ได้ชื่นชม
เฮ้อ... ข้าพเจ้าพลันนึกถึงเซี่ยวเตี๊ยบ , เล่าแป๊ะ ฯลฯ แห่ง ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่
ความงามรัญจวนแสนสั้น

ก๊ากกกก พี่น้อยมานั่งหัวเราะสหายของข้าพเจ้าหลับตาเสียแล้ว 555
..
ตอนนี้ข้าพเจ้าอยู่ที่อรัญประเทศ บ้านเจ้าปุ๊ซ่า คาดว่าหลาย ๆ บ่ายจึงจะเดินทางกลับ
ได้กระดาษครุฑแดงมา 1 ฉบับ และบ้านน้อยในสวนกำลังก่อร่าง เราทำแบบพอเพียงจริง ๆ ครับ
ได้ไม้เก่าบ้านยายมาปลูกใหม่ ช่างก็วาน ๆ กันในหมู่บ้าน แบบก็วางกันไปพร้อมด้วยเลย
ไม่สวยหรอก แต่ก็อยู่ได้แบบพอเพียงและลมกลางทุ่งโชยดีมากครับ
แล้วจะมาอัพเดทเด้อ

ไปละ   อิอิอิ ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 03, 2011, 02:02:13 PM โดย ทิดโส โม้ระเบิด » บันทึกการเข้า

วิสฺสาสสปรมา ญาติ ... ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง
Mahajoan
"หากรากหญ้าตาย (รบ)วัวควายฤาจะอยู่ได้"
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 2549


"ลิขตฟ้าฤาจะสู้มานะตน"


« ตอบ #670 เมื่อ: เมษายน 03, 2011, 05:22:06 PM »

  ตกใจ โห...ผมไม่ได้เข้ากระทู้มานาน พี่ทิดป่วยจนหายซะแล้ว ขออภัยที่ไม่ได้แวะมาเยี่ยมกระทู้นี้  เดี๋ยวผมให้กระทู้แจ้งเตือนไปยังเมล์ผมคราวหน้าจะได้ไม่พลาด
  เห็นพี่ทิดเขียนบทความเกี่ยวกับ หมากรุก ส่วนตัวผมก็ชอบอยู่เหมือนกันครับ ตอนนี้โอกาสไม่อำนวยอ่านบทความพี่ทิดไปก่อน เมื่อสองสามปีก่อนผมละช๊อบ ชอบเข้าไปเล่นหมากรุกในเว็บ Thaibg.com แหมม พูดไปแล้วก็เสี้ยนม้าเหลือเกินครับ ยังไงรบกวนพี่ทิด และ ท่านzinแนะนำข้าน้อยด้วยน่ะครับ เผื่อหมากอ่อนๆของผมจะแก่พอที่จะไปโขกกับเค้าได้บ้าง  ยิงฟันยิ้ม
โจน
บันทึกการเข้า

Nine.
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1918


« ตอบ #671 เมื่อ: เมษายน 03, 2011, 05:23:42 PM »

ขอบคุณครับทิดสำหรับ"กล"เม็ด"เดี๋ยวจะลองไปหัดยัก ยิงฟันยิ้ม(หลังจากยักแล้ว...ก็จะบอกไม่ได้ยัก555)

อืม....แล้วเบี้ย กว่าจะฝ่าป่าดงมาได้หงาย คงลำบากพอสมควร หากเปรียบคนคงพูดไม่ผิดนักว่าฝ่าอุปสรรคมาจนได้"ลืมตาอ้าปาก" ยิงฟันยิ้ม

พอได้ปรับเป็นเบี้ยหงายคงต้องฉลองใหญ่ แต่"รูป" ก็ยังไม้พ้นคล้ายเดิม ยิงฟันยิ้ม


ดีใจด้วยครับที่ได้ที่ดินที่(ผมเอง)อาจเรียกได้ว่า"กรุ่นกลิ่นทุ่ง"

ย้อนคำนึงถึงจั๊กจั่น ท่านว่าสิบเจ็ดปีสิบวัน แต่กลับกันสายตาคนป่าคนดงอย่างผม (มองแบบคั่วๆมันๆ)

กลับเห็นว่าจั๊กจั่น มันมาฉลองกันบนดินทุกปีเลย555

อาจมีบ้างบางปี ที่เลื่อนการจัดการโผล่พ้น...เพราะอาเพศของอากาศ  ยิงฟันยิ้ม

มันมีครบ17ปี10วัน ทุกปี(ผมว่า..เองครับ)
บันทึกการเข้า

.....ศรัทธา คือ เหตุผล.....
หน้า: 1 ... 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 [42] 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 ... 270   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: