หน้า: 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ... 37   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน  (อ่าน 128673 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #16 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 10:05:15 AM »

มาเล่าต่อสิอ้ายย

กำลังเรียบเรียงเรื่องราวในหัวครับ รู้สึกตัวเองมีประสบการณ์จากความโง่เยอะมาก ขอบคุณที่ติดตามครับ มีกำลังใจขึ้น
บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน

ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #17 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 10:06:35 AM »

ขอตามอ่านด้วยคนนะครับ

ยินดีครับ เพิ่งเข้าใจว่า น่าดีใจแค่ไหนที่มีคนเข้ามาดูสิ่งที่เราเขียน ขอบคุณครับ
บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #18 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 10:07:36 AM »

ยิ้มเท่ห์ ;)มาตามชมและเป็นกำลังใจให้ด้วยครับ อายจัง อายจัง

ขอบคุณมากๆครับ วันไหนว่างจะรีบลงไว้เยอะๆครับ
บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #19 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 10:10:50 AM »

ติดตามครับ รอฟังประสบการณ์ อายจัง อายจัง อายจัง อายจัง


สำหรับผม ประสบการณ์นี้แลกมาด้วยค่าเดินทางรวมๆจนได้ที่ดิน จ่ายไปนับแสนบาท (ค่าใช้จ่ายสองคนกับแฟน ทั้งค่ากิน ค่าน้ำมัน ค่าเครื่องบิน ค่าที่พัก)

จะดีใจมาก หากช่วยเตือนใจให้หลายๆคนไม่ก้าวไปผิดๆอย่างที่ผมเกือบไปหลายครั้ง

รูปตอนรังวัดที่ดินเพชรบูรณ์ครับ





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 20, 2014, 10:59:57 AM โดย ultranoi » บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #20 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 10:20:59 AM »

  กำลังจะอ้าปากบอกนายหน้าว่า ติดธุระด่วน จู่ๆก้อมีความคิดแวบมาในหัว กูจะโกหกทำไมวะ. ถ้าทำกูจะต่างกับเขาเหรอ ด่าเขาสาดเสียเทเสีย(ในใจผมนะ ชีวิตจริงผมป๊อด ไม่กล้าอะ)
แล้วก้อจะทำเหมือนเขานี่นะ

 คำโกหกจึงถูกกลืนเข้าไปในปาก แล้วเลือกความจริงบางส่วนมาบอกนายหน้าว่า พี่ครับ ขอโทษที พี่ชายผมขอเวลาคิดหน่อย พอดีเขาเพิ่งมาเห็นที่ดิน(คิดเยอะแน่ แต่คิดด่าน้องชายอย่างผมนะ) ขอกลับไปปรึกษากันก่อน (ฝ่ายมารในตัวผม เหมือนอยากจะแยกร่างออกมาพูดให้นายหน้าฟังว่า เมิงหลอกกู ทำไมทำอย่างนี้ รู้ไหมว่าทำให้พี่ชายกูและกูเกือบเสียเงินก้อนโต ครอบครัวกูจะตราหน้าการซื้อที่ดินครั้งนี้เปนมหากาพย์แห่งการเสียรู้ครั้งยิ่งใหญ่ในตระกูล กูจะถูกจารึกชื่อในความโง่ชั่วลูกชั่วหลาน)

  

 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 19, 2014, 10:25:03 AM โดย ultranoi » บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #21 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 10:41:02 AM »


 นายหน้าดูงงๆ คงคิด เมื่อกี้เมิงเพิ่งบอกให้กูรีบออกมา พอกูออกมาเมิงบอก ขอเวลาคิด  น่าจะกำลังด่าผมอยู่ในใจ เพราะเขาต้องรีบโทรบอกเจ้าของที่ดินให้ไม่ต้องพายเรือฝ่าน้ำท่วมออกมา

 อาศัยช่วงนายหน้ายังคิดไม่ทัน ผมรีบขอลาแล้วบึ่งรถไปตั้งหลัก พอเข้าถึงที่สงัด เกิดเรื่องผิดความคาดหมายครับ

 ฺฺฺ



 ผิดคาดที่ผมไม่โดนพี่ชายพี่สะใภ้และแฟนด่า เพราะอะไรนะหรือครับ เพราะคำว่า "ครอบครัว" ครับ

 พี่ๆเขาบอกว่า อยากจะด่านะแต่รู้ว่า ซี ไม่รุ้เรื่องจริงๆ ซีเข้าใจผิดเองใช่ไหม เฮียไม่ว่าอะไรหรอก  ครั้งต่อไประวังด้วยแล้วกัน

 วินาทีนั้น น้ำตาผมรื้นๆ ขึ้นมา เข้าใจในความหมายของคำว่า  พี่น้อง ผมและพี่ชายเคยจน ลำบากมาด้วยกัน แม่ต้องซื้อโครงไก่(มีแต่กระดูก เนื้อนิดหน่อยที่ใช้ต้มน้ำซุป)มาจิ้มน้ำปลากินด้วยกัน พี่สองคน(ผมมีพี่ชายสองคน) ต้องแบ่งก๋วยเตี๋ยวชามเดียวกันเพราะเงินไม่พอ  ครอบครัวผมไม่ร่ำรวยเงิน แต่เปี่ยมด้วยอดีตที่ทุกคนยังระลึกถึง ผมสัญญากับตัวเอง ณ วินาทีนั้น ว่า ผมจะไม่ทิ้งครอบครัว ผมมีกิน เขาต้องมีกินเหมือนผม เขาลำบาก ผมจะลำบากกับเขา
บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
BAW
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 921


« ตอบ #22 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 10:56:24 AM »

ขอติดตามด้วยคนครับ
บันทึกการเข้า
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #23 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 10:57:50 AM »

  ผ่านความดราม่าเชิงความรู้สึกมา สักพักผมคิดขึ้นมาว่า แล้วเราจะทำอะไรต่อวะ ขับรถจากกรุงเทพมาตั้งแต่เช้า ตอนนี้ยังไม่เที่ยงเลย จะกลับกรุงเทพเลยก้อเสียดายเวลา ค่าน้ำมัน เหมือนเดิมครับ อยู่ๆผมก้อคิดอะไรขึ้นมาได้ (ผมเปนคนชอบคิดขณะคุยกับคนอื่น หัวจะแล่น ถ้าคิดคนเดียวจะตื้อๆ)

 เฮ้ย คุณลุงคนเมื่อกี้ไง ที่เอาโฉนดมาให้ดูอะ(อีกนัยหนึ่ง โฉนดที่โชว์ความอวดฉลาดของผม) เขามีที่ดินติดถนนเส้นนี้ แกอาจอยากขายก้อได้ หรือแกไม่ขาย แกอาจแนะนำชาวบ้านที่อยากขายก้อได้

 นั่นคือ การเข้าสู่วังวนที่ถูกที่ควรครับ จริงๆแล้วเพื่อนๆที่อยากเปนเจ้าของที่ดินทุกคน ควรหาข้อมูลที่ดินทางอินเตอร์เนตแค่เบื้องต้น แต่ควรใช้เวลาที่เหลือทั้งหมดอยู่กับพื้นที่จริง คุยกับชาวบ้านตัวเป็นๆ สัมผัสอากาศที่คิดจะไปใช้ชีวิตว่าเราจะชอบไหม ดูความเหมาะสมว่า ถ้าเรามาอยุ่แถวที่ดินแปลงที่จะซื้อ เราจะประกอบอาชีพอะไร จะซื้อของกินใกล้สุดที่ไหน ถ้าเจ็บป่วยไปโรงพยาบาลสะดวกไหม_ไกลไหม ที่ดินแปลงนั้นปลูกอะไรอยู่ ใช้สารเคมีปลูกหรือเปล่า(ถ้าเราจะทำเกษตรอินทรีย์ ต้องหาวิธีแก้ไขหรือดูว่าคุ้มที่จะทำไหม) ไฟฟ้าต้องขยายเขตไหม (ขอโทษเถอะ ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่า ไฟฟ้าแรงสูงน่ะมันต่อเข้าใช้ในบ้านไม่ได้ แค่เห็นสายไฟผ่านหน่าที่ดินก้อคิดว่า สบายกูแล้ว แปลงนี้มีไฟฟ้าโว้ย เห็นมั้ยครับ ความโง่ไม่เข้าใครออกใครจริงๆ
บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #24 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 11:03:46 AM »

ขอติดตามด้วยคนครับ

มาเลยครับ เข้ามาร่วมผจญภัยกับผม ชีวิตผมมีอะไรเยอะ ถูกเพื่อนหลอกค้ำประกันแล้วเชิดหนี ถูกสาวหลอกให้รักก้อมี(อันนี้นอกเรื่องนิดหน่อย  แหะๆ)จะค่อยๆเล่าไปเรื่อยๆ ไม่ปิดบังครับ
บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
rosemary
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 534


« ตอบ #25 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 11:06:31 AM »

เข้ามาติดตามเช่นกันค่ะ
ยังไม่ลืมประสบการณ์ร่วมขบวนการหาที่ดินด้วยกัน
บันทึกการเข้า
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #26 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 11:19:07 AM »

เข้ามาติดตามเช่นกันค่ะ
ยังไม่ลืมประสบการณ์ร่วมขบวนการหาที่ดินด้วยกัน

ดีใจครับที่ยังจำกันได้ ตอนนี้ได้สวนอยู่แถวไหนครับ มีเวลาจะได้เข้าไปเยี่ยมเยียนกัน
บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
namtan4401
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 187


« ตอบ #27 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 11:23:29 AM »

ยินดีต้อนรับสู่เมืองพ่อขุนคะคุณซี ชื่อน้ำตาลนะคะ ประสบการณ์ที่ผ่านมาในการหาที่ดินสักแปลงในความต้องการของเราคล้ายๆ กันคะ ไล่จากล่างขึ้นบน
ทุกเส้นทุกถนนเร่ิมจากแยกพุแค ขึ้นมาเรื่อยๆ จริง ตั้งใจหาซื้อที่ดินราคาไร่ละไม่ถึงแสน มุ่งไปที่อ.ชัยบาดาล ด้วยเหตุผลเพราะว่าไม่ไกลจากกรุงเทพฯ
อิอิ. อาทิตย์แรกไปดูราคา80000-100000 แต่ก้อยังไม่ถูกใจ อาทิตย์กลับมาไปดูขึ้นไปที่120000-150000 555++ เอากะเค้าซิเรียกว่าดู 4 เดือน
ราคาขึ้นทุกอาทิตย์  เจอนายหน้าพาไปดูแต่ละแปลงลึก ทางก้อแคบเป็นป่า แถมเป็นภบท.5 ราคาแพงนะถ้าจะคิด40000 + ขึ้น สรุปตอนนี้ตัวเองเลยลุย
เอง ได้ที่เป็นเขามาทั้งลูก 555++ เป็นโฉนดหลังดำ ในราคาไร่ละ 65,000 บาท ห่างจากถนนสาย 203 หล่มสัก-ด่านซ้ายขึ้นเขาจากอำเภอไปแค่ 2.2
โล ใฃ้เวลาวิ่งลงมาตลาด รพ ตัวอำเภอแค่10 นาที ห่างจากหล่มสักแค่13 กิโลเมตรจากไร่ วิวก้อชิวๆ ไม่สวยมากแต่มองเห็นทิวเขาน้ำหนาว และภูทับเบิก
สบายๆ ตา เลยชวนรุ่นพี่ที่สนิทกันมาซื้อเมื่อ เดือน มี.ค ที่ผ่านมา ล่าสุดพาคนรู้จักกะรุ่นพี่มาซื้อไปอีก ใครๆ ก้อรีบคว้าไม่ไกลจากเมือง ได้เขาทั้งลูก ยัง
กะได้เขาวังน้ำเขียว ราคาต่างกันราวฟ้ากับดิน พอมีพาพี่มีซื้อมากๆ ก้อเริ่มขยับราคาแต่ก้อไม่ถึงกับโหดมาก เพิ่มอีกนิดหน่อยก้อยังไม่ถึงแสน แรกๆ ตาลเรียนรู้จากการสอบถามเรื่องการซื้อที่ดิน อ่านจากเวปบ้าง  ว่าโฉนดหลังดำ หลังแดง ภบท.5 ต่างกันอย่างไร สรุปเลยซื้อหลังดำที่โอนได้เลยเพราะแปลงเล็ก
หน่อยพอมีกำลังซื้อ มีอีกแปลงที่เป็นหลังแดง อีก 3ปี โอนได้ซึ่งปกติชาวบ้านท้องถิ่นซื้อกันแบบโอนลอยกันไว้ โดยใช้การกู้ยืม อยากได้ไว้เหมือนกัน
เพราะราคาไร่หลักหมื่นไม่ถึงแสน แต่แปลงใหญ่เงินไม่ถึงอิอิ 36+2 ไร่ ปลูกมะขามปลูกสัก บางแปลงก้อปลูกยางพาราไว้แล้วชาวบ้านก้อไม่อยากทำกันเหนื่อยเพราะมีที่ดินหลายแปลง

ส่วนตอนนี้ตาลสร้างบ้านอยู่ในไร่ เจาะบาลดาล ส่วนไฟทำระบบโซล่าเซลล์ เพราะแฟนรับทำพวกนี้อยู่แล้วกับงานระบบไฟ ยินดีนะคะถ้ามีอะไรจะให้ช่วย
ส่วนเบอร์โทรช่างเจาะบาดาล เดี๋ยวตาลถามแฟนให้ แล้วจะมาบอก เบอร์ตาล นะคะ 081-9177670

บันทึกการเข้า
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #28 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 01:04:42 PM »


        ขอบคุณคุณตาลมากครับทีเข้ามาแชร์ประสบการณ์และหาเบอร์ช่างเจาะบาดาลให้

       ที่ดินผมก้อเห็นวิวเขาน้ำหนาว เราคงอยู่ห่างกันไม่มากครับ สำหรับนายหน้าทางอินเตอร์เน็ตของ จ.เพชรบูรณ์ ผมเจอมาแล้วเกือบทุกคน
   ที่ดินทางเข้าแคบลึกสุดใจ หรือทางเข้าแทบจะเป็นป่า มองไปรอบๆที่ดินไร้ผู้คนอย่างกับในหนัง เจอบ่อยเหมือนกันครับ (แต่ไม่เคยคิดว่าจะเจอในชีวิตจริง)

        ผมกำลังหาช่างเจาะบาดาล + ขุดสระ+ สร้างบ้านปูนเล็กๆสำหรับผม แม่ แฟน และหมาอีก 4 ตัว วางแผนไว้ว่าจะไปอยู่ถาวรปี 2560 แต่จะไปๆกลับๆ รวมถึง ลงต้นไม้ วางแผนทำสวนในกระดาษให้มากที่สุด ผมเชื่อว่า ความพอเพียงต้องเกิดจากการเตรียมตัวให้พร้อม เตรียมความรู้ให้แน่น และเตรียมใจให้แข็งแกร่ง จึงพยายามร่างแผนผังที่ดิน ไปถามความรู้จากสวนต่างๆที่เราอยากทำเหมือนเขา และฝึกฝนตัวเองให้รู้จักการพึ่งตนเอง ไปพร้อมๆกันครับ

        เบอร์คุณตาล ลบออกดีกว่านะครับ เพราะผมเคยเจอมิจฉาชีพกับคนที่ต้องการผลประโยชน์โทรมาหาแทนคนที่เราอยากให้เขาโทรมา (ผมเก็บเบอร์คุณตาลไว้แล้วครับ)
บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #29 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 01:19:37 PM »

  

   เพื่อนหลายคนยังหาที่ดินไม่ได้ก็ร้อนใจ (เหมือนผมเคยเป็น บางครั้งตื่นมากลางดึก เปิดเน็ตหาก็บ่อยครับ)
 
   หลายคนมีที่ดินแล้วก็ยังร้อนใจว่า ต้นไม้ยังไม่โต ร้อนกว่าที่คิด เจ็บมือเวลาจับจอบ(ผมเคยทำมา ยกแต่ละที ด้ามจอบแทบจะกลายเป็นตุ้มเหล็กเลยครับ)

   หลายคนต้นไม้โตแล้ว ไร่-นา-สวน เป็นรูปเปนร่างแล้ว กลับยังร้อนใจ กลัวขายผลผลิตไม่ได้ กลัวคนมาขโมยผลผลิต มาลักสิ่งของในบ้านยามเราไม่อยู่

ทั้งหมดนี้ สังเกตสิครับ เกิดจากอะไร

 " ความไม่พอเพียงในใจเรา " คือ คำตอบ ครับ

** เอาทีละข้อนะครับ ผมเคยบ่นเรื่อง กล้วยที่ไร่หาย ทำไงดีให้ลูกน้องต่างด้าวฟัง รู้ไหมครับเขาว่าไง

 ลูกน้อง     พี่ซี รั้วลวดหนามน่ะ มันไม่ดีหรอก (เสียงออกเหน่อๆ คล้ายกะเหรี่ยงปกากะญอ แต่ความจริงใจเต็มร้อย)
 ผม          อ้าว ถ้าทำกำแพงคอนกรีตมันแพงอะ ตารางละ 1600 พี่สู้ไม่ไหวหรอก
 ลูกน้อง     ไม่ใช่พี่ ทีเขมรบ้านผม แม่มักสอนไว้ รั้วที่ดีสุด คือ เพื่อนบ้านครับ เพราะเขาจะอยู่กับเราไปตลอด น่าจะทำดีกับเขาไว้มากๆดีกว่านะพี่
 ผม          อึ้ง ..........
              เหมือนถูกตีแสกหน้า แล้วก็คิดว่ เออ จริงว่ะ นี่กูต้องให้เด็กเขมรมาสอนเลยหรือนี่ แสดงว่าที่ผ่านมา กูคิดแต่ว่า ของในไร่เป็นของกู ใครห้ามมาเอา
              (คล้ายๆหนังเก่า ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ แต่เป็นภาค กล้วยข้าใครห้ามจิ๊ก) ทำไมกูไม่คิดว่า แทนที่จะรอเขามาเอา สู้เราไปบอกเขาเลยว่า
              ถ้ากล้วยสุก พี่มาตัดไปได้เลยนะ ให้เจ้าตัวเล็กของพี่กินเลย

 ** แฟนผมสอนมาตลอดว่า วิธีเข้าหาคนให้สนิทใจ คือ หากเขามีลูก ฝากของไปให้ลูกเขา(ซื้อก็ได้ จากในไร่เราก็ได้) คุณจะได้ใจเขามากกว่าเอาของ
ให้เขา เพราะลูก คือ จุดอ่อน ของพ่อแม่ทุกคนครับ

  
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 19, 2014, 04:15:55 PM โดย ultranoi » บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #30 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 01:22:06 PM »

  

         ผมเพิ่งไปสวนลุงนิล ที่ อ.ทุ่งตะโก จ.ชุมพร เมื่อวันพุธที่ 14 พ.ค.ที่ผ่านมา น้องโนช วิทยากรตอบคำถามเรื่องการถูกขโมยผลผลิตจากเหล่าเพลี้ยกระสอบว่า

      ** ให้เขาเอาไปเหอะพี่ เขากินของเราแล้วเขาจะไม่นึกถึงเราเลยเหรอ อย่างน้อยเขาก็รู้ว่า เรามาอยู่ที่นี่ในหมุ่บ้านเขาแล้ว ที่สำคัญ รั้วมันกั้นได้แต่
      วัวควายนะพี่   มันกั้นความอยากของคนไม่ได้หรอก รั้วที่จะกั้นคนได้ คือ "น้ำใจ" ครับ ****

      เขามาเอาของเรา แสดงว่า เขาต้องไม่มีของสิ่งนั้น เราให้เขาไปนั่นคือ เราเริ่มแสดงน้ำใจ แต่เพื่อป้องกันการขโมยไม่สิ้นสุด สู้เราแสดงน้ำใจกับเขาไป
      เลยว่า มาเอาไปได้เลย แต่ยังไงฝากดูแลที่ดินเราด้วยนะ (ถามจริงนะครับ ถ้าเราบอกเขาว่าไม่ให้ หรือ ไปแสดงความโกรธ ไม่พอใจกับเขา เมื่อเรากลับ
      บ้าน ที่ดินที่มีผลผลิตก้อเหมือนเนื้อในปากเสือเหมือนเดิม ทำใจป้ำบอกไปว่า ให้มาเก็บได้ แต่เหลือไว้ให้เราบ้างจะดีกว่าไหมครับ)

  บางคนอาจเถียงว่า ไม่ใช่ขโมยทุกคนที่จะเก็บไว้ให้เรา อย่างมีกล้วยสุก 3 เครือ เขาเก็บหมดพอเราไปไม่มีอะไรเก็บกลับมาได้เลย ทำไงล่ะ
  
  คำตอบอยุ่ตรงที่ว่า คุณยังไม่เข้าใจธรรมเนียมปฎิบัติของชนบท คนชนบทส่วนใหญ่ถึงจะไม่ใช่ที่ดินตัวเอง เขาก็จะไปเก็บนู่นนิดนี่หน่อย จากไร่นาคนอื่น เพราะวิถีของคนต่างจังหวัดมักแบ่งปันกัน คนนี้ไม่เดินเก็บกระถินบ้านนู้น คนนู้นผ่านมาแล้วเก็บมะเขือบ้านนี้ ไม่ค่อยยึดติดกับผลผลิตในไร่เท่าคนกรุงเทพหรอกครับ

 แต่เขาก็เป็นคน ซึ่งทุกคนก็มีสำนึกในระดับหนึ่ง หากเราดีกับเขา ฝากเนื้อฝากตัวเป็นลูกหลาน พี่น้อง ไปลามาไหว้ ซื้อของฝากติดไม้ติดมือบ้าง คุณจึงจะ
เร่ิมเป็นสมาชิกของชุมชนแห่งนั้นจริงๆ อย่าคิดนะครับว่า คุณจะไปพอเพียงอยู่ครอบครัวเดียว ไม่ต้องติดต่อใครเลยแล้วจะอยู่ได้เสมอไป มนุษย์เป็นสัตว์สังคม
นะครับ เราไม่สามารถผลิตปัจจัยในชีวิตทุกอย่าง เราอาจต้องสือสารหรือขอความช่วยเหลือยามคับขัน (ใครจะรู้อนาคตครับ เกิดคุณบังเอิญอยู่ที่บ้านสวน
คนเดียว แล้วไม่สบาย หรือโดนปล้น คุณจะโทรกลับกรุงเทพขอความช่วยเหลือหรือครับ แล้วมันจะทันมั๊ย)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 19, 2014, 04:17:09 PM โดย ultranoi » บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
ultranoi
เกษตรกรมือใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 609


« ตอบ #31 เมื่อ: พฤษภาคม 19, 2014, 01:58:01 PM »

  


หากคุณต้องการดำเนินรอยตามในหลวงจริงๆ คุณต้องรู้จักคำนี้ " our gain is our loss "  หรือ   " ยิ่งให้ยิ่งได้ "

  สมัยนี้เราอาจไม่ต้องเอาปลาไปแลกข้าว เอาเกลือไปแลกเนื้อ แต่เรายังต้องทำการแลกเปลี่ยนอยู่นะครับ นั่นคือ

  " น้ำใจ แลก ความเข้าใจ "

  คุณจะไปอยู่ชุมชนเขา ใช้ทรัพยากรของเขาทั้งน้ำ อากาศ ถนน ฯลฯ

  คุณคิดว่า คุณใช้เงินซื้อที่ดินแล้ว ต่อไฟเอง น้ำประปาก็จ่ายตัง ใช่ครับ สิ่งเหล่านั้น คุณใช้เงินซื้อ คุณไม่ได้เป็นหนี้บุญคุณใคร เพราะคุณจ่ายเงินแลกมา

  แต่... สิ่งที่ใช้เงินแลกมา มันมีมูลค่าเท่ากับทีจ่ายไปเท่านั้นนะครับ

  แต่... สิ่งที่เราใช้ใจแลกมา มันคือ รอยยิ้ม ความเข้าใจ กระทั่ง คือ น้ำตาแห่งความปิติของพ่ออุ๊ยแม่อุ๊ย ที่เราใส่ใจเขา

  ผมเคยน้ำตาปริ่ม ไหลออกมาเป็นทางทุกครั้งที่ขยับตา สมัยเรียนตอนผมไปแจกจักรยานเด็กยากจน ที่ ชัยภูมิ แล้วพ่ออุ๊ยแม่อุียมาผูกข้อมือขอบคุณ
 
  แกตาแดงๆแล้วบอกว่า ขอบใจนะหลาน พ่อดีใจที่ยังมีคนนึกถึงหมู่บ้านจนๆอย่างนี้ นอกจากในหลวงและคนของท่าน ไม่ค่อยมีใครเข้ามาหรอก

  บรรยากาศพาไป น้ำตาผมเอ่ออยู่ขอบตาตลอด รับรู้ผ่านมือเหี่ยวๆของพ่ออุ๊ยและรู้ว่าพ่ออุ๊ยดีใจจากใจจริง

 ตอนนั้นเอง ที่ผมเริ่มรู้จักพระมหากรุณาธิคุณของในหลวง จากที่เคยร้องเพลงชาติ-เพลงสรรเสริญพระบารมี สมัยเด็ก บอกตรงๆ ไม่เคยสนใจ
พระราชกรณียกิจของท่าน พอข่าวในพระราชสำนักมา ผมเปลี่ยนช่องตลอด แต่วันนั้น พ่ออุ๊ยได้ฝังรากแห่งความสำนึกในความเสียสละของ
ในหลวงไว้ในใจผม จนวันนี้ผ่านมาเกือบ 20 ปี รากนั้นผลิยอดอ่อน เติบโตเป็นต้นไม้เล็กๆที่ป่าวประกาศบอกทุกคนว่า
 
   " ต้นไม้ต้นนี้แหล่ะจะเดินตามรอยพ่อ "


.............แล้วคุณล่ะ จะเดินตามรอยพ่อไปด้วยกันกับผมไหม


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 19, 2014, 04:15:12 PM โดย ultranoi » บันทึกการเข้า

สวนน้ำหนาว ของคนรักแม่ กลัวเมีย เทิดทูนในหลวง ขอใช้ชีวิตที่เหลือแทนคุณแผ่นดิน
หน้า: 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ... 37   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: