หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 [11] 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 ... 225   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: นิทานแดนมหัศจรรย์...คนหลงป่า  (อ่าน 1893752 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 4 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
sutharnthip
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1612


« ตอบ #160 เมื่อ: สิงหาคม 31, 2010, 08:34:03 PM »

อ่านจบแล้วค่ะ ขอตอนต่อไปเร็วๆ นะคะ ชอบเพื่อนตุ้มจังเลย...

ขอบคุณครับ เดี๋ยวเพื่อนตุ้มจะเข้ามาเป็นตัวประกอบอีกหลายตอนเลยครับ


Liked By: Numdoitung, nomadic_man
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 01, 2010, 12:23:48 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #161 เมื่อ: สิงหาคม 31, 2010, 08:54:39 PM »



ลงไผ่ด้านหน้ากระท่อมเพิงพัก  เอาไว้เป็นร่มเงาเสริม  บางคนให้ปลูกตรง บางคนให้ปลูกเอียง  ผมเลือกปลูกทั้งตรงและเอียง แต่ช่วงหน้าบ้านเอาตรงๆเดินเหินสะดวกกว่าครับ



กล้วยนี้ต้องขุดลึกหน่อย เขาว่าเดี๋ยวมันจะขึ้นโคน  ปลูกไปยี่สิบต้น เหนื่อยเท่ากับปลูกไม้ป่าสี่สิบต้น ในรูป วางเช็คความลึกดู  สงสัยต้องขุดลึกอีกหน่อย
บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #162 เมื่อ: สิงหาคม 31, 2010, 09:04:22 PM »



รอบๆที่พักต้องเน้นของกิน  ไผ่กล้วย แล้วก็ต้องนี่ เชอรี่หวานตอนมาจากต้นที่หวานที่สุดของบ้านแฟน ได้มาสามต้น ฝีมือสมัครเล่นของคนที่มีความสามารถแบบ "ปรกติ" 




อาวุธ(ไม่ลับ) ของจอมจอบสะท่านปฐพี   ค้อน เคียว เลื่อย มีด และกรรไกรตัดแต่งกิ่งขนาดต่างๆ  ค่อยๆซื้อเพิ่มทีละอย่าง ตามงานที่เพิ่มมากขึ้น  จากเดิม มีจอบอันเดียว
บันทึกการเข้า
wirot
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2303



« ตอบ #163 เมื่อ: สิงหาคม 31, 2010, 09:14:49 PM »

เหมือนที่โจน จันไดกล่าวไว้เรื่องสร้างบ้านดิน ว่าคนเราสูญเสียความสามารถในการดำรงชีวิตแบบ "ปกติ" ไปหมดแล้ว บ้านสำหรับางคนในปัจจุบันเป็นสิ่งที่เอื้อมไม่ถึงในขณะที่บรรพบุรุษของเราสร้างเองได้ ไม่แค่นั้น ปัจจัยสี่ก็ทำได้ครบถ้วนโดยไม่ต้องห่วงว่าจะมีใครโอนเงินเข้าบัญชีให้ทุกเดือนหรือเปล่า ยิ้มกว้างๆ


บางคนยังกล่าวนะครับว่า "มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่มีสมองขนาดใหญ่ใว้เรียนรู้เพื่อที่จะปฏิเสธสัญชาตญานของตัวเอง"  อาจจะจริงของเขาเพราะดูจาก นกกระจาบยังสร้างรังอันซับซ้อนได้อย่างประณีต และสวยงาม ผมเองกระท่อมหยาบๆหลังเล็กๆยังสร้างไม่เป็นเลย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 01, 2010, 12:30:57 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

ทุกวันนี้ศึกไกลยังไม่ห่วง
แต่หวั่นทรวงศึกใกล้ไล่ข่มเหง
ถ้าคนไทยหันมาฆ่ากันเอง
จะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง
จอมยุทธ์บ้านนา
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244



« ตอบ #164 เมื่อ: สิงหาคม 31, 2010, 09:26:52 PM »

มาติดตามครับผม ได้ความรู้จากประสบการณ์จริงๆ แบบนี้ ดีจริงๆครับผม

ขอบคุณครับ


Liked By: wee
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 01, 2010, 12:31:32 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

มีหนังสติ๊ก จึงคิดจะยิงพ่อตา แล้วแอบย่องหาน้องเมีย
nacan
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 84



« ตอบ #165 เมื่อ: สิงหาคม 31, 2010, 09:51:18 PM »

มาเป็นกำลังใจให้ครับ   สู้ๆๆนะครับพี่ อายจัง


ขอบคุณมากครับ


Liked By: wee
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 01, 2010, 12:33:13 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
chaiwat4708
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 790

สวนของพ่อ สวนพอเพียง


« ตอบ #166 เมื่อ: กันยายน 01, 2010, 05:14:11 AM »

...ย้ายมาห้องสมาชิกแล้ว   ยิ้มเท่ห์
     

อีกหน่อยต้องเยอะกว่านี้ อิ อิ  ยิ้ม

เพิ่งถูกย้ายมาเมื่อวานครับ เหมือนได้เข้าบ้าน AFเลย มีเพื่อนๆถูกย้ายมาในวันเดียวกันหลายคน มาอยู่ในมุมสมาชิกการตอบขอบคุณเพื่อนๆที่แวะมาเยี่ยมชมง่ายขึ้นเยอะเลยครับ (งานนี้ขาจร อดดูแล้วครับ)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 01, 2010, 12:37:45 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า

*ขออภัย จำกัดสิทธิ์การใส่ Link-URL ในลายเซ็น*
หมู่ 4 ต.จันทิมา ลานกระบือ กำแพงเพชร
SinchaiTK
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 586


สักวันเราจะไปสู่ชีวิตที่เรียบง่าย และพอเพียง


« ตอบ #167 เมื่อ: กันยายน 01, 2010, 09:07:38 AM »

"คนปกติ" ถูกต้องเลยครับ ตอนใหม่นี้ตรงใจผมเลยครับ ผมเองก็ใช้ว่า "คนสามัญ" เพราะเห็นเหมือนกันว่าเราเรียนมาในสังคมแห่งการแข่งขัน เมื่อแข่งขันก็ต้องสร้างความพิเศษให้ดูแตกต่าง จนเราหลงลืมรากเง้าของความสามัญไป เราลืมการเติมเต็มความรู้ที่มีอยู่ให้เข้มแข็ง แต่เราถูกปลุกเร้า ท้าทายให้พยายามหาความคิดใหม่ๆ จนในปัจจุบันเด็กๆ ไม่มีโอกาสได้รู้ (ไม่ใช่ลืม) ไปแล้วว่าข้าวมาจากการปลูกไม่ใช่ข้าวมาจากหม้อหรือซุปเปอร์มาเก็ต ติดตามอ่านตลอดครับ ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกัน เพื่อแลกเปลี่ยนแนวคิดนำไปสู่การเผยแพร่ไปสู่วงกว้างครับ


ขอบคุณมากครับ คิดว่าวันนึงคงมีโอกาสได้เจอกันครับ ในช่วงเวลาและสังคมแบบนี้ใครๆก็อยากเป็นคนพิเศษกันทั้งนั้นครับ ในภาษาทางโฆษณาหรือการตลาดเขาเรียกว่า "Differentiation"ครับ ถ้าไม่พิเศษก็ต้องแตกต่าง ถ้าไม่มีสิ่งนี้สินค้าของตนจะอยู่ไม่ได้เกิดไม่ได้ คราวนี้คนดันไปอุตริคิดว่าตัวเองเป็นสินค้าสิครับ  เลยหากันใหญ่เลยอะไรที่พิเศษแตกต่าง สุดท้ายกลายเป็นว่าไปหลงลืมสิ่งที่ธรรมดาสามัญ ซึ่งเป็นรากฐานจริงๆของการดำรงชีวิต

เรื่องตลกกว่านั้น  ผมพยายามมาสร้างดินแดนมหัศจรรย์และฟื้นฟูความสามารถอันสามัญ กลับกลายเป็นว่า ในสังคมเมือง....ผมกลายเป็นคนที่มีความพิเศษอีกแล้ว....กรรม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 01, 2010, 12:56:50 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
ฟ้าปลี้ม
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 25


« ตอบ #168 เมื่อ: กันยายน 01, 2010, 02:38:19 PM »

สุดยอดครับ...ผมอ่านทีเดียวจบเลย ..
หนึ่งสมอง สองมือ สองเท้า เท่ากัน แต่คิดได้ไม่เท่ากัน..
ขอปรบมือให้กับความตั้งใจ ครับ  ยิ้มเท่ห์ อายจัง ยิ้มเท่ห์ อายจัง อายจัง

ขอบคุณมากครับ ใครๆก็ทำได้ครับขอให้ตั้งใจจริงอย่างเดียว


Liked By: wee
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 02, 2010, 09:38:05 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #169 เมื่อ: กันยายน 02, 2010, 09:28:04 PM »

ตอนที่21  บ้านในนิยามของตุ้ม

ในยุคสมัยแห่งทุนนิยม(สามานย์)นิยามของบ้าน ไม่ต่างอะไรกับ "วิหารอันศักดิ์สิทธิ์" ของมนุษย์(ใครบางคนว่าไว้) เราทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ยอมได้แม้บางทีจะต้องแลกมาด้วยการทุจริตในหน้าที่การงาน  ยอมพันธนาการตัวเองใว้กับดอกเบี้ยธนาคารไม่น้อยกว่ายี่สิบห้าปี ปล่อยให้ดอกเบี้ยวิ่งแซงเงินต้นไปไกลลับตา  ยอมเผาความฝันวัยเยาว์ต่างๆนานาที่อยากจะทำทิ้งไปพร้อมๆกับเวลาปีแล้วปีเล่า

"ยี่สิบห้าปีนี่พอๆกับต้นไม้ต้นหนึ่งเติบโตจนตัดมาสร้างบ้านได้เชียวนะ"   เสียงของใครคนหนึ่งพึมพำออกมาอย่างเสียดาย

ใช่...เสียงของเพื่อนตุ้ม

"คุณกำลังจะบอกอะไรผมรึตุ้ม"

"ทาวน์เฮาส์สองชั้นราคาสองล้านห้า เขาตั้งข้อแม้ให้นายผ่อนได้แค่สามสิบเปอร์เซนต์ของเงินเดือน นายคงผ่อนหมดตอนใกล้จะลงโลงพอดี"

"คุณพูดแทงใจดำจี๊ดเลย"

"บ้านน่ะมีใว้อยู่ ไม่ได้มีไว้อวด  ทำงานชั่วชีวิตเพื่อจะมีแค่บ้านในกรุงเทพสักหลัง มันเท่ห์นะ"

"มาปรึกษาไม่ได้มาให้แดก..."

"หยุดงานสักปี  หาที่สักไร่ เอาเงินเก็บนิดหน่อย มาซื้ออิฐซื้อปูนซื้อไม้ แล้วค่อยๆสร้างเอง  ทำงานทุกวันเหมือนคนเมือง แปดชั่วโมงต่อวัน ขี้คร้าน  ปีเดียวได้อยู่"

"คงได้หลังเล็ก  กระจอกน่าดู"

"ได้อิสรภาพยี่สิบสี่ปีที่เหลือคืนมา  คุ้มนะ เอาเวลาไปทำอะไรดีๆได้อีกเยอะแยะ บ้านไม่เท่ห์ แต่คนเท่ห์ เอามั๊ย"

"สร้างบ้านเองงานหนักนะ ความรู้ก็ไม่มี ถล่มขึ้นมาทำไง"

"นกกระจาบตัวเดียวยังสร้างเองได้ สวยด้วย "

"มันไม่เหมือนกัน พวกนั้นอกจากไข่ปุ๊บ รู้เลยว่าต้องอ้าปากขอของกิน โตหน่อยก็รู้ว่าต้องบิน ต้องสร้างรัง"

"โห...อุตสาห์ยืนหลังตรง มีสมองโตใว้คิด มีปากใว้ถาม  มีมือใว้ใช้หยิบจับ  ไม่อายนกเหรอ ที่มีแค่ปากก็คาบฟางมาสร้างบ้านได้"

...............

ตุ้มเหมือนพูดไปเรื่อย เล่นแกว่งปากกวนบาทากันไปวันๆ แต่หากหยุดคำพูดบางประโยคของตุ้มไว้แล้วเอากลับไปคิดต่อ  มักจะได้เรื่องเสมอ  เช่น....

"หยุดงานสักปี.....ได้อิสรภาพยี่สิบสี่ปีที่เหลือคืนมา"

คนเราหมกมุ่นทำงานเพื่อเงินและเพื่อให้คนอื่นร่ำรวย(และมีบ้านหลังใหญ่โดยไม้ต้องเป็นหนี้) เผาเวลาไปวันต่อวัน ท้ายสุดในชีวิตใยมิได้มาแค่บ้านหลังนึงที่ใหม่วันนี้และจะเก่าในวันหน้า  เดือนแล้วเดือนเล่ากับใบเสร็จชำระค่างวดและยอดคงเหลือที่ดูแล้วไม่ลดลงเท่าไหร่(เพราะอาจจะเป็นต้นสองพันและดอกห้าพัน) ปีแล้วปีเล่าที่ไม่อยากจะนับถอยหลัง เพราะมันช่างห่างไกลเหลือเกิน  จนวันนึงก็เลยหลงลืมเรื่องบ้านนี้เป็นของตนไปเสียสิ้น

ตุ้ม...ตัวตลกร้ายบอกให้คิดเสียใหม่ว่า "บ้านเป็นของธนาคารและเราก็เป็นผู้เช่าอยู่ระยะยาว โดยมีโปรโมชั่นดีๆว่าเช่ายี่สิบห้าปี เอาบ้านหลังนี้ไปเลย" 

ดูมัน...

คงจะดีไม่น้อยหากสามารถหยิบเอาแนวคิดที่ว่า สร้างบ้านเองเพื่ออิสรภาพอีกยี่สิบสี่ปีที่ต้องเสียไป กับตัวดูดฝันหรือวิหารอันศักดิ์สิทธิ์ และแปลงยี่สิบสี่ปีนั้น เปลี่ยนกล้าไม้น้อยๆเป็นต้นไม้ใหญ่ ใยมิใช่การแก้เกมที่สมน้ำสมเนื้อ ไม่น่าเชื่อว่าการจะเป็นยาจกหรือคหบดีผู้มั่งคั่งจะถูกกั้นใว้ด้วยเส้นบางๆทางความคิด และสองมือของการลงแรงกระทำบางอย่างให้ถูกวิธี

ใช่...วิธีของคนจน และชนชั้นกลาง คนรวยไม่เกี่ยว(แต่ก็เอี่ยวได้)

แม้ผมจะไม่ค่อยแน่ใจในทฤษฎีเพี้ยนๆอันใหม่และการไขข้อกังวลใจด้วยเศรษฐศาตร์แบบตุ้ม ผมก็แอบคิดว่ามันมีเค้าลางของความเป็นไปได้ไม่น้อยเลยที่เดียว

ผมถามตุ้มว่า แล้วบ้านของตุ้มเป็นอย่างไร?

ตุ้มบอกว่า "เป็นบ้านที่เล็กอย่างยิ่ง และสร้างด้วยเงินสดแสนเดียว"

.......บ้านหลังเล็ก ท่ามกลางแมกไม้อันร่มรื่น...ทีปลูกด้วยตัวเอง..........

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 23, 2011, 06:40:36 PM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #170 เมื่อ: กันยายน 02, 2010, 09:50:37 PM »



แปลงเพาะชำกล้าไม้เพื่อรองรับ "ยี่สิบสี่ปีที่เคยจะเสียให้ธนาคาร" ตอนนี้เปลี่ยนตัวเองเป็น"นายธนาคารต้นไม้ไปเรียนร้อยแล้วครับ" เพาะเอง ปลูกเอง กินดอกเบี้ยเอง   แม้จะไม่ค่อยเชื่อตุ้ม แต่ลองใว้ก็ไม่เสียหายครับ

ในรูป เป็น รกฟ้า ยางเหียง และต้นจันครับ




ตรงนี้ก็มี ข่อย  รัง  เก็ดแดง สละอินโด และเหลืองปรีดียาธร
บันทึกการเข้า
tumtump
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1553


« ตอบ #171 เมื่อ: กันยายน 02, 2010, 09:55:50 PM »



มุมนี้ก็เป็น สมอภิเพก ลูกเนียง ลูกเนียงนก มะค่าโมง หม่อน และตะเคียนทองต้นน้อยๆครับ





ส่วนข้างๆโอ่งนี่พวกตระกูลมอ คือ มะสัง มะรุม โมก และมะม่วงป่า ครับ
บันทึกการเข้า
sutharnthip
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1612


« ตอบ #172 เมื่อ: กันยายน 02, 2010, 09:59:05 PM »

เพื่อนตุ้มเรารักนายว่ะ ทฤษฏีของนายทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นคนปกติซะที หลังจากที่ความคิดของเราที่คิดคล้ายๆ นายถูกคนเค้าต่อต้านมานานว่าเพี้ยน เพ้อเจ้อ ในที่สุดก็มีคนคิดเหมือนเราซักทีเรื่องสร้า่งบ้านเล็กๆ มีรถเล็กๆ ไม่ต้องมีหนี้ระยะยาว มีเวลาสำหรับอิสระในชีวิตที่เหลืออยู่ บางคนบอกว่าถ้าไม่ยอมเป็นหนี้แบงค์จะมีปัญญาที่ไหนมีบ้านใหญ่ๆ เราก็ไม่รู้ว่าจะมีบ้านใหญ่ๆ ไปทำไมในเมื่อเราตัวนิดเดียวเองเนอะ... ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม ยิงฟันยิ้ม


จริงๆเป็นหนี้ก็ไม่เสียหายครับ แต่ต้องรู้เท่าทันกลไก เรื่องตัวเลข บางคนที่เขาเก่งๆสามารถใช้การกู้ยืมเงินมาหมุนแบบถูกวิธีและไม่ประมาท สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำเชียวครับ  แต่สำหรับคนอย่างผม "การไม่มีหนี้เป็นลาภอันประเสริฐครับ ไม่เครียด" ขอบคุณที่ติดตามครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 05, 2010, 10:56:01 AM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
nong-wanvisa
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1584



« ตอบ #173 เมื่อ: กันยายน 02, 2010, 10:29:36 PM »

ปรบมือให้ดังๆเลย{ลุกขึ้นยืนด้วย}ได้วิธีคิดใหม่ๆผุดขึ้นมาอีกเยอะเชียว

ขอบคุณครับ


Liked By: Numdoitung, andrew, wee
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 05, 2010, 10:56:39 AM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
sompol
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3085



« ตอบ #174 เมื่อ: กันยายน 02, 2010, 11:17:07 PM »

...ติดตามอ่านมาหลายวันแล้ว พึ่งจบวันนี้เอง แนวความคิดเพื่อนตุ้มตอนล่าสุดก็เยี่ยมครับ บ้านเล็ก ๆ ในป่าใหญ่ แล้วก็แนวทางทำการทำเกษตรแบบขี้เกียจ หรือแบบการเกษตรแบบไม่กระทำ ปล่อยไห้ธรรมชาติคัดสรรเอง  แบบ "มาซาโนบุ ฟูกูโอกะ" ซึ่งผมพึ่งอ่านอ่านจบ http://www.olddreamz.com/bookshelf/onestraw/onestraw.html มาเชิญไปเยี่ยม "ชมรมเกษตรฟูกูโอกะ" ที่คุณ auuuuun  http://www.kasetporpeang.com/forums/index.php?topic=8511.0 ตั้งไว้ครับ มาแลกเปลียนประสบการณ์เพื่อหาหนทางสู่อิสระภาพกันครับ   

ยินดีเลยครับ ผมก็เป็นแฟนหนังสือของลุง ฟุ๊กุ คนนึงเหมือนกันครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 05, 2010, 10:57:46 AM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
namping
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1778


« ตอบ #175 เมื่อ: กันยายน 02, 2010, 11:26:58 PM »

...อ่านแล้วอมยิ้มเลยครับ ...  ยิงฟันยิ้ม
     ก่อนหน้านี้ ผมกับแฟนก็ถูกคนรอบข้างกดดันมาตลอด ยังหนุ่มยังแน่นงานการก็มี ทำม๊าย ...! ไม่ผ่อนบ้านไว้ เฮ้อๆ
ไอ้เราก็อายุ ยี่สิบแก่ๆ นึกในใจ ผ่อนสั้นหน่อยก็ 20 ปี ยาวอีกนิดดอกเบี้ยมากอีกหน่อยก็ 30 ปี
นึกในใจ ผ่อนหมดก็ปาไปอายุเกือบ 50 ปีแก่หง่ำเหงือก แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อที่ทำสวนวะเนี่ย กะว่าจะบอกความในใจเขาก็ไม่ได้
ว่าจะเก็บตังค์ซื้อที่ทำสวน เดี่ยวเขาหาว่าบ้า ก็ต้องอดทนอยู่หอพักถูกๆ ต่อไป ... รอแล้วก็รอสักวันที่ฝันของเราจะได้เริ่มสักที ยิงฟันยิ้ม

ออมเงินใว้ซื้อบ้านซื้อที่มันดีทั้งนั้นครับ (ยกเว้นบ้านลอยฟ้า กับรายจ่ายค่าส่วนกลาง)ผมเพียงแค่นึกตามว่า ถ้าบ้านในเมืองมันแพงมากๆ ซื้อที่แล้วปลูกบ้านอาจทำให้เราเหนื่อยน้อยกว่า  ถ้ายังต้องทำงานในเมืองอยู่จริงๆ ผ่อนซื้อก็ไม่เลวร้ายครับ(ดีกว่าเช่าเพียวๆสิบปีแล้วไม่เหลืออะไร) แต่ควรมีแผนสำรองเจียดเงินมาลงทุนกับต้นไม้ไว้นิดหน่อย นานไปมันงอกเงย งอกงามครับ


Liked By: lief36, dexster, Numdoitung
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กันยายน 05, 2010, 11:03:59 AM โดย tumtump » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 [11] 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 ... 225   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: