หน้า: 1 ... 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 [16] 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 ... 225   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: นิทานแดนมหัศจรรย์...คนหลงป่า  (อ่าน 1847079 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
sutharnthip
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1612


« ตอบ #240 เมื่อ: กันยายน 14, 2010, 01:52:16 PM »

เคยหมดเงินกับประกันชีวิตและระบบขายตรงที่ยอมซื้อๆ ไปเพราะทนรำคาญเพื่อนที่มาตามตื๊อไม่ไหวไปเยอะเหมือนกัน ไหนจะประกันชีวิตที่โทรมาให้ซื้อโดยหักจากบัตรเครดิต เมื่อก่อนมีบัตรเครดิตกี่ใบก็ซื้อประกันหมดทุกใบ เพราะคิดว่าช่างมันเหอะเงินเล็กๆ น้อยๆ แต่พอเวลาผ่านไปเอาเงินที่ต้องจ่ายมารวบรวมดูกลายเป็นว่า 1 ปีเราต้องจ่ายเงินให้กับประกันชีวิตที่ไม่รู้ว่าจะไปใช้สิทธิ์เบิกคืนยังไงไปปีนึงร่วมสองหมื่นบาทและจ่ายมาหลายปีแล้วด้วย จึงเริ่มโทรยกเลิก ตอนสมัครง่ายมากแต่ตอนโทรยกเลิกยุ่งยากมากจนต้องยกเลิกบัตรเครดิตแทน มันเป็นวงจรหากินของธุรกิจประเภทนี้ที่แยบยลที่สุด สูบเงินทีละนิดแต่รวมๆ กันแล้วก็เป็นเงินมหาศาลจากคนจำนวนนึงที่คิดว่าแค่เงินไม่กี่ร้อยบาทต่อเดือนจ่ายๆ ไปเถอะ...ต้นไม้โตขึ้น เรื่องราวในดินแดนมหัศจรรย์ก็เข้มข้นขึ้นทุกตอน รออ่านตอนต่อไปอยู่ค่ะ  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม

ทุกวันนี้ผมเองก็ยังไม่ว่าโดนโทรมาตามอยู่เรื่อยๆครับทั้งบัตรเครดิตและประกันชีวิต  โดนจนสามารถคิดมุขปฏิเสธที่เยี่ยมที่สุดได้ก็คือ "ผมกำลังเครียด เพิ่งตกงาน ยังไม่รู้เลยว่าจะได้งานใหม่เมื่อไหร่"  เท่านั้นแหละครับ  รีบวางสายกันไม่ทันเชียวครับ...สงสัยไม่ห่วงกันจริง ฮ่าๆๆๆๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 18, 2010, 12:29:49 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

ผู้เฒ่าเต่า...
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 962


« ตอบ #241 เมื่อ: กันยายน 14, 2010, 02:41:09 PM »

 อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง.........เข้ามาเก็บเกี่ยวเป็นความรู้.......... อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง

เป็นความรู้ที่ต้องใช้วิจารณญาณในการชมนะครับ ทั้งเรื่องเกษตรที่เป็นการทดลองแปลกๆของผม เพราะเพิ่งสองปีเองที่ผมได้มาสัมผัสกับงานเกษตร โดยเฉพาะเรื่องแนวคิดประหลาดๆของผมกับเพื่อนตุ้ม ไม่ควรชมตามลำพังครับ  ขอบคุณนะครับที่เข้ามาติดตาม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 18, 2010, 12:35:00 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
น้องฟ้าใส
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1362

ความพอเพียง คือความสุขที่ยั่งยืน


« ตอบ #242 เมื่อ: กันยายน 14, 2010, 03:12:35 PM »

ทำประกันประกันให้ทำเพราะเป็นห่วงตนเอง , ห่วงคนสำคัญ , ห่วงอนาคต , และเป็นเงินเก็บที่ได้ผลดีที่สุดเพราะมีแต่ฝากไม่มีถอน
ผมเสียเบี้ยประกันปีละเกือบ 6 หมื่น , แฟนปีละ 3 หมื่นกว่า  เท่ากับฝากปีละ 9 หมื่นกว่าๆ.....
ให้วางแผนอนาคตเพื่อวันข้างหน้า ... เพราะคุณไม่สามารถรู้อนาคตได้ 5 ปีลูกเข้ามัธยม 10 ปี เข้ามหาลัย แต่งงาน ซื้อรถใหม่      มีหลานเพิ่ม จิปาถะ ฯลฯ  เหรียญมี 2 ด้าน พิจารณาให้ดีจะเห็นได้หลายมุม อย่าฝากอนาคตไว้กับความลำคาญ , ความไม่เข้าใจ   โปรดใช้สติให้มากๆไว้  ป้องกันดีกว่าแก้ไขครับ

ผมเองก็ค่าใช้จ่ายเรื่องประกันอยู่ปีละแปดพันกว่าๆตามที่เล่าครับ  เป็นประกันแบบเสียเปล่าปีต่อปีครับ ไม่ได้ทำแบบสะสมเงินระยะยาว ผมทำประกันอุบัติเหตุและสุขภาพใว้เพราะ "ไม่มีใครรู้อนาคต" เกิดอะไรปุบปับมาผมก็ไม่ต้องเป็นภาระใคร ปีละแปดพันกว่าคำนวนดูแล้วจ่ายน้อยกว่าประกันสังคมครับถ้าเงินเดือนเกินหมื่นห้า

ทั้งประกันชีวิตและบัตรเครดิต มีมุมที่ดีของมันหากพิจารณากันให้ถี่ถ้วน เราสามารถ ดึงเอาด้านดีของเหรียญออกมาใช้เป็นประโยชน์ได้จริงคับ ผมเองเป็นคนที่ค่อนข้างจะระแวดระวังภัยจากทุนนิยมแต่ในขณะเดียวกันผมก็แอบหยิบเอามุมดีของมันออกมาใช้อยู่บ่อยๆถ้าวิเคราะห์ดูแล้วว่ายังหาวิธีที่ดีกว่านี้ไม่ได้ ขอบขอบคุณน้องฟ้าใสมากครับ ที่ช่วยเข้ามาเตือนเติมเสริมจุดต่าง ไม่ให้นิทานที่เล่าผ่านแนวคิดอันเลื่อนเปื้อนของผม ไปฉายภาพความจริงของชีวิตแค่เพียงด้านเดียวหรือมุมมองเดียว 

อย่างไรก็แวะเข้ามาชมเรื่อยๆนะครับ 

 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 18, 2010, 12:50:34 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

ร้อยความรู้ หรือ จะสู้ลงมือทำ
นายออโต้
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 438


« ตอบ #243 เมื่อ: กันยายน 14, 2010, 08:38:06 PM »

พูดไม่ออกครับไล่อ่านมาเรื่อย ๆ แต่อ่านแล้วทำให้อยากกลับไปอ่านเพชรพระอุมาอีกสักรอบ ตอนเรียน ม.ต้น มีอาจารย์คนหนึ่งชอบลงโทษด้วยการให้พวกผมไปปลูกต้นไม้ ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าทำไมเพราะร้อนก็ร้อนเหนื่อยก็เหนื่อย ล่าสุดผ่านไปแปลงต้นไม้ที่เคยถูกบังคับให้ปลูกผมเข้าใจอาจารย์แล้วว่าทำไม เพราะอาจารย์ต้องการสร้างที่ฟอกอากาศนี้เอง

เรามีคนที่ "ล้ำสมัย" แฝงตัวอยู่กับเราในทุกยุคเลยนะครับ คนพวกนี่ออกจะดูประหลาดในสายตาของใครๆ แต่ในเนื้อหาของสิงที่เขาไปกระทำ มักซ่อนสิ่งดีๆใว้มากมาย กว่าเราจะมารู้กันก็เรียกว่าน่าเสียดาย  ทีไม่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในสิ่งดีๆนั้นตั้งแต่แรก ตุณออโต้โชคดีครับที่ยังมีส่วนสร้างเครื่องฟอกอากาศเครื่องใหญ่นั้น
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 18, 2010, 12:55:40 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
VERAPONG
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 79

สวนบ้านพระจันทร์ สมุทรสงคราม


« ตอบ #244 เมื่อ: กันยายน 15, 2010, 05:27:52 PM »

ต้นไม้ต้นเดียว ก็อาจมีค่าทางใจมากมาย

ตอนที่ลูกสาวเรียนชั้นประถม ครูสั่งการบ้านมา ให้ตอนต้นไม้ไปส่ง ผมสอนเค้าตอนต้นมะลิ
ปัจจุบัน ต้นมะลิต้นนั้นเติบโต ออกดอก ส่งกลิ่นหอมยามเดินผ่าน

ใครผ่านมาชมว่ามะลิสวยจัง เค้าจะยิ้มอย่างภูมิใจ ...หนูตอนมาปลูกเองค่ะ...

และมันจะเติบโตไปเรื่อยๆ อีกนานนนนนน พร้อมกับความสุขของคนปลูก

ต้นไม้เป็นสิ่งหนึ่งที่มีประโยชน์มากกว่าที่เราเห็น และสามารถเชื่อมโยงเรากับใครอีกหลายคนได้อย่างเหนียวแน่นไปอีกนานแสนนาน  ต้นลั่นทมที่ใครๆเริ่มเปลี่ยนมาเรียกเป็น ลีลาวดี หรือจำปาลาว  แต่ที่สวนผมมันมีอีกชื่อว่า "ต้นพี่สุวรรณ" เพราะผมได้ต้นนี้มาจาก พี่สุวรรณ เพื่อนรุ่นพี่ที่ทำงาน

ต้นไม้ต้นนึงไม่น่าเชื่อว่าจะสามารถผูกเชื่อมโยงสัมพันธ์ ระหว่างคนกับคน และคนกับต้นไม้ ผมไม่รู้ว่าเรื่องแบบนี้ผมเป็นคนเดียวหรือใครอื่นๆก็เป็นกันด้วย  ตั้งแต่ผมค้นพบสัจจะข้อนี้ ผมจึงเริ่มแจกต้นไม้ที่ผมเพาะเองครับ  ผมอยากห้มีชื่อผมอยู่ในบ้านใครหลายๆคนบ้าง เผื่อเขาจะได้นึกถึงเราเวลาที่เห็นต้นไม้ต้นนั้นไงครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 18, 2010, 01:08:22 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

1400 ตึกไทยคลองเตย ชั้น 6
ถนนพระราม 4 คลองเตย กรุงเทพฯ 10110
thepvaru
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 351


« ตอบ #245 เมื่อ: กันยายน 15, 2010, 09:59:44 PM »

 ยิ้มเท่ห์ อ่านไม่เบื่อ สุดยอดจริง ๆ เป็นกำลังใจนะครับ  อายจัง  อายจัง  อายจัง

ขอบคุณครับ ว่างๆก็แวะเข้ามาอีกนะครับ


Liked By: Numdoitung
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 18, 2010, 01:09:22 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #246 เมื่อ: กันยายน 18, 2010, 05:38:30 PM »

ตอนที่27  ต้นไม่แห่งมิตรภาพ

ต้นพี่สุวรรณ , ต้นพี่ต่อ, ต้นอาข่อง, ต้นพี่เอ๋ ,ไผ่ลุงปิแอร์ ,ต้นไอ้พฤกษ์  เป็นชื่อพืชพันธุ์ใหม่ที่เพิ่งค้นพบ ในดินแตนมหัศจรรย์ครับ ต้นไม้พวกนี้มีชื่อเรียก ที่ตั้งตามชื่อคนที่ได้ให้ต้นไม้เหล่านี้แก่ผมมา ต่างเวลา และต่างสถานที่  บางคนถึงขั้นหอบหิ้วมาให้ด้วยความตั้งใจเพราะรู้ว่าผมชอบปลูกต้นไม้ อย่างเช่น ต้นไอ้พฤกษ์

ไม่ใช่เพราะชื่อเดิมมันไม่ไพเราะหรือไม่น่าสนใจ แต่เมื่อผมปลูกลงดินแล้ว ก็อดไม่ได้ทีจะเรียกชื่อของผู้ที่มอบให้แทนชื่อเดิมของต้นไม้นั้น และต้องนึกถึงหน้าคนเหล่านั้นอย่างน้อยหนึ่งครั้งทุกครังที่เห็นต้นไม้

ว่าป่านนี้ คนเหล่านั้นกำลังทำอะไรกันอยู่

ไม่น่าเชื่อว่าต้นไม้เพียงต้นเดียว จะสามารถเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างคนกับคนให้แน่นแฟ้นขึ้นได้  ต้นไม้  ของกำนัลอันมูลค่า แต่สูงคุณค่าทางจิตใจของสิ่มมีชีวิตที่เรียกว่า "มนุษย์"

ด้วยหลักการข้อนี้ซึ่งเกิดขึ้นกับผมโดยตรง  โดยไม่มีใครจุดประกาย  มันทำให้ผมได้รับรู้คุณค่าอีกประการของการปลูกต้นไม้  ผมเริ่มขยายผลต่อด้วยความตั้งใจที่จะนำมิตรภาพเข้าไปปลูกใน"ที่"และ"จิตใจ"ของคนอื่นๆ  ด้วยเชื่อว่า แม้ต้นไม้ต้นเดียวไม่อาจสามารถเติบโตออกดอกออก เป็นประโยชน์มากมายต่อผู้ได้รับ แต่มันมักจะงอกงามได้ดีในจิตใจ และจะคอยเชื่อมสายใยแห่งมิตรภาพให้คงทนไปอีกนานเท่านาน

ผมเริ่มแจกต้นไม้ไปให้กับเพื่อนและคนรู้จักรอบตัว  ที่สนใจในสิ่งเดียวกัน นานเข้าก็เริ่มขยายผลไปสู่คนแปลกหน้า เพราะได้เห็นเองกับตาและได้รับกับมือมาก่อนว่า หลายคนก็ได้ทำเช่นเดียวกับผม ตัวอย่างเช่น อ.นพพร แห่งเว็บขุนดง เป็นข้อยืนยันได้ดี 

พฤติกรรมที่ผมมักติดต้นไม้ต้นน้อยๆไปไหนมาไหน และยื่นให้กับคนที่ไม่รู้จัก ต่างสถานที่และโอกาสจะอำนวย คงเป็นสิ่งทีไม่ได้ติดใจใครหลายคนที่ได้พบเห็น เพราะเขาอาจคิดว่า "คงเป็นคนรู้จักกัน" แต่เปล่า ผมไม่ได้รู้จักกันแม้แต่น้อย เราเพิ่งเจอกนวันนี้ ผมชอบปลูกต้นไม้  และเขาหรือเธอเหล่านั้น ก็คงชอบปลูกต้นไม้เช่นกัน

"เอาต้นไม้มาทำอะไรเหรอพี่"  คนขายของแถวๆนั้นถามขึ้น

"เอามาให้คน"

"เพื่อนพี่เหรอ"

"เปล่า...คนไม่รู้จัก..นั่นไง  มาแล้ว"

มิตรภาพเกิดขึ้นได้แม้กับคนแปลกหน้า แอ๊ปเปิ้ลหวานๆถุงใหญ่ที่ยื่นสวนมาตอนที่ผมยื่นถุงต้นไม้ให้เป็นเป็นข้อยืนยันได้ดีถึงการเติบโตของมิตรภาพที่งอกเงยออกมาก่อนที่ต้นไม้ต้นน้อยๆจะถูกปลูกลงดินเสียอีก

บางครั้งเค้กกล้อยหอมอร่อยๆ ยังถูกส่งมาถึงบ้านเพื่อให้ผมปลูกลงท้องโหยๆเวลานั่งเขียนนิทาน

ต้นไม้ที่ผมเพาะขึ้นมีมากจนผมปลูกไม่ทัน  และแจกก็ไม่หมด ผมต้องระบายออกบางส่วนกับการเอาออกมาทดลองขายในเว็บ เพื่อพิสูจน์ความเชื่อมันว่า  ต้นไม้ให้อะไรเรามากกว่าที่คิด กล้าไม้น้อยๆอายุปีเดียว ทำเงินให้ผมได้เป็นพันบาท โดยที่ไม่ต้องรอถึงยี่สิบปี ก็เพียงพอจะเป็นข้อพิสูจแล้วว่าเส้นทางใหม่ที่ผมกำลังเดินอยู่ มีแต่สิ่งดีๆที่ได้รับ และจะมีให้เก็บเกี่ยวไปตลอดทาง

การปลูกต้นไม้ลงบนแผ่นดิน หากจะให้ได้ผลที่งอกงาม ควรปลูกมันลงบนจิตใจคนก่อน และให้คนเหล่านั้น เป็นคนช่วยดูแลต้นไม้ให้เติบโตแข็งแรง  สร้างความร่มเย็นกาย  และร่มเย็นใจ ให้ทั้งผู้ให้และผู้ได้รับ 

เรื่องไม่น่าเชื่อที่เกิดขึ้นอีกเรื่องก็คือ ผมไม่ต้องปวดหัวอีกเลยเรื่องหาซื้อของขวัญให้ถูกใจและลดค่าใช้จ่ายลงมา ตั้งแต่ผมเปลี่ยนมาให้ต้นไม้ ซึ่งเป็นของมากคุณค่าทางจิตใจ แก่ผู้หลักผู้ใหญ่ที่ผมเคารพนับถือ  แถมยังมีเรื่องคุยสนุกมากมายเกี่ยวกับต้นไม้ ที่มักหยิบยกมาพุดคุย  เสริมเติมความรู้ ต่อเชื่อมอดีตสู่ปัจจุบัน โตยมีจุดเริ่มเรื่องจาก  ต้นไม้น้อยๆไม่กีต้น

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 23, 2011, 06:45:36 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #247 เมื่อ: กันยายน 18, 2010, 05:42:39 PM »



"ต้นพี่สุวรรณ" ในวันวานเมื่อครั้งเริ่มก่อร่างสร้างสวน จริงๆก็คือ ลั่นทมนั่นเอง ได้กิ่งมาห้าหกกิ่งจากที่ทำงานของเขา




"ต้นพี่สุวรรณ"ในวันนี้  พุ่มใหญ่ใบดกเขียว  ออกดอกทั้งปีเลยครับ  นี่ว่าจะแต่งกิ่งเอาไปขยายอีกให้รอบสวน ฝนนี้



นี่อีกต้นครับ  ปลูกแบบไม่เคยรดน้ำ ต้นนี้ต้องเรียกว่าทนมากๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 18, 2010, 05:54:09 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #248 เมื่อ: กันยายน 18, 2010, 05:59:06 PM »



ตาลตโนด  เก็บเมล็ดมาฝังๆไว้จนลืม เดินๆหาที่ปลูกไผ่อยู่  อ้าว... เกือบไป  เล่นมาขึ้นตรงที่ปลูกมะพร้าวเก่า




เดินนับๆดู งอกมาได้สิบกว่าต้นครับ  กระจายไปทั่วสวน  ปีนี้เลยไปได้มาฝังอีกเกือบสามสิบเมล็ด  ปลูกตรงขอบๆร่องที่ขุดใหม่ แต่ตอนนี้โดนน้ำเอ่อท่วมไปเรียบร้อย ไม่รู้จะรอดได้หรือเปล่า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 18, 2010, 06:02:26 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
sutharnthip
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1612


« ตอบ #249 เมื่อ: กันยายน 18, 2010, 08:35:22 PM »

ต้นไม้เป็นสิ่งเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของคนให้แน่นแฟ้นขึ้นจริงๆ คะ่ ทิพย์เคยได้รับเมล็ดพันธ์สารภีทะเลจากครูนางในเว็บเกษตรพอเพียงตอนที่เพิ่งเข้ามาหาข้อมูลในเว็บไซต์นี้ใหม่ๆ ตอนนั้นครูนางส่งเมล็ดพันธ์มาให้ทิพย์เอาไปปลูกที่สวนงอก 2 ต้น ทุกครั้งที่ทิพย์กลับไปเยี่ยมสวนสิ่งแรกที่ต้องรีบไปดูไม่ใช่ต้นปาล์มในสวน แต่เป็นต้นครูนาง หรือ ต้นสารภีทะเลจากครูนางนั่นเองค่ะ  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม

เดี๋ยวหากมีโอกาสผมจะฝากต้น tumtump ไปอยู่เป็นสมาชิกใหม่ที่สวนคุณทิพย์สักต้นนะครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:20:01 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
GOYA
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 74


« ตอบ #250 เมื่อ: กันยายน 18, 2010, 11:17:17 PM »

ต้นลั่นทมสวยจัง... เป็นอีกคนที่ชอบต้นลั่นทมมาก อยากตื่นมาแล้วเห็นมันทุกวัน...ทุกวัน
ขอเรียกว่าต้นลั่นทมนะคะ เพราะโดยส่วนตัวแล้วชอบคำว่า ลั่นทม มากกว่าค่ะ บางทีมันอาจฟังดูเศร้าๆ
แต่ก็ยังชอบที่จะเรียกมันว่า ลั่นทม ค่ะ... ยิ้ม
และก็ชอบพันธุ์ที่คุณตั้มปลูกคุ่ะ ไว้รอฮุบที่ของพ่อได้ก่อนจะไปหาถึงสวนเลย จะขอมาปลูกสักกิ่งได้ไหมคะ...
แฮ่ๆๆ ขอกันซึ่งๆหน้า ยิงฟันยิ้ม



จะเตรียมใว้รอเลยครับ  ต้นนี้ผมขยายพันธุ์ว้เยอะเลย  แต่ละวันที่ผ่านไปมันเริ่มสร้างกิ่งก้านใว้มากขึ้นๆ จากกิ่งเล็กๆสองปีก็สูงท่วมหัวแล้วครับ ฮุบที่คุณพ่อได้เมื่อไหร่แจ้งมาได้เลยครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:22:25 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

ขอเดินตามรอยเท้าพ่อ
Sarote
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 205


« ตอบ #251 เมื่อ: กันยายน 19, 2010, 04:35:44 PM »

อ่านสนุก ชวนติดตาม ให้ความรู้ และสร้างแรงจูงใจในแนวทางการดำเนินชีวิต

เสียดายที่เกิดก่อนนานไปหน่อย จะทำตามก็อาจจะช้าเกินไปเพราะเวลาเหลือน้อย

ขอเอานิทานเรื่องนี้ส่งต่อให้รุ่นลูกหลานได้รับรู้รับฟังและพิจารณาเป็นทางเลือก

ขอบคุณที่แบ่งปันเป็นวิทยาทาน

จะติดตามและเป็นกำลังใจให้ต่อไปครับ


อายุไม่เป็นปัญหาสำหรับคนปลูกต้นไม้ครับ  ดูอย่างตาสงัด "คนปลูกต้นไม้แห่งพรหมพิราม" สิครับ แปดสิบกว่ายังปลูกให้วัดไปเรื่อยๆอยู่เลย  ตาสงัดถือเป็นคนต้นแบบคนหนึ่งของผมเลยทีเดียว   ปลูกต้นสองต้นข้างบ้าน แค่นั่งดูก็เพลินแล้วครับ



ว่างๆลองเข้าไปชมดูครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:26:30 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #252 เมื่อ: กันยายน 20, 2010, 02:17:11 AM »

ตอนที่28  สมมุตินะครับสมมุติ

หากมองย้อนกลับไปเมื่อสองปีที่แล้ว พื้นที่ในดินแดนมหัศจรรย์  เป็นเพียงผืนนาอันว่างเปล่า ที่ผู้เช่าจะเข้ามาทำนานาได้เพียงแค่ปีละครั้ง เนื่องจากสภาพพื้นที่ที่ไกลจากแหล่งน้ำธรรมชาติ ทำนาได้งามดีเฉพาะหน้าฝนที่ชุ่มฉ่ำอย่างเช่นตอนนี้  ในหน้าแล้ง พื้นที่ตรงนี้ไม่ต่างอะไรจากทะเลดินแห้งๆ และพื้นดินแตกระแหง ที่ร้อนระอุ

แต่ในวันนี้ภาพของกลุ่มต้นไม้น้อยใหญ่  กระจายตัวลดหลั่นความหนาทึบจากสีเขียวของใบและทรงพุ่ม อันหลากหลาย ตามแปลงปลูกในรุ่นต่างๆทั้งสามรุ่น  กับพื้นที่น้ำเป็นบ่อและร่องยาวๆ กันพื้นที่นาอีกเล็กน้อย ที่เว้นไว้พอได้ทำกิน เพื่อรองรับสมาชิกในครอบครัวขนาดใหญ่  ที่ตั้งใจว่า ต้องสามารถเผื่อแผ่อาหาร ผลหมากรากไม้ ที่ปลอดภัยปลอดสารเคมีใดๆ  ไปจนถึงพี่ป้าน้าอา และเพื่อนฝูงนับสิบๆชีวิต

ผมหวังไว้เล่นๆ  แต่พยายามจะทำให้มันเป็นจริง

จะดีไม่น้อยหากในแต่ละครอบครัวในสังคมไทย จะส่งตัวแทนเป็นใครสักคนที่มีความพร้อมและความอยากแบบนั้น  เพื่อออกมาสร้างหลักประกันที่จับต้องได้ กินได้  และอาศัยอยู่ได้  เพื่อเป็นระบบสำรองชีวิต ที่ “เงิน”  ไม่สามารถให้ได้เมื่อถึงคราวจำเป็นที่คาดไม่ถึง 

อมาตยา เซน นักเศรษฐศาสตร์ชาวอินเดียเจ้าของรางวัลโนเบล เคยเสนอถึงทางออกหลังุยุคทุนนิยมไว้นานแล้วว่า "เมื่อความฝันสิ้นสุดลง คนก็เริ่มค้นหาความจริงกันใหม่"  ผมก็พลันนึกถึงอีกคำพูดของ ม.จ.สิทธิพร กฤดากร ผู้เป็นบิดาแห่งเกษตรแผนใหม่ ที่เป็นคนให้สัจธรรมข้อที่ว่า “เงินทองคือมายา ข้าวปลาคือของจริง” 

“ความจริง” กับ “ของจริง” ของทั้งสองท่านนั้น มันเกี่ยวพันกันอย่างยิ่งยวด  ปัจจุบันดูเหมือนคนเราจะแยกกันยากแล้วว่าอะไรจริง อะไรลวง  ผมเติบโตมาในยุคสมัยที่งานเกษตร  เป็นสิ่งที่ไม่ใช่เป้าหมายของการทำเป็นอาชีพ เราถูกสอนให้เรียนไปเพื่อเป็นอะไรที่ดีกว่านั้น  ทำงานเพื่อเงิน และใช้เงิน ซื้อของจริงที่กินได้มากินให้อิ่มท้อง และเสพมายาที่เรียกว่าการประสบความสำเร็จในอาชีพการงานเพื่อความอิ่มใจ  โดยแขวนทั้งชีวิตใว้ด้วยเส้นด้ายแห่งทุนนิยม ถ้าทุนินยมอยู่ได้ ผมก็ยังอยู่ได้เช่นกัน

ผมสร้างดินแดนมหัศจรรย์ โดยลองสมมติว่า “เมื่อทุนนิยมล่มสลาย” ผมและครอบครัว รวมไปถึงผู้คนที่แวดล้อมจำนวนหนึ่งจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง  ผมพบคำตอบนี้เมื่อครั้งไปอบรมกสิกรรมธรรมชาติที่มาบเอื้อง  วิชาการหากินรอบๆศูนย์ฝึก ให้ความกระจ่างในศักยภาพของ ป่าสามอย่างประโยชน์สี่อย่างได้เป็นอย่างดี ว่ารองรับจำนวนคนหลักสิบไปจนถึงเฉียดร้อยได้อย่างสบายๆ

พื้นที่ขนาดสิบไร่ของผมน่าจะเหลือเฟือต่อจินตนาการอันบ้าระห่ำนี้  เพียงแต่กว่าจะเสร็จสมบูรณ์ผมคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยห้าปีสำหรับการจัดการเรื่องพืชอาหาร และสิบปีสำหรับการสะสมและรอคอยผลผลิตสำหรับงานก่อสร้างที่อยู่อาศัย (ตามที่สมมุติไว้นะครับว่า จู่ๆทุนนิยมก็ล่มสลายและเงินทองกลายเป็นของไร้ค่าไร้ราคา)

งานสะสมต้นไม้ของผมในทุกวันนี้ไม่ต่างอะไรกับปรัชญาของทุนนิยมสมัยใหม่ที่เน้นให้คนสะสมๆ วัตถุเพื่อแต่งเติมวิหารอันศักดิ์สิทธิ์   จะต่างก็คงเป็นในเรื่องที่ระหว่างทางของการสะสมของผมนั้น เป็นการคืนบางส่วนที่เราเคยพรากจากธรรมชาติมาแต่เก่าก่อน และยังมีส่วนร่วมแบ่งปันที่พักพิง และความร่มรื่นกลับคืนสู่มวลสรรพสัตว์ ที่ต้องบ้านแตก ซ่านกระเซ็นจนแทบไร้ที่อยู่อาศัย

 ธรรมชาติอนุญาตให้เราเอาได้เท่าที่จำเป็น และต้องเหลือบางส่วนทิ้งไว้ให้แก่สิ่งมีชีวิตชนิดอื่นๆ โดยมีสัดส่วนที่บ่งบอกชัดเจน แฝงซ่อนเป็นนัย  ตามสิ่งต่างๆรอบตัวและภายในตัวเรามาตั้งแต่ครั้งบรรพกาล สุดแต่ว่าเราจะค้นเจอและตระหนักได้ถึงภัยพิบัติที่จะตามมาอย่างไร เมื่อเราถลุงใช้ทรัพยากรเกินเลยกว่าระบบสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ ที่เราเรียกว่า “โลก” กำหนดไว้  ตัวเลขนั้นผมพอรู้เป็นเลาๆแต่ขาดรายละเอียดที่แน่ชัด แม้จะเป็นเพียงสมมุติฐานที่ใครหลายคนเคยค้นเจอ  และแม้ผมจะไม่ค่อยเชื่อแต่ก็ไม่กล้าที่จะลบหลู่  ผมคงต้องมุ่งมันในการสร้างป่าและคืนสิ่งที่บรรพบุรุษของผมเคยพรากจากธรรมชาติมา ให้มากที่สุดเท่าที่กำลังจะมี ในตอนนี้  ส่วนเรื่องยากๆ และเรื่องตัวเลข......

ได้เวลาที่ผมต้องไปหาเพื่อนตุ้มอีกแล้วครับ....งานนี้
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 23, 2011, 06:49:05 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #253 เมื่อ: กันยายน 20, 2010, 02:19:32 AM »



ความคืบหน้าของแปลงปลูกรุ่นสามในหน้าฝนนี้ครับ สักเริ่มแตกใบใหญ่อย่างเห็นได้ชัด  ต้นรกฟ้าซ้ายมือ ปลูกตั้งแต่ต้นเท่าผักชี ตอนนี้แตกใบจนล้มลากดินเลยครับ




ยางเหียงก็เช่นกัน  แตกใบใหม่ใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า และเริ่มแตกยอดแดงๆออมาอีกแล้ว  พวกไม้ป่านี่ลงดินเมื่อไหร่ ได้น้ำ ได้เรื่องเลยครับ




ชิงชันก้เริ่มแตกยอดแดงๆกะเขาเหมือนกัน พวกนี้เป็นไม้ป่าโตช้าสุดๆ แต่เนื้อไม้งานสุดยอดครับ เก็บใว้ให้รุ่นลูกรุ่นหลานโน่นเลยครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 20, 2010, 02:32:37 AM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #254 เมื่อ: กันยายน 20, 2010, 02:25:19 AM »



นี่ต้นกระพี้เขาควายครับ  แตกกิ่งกันเพียบ ไม่รู่ว่าจะต้องแต่งกิ่งเพื่อให้ได้ต้นเปลาๆมาทำเฟอร์นิเจอร์สักชุดหรือเปล่า  ถ้าไม่ได้ พานท้ายปืนยาวหรือด้ามมีดก็ยังดี




นี่ก็สมอภิเพกครับ  เอาใว้เข้าตำรับยากับเพื่อนๆอีกหลายตัวที่ปลูกใว้ มะขามป้อมนำโด่งสูงสองเมตรกว่าๆไปแล้ว ต้นฝางก็ออกฝักแล้วทั้งๆที่ปลูกได้ไม่เต็มสองปี




ตรงนี้เรียกดงไม้วงศ์ยางครับ ประกอบไปด้วย ยางนา พยอม รัง กระบาก และตะเคียนทองครับ เอามาปลูกปนกันเป็นกลุ่ม ความสูงจะได้ไม่ไปกวนต้นอื่นๆ  และจะได้แข่งกันสูง  และเผื่อเวลาเก็บเห็ดจะได้ไม่ต้องเดินให้เมื่อยครับ

สังเกตุว่าฟางที่คลุมใว้เมื่อต้นฝนเริ่มย่อยแล้วครับ มองแทบไม่เห็น  ผมแอบดรยขี้วัวช่วยในปีนี้  เผื่อจะงามดีไล่ทันรุ่นสอง
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 20, 2010, 02:38:29 AM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
sutharnthip
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1612


« ตอบ #255 เมื่อ: กันยายน 20, 2010, 02:52:03 AM »

ปลูกรุ่นที่ 3 แล้วหรือนี่เร็วจัง โตเร็วซะด้วยใกล้จะไล่รุ่นก่อนทันแล้วนะคะนี่  ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม

ช่วงสี่ห้าปีแรกนี่ยังเห็นความต่างของแต่ละรุ่นกันชัดครับ แต่ผมว่าพออีกสักสามสี่ปีหลังจากนี้ ทั้งหมดคงจะดูเหมือนปลูกพร้อมๆกันในปีเดียวครับ  ยิ่งผ่านไปสักสิบปี คงดูแทบไม่ต่างกันเลยว่าไหมครับ


Liked By: Numdoitung
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 22, 2010, 06:28:57 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 [16] 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 ... 225   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: