หน้า: 1 ... 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 [13] 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 ... 225   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: นิทานแดนมหัศจรรย์...คนหลงป่า  (อ่าน 1888568 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ดาบรินทร์
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 7463



« ตอบ #192 เมื่อ: กันยายน 06, 2010, 11:37:42 AM »

ติดตามชมอยู่ชอบมาก ๆ ครับ ได้อุดมการณืดีครับ

ขอบคุณมากครับพี่ดาบรินทร์
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 07, 2010, 01:56:42 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

aday
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 32


« ตอบ #193 เมื่อ: กันยายน 06, 2010, 02:04:18 PM »

     อ่านตั้งแต่ต้นจนจบเลยครับ ขอบคุณมากครับที่ทำให้มีแรงบันดาลใจที่จะทำตาม  อายจัง อายจัง
ผมเคยอ่านหนังสือเรื่องราวของชนเผ่า ปกากะญอ มีบางอย่างที่ยุคสมัยทุนนิยมลืมกันไปหมดแล้ว
       วิถีชีวิตโดยทั่วไปของชาวปกากะญอจะเป็นผู้ที่รู้จักความพอดีของชีวิตครอบ ครัว เขาจะทำทุกอย่างเพียงแค่มีชีวิตอยู่ได้ พวกเขาปลูกข้าวเพียงปีละหนึ่งครั้ง มิใช่ว่ายามหน้าแล้งจะไม่มีน้ำ ตรงกันข้าม ในหมู่บ้านมีน้ำให้ใช้อย่างพอเพียงสำหรับทำนาปรัง สิ่งที่มีอิทธิพลในการดำรงชีวิตปัจจุบันก็คือความเชื่อและคำสั่งสอนของ ผู้ใหญ่ รุ่นพ่อได้สอนไว้ว่า หากทำนาครั้งที่สองในรอบปีจะไม่ได้ผลผลิต เจ้าป่าเจ้าเขาจะส่งนกมากินข้าวในนาเสียหมด อีกเหตุผลที่สำคัญมากและได้รับการบอกเล่ามาก็คือ ชาวบ้านบอกว่าพวกเขาทำนาครั้งเดียวก็มีข้าวเพียงพอสำหรับให้ทั้งครอบครัวได้กินตลอดปีแล้ว แม้ปีใดจะได้น้อยไปบ้างสำหรับบางครอบครัว ก็จะได้รับการแบ่งปันช่วยเหลือกัน พวกเขาไม่คิดจะปลูกข้าวขาย พวกเขาไม่ต้องการเงินมากมายมาเก็บไว้เพราะเขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้ในหมู่ บ้านโดยไม่ต้องใช้เงิน หากยามขาดแคลน ขอมีเพียงข้าวกินกับเกลือและน้ำ ท้องก็อิ่มเหมือนกัน รอบตัวเขามีทั้งผักและปลาให้กินอย่างไม่เคยหมด หลังจากฤดูเก็บเกี่ยว ชาวปกากะญอจึงมีชีวิตว่างเว้นจากการงาน ไม่ได้ทำอะไรมากนัก ในสายตาของผู้อื่นอาจมองว่าพวกเขามีแต่ความขี้เกียจ ไม่ยอมทำงาน แต่ในความเป็นจริงแล้ว ชีวิตพวกเขาไม่ต้องการอะไรเพิ่ม นอกจากชีวิตที่เป็นอยู่ เขารู้จักความพอ สมถะ ไร้ซึ่งความโลภ เป็นชีวิตที่ไม่อาจเห็นได้ง่ายนักในเมืองหลวงวันนี้ ความเชื่อของชาวปกากะญอมีผลทำให้ผืนป่ายังคงอยู่ได้อย่างอุดม สมบูรณ์ ดูแล้วสอดคล้องกับการอนุรักษ์อย่างแท้จริง ชีวิตตั้งแต่แรกเกิดจะผูกพันเกี่ยวข้องกับป่า ยามมีเด็กแรกเกิด ผู้เป็นพ่อจะนำสายสะดือของเด็กแรกเกิดไปแขวนไว้ที่ต้นไม้ใหญ่ พวกเขาเชื่อว่าต้นไม้ต้นนั้นจะเป็นต้นไม้ประจำตัว เป็นผู้พิทักษ์ดูแลชีวิตเด็กให้เติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแรงเหมือนกับต้นไม้ ใหญ่ ชาวบ้านทุกคนในหมู่บ้านจะรู้และไม่มีผู้ใดไปตัดต้นไม้ต้นนั้น หากตัดไม้ลงจะเป็นการทำลายชีวิตคนนั้นไปด้วย
     เป็นกำลังใจและจะติมตามอ่านนะครับ เขียนสนุกดี แล้ววันหนึ่งผมจะตามไป  จุมพิต


ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆที่เอามาฝากและการติดตามครับ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 07, 2010, 01:58:33 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
มะเอ@รักควาย
ถูกแบน
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3602


จะขอตามรอยของพ่อท่องคำว่า"เพียง"และ"พอ"จากหัวใจ


« ตอบ #194 เมื่อ: กันยายน 06, 2010, 09:53:34 PM »

วันนี้ตั้งใจมาอ่านนิทานก่อนนอน
" นิทานแดนมหัศจรรย์  จุดประกายความฝันของคนพอเพียง "
ขอคารวะและชื่นชมจากใจจริงของสมาชิกเสียงเล็กๆในเวปเกษตรพอเพียงคนหนึ่งค่ะ
 อุดมการณ์กินไม่ได้ แต่เห็นแล้วรู้สึกอิ่มเอมในใจ ไปด้วยอีกคนค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ


ขอบคุณมากครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 07, 2010, 02:00:32 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
cat007
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1479


« ตอบ #195 เมื่อ: กันยายน 06, 2010, 10:30:48 PM »

เข้ามาชมเรื่อยๆครับ  อ่านเพลินดีให้แง่คิดมากมาย

ขอบคุณครับ


Liked By: Numdoitung
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 07, 2010, 02:01:07 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
van001
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 318


« ตอบ #196 เมื่อ: กันยายน 07, 2010, 12:28:05 AM »

ขอบคุณมากๆครับ สำหรับประสบการณ์ฺและแนวคิดที่มากด้วยคุณค่านี้ เป็นกำลังให้อีกแรงครับ

ขอบคุณมากครับและขอส่งกำลังใจกลับไปเช่นกันครับ


Liked By: Numdoitung
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 07, 2010, 02:01:58 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #197 เมื่อ: กันยายน 07, 2010, 03:41:54 AM »

ตอนที่23  คนหลงป่า

ทำไมไม่ใช่ข้าว ไม่ใช่กล้วย ไม่ใช่ผัก หรือผลไม้  หรือของกินได้อื่นๆ  ทำไมต้องเริ่มจาก"ป่า"

ผมถามตัวผมเอง.....

หากตัดเหตุผลในเชิง"คุณค่า" ที่เป็นความสุขทางใจ อุดมการณ์ หรือความสุขสบายทางกายภาพที่ป่าเล็กๆผืนหนึ่งจะมอบกลับให้แก่เจ้าของและสองมือที่บรรจงปลูกกล้าลงดิน ไปพร้อมๆกับปลูกจิตสำนึกหรือปลูกป่าลงในใจตนแล้ว

มิติในเรื่องความสมเหตุสมผลทาง(การอยู่รอดได้ใน)สังคม และเศรษฐศาสตร์ส่วนบุคคลก็ถือเป็นเรื่องสำคัญ

ใช่...ผมควรจะเริ่มที่ "ป่า"  (มันอาจจะเหมาะกับผมที่สุดกระมัง)

จะปลูกอะไรได้ในเมื่อสามารถมาได้แค่เดือนละครั้ง  และแม้จะมีญาติใกล้เรือนเคียงที่ออกตัวอาสาจะมาดูแลให้ ด้วยความเคารพน้ำมิตรไมตรีผมก็ไม่บังอาจจะถือดี ใช้ผู้อาวุโสกว่าให้ต้องมาเป็นธุระปะปังจนเกินกำลัง เกินวัยที่ควรจะได้พักผ่อนอยู่กับบ้านเล่นกับหลาน    แน่นอนที่สุดมันต้องเป็นอะไรที่ไม่ยากมาก ไม่ต้องดูแลมาก และต้นทุนไม่สูงเพื่อเผื่อความสูญเสียครั้งแล้วครั้งเล่าที่จะเกิดขึ้นกับมือใหม่หัดปลูก
 
ผมคิดว่าการเริ่มต้นที่"ป่า"น่าจะเป็นอะไรที่เหมาะสมกับผมที่สุด  อะไรที่แม้คนไม่ปลูก มันก็ขึ้นเองอยู่แล้ว  ขอแค่อย่าไปรบกวนมัน

ต้นกล้าราคาหลักบาท ที่ตอบโจทย์มือใหม่ ปลูกตายได้ไม่จำกัด  ปุ๋ยยาไม่ต้อง ระบบน้ำที่ต้องพึ่งพลังงานก็ยังไม่ต้อง  ใครแข่งแกร่งกว่า ต้นนั้นอยู่รอด

ที่สำคัญกว่านั้นในเมื่อมันเป็นไม้ป่าที่ไม่ได้ให้ผล และผลผลิตใดอย่างเป็นรูปธรรม(แต่ผลผลิตแฝงบางทีอาจสูงค่าอย่างไม่น่าเชื่อ) มันเป็นหลักประกันว่า "เพลี้ยกระสอบ" อาจไม่คุ้นชินต่อแปลงปลูกประเภทนี้  และกว่าเพลี้ยพวกนี้จะคุ้นเคยและมีความรู้มาพอที่จะมาลงเก็บเกี่ยวผลผลิต(ที่อาจแอบแฝงมากับอะไรที่ไม่ใช่แค่ลูกผล อาจเป็น ต้น ใบ เปลือก ราก หรือแม้กระทั่งเห็ดมีราคาต่างๆที่กำลังจะตามมา) ป่านนั้นเพื่อนบ้านและกัลยาณมิตร คงต่างช่วยกันเป็นรั้วสังคม ที่ช่วยประคองป้องกันภัยจากคนพวกนี้กันเป็นแน่

ดีไม่ดี "ป่า" อาจเปลี่ยนเพลี้ยให้กลับกลายเป็นมนุษย์ได้เหมือนเดิม

เริ่มต้นด้วยป่า ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นเพียงแค่ปลูกไม้ป่าเพียงอย่างเดียว  แนวคิดในการแปลงไม้ผลกลายเป็นไม้ป่าก็เริ่มขึ้น แต่ไม่ได้ด้วยหลักวิชาการ หรือวิธีดัดแปลงพันธุกรรมทางวิทยาศาตร์

ผมแปลงมันด้วยจินตนาการของวัยเด็ก การเล่นเดินป่าแล้วหาของกิน เป็นเกมสุดโปรดที่ผมมักชวนเพื่อนๆพี่น้องมาร่วมเล่นในวัยเด็ก

"อะไรบ้างที่กินได้" ปลูกแทรกเอาใว้หมด ให้เหมือนบังเอิญเดินหลงป่าแล้วเจอของกิน แค่คิดก็สนุกกันตั้งแต่ก่อนปลูกแล้ว  และด้วยการปลูกตามจินตนาการในนิทานแบบนี้ เด็กสนุก แต่เพลี้ยกระสอบอาจไม่สนุกไปด้วย เพราะอาจต้องเดินวนหานานหน่อ....แต่ช่วยไม่ได้ จะลักขโมยอะไรในดินแดนมหัศจรรย์  "มันต้องมีจินตนาการ"

จากการปลูกป่าก่อน แล้วจึงปลูกไม้ผล ทำให้ผมกล้าที่จะทดลองว่า พื้นที่บางแห่งแม้จะไม่สามารถปลูกไม่ผลบางชนิดได้ แต่เมื่อมีป่า  บางทีอะไรๆก็อาจเกิดขึ้นได้  เช่น ทุเรียน ลองกอง สะตอ จากทางใต้ ที่ผมเคยปลูกแล้วตายในปีแรกที่ป่ายังไม่โตพอ  อาจงอกงามได้ดีในปีนี้ก็เป็นได้

ไผ่ เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะเห็นงอกงามในดินแดนแห่งนี้  ต้นไม้สารพัดประโยชน์ ที่ในตอนเริ่มแรกผมพลาดอย่างน่าสียดายที่ไม่ได้ปลูกใว้เลย ในปีที่สองผมลงใว้บ้างเพื่อใช้สอย และในปีที่สามนี้ผมตั้งใจจะลงให้เต็มพื้นที่ที่เหลือ  รวมถึงแทรกอยู่ในดงป่าที่โตดีแล้วบางส่วน

เพราะหน่อไม้ เป็นอาหารอีกอย่างที่เกมเด็กหลงป่าของผมจะต้องมีใว้ทำอาหาร...และแน่นอน มันควรเป็นไผ่บงหวาน  ที่กินดิบแล้วไม่ขม

เห็นได้ชัดว่าถ้าดูจากรายการของต้นไม้ที่ปลูก ไม่ได้มีอะไรที่จะส่อให้เห็นเค้าลางทางเศรษฐศาสตร์  ที่จะแปรเป็นตัวเงินกลับคืนสู่ผมเลย....หรือว่าผมรวยอยู่แล้ว เลยไม่ได้ทำเกษตรเพื่อหวังเงินทอง

ตอบ....ไม่รวยครับ และยังต้องทำงาน(ที่ยังรักอยู่)ในเมืองเหมือนคนปกติทั่วๆไป  เพียงแต่ผมพยายามผสานสองสิ่งให้เข้ามาเป็นหนึ่งเดียวกันให้ได้ในเบื้องต้นก่อน เพื่อที่ว่า  ผมจะได้ไม่ต้อง "เลือกทันทีและเดี๋ยวนี้" ว่าจะดำรงชีวิตด้วยอะไร

แค่หาทางออกให้มันไปด้วยกันได้อย่างราบรื่น  และเป็นไปได้จริง

ก่อนผมจะว่ายน้ำได้ผมลงไปแช่น้ำอยู่เฉยๆกระโดดขึ้นกระโดดลงอยู่ตั้งนาน เมื่อคุ้นเคยกับน้ำหนักตัวในน้ำและจังหวะหายใจดีพอ ร่วมสองปี  ผมจึงออกว่าย และว่ายน้ำเป็นในที่สุด

การปลูกป่าของผมก็เป็นดั่งเช่นการลงไปแช่น้ำเย็นๆ ก่อนจะหัดว่าย.....ง่ายๆ  ไม่เหนื่อย และสนุกสนาน 

แต่ถึงยังไงผมก็ไม่ใช่ปลา เพียงแต่ขอมีความสามารถอย่างปลา  เพื่อที่ผมจะอยู่ได้ในสองโลกที่แตกต่างอย่างเป็นหนึ่งเดียว

ใครก็ตามที่ยังรักในงานที่ทำ(เพื่อให้ได้เงิน)และหวังจะสร้างหลักประกันชีวิตที่ยั่งยืนไปพร้อมๆกัน

ลองเริ่มต้นด้วย "ป่า" ดูนะครับ



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 23, 2011, 06:42:07 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #198 เมื่อ: กันยายน 07, 2010, 03:52:33 AM »



กองทัพไผ่เลี้ยง สำหรับการเอาลำไผ่มาทำบ้านโดยเฉพาะครับ




กล้าไผ่รุ่นทดลอง ไปซื้อมาอย่างละสองต้น กะเอามาเป็นต้นพันธุ์ครับ มีไผ่ซางหม่น ไผ่ลำมะลอก ไผ่กิมซุ่ง ไผ่หม่าจู ไผ่ตงยักษ์ ไผ่บงยักษ์ วางปนๆกันอยู่ จำไม่ค่อยได้ครับ  รอโตก่อนจะมาพิสูจน์สายพันธุ์อีกที




พื้นที่ลงปลูก  เป้าหมายคือคันดินว่างๆอีกข้างของแปลงปลูกไม้ป่าปีล่าสุดครับ  เรียกว่าปลูกชิดร่องน้ำเลย ใกล้น้ำดีจะได้โตใวๆ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 07, 2010, 04:04:14 AM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
กัญจน์
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 11207


« ตอบ #199 เมื่อ: กันยายน 07, 2010, 08:28:01 AM »

มาติดตามการสร้างแรงบันดาลใจให้กับใครอีกหลายคน ทำไปเรื่อยๆปรับเปลี่ยนสู่ความสมดุลของธรรมชาติหากยังมีแรงจงก้าวเดินเพื่อโลกเราจากจุดเล็กๆแต่หลายจุดก็จะยิ่งใหญ่ได้ในวันหน้า

ท่ามกลางทุ่งนาเขียวขจีอันกว้างใหญ่ และชุมชนเล็กๆสองฝั่งถนน ตอนนี้"จุด"เล็กๆจากสวนป่าผืนย่อมๆได้เกิดเป็นรูปเป็นร่าง ผ่านเวลาสองปีให้ผู้คนแถวนั้นตั้งคำถามกันแล้วครับ รอเพียงความอุดมสมบูรณ์ของดินที่กลับคืนมา และหมู่มวลสรรพสัตว์น้อยใหญ่  กับผลผลิตอันอุดมหลากหลาย ผมเชื่อว่าในไม่ช้า  ต้องมีคนยอมแบ่งที่นาสักกระผีก มาเพื่อปลูกป่าสร้างซุปเปอร์มาร์เก็ตชีวภาพแบบผม  ช่วยเพิ่มจุดเขียวเข้มๆให้กระจายมากขึ้นกันบ้างล่ะครับ...หวังเช่นนั้นจริงๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 07, 2010, 04:13:09 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
jedniput orabut
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 61


« ตอบ #200 เมื่อ: กันยายน 07, 2010, 10:05:52 AM »

สุดยอดมากเลยครับผม ให้คะแนนเกินร้อย

แฮ่ๆๆ...ขอบคุณมากครับ  ส่วนเกินปันคืนไปให้ เอาแค่ร้อยเดียวครับ ยิงฟันยิ้ม


Liked By: Numdoitung, kb.hatyai
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 07, 2010, 04:14:40 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
bangpean
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 391


« ตอบ #201 เมื่อ: กันยายน 07, 2010, 12:00:32 PM »

กระซิบบอกสักนิดค่ะ

ไผ่ลงที่ไหน  ไม้จะค่อยๆ เฉาไป เพราะว่าหากินไม่ทันไผ่ รากไผ่แขนงมันเยอะ  ควรปลูกเป็นรอบๆ ดีกว่า
ที่กระจายไปทั้งสวนน่ะค่ะ

เพราะว่า  เจ้าเจอเรื่องนี้ที่สวน สังเกตุว่า ต้นไม้ที่ปลูกใกล้ๆ กอไผ่ จะตายที่ล่ะต้นสองต้น
รัศมี 0-5 เมตรอ่ะ  ร้องไห้ กาแฟตายหลายสิบต้นเลยค่ะ

และเข้าป่า ไปดูก็เห็นว่า ป่าไผ่จริงแล้ว จะไม่มีต้นไม้ยืนต้นเลย   รูดซิบปาก


ขอบคุณมากเลยครับคุณเจ้า  ไม่ต้องห่วงครับ เรื่องนี้ผมทำใจใว้ตั้งแต่แรกแล้วครับ อาจต้องมีแย่งน้ำกันบ้าง ผมเลยเลือกเฉพาะไผ่กอเล็กๆ  อย่างบงหวานไปลงแซมเท่านั้นครับ กอเล็กดี  สูงไม่มาก  ปลูกแซมลงในพื้นที่ไม่มากหรอกครับ ปลูกรอบๆเสียมากกว่าเหมือนที่คุณเจ้าแนะนำ   พวกไผ่ยักษ์ต่างๆผมจัดพื้นที่เฉพาะตัวให้เรียบร้อยเชียวครับ

อีกอย่างนึง ผมถือเป็นการทดลองไปในตัวครับ เพราะอยากได้สภาพแบบที่เคยเห็นในป่าใหญ่  ป่าไผ่ในป่าดิบชื้น  จะลองสร้างดูครับ  ถ้าล้มเหลวจะได้นำประสบการณ์มาเล่าสู่กันฟังครับ

ตอนนี้ลองกับไม้สี่ต้นอยู่ครับ ไผ่กับยางนา   ไผ่กับสัก ไผ่กับตะกู  และไผ่กับสะเดา ปลูกห่างกันเมตรกว่า ไผ่ปลูกตามหลังไม้ป่าที่ว่าสองปีครับ ผลจะออกมาอย่างไร  จะเอามาให้ดูกันนะครับ


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 07, 2010, 04:28:37 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
ชอลิ่วเฮียง (P7)
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2359


« ตอบ #202 เมื่อ: กันยายน 08, 2010, 01:15:25 AM »


พอดีผมมีภาพจะมาถาม(ในกระทู้อื่น)อยู่พอดีว่า ผลไม้ในภาพเป็น "ลูกฉิ่ง" หรือว่า "มะเดื่อ" หรือว่า อย่างอื่นครับ? แต่พอดีเห็นพูดกันถึง "ไผ่" ก็เลยขอลงไว้ตรงนี้ก็แล้วกันนะครับ



แต่ภาพนี้คงบอกอะไรได้มากกว่านั้นนะครับ  ซ้ายมือเป็นต้นตะเคียนครับอายุต้นน่าจะสัก 10 ปีเศษ  แล้วก็ทั้งสองต้นนี้ขึ้นอยู่กลางกอไผ่ป่านะครับ.....แต่ก็อาจจะเป็นไปได้ว่าไผ่เกิดตามมาทีหลังครับ....

บันทึกการเข้า
bangpean
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 391


« ตอบ #203 เมื่อ: กันยายน 08, 2010, 09:24:58 AM »


พอดีผมมีภาพจะมาถาม(ในกระทู้อื่น)อยู่พอดีว่า ผลไม้ในภาพเป็น "ลูกฉิ่ง" หรือว่า "มะเดื่อ" หรือว่า อย่างอื่นครับ? แต่พอดีเห็นพูดกันถึง "ไผ่" ก็เลยขอลงไว้ตรงนี้ก็แล้วกันนะครับ



แต่ภาพนี้คงบอกอะไรได้มากกว่านั้นนะครับ  ซ้ายมือเป็นต้นตะเคียนครับอายุต้นน่าจะสัก 10 ปีเศษ  แล้วก็ทั้งสองต้นนี้ขึ้นอยู่กลางกอไผ่ป่านะครับ.....แต่ก็อาจจะเป็นไปได้ว่าไผ่เกิดตามมาทีหลังครับ....




ไผ่มาทีหลังค่ะ สังเกตุดูลำไผ่ จะอ่อน ไม่แก่แข็ง  ยิ้ม


Liked By: Numdoitung, nomadic_man
บันทึกการเข้า
bangpean
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 391


« ตอบ #204 เมื่อ: กันยายน 08, 2010, 09:28:51 AM »

ผมเลยเลือกเฉพาะไผ่กอเล็กๆ  อย่างบงหวานไปลงแซมเท่านั้นครับ กอเล็กดี  สูงไม่มาก  ปลูกแซมลงในพื้นที่ไม่มากหรอกครับ
 อายจัง อายจัง อายจัง

สมกับเป็นเพื่อนตุ้มค่ะ ไอเดียเจ๋ง

*----------*
ที่บ้านก็ปลูกไผ่ ให้กอเล็กในบ้าน ไว้กินหน่อ และให้มีลำไผ่เพียง 1-2 ลำ เท่านั้นเองค่ะ 
และต้นไม้รอบๆ ก็อยู่กันสมบรูณ์ดีทั้งมะม่วง ส้มโอ และน้อยหน่า

ปล. พอแม่เผลอไม่อยู่บ้าน เจ้าก็แอบตัดลำไผ่ที่ล่ะลำสองลำ  ยิ้มกว้างๆ


งานนี้ถ้าพลาด เพื่อนตุ้มจะมาซ้ำเติมเอาครับ



Liked By: Numdoitung, nomadic_man, eki
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 10, 2010, 07:16:23 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
sompol
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3085



« ตอบ #205 เมื่อ: กันยายน 08, 2010, 10:11:44 AM »

...ติดตามชมมิได้ขาด คนหลงป่า ได้แนวคิดแนวทางในทางสร้างสรรค์ดีมากครับ ชอบจังครับคำว่า "ปลูกป่าสร้างซุปเปอร์มาร์เก็ตชีวภาพ" เรามาช่วยกันยก ซุปเปอร์มาร์เก็ตอาหาร มาไว้ที่ป่าของเรากันครับ

ขอบคุณครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 10, 2010, 07:14:44 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #206 เมื่อ: กันยายน 08, 2010, 11:20:39 AM »

ตอนที่24  สวนไผ่ในสวนป่า

บอกตามตรง ผมเพิ่งมารู้ไม่นานนี้เอง(ก็ตั่งแต่เริ่มสนใจปลูกป่า)ว่า "ไผ่" มีหลากหลายสายพันธุ์  มีหน้าตาและประโยชน์ใช้สอยที่แตกต่างกัน ทั้งๆที่ผมเองก็ผูกพันธุ์กับไผ่มาตั้งแต่ยังเด็กๆ

ดาบและธนูไม้ไผ่... ของเล่นที่ลุงข้างบ้านมักทำให้เล่นกันในแก๊งเด็กซน

ผมมองเห็นประโยชน์ของไผ่ชัดขึ้นเมื่อเริ่มปลูกป่าแล้วต้องวิ่งหาไม้มาปักเป็นหลัก สำหรับไว้บอกตำแหน่งต้นไม้เล็กๆที่ปลูกลงไป  เพื่อเอาใว้แยกแยะว่าต้นนี้ปลูก  หรือต้นนี้ขึ้นเองตามธรรมชาติ(เนื่องจากผมปลูกแบบมั่วๆและไม่เป็นแถวเป็นแนว)

ต่อมาก็ต้องเริ่มหาลำไผ่รวกเล็กๆทั่งลำมาปักหลักยึดโยงต้นไม้ที่โตขึ้นมาหน่อยกันลมแรง  และกลุ่มกล้าไม้ต้นสูงที่ออกตัวโตช้า  อย่างเช่น มะค่า  ตะเคียน และประดู่

และอีกช่วงกับต้นไม้โตเร็ว ตีนกลางอย่าง แดง  มะฮอกกานี ซึ่งมีลำต้นเปลาตรง และมักล้มเอียงในช่วงต้นฝน ซึ่งต้นไม้มักปรับตัวไม่ทันกับดินที่แห้งแตกผ่านแล้งมานานแล้วเจอฝนทันที ทำให้ดินโคนต้น เหลวละลายเกินสมควรที่ต้นไม้จะพยุงตัวเอง ซึ่งมักเกิดกับต้นที่โตงามดีเกินเพื่อนๆเสียด้วย  พวกนี้ต้องใช้ไผ่ถึงสามลำ

เมื่อไม่อยากเสียเงินซื้อ ก็ต้องปลูกเอาไว้ใช้เอง แถมได้กินหน่อเป็นของแถม.... เสียดายที่ไม่ได้ปลูกใว้บ้างในขวบปีแรก

เมื่อคิดได้จึงลงมือทำ  โดยเริ่มจากไผ่รวกสี่กอ และไผ่เลี้ยงสองกอ  ดันปลูกเอาปลายฝน และไม่เคยรดน้ำ...ตายไปอย่างละหนึ่งต้นถ้วน

ไม่เป็นไร  ถือเป็นการทดลองของศิษย์ไร้ครู

ต่อมาผมเริ่มออกหาข้อมูลเรื่องไผ่ มาได้ความรู้จริงๆจังๆก็ที่เว็บเกษตรพอเพียงแห่งนี้  แอบฟังเขาสนทนากัน  ดูตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จ  และที่ผิดพลาด นำมาประยุกต์ใช้ในพื้นที่ปลูกป่าอันมีเอกลักษณ์แห่งความมั่วจนได้ใจ

ผมคงต้องปรับกระบวนยุทธ์เล็กน้อย

ในดินแดนแห่งนี้ไม่มีอะไรที่ปลูกเพื่อหวังผลทางธุรกิจแบบร้อยเปอร์เซนต์  ยังคงรูปแบบปลูกไว้อยู่ เหลือจึงขายเป็นแนวทางหลัก  ดังนั้นการปลูกของผม เพื่อให้ไผ่ได้รับน้ำที่เพียงพอ ผมจึงต้องปรับพื้นที่ให้ง่ายต่อการบริการน้ำแก่ต้นไผ่โดยวิธีธรรมชาติ

"เอาไผ่ไปไกล้น้ำ ง่ายกว่าหาน้ำมาให้ไผ่" ความคิดของคนขี้เกียจ ก็ผุกขึ้นมาในนาทีนั้น

ผมยกคันดินแถวนึงที่เดิมทำไว้เพื่อปลูกไม่ป่าเศรษฐกิจและสมุนไพรยืนต้น ให้กับหมู่มวลไผ่ร่วมสิบชนิดที่ไปหาซื้อต้นพันธุ์มาได้ อย่างละสองต้น  แนวคันดินนี้จะถูกใช้เป็นที่เพาะขยายพันธุ์ไผ่ต่างๆไปทั่วสวนในอีกหนึ่งปีข้างหน้า  เนื่องจากมีลักษณะที่เป็นคันดินยกสูงน่ำไม่ท่วมในหน้าน้ำ ผมคิดว่าน่าจะเป็นแปลงอนุบาลต้นพันธุ์ได้เป็นอย่างดี

นี่เป็นแผนลำดับที่หนึ่ง...

แผนต่อมาคือการเตรียมแปลงปลูกจริง  ตรงนี้ตั้งใจปลูกไว้เป็นกลุ่ม สำหรับไผ่ตระกูลยักษ์ต่างๆ  เพื่อไม่ให้ร่มเงาและระบบรากอันแข็งแรงไปรบกวนไม้ไป่ที่ปลูกไว้  เรียกว่าเป็นการ กระชับพื้นที่ไม่ให้อกไปเกเรที่อื่นๆสำหรับพวกพี่เบิ้มทั้งหลาย

ผมใช้วิธีไถแปรร่องตรงผืนนาที่เหลือยาวตลอดสองร้อยเมตรไว้สามร่อง  สองคันดิน คราวนี้ไม่ขุดยกร่องเพราะสิ้นเปลือง ใช้แค่ไถยกร่องผมว่าก็น่าจะเพียงพอ  ได้คันดินต่ำหน่อย หน้าแล้งจะได้ปล่อยน้ำได้ง่ายและรวดเร็ว(แต่ก็แอบเสี่ยงกับน้ำท่วมไผ่อยู่เหมือนกัน) แถมดินที่ไถพลิกขึ้นมายังคงเป็นหน้าดินดีเสียด้วย น่าจะเหมาะกับพืชรากตื้นอย่าไผ่เป็นที่สุด

เมื่อเสี่ยงกับน้ำท่วมได้แผนการปลูกไผ่ในนาจึงต้องเริ่มในช่วงปลายฝน ช่วงที่น้ำในนาเริ่มลด  ตอนนี้ปลูกพวกพ่อแม่พันธุ์ไปพลางๆก่อน

สวนป่า และสวนไผ่ กำลังจะเข้ามาผสานกันเป็นหนึ่งเดียวในไม่ช้า พืชโตเร็วที่ใช้งานได้สารพัดประโยชน์เช่นนี้ จะถูกทยอยเอามาใช้งานตามแต่สมควรในไม่ช้า  เป็นอาหาร  เป็นบ้าน เป็นสะพานข้ามร่อง(ที่มีมากมายของผม) และอื่นๆอีกมากมาย

นาทีนี้เป็นทีของ "ไผ่" ล้วนๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 23, 2011, 06:42:39 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #207 เมื่อ: กันยายน 08, 2010, 11:25:43 AM »



ต้นแดงดาวรุ่งสองต้นนี้สูงร่วมสี่เมตร ลำต้นโตเกือบเท่าขาแล้ว จะปล่อยให้โตแบบเอียงๆก็น่าเสียดายอยู่ ค้ำเสียหน่อย ต้นจะได้งามๆ




นี่ก็มะฮอกกานีอายุหนึ่งปีครับ  ล้มกันประจำช่วงต้นฝน  สงสัยรากจะไม่ค่อยแข็งแรง  หรือไม่ก็น้ำดีจนดินหลวม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 08, 2010, 11:28:01 AM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 [13] 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 ... 225   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: