หน้า: 1 ... 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 [17] 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 ... 225   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: นิทานแดนมหัศจรรย์...คนหลงป่า  (อ่าน 1846323 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 3 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
SUREKHA
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 43


« ตอบ #256 เมื่อ: กันยายน 20, 2010, 04:14:45 PM »

นอกจากจะเก่งเรื่องเกษตรแล้ว ยังเขียนหนังสือเก่งด้วยนะคะ



รอชมแดนมหัศจรรย์ ต่อไปค่ะ


ขอบคุณที่แวะเข้ามาเยี่ยมชมครับ  จริงๆเกษตรก็เพิ่งหัดครับ ส่วนเรื่องงานเขียนนี่ในระดับนักเขียนจริงๆ คงต้องเรียกว่าตัวกระจอกอยู่ครับ ผมว่านะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:30:41 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

sompol
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3085



« ตอบ #257 เมื่อ: กันยายน 21, 2010, 06:28:21 AM »

...ติดตามชมมาอย่างต่อเนื่องครับ เมื่อเวลาผ่านไปชีวิตเราก็หดสั้นลงไปทุกวันแต่ประสบการณ์ชีวิตกลับพุ่งสวนทางกัน อดีตที่เราประสบพบเองจะสอนเราเอง ผมมีความวิตกคล้ายกันครับเกี่ยวกับระบบทุนนิยม "จู่ๆทุนนิยมก็ล่มสลายและเงินทองกลายเป็นของไร้ค่าไร้ราคา" อาจเป็นจริงเข้าสักวันหนึ่ง การพึ่งพาตนเองไห้ได้เป็นทางรอดของมนุษย์มาแต่โบราณครับ

การกลับมาสู่พื้นฐานและฟื้นฟูศักยภาพจริงๆของมนุษย์ ผมว่าก็เหมือนเราติดระบบเบรกABS ที่ช่วยให้การเคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็วในสังคมสมัยใหม่ปลอดภัยขึ้น  ไม่ต้องถึงขั้นลงมาขี่เกวียน(ถ้าไม่ชอบสุนทรีย์ของความเนิบช้า)แค่เพิ่มเติมระบบเบรคดีๆรถเร็วๆก็วิ่งไปข้างหน้าได้สบายขึ้นครับ ว่าไหมครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:35:09 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
jomyut
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 724


« ตอบ #258 เมื่อ: กันยายน 21, 2010, 12:35:32 PM »

ขอชื่นชมระบบการคิด  และวิธีคิด  น้อยคนนักที่สามารถคิด  และทำได้อย่างนี้  คงเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายคนที่อ่านกระทู้นี้
ได้อ่านกระทู้นี้แล้ว  ยิ่งกว่าได้อ่านหนังสือหลายสิบเล่ม  ผมเชื่อเสมอว่า  หากเราคิดดี  อย่างน้อยคนที่สัมผัสได้ย่อมรับรู้และได้ประโยชน์...วันนี้ของหลายปีก่อน  ผมไม่รู้ว่าพ่อบ้าระห่ำปลูกต้นไม้ทำไม  ปลูกทุกชนิด  ที่กินได้  หลังเกษีนณของพ่อ  ท่านปลูกต้นไม้ไว้ให้ลูกกับหลานได้กิน  พ่อทำนา  พ่อเลี้ยงวัว  เคยถามพ่อว่าเหนื่อยไหม  พ่อบอกเหนื่อย    แล้วทำทำไมหล่ะพ่อ.....
วันนี้...ผมรู้แล้วว่าพ่อทำทำไม   วันไหนที่ผมว่าง  ผมกลับบ้าน  นั่งคุยกะพ่อเรื่องการปลูกต้นไม้  ผมเห็นแววตาของพ่อเวลาผมคุยด้วย
มันบอกหลายอย่าง  ทุกวันนี้  ผมรู้ว่าพ่อรอผม  รอเพื่ออยากคุย  อยากบอก  และอยากให้ได้กิน
...วันนึง  พ่อเคยบอกว่า  ทำเกษตร..  อย่าเอาวิชาการเกินไป   อย่าปลูกตามตำราให้มากนัก   ...
รู้มั้ยครับ  กระทู้ของคุณ  ทำให้ผมอยากกลับไปหาพ่อเดี๋ยวนี้    ขอบคุณครับ  สำหรับประกาย...ผมเชื่อว่าคุณจะได้รับอานิสสงค์ในครั้งนี้ 

ขอขอบคุณเรื่องคุณพ่อของคุณ Jomyut ด้วยเช่นกันครับ  ผมโชคดีมากเพราะพ่อของผมเองเมื่อเห็นผมมาเอาดีทางนี้และกลับไปสู่ชุมชนที่ท่านเติบโตมา หมายถึงที่กำแพงเพชร และมีโอกาสไปอยู่กับย่าบ่อยขึ้น พ่อผมนี่สนับสนุนเต็มที่เลยครับทั้งที่ท่านเองก็เป็นข้าราชการครูที่เกษียณแล้ว ไม่เกี่ยวกับงานทางเกษตรเลยสักนิด แค่พูดถึงเมล็ดใม้ที่อยากได้แต่ไม่รู้จัก  ก็จะรีบโทรไปหาลูกศิษย์เก่าๆเพื่อให้หาเมล็ดหรือต้นกล้ามาให้  บางครั้งยังมาช่วยปลูกและรดน้ำด้วยตัวเองเวลายกครอบครัวมาเยี่ยมย่าที่กำแพงเพชร  เรียกว่าต้นไม้เป็นตัวเชื่อมสายใยครอบครัวที่ดีสำหรับผมเลย  นี่คือเหตุผลที่ผมรักการปลูกต้นไม้ครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:42:19 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
สวนสายลมป่า
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 605

นายสุริยกานต์ ดีโคตร


« ตอบ #259 เมื่อ: กันยายน 21, 2010, 12:38:10 PM »

...ติดตามชมมาอย่างต่อเนื่องครับ เมื่อเวลาผ่านไปชีวิตเราก็หดสั้นลงไปทุกวันแต่ประสบการณ์ชีวิตกลับพุ่งสวนทางกัน อดีตที่เราประสบพบเองจะสอนเราเอง ผมมีความวิตกคล้ายกันครับเกี่ยวกับระบบทุนนิยม "จู่ๆทุนนิยมก็ล่มสลายและเงินทองกลายเป็นของไร้ค่าไร้ราคา" อาจเป็นจริงเข้าสักวันหนึ่ง การพึ่งพาตนเองไห้ได้เป็นทางรอดของมนุษย์มาแต่โบราณครับ
อันนี้  เห็นด้วยนะครับ   ในฐานะคนซื้อ  สินค้าทางการเงิน  (อีกหนึ่งอาชีพเสริมของผม) เพราะในอนาคตที่ไม่ช้านี้   โลกจะเล็กลงมาก   จนสามารถควบคุมให้ใช้เงินสกุลเดียวกันทั้งโลก   และสิ่งที่จะทำลาย  ระทุนนิยม ก็  คือ ตัวของมันครับ   อันนี้   เป็นคำกล่าวของ  Warren  Buffett  ราชาตลาดแห่งสินค้าการเงินและการลงทุน รอดูกันต่อไป ครับผม

รอดูอยู่ด้วยเช่นกันครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:43:10 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
VERAPONG
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 79

สวนบ้านพระจันทร์ สมุทรสงคราม


« ตอบ #260 เมื่อ: กันยายน 21, 2010, 05:49:17 PM »

ขอชื่นชมระบบการคิด  และวิธีคิด  น้อยคนนักที่สามารถคิด  และทำได้อย่างนี้  คงเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายคนที่อ่านกระทู้นี้
ได้อ่านกระทู้นี้แล้ว  ยิ่งกว่าได้อ่านหนังสือหลายสิบเล่ม  ผมเชื่อเสมอว่า  หากเราคิดดี  อย่างน้อยคนที่สัมผัสได้ย่อมรับรู้และได้ประโยชน์...วันนี้ของหลายปีก่อน  ผมไม่รู้ว่าพ่อบ้าระห่ำปลูกต้นไม้ทำไม  ปลูกทุกชนิด  ที่กินได้  หลังเกษีนณของพ่อ  ท่านปลูกต้นไม้ไว้ให้ลูกกับหลานได้กิน  พ่อทำนา  พ่อเลี้ยงวัว  เคยถามพ่อว่าเหนื่อยไหม  พ่อบอกเหนื่อย    แล้วทำทำไมหล่ะพ่อ.....
วันนี้...ผมรู้แล้วว่าพ่อทำทำไม   วันไหนที่ผมว่าง  ผมกลับบ้าน  นั่งคุยกะพ่อเรื่องการปลูกต้นไม้  ผมเห็นแววตาของพ่อเวลาผมคุยด้วย
มันบอกหลายอย่าง  ทุกวันนี้  ผมรู้ว่าพ่อรอผม  รอเพื่ออยากคุย  อยากบอก  และอยากให้ได้กิน

...วันนึง  พ่อเคยบอกว่า  ทำเกษตร..  อย่าเอาวิชาการเกินไป   อย่าปลูกตามตำราให้มากนัก   ...
รู้มั้ยครับ  กระทู้ของคุณ  ทำให้ผมอยากกลับไปหาพ่อเดี๋ยวนี้    ขอบคุณครับ  สำหรับประกาย...ผมเชื่อว่าคุณจะได้รับอานิสสงค์ในครั้งนี้ 


วันนี้...ผมรู้แล้วว่าพ่อทำทำไม   วันไหนที่ผมว่าง  ผมกลับบ้าน  นั่งคุยกะพ่อเรื่องการปลูกต้นไม้  ผมเห็นแววตาของพ่อเวลาผมคุยด้วย
มันบอกหลายอย่าง  ทุกวันนี้  ผมรู้ว่าพ่อรอผม  รอเพื่ออยากคุย  อยากบอก  และอยากให้ได้กิ


คิดถึงพ่อจังครับ...ถ้าตอนนี้พ่ออยู่ด้วย ผมจะ....
พ่อไม่อยู่แล้ว แต่ปัจจุบันเรากลับกลายเป็นพ่อแทน..
จะทำให้ดีที่สุด   ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ



เท่าที่คนรุ่นเราจะยังพอทำได้ให้คนรุ่นใหม่ๆ คือการเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่เขาและสอนให้เขารู้เท่าทันโลกใบนี้ครับ ผมเชื่อว่าคุณทำได้ครับ


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:45:17 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

1400 ตึกไทยคลองเตย ชั้น 6
ถนนพระราม 4 คลองเตย กรุงเทพฯ 10110
tonkhoa
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 86


« ตอบ #261 เมื่อ: กันยายน 21, 2010, 07:32:47 PM »

โดนที่สุด ตั้งแต่อ่านกระทู้มาค่ะ

ขอบคุณค่ะที่ได้มีโอกาสมาอ่าน


ขอบคุณที่ติดตามครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:45:51 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
SinchaiTK
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 586


สักวันเราจะไปสู่ชีวิตที่เรียบง่าย และพอเพียง


« ตอบ #262 เมื่อ: กันยายน 21, 2010, 07:36:41 PM »

ขอชื่นชมระบบการคิด  และวิธีคิด  น้อยคนนักที่สามารถคิด  และทำได้อย่างนี้  คงเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายคนที่อ่านกระทู้นี้
ได้อ่านกระทู้นี้แล้ว  ยิ่งกว่าได้อ่านหนังสือหลายสิบเล่ม  ผมเชื่อเสมอว่า  หากเราคิดดี  อย่างน้อยคนที่สัมผัสได้ย่อมรับรู้และได้ประโยชน์...วันนี้ของหลายปีก่อน  ผมไม่รู้ว่าพ่อบ้าระห่ำปลูกต้นไม้ทำไม  ปลูกทุกชนิด  ที่กินได้  หลังเกษีนณของพ่อ  ท่านปลูกต้นไม้ไว้ให้ลูกกับหลานได้กิน  พ่อทำนา  พ่อเลี้ยงวัว  เคยถามพ่อว่าเหนื่อยไหม  พ่อบอกเหนื่อย    แล้วทำทำไมหล่ะพ่อ.....
วันนี้...ผมรู้แล้วว่าพ่อทำทำไม   วันไหนที่ผมว่าง  ผมกลับบ้าน  นั่งคุยกะพ่อเรื่องการปลูกต้นไม้  ผมเห็นแววตาของพ่อเวลาผมคุยด้วย
มันบอกหลายอย่าง  ทุกวันนี้  ผมรู้ว่าพ่อรอผม  รอเพื่ออยากคุย  อยากบอก  และอยากให้ได้กิน
...วันนึง  พ่อเคยบอกว่า  ทำเกษตร..  อย่าเอาวิชาการเกินไป   อย่าปลูกตามตำราให้มากนัก   ...
รู้มั้ยครับ  กระทู้ของคุณ  ทำให้ผมอยากกลับไปหาพ่อเดี๋ยวนี้    ขอบคุณครับ  สำหรับประกาย...ผมเชื่อว่าคุณจะได้รับอานิสสงค์ในครั้งนี้ 

ผมก็ได้อานิสงจากการที่พ่อผมชอบปลูกต้นไม้ ตอนเด็กๆ ผมต้องเอากระโถนไปรดน้ำต้นไม้บนดาดฟ้า บนดาดฟ้ามีดินอยู่แค่นิดเดียว พ่อผมก็ยังพยายามหาดินมาใส่จนสามารถปลูกต้นไม้ได้ ผมยังจำมะละกอ ต้นออดิบ (เอาไว้ทำแกงส้มหรือแกงเหลืองของคนใต้) แม่สามารถเอามาแกงได้เป็นหม้อ อร่อยมากครับ แค่ดาดฟ้าของตึกแถวขนาดไม่ถึง 3 ตร.ม. แต่ตอนนี้ผมมีที่เกือบ 20 ไร่ ผมจะปลูกทุกอย่างที่อยากกิน และจะทำให้ได้อย่างที่พ่อเคยทำ เสียดายตอนนี้พ่อผมอายุ 80 ปี แล้ว ปอดท่านไม่แข็งแรงเกรงว่าไปอยู่ที่นั้นจะไม่สบายได้ง่าย ขอบคุณกระทู้ดีๆ ที่มีเรื่องราวมากมายมาให้เราได้ขบคิด ก้อง 21/09/10

ขอบคุณคุณ SinchaiTK เช่นเดียวกันครับที่นำ คนสามัญประจำโลก มาเป็นอีกหนึ่งแบบอย่างและทางเลือกในการสร้างความมั่นคงให้ชีวิตด้วยวิธีง่ายๆอย่างที่เราๆรู้ดีและกำลังทำกันอยู่
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:51:56 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
GOYA
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 74


« ตอบ #263 เมื่อ: กันยายน 21, 2010, 09:36:20 PM »

ขอชื่นชมระบบการคิด  และวิธีคิด  น้อยคนนักที่สามารถคิด  และทำได้อย่างนี้  คงเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายคนที่อ่านกระทู้นี้
ได้อ่านกระทู้นี้แล้ว  ยิ่งกว่าได้อ่านหนังสือหลายสิบเล่ม  ผมเชื่อเสมอว่า  หากเราคิดดี  อย่างน้อยคนที่สัมผัสได้ย่อมรับรู้และได้ประโยชน์...วันนี้ของหลายปีก่อน  ผมไม่รู้ว่าพ่อบ้าระห่ำปลูกต้นไม้ทำไม  ปลูกทุกชนิด  ที่กินได้  หลังเกษีนณของพ่อ  ท่านปลูกต้นไม้ไว้ให้ลูกกับหลานได้กิน  พ่อทำนา  พ่อเลี้ยงวัว  เคยถามพ่อว่าเหนื่อยไหม  พ่อบอกเหนื่อย    แล้วทำทำไมหล่ะพ่อ.....
วันนี้...ผมรู้แล้วว่าพ่อทำทำไม   วันไหนที่ผมว่าง  ผมกลับบ้าน  นั่งคุยกะพ่อเรื่องการปลูกต้นไม้  ผมเห็นแววตาของพ่อเวลาผมคุยด้วย
มันบอกหลายอย่าง  ทุกวันนี้  ผมรู้ว่าพ่อรอผม  รอเพื่ออยากคุย  อยากบอก  และอยากให้ได้กิน
...วันนึง  พ่อเคยบอกว่า  ทำเกษตร..  อย่าเอาวิชาการเกินไป   อย่าปลูกตามตำราให้มากนัก   ...
รู้มั้ยครับ  กระทู้ของคุณ  ทำให้ผมอยากกลับไปหาพ่อเดี๋ยวนี้    ขอบคุณครับ  สำหรับประกาย...ผมเชื่อว่าคุณจะได้รับอานิสสงค์ในครั้งนี้ 

ผมก็ได้อานิสงจากการที่พ่อผมชอบปลูกต้นไม้ ตอนเด็กๆ ผมต้องเอากระโถนไปรดน้ำต้นไม้บนดาดฟ้า บนดาดฟ้ามีดินอยู่แค่นิดเดียว พ่อผมก็ยังพยายามหาดินมาใส่จนสามารถปลูกต้นไม้ได้ ผมยังจำมะละกอ ต้นออดิบ (เอาไว้ทำแกงส้มหรือแกงเหลืองของคนใต้) แม่สามารถเอามาแกงได้เป็นหม้อ อร่อยมากครับ แค่ดาดฟ้าของตึกแถวขนาดไม่ถึง 3 ตร.ม. แต่ตอนนี้ผมมีที่เกือบ 20 ไร่ ผมจะปลูกทุกอย่างที่อยากกิน และจะทำให้ได้อย่างที่พ่อเคยทำ เสียดายตอนนี้พ่อผมอายุ 80 ปี แล้ว ปอดท่านไม่แข็งแรงเกรงว่าไปอยู่ที่นั้นจะไม่สบายได้ง่าย ขอบคุณกระทู้ดีๆ ที่มีเรื่องราวมากมายมาให้เราได้ขบคิด ก้อง 21/09/10

ทำไม...พ่อเราถึงไม่เข้าใจ อะไรแบบนี้บ้างหนอ... ร้องไห้
ปลูกต้นไม้ไว้ก็ตัด สระขุดไว้ก็ถม... โกรธ
คิดในทางที่ดี ท่านคงไม่อยากให้เราลำบาก
แต่พ่อคงไม่รู้หรอกว่า ทุกวันนี้ลำบากยิ่งกว่าเป็นเกษตรกรซะอีก...ฮือๆๆ...ลำบากใจ


อย่างนี้ต้องหาอุบายใว้หลอกล่อครับ  ผมเองยังเริ่มจากการบอกให้คนรอบข้างมองภาพรีสอร์ตสวยหรูท่ามกลางป่าใหญ่ ที่ต้องเริ่มต้นจากการปลูกป่าก่อนครับ  พอฉายภาพที่เข้าไปเกี่ยวกับรายได้อันงดงาม และกิจกรรมแบบที่คนเมืองเข้าใจง่ายๆ  ทางจะสะดวกขึ้นครับ  แล้วที่เหลือต้นไม้และสายน้ำจะเป็นตัวช่วยเราอีกทีระหว่างทางครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:57:08 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

ขอเดินตามรอยเท้าพ่อ
GOYA
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 74


« ตอบ #264 เมื่อ: กันยายน 22, 2010, 09:14:20 PM »

ต้นลั่นทมสวยจัง... เป็นอีกคนที่ชอบต้นลั่นทมมาก อยากตื่นมาแล้วเห็นมันทุกวัน...ทุกวัน
ขอเรียกว่าต้นลั่นทมนะคะ เพราะโดยส่วนตัวแล้วชอบคำว่า ลั่นทม มากกว่าค่ะ บางทีมันอาจฟังดูเศร้าๆ
แต่ก็ยังชอบที่จะเรียกมันว่า ลั่นทม ค่ะ... ยิ้ม
และก็ชอบพันธุ์ที่คุณตั้มปลูกคุ่ะ ไว้รอฮุบที่ของพ่อได้ก่อนจะไปหาถึงสวนเลย จะขอมาปลูกสักกิ่งได้ไหมคะ...
แฮ่ๆๆ ขอกันซึ่งๆหน้า ยิงฟันยิ้ม



จะเตรียมใว้รอเลยครับ  ต้นนี้ผมขยายพันธุ์ว้เยอะเลย  แต่ละวันที่ผ่านไปมันเริ่มสร้างกิ่งก้านใว้มากขึ้นๆ จากกิ่งเล็กๆสองปีก็สูงท่วมหัวแล้วครับ ฮุบที่คุณพ่อได้เมื่อไหร่แจ้งมาได้เลยครับ

บอกได้เลยว่าตั้งแต่ได้อ่านบทความของคุณตั้มแล้วรู้สึกฮึกเหิมอย่างบอกไม่ถูก แล้วยิ่งได้เห็นต้นไม้โตวันโตคืน ม้นน่าชื่นใจ อยากจะทำเลยแต่ก็ติดเรื่องที่นี่แหล่ะค่ะ ยังเกลี้ยกล่อมพ่อไม่ได้ซะที มานั่งคิดดู นี่เราวางแผนมาจะสองปีแ้ล้ว ถ้าปลูกต้นไม้ก็คงโตใกล้เคียงกับของคุณตั้มแล้ว...เฮ้อ...เสียดายเวลา และก็ชอบแนวคิดของเพื่อนตุ้มมากๆ (ถ้าเจอฝากบอกด้วยนะคะ..อิอิ)
ดีใจจัง ที่จะได้มีต้นลั่นทมเป็นของตัวเองซะที โดยเฉพาะได้ปลูกด้วยมือตัวเอง ปกติได้แต่แอบไปชื่นชมที่อื่น เวลาไปเที่ยว...
บันทึกการเข้า

ขอเดินตามรอยเท้าพ่อ
GOYA
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 74


« ตอบ #265 เมื่อ: กันยายน 22, 2010, 09:25:10 PM »

ทำไม...พ่อเราถึงไม่เข้าใจ อะไรแบบนี้บ้างหนอ... ร้องไห้
ปลูกต้นไม้ไว้ก็ตัด สระขุดไว้ก็ถม... โกรธ
คิดในทางที่ดี ท่านคงไม่อยากให้เราลำบาก
แต่พ่อคงไม่รู้หรอกว่า ทุกวันนี้ลำบากยิ่งกว่าเป็นเกษตรกรซะอีก...ฮือๆๆ...ลำบากใจ


อย่างนี้ต้องหาอุบายใว้หลอกล่อครับ  ผมเองยังเริ่มจากการบอกให้คนรอบข้างมองภาพรีสอร์ตสวยหรูท่ามกลางป่าใหญ่ ที่ต้องเริ่มต้นจากการปลูกป่าก่อนครับ  พอฉายภาพที่เข้าไปเกี่ยวกับรายได้อันงดงาม และกิจกรรมแบบที่คนเมืองเข้าใจง่ายๆ  ทางจะสะดวกขึ้นครับ  แล้วที่เหลือต้นไม้และสายน้ำจะเป็นตัวช่วยเราอีกทีระหว่างทางครับ

จริงด้วยค่ะ ไม่งั้นไม่ไหวแน่ ต้องวาดภาพให้สวยๆ ไว้ใช่ไหมคะ... อายจัง ฮ่าๆๆ เสร็จแน่ี่พ่อเรา ยิ้ม
บันทึกการเข้า

ขอเดินตามรอยเท้าพ่อ
Chonpratan
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 6139


« ตอบ #266 เมื่อ: กันยายน 22, 2010, 10:56:23 PM »

ก๊อกๆๆๆ...สวัสดีครับ
อาแปะมีข่าวดีมาบอก....อาแปะเพิ่งเปิดกระทู้ "ค๊อฟฟี่เลาจน์แบบสบายๆสไตล์ชุมชนพอเพียง"  น่ะครับ....หากมีเวลาว่างอาแปะขอเชิญแวะมาเที่ยวคุยเล่นแลกเปลี่ยนเรื่องเบาสมองกันนะครับ....เพื่อเป็นการผ่อนคลายให้หายเหนื่อยจากการทำงาน..ดูแลไร่สวนเรือกนานะครับ... ยิ้มเท่ห์

http://www.kasetporpeang.com/forums/index.php?topic=22657.0

บันทึกการเข้า

กลอง...จะเสียงดังเสียงดีได้...ต้องมีคนตี
หากกลองดังเองได้...เรียกกลองผีสิง จ๊า.
sutharnthip
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1612


« ตอบ #267 เมื่อ: กันยายน 23, 2010, 12:28:37 AM »

ต้นไม้เป็นสิ่งเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของคนให้แน่นแฟ้นขึ้นจริงๆ คะ่ ทิพย์เคยได้รับเมล็ดพันธ์สารภีทะเลจากครูนางในเว็บเกษตรพอเพียงตอนที่เพิ่งเข้ามาหาข้อมูลในเว็บไซต์นี้ใหม่ๆ ตอนนั้นครูนางส่งเมล็ดพันธ์มาให้ทิพย์เอาไปปลูกที่สวนงอก 2 ต้น ทุกครั้งที่ทิพย์กลับไปเยี่ยมสวนสิ่งแรกที่ต้องรีบไปดูไม่ใช่ต้นปาล์มในสวน แต่เป็นต้นครูนาง หรือ ต้นสารภีทะเลจากครูนางนั่นเองค่ะ  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม

เดี๋ยวหากมีโอกาสผมจะฝากต้น tumtump ไปอยู่เป็นสมาชิกใหม่ที่สวนคุณทิพย์สักต้นนะครับ

ด้วยความยินดีเลยค่ะ  ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ
บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #268 เมื่อ: กันยายน 24, 2010, 12:24:30 AM »

ตอนที่29 สัดส่วนทอง Golden Ratio

ผมปลูกต้นไม้ไปในดินแดนมหัศจรรย์น่าจะร่วมสองพันต้นในตลอดสองปีกว่าๆที่ผ่านมา ส่วนหนึ่งเพื่อให้ร่มเงาแก่ที่อยู่อาศัย ส่วนหนึ่งก็เป็นพวกไม้ผลและพืชอาหาร อีกส่วนหนึ่งเพื่อใว้ใช้สอยและตัดแปรรูปขายเป็นเงินมาใช้จ่ายในสิ่งที่ไม่สามารถเอาต้นไม้หรืออาหารไปแลกมาได้  สองกลุ่มแรกปลูกไปเท่าไหร่มันก็จะอยู่ตรงนั้นไปตราบนานเท่านาน กลุ่มสุดท้ายถือว่าเป็นค่าแรงผมในการสร้างสองกลุ่มแรกขึ้นมา  และจะต้องหายไปในช่วงเวลาต่างๆ  ตามวัตถุประสงค์ที่จะต้องใช้มัน

จำนวนเท่าไหร่ที่ผมมีสิทธิ์โดยชอบธรรมที่จะเอาไป  ถ้าตอบโดยหลักนิติศาสตร์ก็คือ "ทั้งหมด"นั่นแหละครับ  เพราะผมเป็นเจ้าของมันโดยกฏหมาย แม้อาจจะต้องมีเรื่องยุ่งยากกับเจ้าหน้าที่ป่าไม้บ้างก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร คุยกันได้ถ้ามีบัตรผ่านสีเทาๆพร้อมลายเซ็นรัฐมนตรีกระทรวงการคลัง  แต้ถ้าโดยหลักรัฐศาสตร์ มนุษย์ศาสตร์ หรือสังคมศาสตร์ล่ะ  จำนวนการเอาคืนจากธรรมชาติที่แม้จะสร้างขึ้นใหม่ด้วยมือมนุษย์ และเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตอีกหลากหลายที่เข้ามาอาศัยชายคาอันสงบสุขร่มเย็นแห่งนี้ จะมากน้อยเท่าไหร่ที่จะไม่กระทบกระเทือนและทำให้สมดุลย์ของการอยู่ร่วมกันอย่างผาสุขนั้นเสียไป

"สามสิบแปดจุดสองเปอร์เซ็นต์โดยประมาณ   สำหรับการ "เอา" จากธรรมชาติมาเป็นของเรา  เกินกว่านั้น  หายนะ"

"มีจุดสองด้วยนี่เรียกประมาณเหรอ"  ผมถามตุ้มด้วยความสงสัย(จริงๆ)

"จริงๆจะมีทศนิยมอีกไม่รู้จบตามหลังจุดสองอีกนะ"

"นายไปเอาตัวเลขยากๆนี่มาจากไหนหรือตุ้ม"

"มันเป็นตัวเลขที่เหล่านักคณิตศาสตร์ นักมานุษย์วิทยา หรือนักสังคมศาสตร์ และอีกหลายๆนัก ที่ไม่รู้จะใช้สมองไปทำอะไร  เอามาคิดถอดรหัสจากธรรมชาติ แล้ว้เจอตัวเลขชุดนี้ซ้ำๆกัน  เรียกว่าการยัดตัวเลขให้ลงกับสิ่งที่เขาอยากเห็นก็ว่าได้ รวมเรียกตัวเลขหลายทศนิยมนี้ว่า Golden Ratio หรือสัดส่วนทอง ซึ่งมีค่าที่รู้จักกันไปทั่วโลกว่าเป็นตัวเลขประมาณ 1:1.618 หรือ 0.618:1 "

"อันนี้ไม่ได้มั่วเองอีกใช่ไหม"

"ไม่มั่วแต่ต่อยอดนิดหน่อย"

"มันทองยังไงอีกคราวนี้"

"ในทางศิลปะว่ากันว่ามันเป็นสัดส่วนที่มักค้นพบในงานสร้างสรรค์ชั้นเลิศหลายรายการ เช่นสัดส่วนภาพวาดช่วงใบหน้าของโมนาลิซ่า(ที่ลูฟร์) หรือโครงสร้างวิหารพาเธนอน(ที่กรีก)  ในตัวมนุษย์เรามักจะเจอในอวัยวะต่างๆของร่างกายที่ประกอบไปด้วยสัดส่วนนี้  ยกตัวอย่างง่ายๆ ระยะจากข้อมือถึงปลายนิ้วต่อระยะข้อมือถึงข้อศอก เป็นสัดส่วนเดียวกันกับระยะข้อมือถึงข้อศอกต่อระยะปลายนี้วถึงข้อศอก...งงไหม"

"งง"

"อ้ะ...งั้นลองนึกถึงนางแบบหุ่นงามๆสักกลุ่มนึ่ง  กลุ่มผู้หญิงที่เขาว่ากันว่าสัดส่วนทรวดทรงงามถึงขั้นเป็นแบบอย่าง จะมีระยะของร่างกายเข้ากับสัดส่วนนี้คือ..."

"คือ"   ผมไม่เคยสนใจอะไรเท่านี้มาก่อน

"ระยะจากศรีษะถึงเอวต่อระยะจากเอวถึงฝ่าเท้า จะเป็นสัดส่วนเดียวกับระยะจากเอวถึงฝ่าเท้าต่อความสูงรวมของผู้หญิงคนนั้น"

"ไฮ้.... ไม่เคยรู้มาก่อน งั้นคนยาวตัวขาสั้น ก็ไม่สมส่วนสิ"

"บอกแล้วไงมันเป้นความพยายามยัดเยียดให้ลงพอดีกับตัวเลข  ตัวยาวขาสั้นแล้วดูดีมีเยอะไป"

"แล้วยังเจอในอะไรอีก"

"หอย"

"หือ"

"ระบบโครงสร้างภายในหอย นอติลุส  ที่พวกนักออกแบบหรือ สถาปนิกคลั่งไคล้และชอบเอามาเป็นตัวแทนของความงามอันเหมาะเจาะในงานสร้างสรรค์ต่างๆ  แต่ละชั้นเปลือกของหอยชนิดนี้จะสร้างขึ้นมาในสัดส่วนนี้พอดิบพอดี"

"แล้วมันเกี่ยวยังไงกับเรื่องสมดุลธรรมชาติ"

"ก็ดันมีนักสังคมศาสตร์ทึกทักเอาว่า ถ้ามนุษย์เราผลาญทรัพยากรเกินกว่าสัดส่วนนี้ โลกเราอาจถึงหายนะได้"

"ไฮ้...แต่นี่มันก็เกินมาโลดตั้งปีมะโว้แล้วนี่  ป่าบ้านเรายังเหลือไม่ถึงสิบห้าเปอร์เซ็นต์เลย ไม่นับสายพันธุ์พืชและสัตว์ที่เริ่มหายไปทีละหลายๆชนิด ทุกๆวัน"

".................."

"เดี๋ยวๆๆ  เราต้องใช้ไม่เกินเท่าไหร่นะ"

"โดยประมาณนะ สามสิบแปดหน่อยๆจากทั้งหมด หรือสามสิบแปดส่วนต่อร้อยส่วน"

"ว่าทำไมโลกเราอยู่ได้อยู่ดีมาตั้งนานหลายร้อยหลายพันปี ใช้เท่าไหร่ก็ยังไม่ถึงสามสิบแปดส่วน  พอยุคปฏวัติอุตสาหกรรมมาเยือน  ร้อยปี....เรียบ"

"และเหตุอาเพศต่างๆก็เลยเริ่มออกมาเตือน  ว่าโลกสีฟ้าสวยๆใบนี้เริ่มป่วยกระทันหัน"

"แล้วนายเชื่อเรื่องสัดส่วนทองนี้ด้วยเหรอตุ้ม ว่ามันแฝงรหัสบอกเตือนมนุษย์อยู่จริงๆ"

"มันเตือนขนาดที่ว่า อุณหภูมิในร่างกายเราสบายๆที่สามสิบเจ็ดอาศา  ขึ้นมาเป็นสามสิบแปดเราก็แค่ตัวรุมๆ  แต่ถ้าเกินกว่านั้นล่ะ"

"เราจะป่วย"

"ใช่...แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าขึ้นถึงห้าสิบองศา"

"ตายไปตั้งแต่สี่สิบห้าแล้วมั๊ง"

"ถูกต้อง  ก็เหมือนกับภาษีอัตราก้าวหน้าไง ยังกำหนดสูงสุดได้แค่สามสิบเจ็ดเปอร์เซ็นต์ เมื่อมีรายได้เกินสี่ล้านบาท  ถ้าสรรพากรรีดเกินนั้นล่ะ นายจะยอมไหม"

"โอ๊ย..ผมหนีตั้งแต่สิบเปอร์เซนต์แรกแล้ว"

"นายไม่ยอม  ร่างกายนายก็ไม่ยอม ธรรมชาติหรือโลกใบนี้ก็ไม่ยอม"

"น่าทึ่งนะ"

"เรื่องสัดส่วนทองเหรอ"

"เปล่า เรื่องที่นายแถจนเข้าได้ทั้งเรื่องร่างกายมนุษย์และเรื่องเสียภาษี"

"บอกแล้วไง เมื่อเรามองหาความสัมพันธ์ใด มันมักจะหามาจนได้  นี่แหละมนุษย์"

...........................

ผมก้มมองสองมือที่ไดจับจอบเหวี่ยงขุดดินหลุมแล้วหลุมเล่า จนมือด้านพองและแข็งเป็นปุ่มไต จริงของเพื่อนตุ้ม จากปลายนิ้วถึงข้อศอก นับเป็นกลไกการทำงานที่น่าทึ่งของสองมือมนุษย์  ที่แตกต่างจากสัตว์หลากหลายประเภท คุณสมบัติที่เรามีมือที่หยิบจับได้ทำให้เราวิวัฒนาการได้รวดเร็วกว่าสัตว์อื่นๆแม้กระทั่งไพรเมตอย่างลิง หรือค่าง  หากไม่นับเรื่องขนาดสมอง 

เราเสียนิ้วไปสักครึ่ง  เรายังพอจะทำอะไรได้อีกมาก แต่หากเราเสียตั้งแต่ข้อมือไป ส่วนที่เหลือถึงข้อศอกก็คงไม่เพียงพอที่จะทำให้เราอยู่อย่างสุขสบาย

หรือจะจริงอย่างที่ตุ้มว่า สัดส่วนทองเป็นรหัสที่ซ่อนอยู่ในทุกสรรพสิ่งเพื่อให้เราคนเจอเพื่อนำมาเชื่อมโยง  เตือนสติถึงภัยของการไม่รักษาสมดุลย์ทางธรรมชาติ สังคม เศรษฐกิจ และอื่นๆอีกมากมายที่สัมพันธ์เกี่ยวข้องกันอย่างบูรณาการณ์

ผมใคร่ครวญอยู่นานจนลืมไปเลยว่าจริงๆผมมาหาตุ้มด้วยเรื่องนิดเดียวคือ ผมแค่อยากรู้ว่าถ้าวันหนึ่งผมต้องตัดต้นไม้ออกบ้างเพื่อ่ผลตอบแทนตนเองทางเศรษฐกิจ  ผมควรปลูกต้นไม้เพิ่มอีกสักเท่าไหร่ เพื่อจะได้ทยอยตัดขายในสัดส่วนที่พอดีนั้นแล้วได้เงินมายี่สิบล้าน

แหะๆๆ...ไม่ค่อยจะโลภเลยเรา
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 23, 2011, 06:50:05 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #269 เมื่อ: กันยายน 24, 2010, 12:43:44 AM »



กลับไปที่สวนรอบนี้ ร่องปลูกไผ่ที่ไถไว้และลงปลูกทดลองไผ่ซางหม่นไปบางส่วน ถูกน้ำท่วมไปเกือบครึ่งครับ ไผ่ตายไปหลายต้น ร่อแร่ก็อีกหลายต้น ดีนะที่ลงไปแค่ยี่สิบกว่าต้นเป็นรุ่นทดลอง  ไม่คิดว่าน้ำจะมาเยอะขนาดนี้




ไปซื้อต้นไม้จากวังทองมาลงเพิ่มหลายต้น  เน้นไม้ทนน้ำท่วมอย่างยางนา  และตะเคียนทอง ไม่รู้ปลูกกลางน้ำอย่างนี้จะรอดรึเปล่า แต่กัดฟันลองปลุกไปหกสิบต้น  เพื่อซื้อความรู้เรื่องปลูกต้นไม้ในน้ำหลาก  อย่าเพิ่งหาว่าผมบ้านะครับ เพราะผมบ้าจริงๆ ดื้อด้วย อยากรู้อยากเห็นกับตาว่าผลจะออกมาเป็นไง  ค่าทดลองต้นละห้าบาทถ้วน  ต้นสูงห้าสิบเซ็นต์




การขนส่งต้นไม้อย่างมืออาชีพ  ด้วยประสบการณ์สองปี ใบตองรองหนาๆ ช่วยกันแดด ลม และความร้อนได้ดีที่สุดครับ วิ่งไกลๆไม่มีใบเหี่ยว  ตัดถมให้หนักๆ ถ่วงให้ใบไม่ปลิวครับ  ถึงที่หมายข้างนอกผิวเกรียม กรอบ  ข้างในเย็นสบ๊าย  สบาย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 24, 2010, 12:51:51 AM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
sutharnthip
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1612


« ตอบ #270 เมื่อ: กันยายน 24, 2010, 02:45:57 AM »

ได้ความรู้ใหม่อีกแล้ว ใช้ใบตองคลุมพันธ์ไม้ในการขนส่ง ... อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง
เพื่อนตุ้มกลับมากระตุ้นต่อมสาระในสมองอีกแล้ว อ่านไปก็ทึ่งไป คิดได้ไงเนี่ยยยย ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม


ตอนนี้ผมมีกล้วยเป็นของตัวเองหลายสิบต้นแล้วครับ  เวลาขนย้ายต้นไม้ผมก้แค่ไปเดินตัดแต่งทางกล้วยแก่ๆ แค่สองสามต้นก็ได้วัสดุรองและคลุมทับต้นไม้เต็มกระบะเลยครับ  วิชานี้ พี่เอ๋ทีศูนย์พะโต๊ะเขาสอนมาครับ  มีมือโปรจากทีมธนาคารต้นไม้เป็นกูรูให้เนี่ย  สบายไปเลย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 24, 2010, 08:40:09 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
SinchaiTK
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 586


สักวันเราจะไปสู่ชีวิตที่เรียบง่าย และพอเพียง


« ตอบ #271 เมื่อ: กันยายน 24, 2010, 08:59:56 AM »

สุดยอดจริงๆๆๆๆ คิดได้ไงครับตุ้ม ต้องเริ่มสังเกตุแล้วครับ เมื่อกี้เอาสายวัดมาวัดแล้วคำนวณตามเลยนะเนี่ย อินกับเนื้อเรื่องมากครับ  อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง


จริงๆเรื่องสัดส่วนทองอธิบายอะไรๆได้อีกมาก แต่อย่างไรก็เป็นค่าประมาณมักไม่ค่อยเป๊ะ ลองเข้ากูเกิ้ลดูจะเจออีกมากเลยครับ หรือถ้าเอาไปป็นเกมให้เด็กๆค้นหาว่าอะไรบ้างในสิ่งรอบตัวที่เข้ากับสัดส่วนนี้ คงได้เล่นสนุกกันทั้งวันเลยครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 24, 2010, 08:45:44 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 [17] 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 ... 225   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: