หน้า: 1 2 3 [4] 5 6 7   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: สมมติว่าฉันยังหายใจ "ปัจฉิมกาล" หน้า 7  (อ่าน 18515 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
สมมติว่าฉันยังหายใจ
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 171


« ตอบ #48 เมื่อ: มกราคม 10, 2016, 11:09:51 AM »

วันนี้...มาในแนวผ่อนคลาย

ดาวนายร้อย ของคุณณัฐภณ


ทางนี้เรียก ผักเสี้ยนน้ำ


โสมไทย จากบ้านคุณลุงรถถัง


ช้างเชือกหนึ่งในโขลง เผยดอกก่อนใคร


บัวดิน คุณภัค


หญ้าอะไรไม่รู้...


ปิดท้ายด้วย สาละ


บันทึกการเข้า

Sevencats
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 720


« ตอบ #49 เมื่อ: มกราคม 10, 2016, 12:16:42 PM »

วันนี้...มาในแนวผ่อนคลาย

ดาวนายร้อย ของคุณณัฐภณ


ทางนี้เรียก ผักเสี้ยนน้ำ


โสมไทย จากบ้านคุณลุงรถถัง


ช้างเชือกหนึ่งในโขลง เผยดอกก่อนใคร


บัวดิน คุณภัค


หญ้าอะไรไม่รู้...


ปิดท้ายด้วย สาละ



ดาวนายร้อย ปีนซะสูงเชียว...ที่บ้านตายหมดแล้วค่ะ

ผักเสี้ยนน้ำ? แถวบ้านเรียกอะไรไม่ทราบค่ะ เห็นขึ้นอยู่ทั่วเลย...ภาษากลาง "ผักเสี้ยนขน" ?

โสมไทย เม็ดจะแก่แล้วค่ะ ถ้าไม่เก็บนะ จะดีดไปไกล แล้วมีต้นเล็กงอกไปทั่วเลย

ช้าง ที่แท้ก็ช้างแบบนี้ เปิ้นนึกว่า ช้างตัวเป็นๆ ซะอีกค่ะ...มาเขียนเพิ่มค่ะว่า ช้างสวยมากๆๆๆๆ

บัวดิน ดอกสวยมากๆๆๆ ค่ะ 555

หญ้าอะไรน้าาา มีไปทั่วเลยเน้าะ แต่ดอกสวยดี จิ๋วๆ

สาละ ...เมื่อไหร่เจ้าจะโต เจ้าจะโตน้ออออ...รอๆๆๆๆๆ สงสัยไม่ได้แดดหน่ะ เพราะปลูกริมห้วย

ดอกหญ้าอะไรม่ายรู้ค่ะ สวยดีเหมือนกัน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 10, 2016, 06:22:41 PM โดย sevencats » บันทึกการเข้า
ภัค
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 954


« ตอบ #50 เมื่อ: มกราคม 10, 2016, 03:02:44 PM »

บัวดินมีหรอมแหร๋ม พาออกสื่อ เขินเลย
ปล. กระถามมอมแมมไปนิดนะคะ
บันทึกการเข้า
Sevencats
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 720


« ตอบ #51 เมื่อ: มกราคม 10, 2016, 03:06:45 PM »

บัวดินมีหรอมแหร๋ม พาออกสื่อ เขินเลย
ปล. กระถามมอมแมมไปนิดนะคะ

แหม๋...ตะเองก็...กระถางใส่ดินนะ...อยากเห็นมอมแมมกว่านี้มั้ย...แล้วจะหนาว  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
สมมติว่าฉันยังหายใจ
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 171


« ตอบ #52 เมื่อ: มกราคม 10, 2016, 06:07:43 PM »

พาจำนวนสมาชิกในสำนักเลขาฯ
มาแนะนำให้ลุงๆป้าๆรู้จัก



เชือกนี้บานได้ สี่วันแล้ว กลิ่นไม่หอมเท่าตัวที่อยู่บันไดทางขึ้นกุฏิหลวงพ่อเลขาฯ


เชือกนี้ ทรงช่อป้อมๆกลมๆ


เชือกนี้ ไม่ค่อยสมบูรณ์ (ปีที่แล้วติดฝักเยอะกว่าใครในโขลง)


ช้างน้อยอีกเชือก


*** พอแค่นี้ก่อน คุณเธอยังไม่บาน^^ ***

ปิดท้ายด้วย ...ลิ้นมังกร...



บันทึกการเข้า
AnnAnn
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 810


« ตอบ #53 เมื่อ: มกราคม 10, 2016, 06:38:33 PM »

ขอส่งการบ้านคร๊าา 

บุหงาสาหรี่ (ชำติดปุ๊บ ดอกมาปั๊บ   ขอบคุณค่ะ)

บันทึกการเข้า
mion4you
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 380


« ตอบ #54 เมื่อ: มกราคม 10, 2016, 10:07:33 PM »


วันนี้...มาในแนวผ่อนคลาย

ดาวนายร้อย ของคุณณัฐภณ  ยิ้ม




เลื้อยซ่ะสูงเชียว  ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
Sevencats
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 720


« ตอบ #55 เมื่อ: มกราคม 11, 2016, 06:41:14 PM »


วันนี้...มาในแนวผ่อนคลาย

ดาวนายร้อย ของคุณณัฐภณ  ยิ้ม




เลื้อยซ่ะสูงเชียว  ยิงฟันยิ้ม


ถ้าจะเป็นดาวนายพันนี่ต้อง "เลื้อยให้สูง" หรือต้อง "แต่ง (หน้า) ให้สวย" คะ

ปล.ดูจากภาพปลากรอบหน่ะค่ะ
ยิงฟันยิ้ม
บันทึกการเข้า
สมมติว่าฉันยังหายใจ
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 171


« ตอบ #56 เมื่อ: มกราคม 11, 2016, 06:59:14 PM »

วันนี้ เอาดอกของต้นปฐมนิทาน มาฝาก



ถ้ามีการกดไลค์มากกว่า2 ภายใน 1 ชั่วโมง จะไม่เล่านิทานให้ฟัง..เล่าจบค่อยไลค์จ๊ะ..
บันทึกการเข้า
Sevencats
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 720


« ตอบ #57 เมื่อ: มกราคม 11, 2016, 07:08:20 PM »

วันนี้ เอาดอกของต้นปฐมนิทาน มาฝาก



ถ้ามีการกดไลค์มากกว่า2 ภายใน 1 ชั่วโมง จะไม่เล่านิทานให้ฟัง..เล่าจบค่อยไลค์จ๊ะ..

ไม่ฟังละค่ะ
บันทึกการเข้า
ภัค
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 954


« ตอบ #58 เมื่อ: มกราคม 11, 2016, 07:15:13 PM »

วันนี้ เอาดอกของต้นปฐมนิทาน มาฝาก



ถ้ามีการกดไลค์มากกว่า2 ภายใน 1 ชั่วโมง จะไม่เล่านิทานให้ฟัง..เล่าจบค่อยไลค์จ๊ะ..

ไม่ฟังละค่ะ


คล้ายตำลึง
บันทึกการเข้า
สมมติว่าฉันยังหายใจ
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 171


« ตอบ #59 เมื่อ: มกราคม 11, 2016, 07:56:04 PM »

ปฐมนิทาน(ต้นฉบับ)



เอ้า...นั่งกันดีๆ เอาตีนผ่านำ งูน้อยสิซ้อด
นั่งพับเพียบงามๆ มื่อนี้ สิเว้าปฐมนิทานให่ฟัง
เรียงบักขี่กา ความเป็นมาบักขี่กา วาเถ่าะ แต่กี้ แต๊สมัยปูดปู๊ มีพญาหนึ่งซื่อวาไหลคำ พญาไหลคำนี่กะเฒ่าพอแฮงล่ะ กะเลยเอิ้นโหน เอิ้นพราหมณ์มาทายทักว่าสิได้อยู่โดนบ่
พอโหนมาพราหมณ์มา กะโอ้ยพระองค์สิตายมื่ออื่นนี่ล่ะ ว่าซั้นทางพี้ กะต๋กใจ่หัวใจ่วาย ตายซั้ม หมวดหมู่ขุนนางอำมาตกะประชุมกัน เฮาสิเอาไผขึ้นเป็นพระราชาดีน้อ  พอดีกับตอนนั้นกะมีบุรุษเลี้ยงxxxอยู่ข่างวังนั่น ได้ฮู้เร่องวาพญาไหลคำนิสวรรคต กะคึดเด้ะ ใจอันบ่พอนี่บ่ะคึด เออ เฮ็ดจั่งได๋น่อเฮาจั่งสิได้เป็นพระราชาเมียงนี่น่อ คึดจั่งใดกะบ่ออก กะแม่นแล่วกะของเป็นแต่คนเลี่ยงxxxเน้าะเคยขี่แต่xxx สิฝันไปขี่ม้าขี่ซ้างคือพญาแก้วพญาทอง ซั้น โอ้ยไกลโกโส โพดแล่ว บัดตอนนั้นพญากา อีกาบ้านเฮานี่ล่ะแต่โตใญ้ ฮึ้ย ใญ้พะโลล่ะ บินมา แต่ไสบุ๊ มาได๊ญินบุรุษผู๊นี่ จ่มวาอยากเป็นพระราชา กะเลยบินลงมาใกล้ๆ
ท่านคึดจั่งซั้น จั่งซั้น แม่นบ่ซั้น พญากาถาม ห้วย แม่นแล่ว ท่านซ้อยเฮาได้เบ่าะ ผู้นี่ตอบ พญากากะว้า ห้วยซ้อยได๊ซั้นแล่ว แต่ก่อนสิซ้อยนั่น เฮาต้องมาผูกเซี้ยวกันก่อนเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ โอ้ย ประสาผูกเซี่ยว ได้เลยๆ เว้าจั่งซั้นกะผูกเซี้ยวกัน คนเลี้ยงxxxกับกานี่เป็นเซี้ยวกัน
พอเป็นเซี้ยวกันแล้ว คนเลี้ยงxxxนั่นกะถามพญากา ได๋เซี้ยวโตวาสิซ้อยเฮาให้เป็นพระราชาเมียงนี่วาซั้น
โอ้ย โตบ่ต้องใจ๋ฮ้อน โตสิได้เป่นในมื่อนี่ล่ะ เว้าซั้นกะหยิบบักขี่กามา สี่หน่วย คนเลี้ยงxxxกะถาม
อีหยั่งนิเซี้ยว พญากากะตอบ อันนี้ ลูกท้อทิพย์ ท้าโตสิได้เป็นพระราชานั่น ลูกท้อทิพย์นี่สิหวาน คนเลี้ยงxxxได้ยินซั้นกะดีใจ ฟ้าวหยิบบักขี่กามาสิกินแล่ว
พอกินไปคำหนึ่ง พญากากะถาม เป็นจั่งได่เซี้ยว
โอ้ย หวาน หวานดีหลาย พญากากะ แม๊นบ้อเซี้ยว กินให่เฮาเบิ่งอีกดู๊ ซั้น คนเลี้ยงxxxกะกัดหย่วยที่สอง หวาน โอ้ย หน่อยนี่ฮึ้งทั้งหวานทั้งมัน แซ่บกว่าหน่วยวั่งหั่น พญากากะบ่เซื้อ โอ้ย เฮายังบ่เซื้อเว้ย กินให้เฮาเบิ่งอีกดู้ หน่วยที่สาม โอ้ย หวาน หวาน หน่วยนี่หวานคั๊กกว่าหมู้ พญากากะหันหน้าไปทางอื่นหลยหัวอิ๊กๆ แล้วหันกลับมา โอ้ยเซี้ยว เฮาเซื้อโตแล้วล่ะ โตถ่าเฮาอยู่นี่ก่อนเน้อ เดี๋ยวเฮามาฮั๊บโต ไปเป็นพระราชา คนเลี้ยงxxxกะเออ เออ

พญากากะบินเข้าไปในวัง ไปลักจิก เอาเล็บน่ะจิกร้างพญาไหลคำออกมา เอาไปถิ่มไกลๆพู้น แล้วบินมาฮั๊บ คนเลี้ยงxxx ผู้ถ่าอยู่นี่ ตอนไปกะตกลงกันเด้ะ ถ่าโตได๊เป่นพระราชาแล่วโตอย่าลืมเฮาเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ เฮาบ่ลืมดอก พญากากะวา ทังซั้นโตกะส่งxxxให่เฮามื่อล่ะโต มื่อละโต เด้อเฮ้ย ทางนี่กะ ได๊ ได๊ บ่มีปัญหา ตกลงกันแล่ว แล่ว กะเอาคนเลี่ยงxxxไปส่งอยู่หม่องพระราชาอยู่ พอตอนเซ้า คนมาตรวจศพ เห็น ห่วยพระราชาหยังบ่ตายดั้วนี่ หนุ่มกั้วเก่าอีกพร้อม กะเลยพากันเอิ้นผู้นั่นเป็นพญา แล้วพญาผู้ใหม่กะส่งxxxไปให้อีกา มื่อละโต มื่อล่ะโต จนเป็นเวลา สิบสี่ปี พญาผู้นี่กะ คึดเด้ะ เฮาสิคอยส่งxxxให้อีกาโตนั่นจั่งซี้บ่ได้ดอก เฮาสิทำท่าลืมเถ่าะเว้ย กะทำท้าลืม อีหลิ อีกาโตนั่นกะมาทวง พญากะตอบวา โอ้ยเซี้ยว เฮาลืมๆ กากะตอบวา โตอย่าลืมอีกด้า แต่กะขอจากxxxเป็นซ้าง พญากะส่งซ้างไปมื่อละโต จนครบเจ็ดมื่อ พญาผู่นั่นกะมาคึดอีกล่ะ ห้วยเฮาสิคอยส่งซ้างไปให้อีกาจั่งซิ๊บ่น้อ เฮาสิทำท่าลืมดอกเว้ย วาซั้นกะทำท่าลืมอิหลี พอฮอดยามมื่อแลง อิกากะถ่าซ้าง อยู่โดนเติบ ห้วยบ่แม่นเซี้ยวเฮาลืมบ้อ เฮาไปเตือนก่อนน้า บัดไปเห็นพญากำบังมีความสุขอยู่กับนางสนมหมู่เหล่าอยู่ อีกากะคึด บัดนี่ล่ะ คุณสิได้กลับไปเลี้ยงxxxคือเก่า เว้าซั้นอีกากะถ่า จนพญานอนหลับแล่วค่อยลักพาโตไปปล่อยอยู่กลางป่า พญานั่นตื่นขึ้นมา กะตกใจแล่ว ห้วย ห้วย เฮามานอนอยู่นี่ได้แต่เหิง แล่วกะคึดย้อนคืน โอ๋ หรือสิเพราะอีกาโตนั่น พาเฮามานิ โอย ถ่าเฮาบ่ถิ่มหมู่ หมู่กะบ่เฮ็ดกับเฮาจั่งซี้ คึดได้จั่งซั้นกะน้อยใจเทิงฮู้สึกผิด ครางโอดโอย ญ่างหาxxxแต่สิบสี่ปีพู่น มันสิเหลียบ่

นี่ล่ะ...เข่าใจบ่

"พระวชิรญาณ"

ถ่ายทอดโดย ...กำลังหายใจ


*** xxx คือ "ควาย" ภาษาอิสานบางเผ่า คำนี้ไม่มี สระอา ทางระบบเลยจัดการเซ็นเซอร์ให้ ***
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2016, 08:27:17 PM โดย สมมติว่าฉันยังหายใจ » บันทึกการเข้า
ภัค
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 954


« ตอบ #60 เมื่อ: มกราคม 11, 2016, 07:59:49 PM »

ปฐมนิทาน(ต้นฉบับ)



เอ้า...นั่งกันดีๆ เอาตีนผ่านำ งูน้อยสิซ้อด
นั่งพับเพียบงามๆ มื่อนี้ สิเว้าปฐมนิทานให่ฟัง
เรียงบักขี่กา ความเป็นมาบักขี่กา วาเถ่าะ แต่กี้ แต๊สมัยปูดปู๊ มีพญาหนึ่งซื่อวาไหลคำ พญาไหลคำนี่กะเฒ่าพอแฮงล่ะ กะเลยเอิ้นโหน เอิ้นพราหมณ์มาทายทักว่าสิได้อยู่โดนบ่
พอโหนมาพราหมณ์มา กะโอ้ยพระองค์สิตายมื่ออื่นนี่ล่ะ ว่าซั้นทางพี้ กะต๋กใจ่หัวใจ่วาย ตายซั้ม หมวดหมู่ขุนนางอำมาตกะประชุมกัน เฮาสิเอาไผขึ้นเป็นพระราชาดีน้อ  พอดีกับตอนนั้นกะมีบุรุษเลี้ยงxxxอยู่ข่างวังนั่น ได้ฮู้เร่องวาพญาไหลคำนิสวรรคต กะคึดเด้ะ ใจอันบ่พอนี่บ่ะคึด เออ เฮ็ดจั่งได๋น่อเฮาจั่งสิได้เป็นพระราชาเมียงนี่น่อ คึดจั่งใดกะบ่ออก กะแม่นแล่วกะของเป็นแต่คนเลี่ยงxxxเน้าะเคยขี่แต่xxx สิฝันไปขี่ม้าขี่ซ้างคือพญาแก้วพญาทอง ซั้น โอ้ยไกลโกโส โพดแล่ว บัดตอนนั้นพญากา อีกาบ้านเฮานี่ล่ะแต่โตใญ้ ฮึ้ย ใญ้พะโลล่ะ บินมา แต่ไสบุ๊ มาได๊ญินบุรุษผู๊นี่ จ่มวาอยากเป็นพระราชา กะเลยบินลงมาใกล้ๆ
ท่านคึดจั่งซั้น จั่งซั้น แม่นบ่ซั้น พญากาถาม ห้วย แม่นแล่ว ท่านซ้อยเฮาได้เบ่าะ ผู้นี่ตอบ พญากากะว้า ห้วยซ้อยได๊ซั้นแล่ว แต่ก่อนสิซ้อยนั่น เฮาต้องมาผูกเซี้ยวกันก่อนเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ โอ้ย ประสาผูกเซี่ยว ได้เลยๆ เว้าจั่งซั้นกะผูกเซี้ยวกัน คนเลี้ยงxxxกับกานี่เป็นเซี้ยวกัน
พอเป็นเซี้ยวกันแล้ว คนเลี้ยงxxxนั่นกะถามพญากา ได๋เซี้ยวโตวาสิซ้อยเฮาให้เป็นพระราชาเมียงนี่วาซั้น
โอ้ย โตบ่ต้องใจ๋ฮ้อน โตสิได้เป่นในมื่อนี่ล่ะ เว้าซั้นกะหยิบบักขี่กามา สี่หน่วย คนเลี้ยงxxxกะถาม
อีหยั่งนิเซี้ยว พญากากะตอบ อันนี้ ลูกท้อทิพย์ ท้าโตสิได้เป็นพระราชานั่น ลูกท้อทิพย์นี่สิหวาน คนเลี้ยงxxxได้ยินซั้นกะดีใจ ฟ้าวหยิบบักขี่กามาสิกินแล่ว
พอกินไปคำหนึ่ง พญากากะถาม เป็นจั่งได่เซี้ยว
โอ้ย หวาน หวานดีหลาย พญากากะ แม๊นบ้อเซี้ยว กินให่เฮาเบิ่งอีกดู๊ ซั้น คนเลี้ยงxxxกะกัดหย่วยที่สอง หวาน โอ้ย หน่อยนี่ฮึ้งทั้งหวานทั้งมัน แซ่บกว่าหน่วยวั่งหั่น พญากากะบ่เซื้อ โอ้ย เฮายังบ่เซื้อเว้ย กินให้เฮาเบิ่งอีกดู้ หน่วยที่สาม โอ้ย หวาน หวาน หน่วยนี่หวานคั๊กกว่าหมู้ พญากากะหันหน้าไปทางอื่นหลยหัวอิ๊กๆ แล้วหันกลับมา โอ้ยเซี้ยว เฮาเซื้อโตแล้วล่ะ โตถ่าเฮาอยู่นี่ก่อนเน้อ เดี๋ยวเฮามาฮั๊บโต ไปเป็นพระราชา คนเลี้ยงxxxกะเออ เออ

พญากากะบินเข้าไปในวัง ไปลักจิก เอาเล็บน่ะจิกร้างพญาไหลคำออกมา เอาไปถิ่มไกลๆพู้น แล้วบินมาฮั๊บ คนเลี้ยงxxx ผู้ถ่าอยู่นี่ ตอนไปกะตกลงกันเด้ะ ถ่าโตได๊เป่นพระราชาแล่วโตอย่าลืมเฮาเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ เฮาบ่ลืมดอก พญากากะวา ทังซั้นโตกะส่งxxxให่เฮามื่อล่ะโต มื่อละโต เด้อเฮ้ย ทางนี่กะ ได๊ ได๊ บ่มีปัญหา ตกลงกันแล่ว แล่ว กะเอาคนเลี่ยงxxxไปส่งอยู่หม่องพระราชาอยู่ พอตอนเซ้า คนมาตรวจศพ เห็น ห่วยพระราชาหยังบ่ตายดั้วนี่ หนุ่มกั้วเก่าอีกพร้อม กะเลยพากันเอิ้นผู้นั่นเป็นพญา แล้วพญาผู้ใหม่กะส่งxxxไปให้อีกา มื่อละโต มื่อล่ะโต จนเป็นเวลา สิบสี่ปี พญาผู้นี่กะ คึดเด้ะ เฮาสิคอยส่งxxxให้อีกาโตนั่นจั่งซี้บ่ได้ดอก เฮาสิทำท่าลืมเถ่าะเว้ย กะทำท้าลืม อีหลิ อีกาโตนั่นกะมาทวง พญากะตอบวา โอ้ยเซี้ยว เฮาลืมๆ กากะตอบวา โตอย่าลืมอีกด้า แต่กะขอจากxxxเป็นซ้าง พญากะส่งซ้างไปมื่อละโต จนครบเจ็ดมื่อ พญาผู่นั่นกะมาคึดอีกล่ะ ห้วยเฮาสิคอยส่งซ้างไปให้อีกาจั่งซิ๊บ่น้อ เฮาสิทำท่าลืมดอกเว้ย วาซั้นกะทำท่าลืมอิหลี พอฮอดยามมื่อแลง อิกากะถ่าซ้าง อยู่โดนเติบ ห้วยบ่แม่นเซี้ยวเฮาลืมบ้อ เฮาไปเตือนก่อนน้า บัดไปเห็นพญากำบังมีความสุขอยู่กับนางสนมหมู่เหล่าอยู่ อีกากะคึด บัดนี่ล่ะ คุณสิได้กลับไปเลี้ยงxxxคือเก่า เว้าซั้นอีกากะถ่า จนพญานอนหลับแล่วค่อยลักพาโตไปปล่อยอยู่กลางป่า พญานั่นตื่นขึ้นมา กะตกใจแล่ว ห้วย ห้วย เฮามานอนอยู่นี่ได้แต่เหิง แล่วกะคึดย้อนคืน โอ๋ หรือสิเพราะอีกาโตนั่น พาเฮามานิ โอย ถ่าเฮาบ่ถิ่มหมู่ หมู่กะบ่เฮ็ดกับเฮาจั่งซี้ คึดได้จั่งซั้นกะน้อยใจเทิงฮู้สึกผิด ครางโอดโอย ญ่างหาxxxแต่สิบสี่ปีพู่น มันสิเหลียบ่

นี่ล่ะ...เข่าใจบ่

"พระวชิรญาณ"

ถ่ายทอดโดย ...กำลังหายใจ



บ่เข้าใจ ช่วยแปลเป็นภาษากรุงเทพฯ หน่อยค่ะ
บันทึกการเข้า
สมมติว่าฉันยังหายใจ
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 171


« ตอบ #61 เมื่อ: มกราคม 11, 2016, 08:20:18 PM »

ปฐมนิทาน(ต้นฉบับ)



เอ้า...นั่งกันดีๆ เอาตีนผ่านำ งูน้อยสิซ้อด
นั่งพับเพียบงามๆ มื่อนี้ สิเว้าปฐมนิทานให่ฟัง
เรียงบักขี่กา ความเป็นมาบักขี่กา วาเถ่าะ แต่กี้ แต๊สมัยปูดปู๊ มีพญาหนึ่งซื่อวาไหลคำ พญาไหลคำนี่กะเฒ่าพอแฮงล่ะ กะเลยเอิ้นโหน เอิ้นพราหมณ์มาทายทักว่าสิได้อยู่โดนบ่
พอโหนมาพราหมณ์มา กะโอ้ยพระองค์สิตายมื่ออื่นนี่ล่ะ ว่าซั้นทางพี้ กะต๋กใจ่หัวใจ่วาย ตายซั้ม หมวดหมู่ขุนนางอำมาตกะประชุมกัน เฮาสิเอาไผขึ้นเป็นพระราชาดีน้อ  พอดีกับตอนนั้นกะมีบุรุษเลี้ยงxxxอยู่ข่างวังนั่น ได้ฮู้เร่องวาพญาไหลคำนิสวรรคต กะคึดเด้ะ ใจอันบ่พอนี่บ่ะคึด เออ เฮ็ดจั่งได๋น่อเฮาจั่งสิได้เป็นพระราชาเมียงนี่น่อ คึดจั่งใดกะบ่ออก กะแม่นแล่วกะของเป็นแต่คนเลี่ยงxxxเน้าะเคยขี่แต่xxx สิฝันไปขี่ม้าขี่ซ้างคือพญาแก้วพญาทอง ซั้น โอ้ยไกลโกโส โพดแล่ว บัดตอนนั้นพญากา อีกาบ้านเฮานี่ล่ะแต่โตใญ้ ฮึ้ย ใญ้พะโลล่ะ บินมา แต่ไสบุ๊ มาได๊ญินบุรุษผู๊นี่ จ่มวาอยากเป็นพระราชา กะเลยบินลงมาใกล้ๆ
ท่านคึดจั่งซั้น จั่งซั้น แม่นบ่ซั้น พญากาถาม ห้วย แม่นแล่ว ท่านซ้อยเฮาได้เบ่าะ ผู้นี่ตอบ พญากากะว้า ห้วยซ้อยได๊ซั้นแล่ว แต่ก่อนสิซ้อยนั่น เฮาต้องมาผูกเซี้ยวกันก่อนเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ โอ้ย ประสาผูกเซี่ยว ได้เลยๆ เว้าจั่งซั้นกะผูกเซี้ยวกัน คนเลี้ยงxxxกับกานี่เป็นเซี้ยวกัน
พอเป็นเซี้ยวกันแล้ว คนเลี้ยงxxxนั่นกะถามพญากา ได๋เซี้ยวโตวาสิซ้อยเฮาให้เป็นพระราชาเมียงนี่วาซั้น
โอ้ย โตบ่ต้องใจ๋ฮ้อน โตสิได้เป่นในมื่อนี่ล่ะ เว้าซั้นกะหยิบบักขี่กามา สี่หน่วย คนเลี้ยงxxxกะถาม
อีหยั่งนิเซี้ยว พญากากะตอบ อันนี้ ลูกท้อทิพย์ ท้าโตสิได้เป็นพระราชานั่น ลูกท้อทิพย์นี่สิหวาน คนเลี้ยงxxxได้ยินซั้นกะดีใจ ฟ้าวหยิบบักขี่กามาสิกินแล่ว
พอกินไปคำหนึ่ง พญากากะถาม เป็นจั่งได่เซี้ยว
โอ้ย หวาน หวานดีหลาย พญากากะ แม๊นบ้อเซี้ยว กินให่เฮาเบิ่งอีกดู๊ ซั้น คนเลี้ยงxxxกะกัดหย่วยที่สอง หวาน โอ้ย หน่อยนี่ฮึ้งทั้งหวานทั้งมัน แซ่บกว่าหน่วยวั่งหั่น พญากากะบ่เซื้อ โอ้ย เฮายังบ่เซื้อเว้ย กินให้เฮาเบิ่งอีกดู้ หน่วยที่สาม โอ้ย หวาน หวาน หน่วยนี่หวานคั๊กกว่าหมู้ พญากากะหันหน้าไปทางอื่นหลยหัวอิ๊กๆ แล้วหันกลับมา โอ้ยเซี้ยว เฮาเซื้อโตแล้วล่ะ โตถ่าเฮาอยู่นี่ก่อนเน้อ เดี๋ยวเฮามาฮั๊บโต ไปเป็นพระราชา คนเลี้ยงxxxกะเออ เออ

พญากากะบินเข้าไปในวัง ไปลักจิก เอาเล็บน่ะจิกร้างพญาไหลคำออกมา เอาไปถิ่มไกลๆพู้น แล้วบินมาฮั๊บ คนเลี้ยงxxx ผู้ถ่าอยู่นี่ ตอนไปกะตกลงกันเด้ะ ถ่าโตได๊เป่นพระราชาแล่วโตอย่าลืมเฮาเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ เฮาบ่ลืมดอก พญากากะวา ทังซั้นโตกะส่งxxxให่เฮามื่อล่ะโต มื่อละโต เด้อเฮ้ย ทางนี่กะ ได๊ ได๊ บ่มีปัญหา ตกลงกันแล่ว แล่ว กะเอาคนเลี่ยงxxxไปส่งอยู่หม่องพระราชาอยู่ พอตอนเซ้า คนมาตรวจศพ เห็น ห่วยพระราชาหยังบ่ตายดั้วนี่ หนุ่มกั้วเก่าอีกพร้อม กะเลยพากันเอิ้นผู้นั่นเป็นพญา แล้วพญาผู้ใหม่กะส่งxxxไปให้อีกา มื่อละโต มื่อล่ะโต จนเป็นเวลา สิบสี่ปี พญาผู้นี่กะ คึดเด้ะ เฮาสิคอยส่งxxxให้อีกาโตนั่นจั่งซี้บ่ได้ดอก เฮาสิทำท่าลืมเถ่าะเว้ย กะทำท้าลืม อีหลิ อีกาโตนั่นกะมาทวง พญากะตอบวา โอ้ยเซี้ยว เฮาลืมๆ กากะตอบวา โตอย่าลืมอีกด้า แต่กะขอจากxxxเป็นซ้าง พญากะส่งซ้างไปมื่อละโต จนครบเจ็ดมื่อ พญาผู่นั่นกะมาคึดอีกล่ะ ห้วยเฮาสิคอยส่งซ้างไปให้อีกาจั่งซิ๊บ่น้อ เฮาสิทำท่าลืมดอกเว้ย วาซั้นกะทำท่าลืมอิหลี พอฮอดยามมื่อแลง อิกากะถ่าซ้าง อยู่โดนเติบ ห้วยบ่แม่นเซี้ยวเฮาลืมบ้อ เฮาไปเตือนก่อนน้า บัดไปเห็นพญากำบังมีความสุขอยู่กับนางสนมหมู่เหล่าอยู่ อีกากะคึด บัดนี่ล่ะ คุณสิได้กลับไปเลี้ยงxxxคือเก่า เว้าซั้นอีกากะถ่า จนพญานอนหลับแล่วค่อยลักพาโตไปปล่อยอยู่กลางป่า พญานั่นตื่นขึ้นมา กะตกใจแล่ว ห้วย ห้วย เฮามานอนอยู่นี่ได้แต่เหิง แล่วกะคึดย้อนคืน โอ๋ หรือสิเพราะอีกาโตนั่น พาเฮามานิ โอย ถ่าเฮาบ่ถิ่มหมู่ หมู่กะบ่เฮ็ดกับเฮาจั่งซี้ คึดได้จั่งซั้นกะน้อยใจเทิงฮู้สึกผิด ครางโอดโอย ญ่างหาxxxแต่สิบสี่ปีพู่น มันสิเหลียบ่

นี่ล่ะ...เข่าใจบ่

"พระวชิรญาณ"

ถ่ายทอดโดย ...กำลังหายใจ



บ่เข้าใจ ช่วยแปลเป็นภาษากรุงเทพฯ หน่อยค่ะ


ต้องให้ คุณ Sevencats หรือ คุณ aoy999 มาช่วยแปลครับงานนนี้ (ฟังจากเสียงท่านอยู่นานกว่าจะหาคำใกล้เคียงพิมพ์ออกมาให้อ่านได้ ส่วนฉบับภาษาไทยภาคกลาง คงต้องรบกวนท่านทั้งสอง หรือหลายๆท่านที่จะอนุเคราะห์เอื้อเฟื้อครับผม)
บันทึกการเข้า
Sae2519
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 605


« ตอบ #62 เมื่อ: มกราคม 11, 2016, 08:24:04 PM »

ปฐมนิทาน(ต้นฉบับ)



เอ้า...นั่งกันดีๆ เอาตีนผ่านำ งูน้อยสิซ้อด
นั่งพับเพียบงามๆ มื่อนี้ สิเว้าปฐมนิทานให่ฟัง
เรียงบักขี่กา ความเป็นมาบักขี่กา วาเถ่าะ แต่กี้ แต๊สมัยปูดปู๊ มีพญาหนึ่งซื่อวาไหลคำ พญาไหลคำนี่กะเฒ่าพอแฮงล่ะ กะเลยเอิ้นโหน เอิ้นพราหมณ์มาทายทักว่าสิได้อยู่โดนบ่
พอโหนมาพราหมณ์มา กะโอ้ยพระองค์สิตายมื่ออื่นนี่ล่ะ ว่าซั้นทางพี้ กะต๋กใจ่หัวใจ่วาย ตายซั้ม หมวดหมู่ขุนนางอำมาตกะประชุมกัน เฮาสิเอาไผขึ้นเป็นพระราชาดีน้อ  พอดีกับตอนนั้นกะมีบุรุษเลี้ยงxxxอยู่ข่างวังนั่น ได้ฮู้เร่องวาพญาไหลคำนิสวรรคต กะคึดเด้ะ ใจอันบ่พอนี่บ่ะคึด เออ เฮ็ดจั่งได๋น่อเฮาจั่งสิได้เป็นพระราชาเมียงนี่น่อ คึดจั่งใดกะบ่ออก กะแม่นแล่วกะของเป็นแต่คนเลี่ยงxxxเน้าะเคยขี่แต่xxx สิฝันไปขี่ม้าขี่ซ้างคือพญาแก้วพญาทอง ซั้น โอ้ยไกลโกโส โพดแล่ว บัดตอนนั้นพญากา อีกาบ้านเฮานี่ล่ะแต่โตใญ้ ฮึ้ย ใญ้พะโลล่ะ บินมา แต่ไสบุ๊ มาได๊ญินบุรุษผู๊นี่ จ่มวาอยากเป็นพระราชา กะเลยบินลงมาใกล้ๆ
ท่านคึดจั่งซั้น จั่งซั้น แม่นบ่ซั้น พญากาถาม ห้วย แม่นแล่ว ท่านซ้อยเฮาได้เบ่าะ ผู้นี่ตอบ พญากากะว้า ห้วยซ้อยได๊ซั้นแล่ว แต่ก่อนสิซ้อยนั่น เฮาต้องมาผูกเซี้ยวกันก่อนเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ โอ้ย ประสาผูกเซี่ยว ได้เลยๆ เว้าจั่งซั้นกะผูกเซี้ยวกัน คนเลี้ยงxxxกับกานี่เป็นเซี้ยวกัน
พอเป็นเซี้ยวกันแล้ว คนเลี้ยงxxxนั่นกะถามพญากา ได๋เซี้ยวโตวาสิซ้อยเฮาให้เป็นพระราชาเมียงนี่วาซั้น
โอ้ย โตบ่ต้องใจ๋ฮ้อน โตสิได้เป่นในมื่อนี่ล่ะ เว้าซั้นกะหยิบบักขี่กามา สี่หน่วย คนเลี้ยงxxxกะถาม
อีหยั่งนิเซี้ยว พญากากะตอบ อันนี้ ลูกท้อทิพย์ ท้าโตสิได้เป็นพระราชานั่น ลูกท้อทิพย์นี่สิหวาน คนเลี้ยงxxxได้ยินซั้นกะดีใจ ฟ้าวหยิบบักขี่กามาสิกินแล่ว
พอกินไปคำหนึ่ง พญากากะถาม เป็นจั่งได่เซี้ยว
โอ้ย หวาน หวานดีหลาย พญากากะ แม๊นบ้อเซี้ยว กินให่เฮาเบิ่งอีกดู๊ ซั้น คนเลี้ยงxxxกะกัดหย่วยที่สอง หวาน โอ้ย หน่อยนี่ฮึ้งทั้งหวานทั้งมัน แซ่บกว่าหน่วยวั่งหั่น พญากากะบ่เซื้อ โอ้ย เฮายังบ่เซื้อเว้ย กินให้เฮาเบิ่งอีกดู้ หน่วยที่สาม โอ้ย หวาน หวาน หน่วยนี่หวานคั๊กกว่าหมู้ พญากากะหันหน้าไปทางอื่นหลยหัวอิ๊กๆ แล้วหันกลับมา โอ้ยเซี้ยว เฮาเซื้อโตแล้วล่ะ โตถ่าเฮาอยู่นี่ก่อนเน้อ เดี๋ยวเฮามาฮั๊บโต ไปเป็นพระราชา คนเลี้ยงxxxกะเออ เออ

พญากากะบินเข้าไปในวัง ไปลักจิก เอาเล็บน่ะจิกร้างพญาไหลคำออกมา เอาไปถิ่มไกลๆพู้น แล้วบินมาฮั๊บ คนเลี้ยงxxx ผู้ถ่าอยู่นี่ ตอนไปกะตกลงกันเด้ะ ถ่าโตได๊เป่นพระราชาแล่วโตอย่าลืมเฮาเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ เฮาบ่ลืมดอก พญากากะวา ทังซั้นโตกะส่งxxxให่เฮามื่อล่ะโต มื่อละโต เด้อเฮ้ย ทางนี่กะ ได๊ ได๊ บ่มีปัญหา ตกลงกันแล่ว แล่ว กะเอาคนเลี่ยงxxxไปส่งอยู่หม่องพระราชาอยู่ พอตอนเซ้า คนมาตรวจศพ เห็น ห่วยพระราชาหยังบ่ตายดั้วนี่ หนุ่มกั้วเก่าอีกพร้อม กะเลยพากันเอิ้นผู้นั่นเป็นพญา แล้วพญาผู้ใหม่กะส่งxxxไปให้อีกา มื่อละโต มื่อล่ะโต จนเป็นเวลา สิบสี่ปี พญาผู้นี่กะ คึดเด้ะ เฮาสิคอยส่งxxxให้อีกาโตนั่นจั่งซี้บ่ได้ดอก เฮาสิทำท่าลืมเถ่าะเว้ย กะทำท้าลืม อีหลิ อีกาโตนั่นกะมาทวง พญากะตอบวา โอ้ยเซี้ยว เฮาลืมๆ กากะตอบวา โตอย่าลืมอีกด้า แต่กะขอจากxxxเป็นซ้าง พญากะส่งซ้างไปมื่อละโต จนครบเจ็ดมื่อ พญาผู่นั่นกะมาคึดอีกล่ะ ห้วยเฮาสิคอยส่งซ้างไปให้อีกาจั่งซิ๊บ่น้อ เฮาสิทำท่าลืมดอกเว้ย วาซั้นกะทำท่าลืมอิหลี พอฮอดยามมื่อแลง อิกากะถ่าซ้าง อยู่โดนเติบ ห้วยบ่แม่นเซี้ยวเฮาลืมบ้อ เฮาไปเตือนก่อนน้า บัดไปเห็นพญากำบังมีความสุขอยู่กับนางสนมหมู่เหล่าอยู่ อีกากะคึด บัดนี่ล่ะ คุณสิได้กลับไปเลี้ยงxxxคือเก่า เว้าซั้นอีกากะถ่า จนพญานอนหลับแล่วค่อยลักพาโตไปปล่อยอยู่กลางป่า พญานั่นตื่นขึ้นมา กะตกใจแล่ว ห้วย ห้วย เฮามานอนอยู่นี่ได้แต่เหิง แล่วกะคึดย้อนคืน โอ๋ หรือสิเพราะอีกาโตนั่น พาเฮามานิ โอย ถ่าเฮาบ่ถิ่มหมู่ หมู่กะบ่เฮ็ดกับเฮาจั่งซี้ คึดได้จั่งซั้นกะน้อยใจเทิงฮู้สึกผิด ครางโอดโอย ญ่างหาxxxแต่สิบสี่ปีพู่น มันสิเหลียบ่

นี่ล่ะ...เข่าใจบ่

"พระวชิรญาณ"

ถ่ายทอดโดย ...กำลังหายใจ



บ่เข้าใจ ช่วยแปลเป็นภาษากรุงเทพฯ หน่อยค่ะ



 ยิงฟันยิ้ม  ว่าแต่ว่าไอ้ตัวxxxมันคือตัวอะไรอะ  ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 11, 2016, 08:52:51 PM โดย Sae2519 » บันทึกการเข้า
Sevencats
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 720


« ตอบ #63 เมื่อ: มกราคม 12, 2016, 10:38:40 AM »

ปฐมนิทาน(ต้นฉบับ)



เอ้า...นั่งกันดีๆ เอาตีนผ่านำ งูน้อยสิซ้อด
นั่งพับเพียบงามๆ มื่อนี้ สิเว้าปฐมนิทานให่ฟัง
เรียงบักขี่กา ความเป็นมาบักขี่กา วาเถ่าะ แต่กี้ แต๊สมัยปูดปู๊ มีพญาหนึ่งซื่อวาไหลคำ พญาไหลคำนี่กะเฒ่าพอแฮงล่ะ กะเลยเอิ้นโหน เอิ้นพราหมณ์มาทายทักว่าสิได้อยู่โดนบ่
พอโหนมาพราหมณ์มา กะโอ้ยพระองค์สิตายมื่ออื่นนี่ล่ะ ว่าซั้นทางพี้ กะต๋กใจ่หัวใจ่วาย ตายซั้ม หมวดหมู่ขุนนางอำมาตกะประชุมกัน เฮาสิเอาไผขึ้นเป็นพระราชาดีน้อ  พอดีกับตอนนั้นกะมีบุรุษเลี้ยงxxxอยู่ข่างวังนั่น ได้ฮู้เร่องวาพญาไหลคำนิสวรรคต กะคึดเด้ะ ใจอันบ่พอนี่บ่ะคึด เออ เฮ็ดจั่งได๋น่อเฮาจั่งสิได้เป็นพระราชาเมียงนี่น่อ คึดจั่งใดกะบ่ออก กะแม่นแล่วกะของเป็นแต่คนเลี่ยงxxxเน้าะเคยขี่แต่xxx สิฝันไปขี่ม้าขี่ซ้างคือพญาแก้วพญาทอง ซั้น โอ้ยไกลโกโส โพดแล่ว บัดตอนนั้นพญากา อีกาบ้านเฮานี่ล่ะแต่โตใญ้ ฮึ้ย ใญ้พะโลล่ะ บินมา แต่ไสบุ๊ มาได๊ญินบุรุษผู๊นี่ จ่มวาอยากเป็นพระราชา กะเลยบินลงมาใกล้ๆ
ท่านคึดจั่งซั้น จั่งซั้น แม่นบ่ซั้น พญากาถาม ห้วย แม่นแล่ว ท่านซ้อยเฮาได้เบ่าะ ผู้นี่ตอบ พญากากะว้า ห้วยซ้อยได๊ซั้นแล่ว แต่ก่อนสิซ้อยนั่น เฮาต้องมาผูกเซี้ยวกันก่อนเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ โอ้ย ประสาผูกเซี่ยว ได้เลยๆ เว้าจั่งซั้นกะผูกเซี้ยวกัน คนเลี้ยงxxxกับกานี่เป็นเซี้ยวกัน


=^.^= แปลละนะคะ

วันนี้ท่านหลวงพ่อวชิรญาณ จะเล่านิทานให้เณรๆ ฟัง เรื่องบักขี้กา หรือแตงโมป่า?

ความเป็นมาของบักขี้กา....แต่ก่อนจะเล่า ท่านหลวงพ่อก็บอกให้เณรนั่งพับเพียบให้เรียบร้อย (นั่งงามๆ ด้วยนะ)

นานมาแล้ว ก็มีพระราชาพระองค์นึง ขณะนั้นก็อายุมากแล้ว เลยเรียกโหร และพราหมณ์มาทำนายทายทักว่า ตัวเองจะอยู่ได้อีกนานมั้ย

พอโหรกับพราหมณ์มาทำนาย ก็ถวายรายงานว่า พระองค์จะสวรรคตพรุ่งนี้แล้ว....ได้ฟังเช่นนั้นพระองค์ต๊กกะใจ “หัวใจวาย” ตายก่อนกำหนด เหล่าขุนนาง อำมาตย์ก็ประชุมกันว่า จะเอาใครมาเป็นพระราชาดีหล่ะคราวนี้

ตอนนี้ก็มีหนุ่มเลี้ยงควายอยู่แถวๆ ข้างวัง ทราบเรื่องพระราชาสวรรคต ก็คิดว่าจะทำไงดีน้า ถึงจะได้เป็นพระราชาของเมืองนี้ คิ๊ดยังไงก็คิดไม่ออก...คิดๆ อยู่นั่นแหล่ะ ก็มันแน่อยู่แล้ว ก็เป็นแค่คนเลี้ยงควายนิ เคยแต่ขับควาย แต่ฝันกลางวัน จะไปขับม้าขับช้าง ซึ่งนั่นคือพญาแก้วพญาทองเชียวนะ ...ช่างไกลสุดเอื้อมจริงๆ

ตอนนั้นก็มีพญากา ก็อีกาบ้านเรานี่แหล่ะ ตัวหญ่ายมากๆๆ บินผ่านมาพอดี บังเอิ๊ญได้ยินหนุ่มคนนี้ บ่นๆๆๆๆ อยากเป็นพระราชา ก็เลยบินมาใกล้ๆ


ท่านคิดเช่นนั้นจริงเหรอออ ...พญากาถาม
ก็ช่ายหน่ะสิ ท่านช่วยเราหน่อยได้มั้ย ...ชายผู้นั้นตอบ
พญากาเลยพูดว่า...ช่วยได้อยู่แล้ว แต่ก่อนจะช่วยนั้น เราต้องมาสาบานเป็นเพื่อนกันก่อนเน้อ
ชายหนุ่มตอบกลับว่า...กะอีแค่สาบานเป็นเพื่อน...ได้เลย ได้เลย  แล้วหนุ่มเลี้ยงควายก็เป็นเพื่อนร่วมสาบานกับพญากานับแต่บัดนั้น


++++++++++++++++++++ ครูใหญ่มาดูให้หน่อยค่ะ พอไหวมั้ยยย ++++++++++++++++++++++

..... TO BE CONTINUED? ......


พอเป็นเซี้ยวกันแล้ว คนเลี้ยงxxxนั่นกะถามพญากา ได๋เซี้ยวโตวาสิซ้อยเฮาให้เป็นพระราชาเมียงนี่วาซั้น
โอ้ย โตบ่ต้องใจ๋ฮ้อน โตสิได้เป่นในมื่อนี่ล่ะ เว้าซั้นกะหยิบบักขี่กามา สี่หน่วย คนเลี้ยงxxxกะถาม
อีหยั่งนิเซี้ยว พญากากะตอบ อันนี้ ลูกท้อทิพย์ ท้าโตสิได้เป็นพระราชานั่น ลูกท้อทิพย์นี่สิหวาน คนเลี้ยงxxxได้ยินซั้นกะดีใจ ฟ้าวหยิบบักขี่กามาสิกินแล่ว
พอกินไปคำหนึ่ง พญากากะถาม เป็นจั่งได่เซี้ยว
โอ้ย หวาน หวานดีหลาย พญากากะ แม๊นบ้อเซี้ยว กินให่เฮาเบิ่งอีกดู๊ ซั้น คนเลี้ยงxxxกะกัดหย่วยที่สอง หวาน โอ้ย หน่อยนี่ฮึ้งทั้งหวานทั้งมัน แซ่บกว่าหน่วยวั่งหั่น พญากากะบ่เซื้อ โอ้ย เฮายังบ่เซื้อเว้ย กินให้เฮาเบิ่งอีกดู้ หน่วยที่สาม โอ้ย หวาน หวาน หน่วยนี่หวานคั๊กกว่าหมู้ พญากากะหันหน้าไปทางอื่นหลยหัวอิ๊กๆ แล้วหันกลับมา โอ้ยเซี้ยว เฮาเซื้อโตแล้วล่ะ โตถ่าเฮาอยู่นี่ก่อนเน้อ เดี๋ยวเฮามาฮั๊บโต ไปเป็นพระราชา คนเลี้ยงxxxกะเออ เออ

พญากากะบินเข้าไปในวัง ไปลักจิก เอาเล็บน่ะจิกร้างพญาไหลคำออกมา เอาไปถิ่มไกลๆพู้น แล้วบินมาฮั๊บ คนเลี้ยงxxx ผู้ถ่าอยู่นี่ ตอนไปกะตกลงกันเด้ะ ถ่าโตได๊เป่นพระราชาแล่วโตอย่าลืมเฮาเด้อเฮ้ย ทางนี่กะ เฮาบ่ลืมดอก พญากากะวา ทังซั้นโตกะส่งxxxให่เฮามื่อล่ะโต มื่อละโต เด้อเฮ้ย ทางนี่กะ ได๊ ได๊ บ่มีปัญหา ตกลงกันแล่ว แล่ว กะเอาคนเลี่ยงxxxไปส่งอยู่หม่องพระราชาอยู่ พอตอนเซ้า คนมาตรวจศพ เห็น ห่วยพระราชาหยังบ่ตายดั้วนี่ หนุ่มกั้วเก่าอีกพร้อม กะเลยพากันเอิ้นผู้นั่นเป็นพญา แล้วพญาผู้ใหม่กะส่งxxxไปให้อีกา มื่อละโต มื่อล่ะโต จนเป็นเวลา สิบสี่ปี พญาผู้นี่กะ คึดเด้ะ เฮาสิคอยส่งxxxให้อีกาโตนั่นจั่งซี้บ่ได้ดอก เฮาสิทำท่าลืมเถ่าะเว้ย กะทำท้าลืม อีหลิ อีกาโตนั่นกะมาทวง พญากะตอบวา โอ้ยเซี้ยว เฮาลืมๆ กากะตอบวา โตอย่าลืมอีกด้า แต่กะขอจากxxxเป็นซ้าง พญากะส่งซ้างไปมื่อละโต จนครบเจ็ดมื่อ พญาผู่นั่นกะมาคึดอีกล่ะ ห้วยเฮาสิคอยส่งซ้างไปให้อีกาจั่งซิ๊บ่น้อ เฮาสิทำท่าลืมดอกเว้ย วาซั้นกะทำท่าลืมอิหลี พอฮอดยามมื่อแลง อิกากะถ่าซ้าง อยู่โดนเติบ ห้วยบ่แม่นเซี้ยวเฮาลืมบ้อ เฮาไปเตือนก่อนน้า บัดไปเห็นพญากำบังมีความสุขอยู่กับนางสนมหมู่เหล่าอยู่ อีกากะคึด บัดนี่ล่ะ คุณสิได้กลับไปเลี้ยงxxxคือเก่า เว้าซั้นอีกากะถ่า จนพญานอนหลับแล่วค่อยลักพาโตไปปล่อยอยู่กลางป่า พญานั่นตื่นขึ้นมา กะตกใจแล่ว ห้วย ห้วย เฮามานอนอยู่นี่ได้แต่เหิง แล่วกะคึดย้อนคืน โอ๋ หรือสิเพราะอีกาโตนั่น พาเฮามานิ โอย ถ่าเฮาบ่ถิ่มหมู่ หมู่กะบ่เฮ็ดกับเฮาจั่งซี้ คึดได้จั่งซั้นกะน้อยใจเทิงฮู้สึกผิด ครางโอดโอย ญ่างหาxxxแต่สิบสี่ปีพู่น มันสิเหลียบ่

นี่ล่ะ...เข่าใจบ่


"พระวชิรญาณ"

ถ่ายทอดโดย ...กำลังหายใจ



บ่เข้าใจ ช่วยแปลเป็นภาษากรุงเทพฯ หน่อยค่ะ


ต้องให้ คุณ Sevencats หรือ คุณ aoy999 มาช่วยแปลครับงานนนี้ (ฟังจากเสียงท่านอยู่นานกว่าจะหาคำใกล้เคียงพิมพ์ออกมาให้อ่านได้ ส่วนฉบับภาษาไทยภาคกลาง คงต้องรบกวนท่านทั้งสอง หรือหลายๆท่านที่จะอนุเคราะห์เอื้อเฟื้อครับผม)


คุณภัค...เดี๋ยวมาอ่านก็คงเข้าใจมั้งคะ
ปล.หากเปิ้นแปล...ได้นิทานเรื่องใหม่แน่ๆ ค่ะ (ลองแปลแล้วนะคะ)
ยิงฟันยิ้ม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 12, 2016, 11:50:16 AM โดย Sevencats » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 3 [4] 5 6 7   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: